text:
eng ndhewe. Lungguh thenguk-thenguk ing lincak teras omahe. Pandulune nrawang adoh, sajak ana masalah kang lagi nggubet atine. Emane maneh, sifate tertutup. Ora tau blaka marang simbokne utawa kanca rakete.
S : "Kowe kuwi jane mikir apa ta Le. Kok sajak ana masalah kang lagi kok adhepi. Mbok ya blaka wae marang simbokmu iki. Sapa ngerti aku bisa urun rembug kanggo ngudhari benang ruwet kang nggubet atimu!"
B : "Ora ana apa-apa kok mbok. Ya mung sayah merga dhek esuk rada sengkud nggonku macul neng sawah!"
Saben-saben ditlesih anake lanang ora gelem blaka. Parandene sing tuwa ya ora kemba. Ing kalodhangan liya Sablah takon maneh.
S : "Apa kira-kira kowe seneng numpak Honda kaya kanca-kancamu kae, yen pancen ngono ya sawah sailat tinggalane bapakmu kae tak dole!"
B : "Ah, simbok ki kok olehe ana-ana wae. Yen nganti sawah kae didol, lha njur sing arep kanggo cagake urip awake dhewe apa? Apa mung ngendelake olehku buruh ndhaut lan macul? Oleh-olehane simbok buruh matun lan tandur? Hiya yen tansah ana sing buruhake. Lha yen ora njur kepriye. Karo meneh mbok, sing jenenge Honda, Suzuki apa Yamaha kuwi rak butuh bensin lan oli lsp. Durung yen wis duwe BPKB lan STNK, isih butuh SIM. Lah marake rebyeg mbok. Mancal sepedha onthel wae malah ora butuh thethek-bengek. Malah bisa ndayani awak bagas-waras, sehat-walafiat.
Senajan ta wis didhedhes-dhedhes si Beja ora blaka. Nanging simbokne yakin hakul yakin yen anake lagi nandhang kasangsaya. Kanggo miyak wewadi kang lagi digembol anake mau, pepuntone Sablah sowan wong tuwa, mbah Amat Sidik ing Magangan.
Sawise matur purwa, madya wasana ing ngarsane, mbah Ta Sidik, priyayi sepuh kang wis dianggep waskitha mau ngendika: "Anakmu pancen lagi nandhang lara. Nanging ora perlu mbok tambakake menyang Mantri Kesehatan utawa Dokter. Jalaran yektine tambane wis cumepak ing sakiwa tengene omahmu utawa sakiwa tengene Dawung.
S : "Lajeng jampinipun anak kula niku napa mbah?"
A : "Jajal golekana dhewe, anakmu tambane kebuntel jarit!"
S : "Menawi mekaten keparenga kula nyuwun pamit. Badhe madosi tambane anak kula, ingkang kebuntel jarit menika mbah".
Dingendikani mbah Sidik mengkono mau, si Sablah sak tekane ngomah, ora sranta, sakanane jarit kang dilempit ing jero lemari diwetokake kabeh. Dijereng dijembreng, dititi digoleki mbokmenawa ana apa-apane. Parandene kabuk, ora nemu apa-apa. Durung marem atine saiki genti jarit sing diklumbrukake ing waskom. Kaya mau, jarit-jarit kuwi dijereng dijembreng nanging meksa ora nemu apa-apa. Isih durung trima malah jarit sing mau esuk dipepe ing memeyan. Dibiyak, dikebut-kebutake. Asile : jasbukak blangkon lawon, sama jugak padha mawon. Nihil. Tita yen wis ora bisa nemu apa-apa, kawetu pangresulane atine. Olehe ngresula ora cukup dibatin, nanging diucapake sora.
S : "Dhukun kalipah. Dhukun saiki bisane ngakali opah. Jare tambane kebuntel jarit, nyatane jarit-jarit sing tak lempit ning lembari, jarit-jarit sing tak klumbrukake ning waskom, nganti jarit sing tak pe ing memeyan kabeh ora ana apa-apane. Huh….".
Ndilalah kersa Allah, nalika semana Karto Buwang liwat ing kana.
K : "Ana apa yu kok omong dhewe kaya wong owah pikire?"
S : "Lha iya kuwi To, jaman saiki sing jenenge dhukun kuwi anane dhukun kalipah, dhukun sing gaweyane mung ngakali opah!" Sablah nuli nyritakake kabeh lelakone ora ana sing kecicir. Sakwise ngerti sakabehe si Karto Buwang malah maido.
K : "O Allah ya kok olehe landhep dhengkul pikire sampeyan!"
S : "Lho. Kowe kok malah maido aku ta?"
K : "Lha thik ora!"
S : "Genahe?"
Tangane Sablah dicandak digeret diajak lungguh ing lincak. Sakwise brayan lungguh jejer ing lincak, Karto nggenahake.
K : "Jane mono ngendikane mbah Sidik kuwi bener. Ya mung sampeyan sing kebangeten bodhone!"
S : "Ora ngono To, mbok jajal genahna cethane piye!"
K : "Sing dikersakake mbah Sidik tambane kebuntel jarit kuwi dudu jarit sing mok lempit ning lemari, dudu jarit sing mok klumbrukake ing waskom lan ya dudu jarit sing dijereng ing memeyan. Nanging jarit kang lagi dienggo.
K : "Jarit sing lagi dienggo kok isa-isane ing jerone ana tambane?"
K : "Sampeyan ora percaya. Nek sampeyan ora percaya jajal ngadega ing ngarep kene. Sakwise ngadeg, uculana kembenmu bukaken jaritmu!"
Ditantang ngono Sablah sanalika ngadeg nyat. Nanging ora tumuli nguculi kembene apa meneh mbukak jarite. Mbok radha jajabang mawinga-winga.
S : "Edan pa To!" Kandane mampang-mampang karo tangane nudingi raine Karto kaya arep dikruwek-kruweka. Nuli bacute;
S : "Aku ngerti yen kowe kulina klayaban ing papan pelanyahan. Nanging yen kowe mentala akon nguculi kemben apa meneh mbukak jarit, apa ora ateges kowe mung butuh nontoni bekakasku?"
Dituding-tuding raine, diundhamana entek amek kurang golek Karto trima meneng wae. Nanging bareng krungu tembung "bekakas" sak nalika kuwi guyune ambrol kaya bendungan jebol, "ha ha haaa", sing ngadhepi dadi bingung.
S : "Kok malah cekakakan kaya wong edan?"
K : "Witikna sampeyan wis ngarani dhewe, wis bisa muni dhewe!"
S : "Ngarani apa, muni piye?"
K : "Lha kuwi mau; "bekakas". Bekakas kuwi apa ta Yu?"
S : "Bekakas ya onok onggrok kuwi!"
Guyune Karto wutah meneh. Malah karo tangane nggebrag lincak, kandhane:
K : "Lha kuwi Yu. Lha ya kuwi sing mbok goleki kit mau ora ketemu. Lha ya kuwi tambane anakmu lanang si Bejo. Mung wae genah dudu "bekakas" sampeyan dhewe, nanging bekakase kenya apa lanjar sing dadi panuju pranane anakmu lanang!"
Pratelane Karto sin


text:
{{Taxobox
| color = pink
| name = Pesut
| status = CR
| image = Pesut_Mahakam.jpg
| image_width = 200px
| regnum = Animalia
| phylum = Chordata
| classis = Mamalia
| ordo = Cetacea
| familia = Delphinidae
| genus = Orcaella
| species = O. brevirostris
| binomial = Orcaella brevirostris
| binomial_authority = Gray, 1866
}}
Pesut utawa Orcaella brevirostris, lan uga kerep diarani Irrawaddy dolphin '', iku kéwan sajinis mamalia. Sanajan kagolong mamalia banyu kaya déné iwak lumba-lumba lan iwak paus, pesut iku béda amarga uripé ana ing kali. Jaman biyèn pesut akèh tinemu ing Pulo Kalimantan, nanging saiki wis kalebu langka lan dilindhungi déning Undhang-undhang. Ing Pulo Kalimantan pesut bisa tinemu ing Kali Mahakam, mula banjur diarani Pesut Mahakam. Sawijining studi kang diayahi déning salah siji Yeyasan Konsèrvasi mratélakaké yèn cacahing pesut ig Kali Mahakam wis kari sethithik ya iku watara 70-an.. Studi iku nyimpulaké anané acaman tumrap palestarèn pesut, antarané: pandhangkalan kali, limbah batubara, miyasa iwak kanthi cara kang ilegal kaya nyetrum utawa nganggo racun, lan anané buron kéwan kanggo dipiara..
Uga delengen
 Kali Mahakam
Rujukan
Pranala njaba
 Samarinda Pos, Pesut Mahakam Tinggal 40 Ekor. (Diakses 2 Feb 2007).
 PPK LIPI, Populasi Pesut Mahakam Diperkirakan Kurang Dari 50 Ekor. (Diakses 2 Feb 2007).
 Koran Tempo, Dongeng Pesut yang Makin Kecut. (Diakses 2 Feb 2007).
Fauna ing Indonésia
Fauna ing Asia
Fauna ing Bangladesh
Mamalia
Mamalia ing Indonésia

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
Jaman taun wolungpuluhan radio mujudna alat komunikasi sing paling umum. Tivi tesih langka. Sing nduwe tivi nang desaku paling nembe luraeh, carike karo juragan sing nduwe toko nang pasar Karangayar.Nek radio rata-rata siji keluarga nduwe radio siji. Merek-merek radio sing beredar wektu jaman kuwe ya wis mulaih akeh. contone Philips, Toshiba, Unico, Telesonic, Tjawang, National. Wujude tesih radio tabung sing digawe seka plastik utawane campuran triplek. Tipe gelombang radio-ne nembe ana MW karo SW. Mulane ana istilah radio 2 band, 3 band, utawa 4 band. Angger 2 band berarti MW karo SW, angger 3 band berarti MW karo SW1 + SW2, angger 4 band bertarti MW + SW1 + SW2 + SW3. Radio gelombang FM babar blas durung ana. Nang perkembangane istilah MW ganti dadi AM., nek SW tetep ora berubah. Angger radio lokal kaya RRI, RSPD utawa radio lokal mengudarane nang gelombang MW. Angger radio luar negeri sing adoh-adoh mancarna siarane liwat gelombang SW. Sekelinganku mbiyen radio RRI sing bisa dirungokena nang Karanganyar antara RRI Purwokerto, RRI Yogyakarta, RRI Solo, RRI Jakarta, RRI Bandung, RRI Surabaya. Angger radio lokal paling RSPD Indrakila. Taun wolung puluhan akhir nembe ana Radio Bima Sakti Kebumen, Radio Bayu Sakti Kroya. Angger radio luar negeri ana Radio BBC London, Radio Autralia, Radio Suara Jerman Deutsche Welle, Radio Suara Amerika VOA, Radio Nederland, Radio Jepang NHK, Radio Korea KBS.
Pas mlebu jaman SMP akhir taun wulung puluhan, radio sing paling tek senengi ya radio luar negeri. Acarane bervariasi, ana lagu-lagu barat anyar, berita internasional, ilmu pengetahuan, kuis utawa sayembara radio, pelajaran basa asing, kaya basa Inggris, basa Jerman, basa Jepang karo basa Belanda. Acara sing paling nyenengna ya bingkisan lagu, saling ngirim salam karo lagu kanggo kanca-kanca di udara, nang seluruh Indonesia. Angger wis kirim salam karo lagu liwat radio, biasane diterusna karo korespondensi utawane surat-suratan ben padha-padha kenale. Biasane nggone ngirim kartu pos utawane surat nggo bingkisan lagu wis dikirim 2 wulan utawane 3 wulan sedurunge, ben wektune pas, ora kedhisitan utawane ketinggalan. Saben radio luar negeri biasane nduwe alamat perwakilan kotak pos nang Jakarta, dadi angger ngirim surat utawane kartu pos ya meng kotak pos perwakilan Jakarta. Angger ngirim langsung meng alamat luar negerine mesthi lewih larang biayane. Sing nyenengna maning radio luar negeri kuwe royal-royal. Angger dijaluki jadwal acara, sticker utawane brosur lan buku-buku pelajaran basa asing, biasane cepet dikirim, sewulan utawane karo tengah wulan wis ana balesan. Kuis-kuis hadiaeh ya werna-werna, ana kaos, buku, kaset, radio receiver utawane dhuwit. Enyong dhewek tau ulih hadiah dhuwit 50 Mark Jerman ping pindho alias 100 Mark Jerman sekang Radio Suara Jerman Deutsche Welle. Alhamdulillah manfaate ya gedhe, gara-gara hadiah kuwe enyong dadi bisa melu study tour meng Jakarta. Gara-gara ngrungokena radio luar negeri, tur gawene kirim-kirim lagu nang Radio Australia, jenengku dadi lumayan kerep disebut. Jalaran kuwe ana kanca sing teka meng umahku sing niate arep mempersatukan pendengar radio luar negeri se-Kebumen. Akhire kedata sekitar 7 wong sekabupaten Kebumen sing tergolong aktif ngrungokena radio luar negeri. Dadi padha-padha kenale, angger ana wektu padha gantian silaturahim. Udu sapa-sapa ning liwat radio gelombang pendek bisa ketemu, kenal lan dadi kanca.
Tumrape wong ndesa, nek ngomong bab mangsa, umume wong ngertine ana loro mangsa. Yakuwe mangsa rendheng karo mangsa ketiga. Mangsa rendheng, tandha-tandhane akeh mudhun udan, gawene malah banjir. Angger mangsa ketika tandha-tandhane panas dawa, ora tau udan, lemah garing padha mlethak. Angger dimat-na lewih awas, janjane mangsa utawane musim bisa dibagi dadi 4 mangsa. Urut-urutane yakuwe : Mangsa Pelabuh, Mangsa Rendheng, Mangsa Mareng karo sing terakhir Mangsa Ketiga. Papat mangsa kuwe muter terus, gantian siji-siji, pelabuh nganti ketiga, ketemu pelabuh maning sing dijenengi siklus mangsa. Ayuh dibahas siji-siji 4 mangsa kuwe:1. Mangsa Pelabuh Tandha-tandhane mangsa pelabuh:- Mulai ana udan- Suket mulai padha thukul- Godhong wit-witan padha mulai semi- Lemah mulai telesAngger mangsa pelabuh teka, wong ndesa padha mulai persiapan nggarap sawah. Tegalan utawane galengan mulai dipanjani jagung. Budin karo ketela mulai ditandur. Wong tani biasanemulai tuku winih sing apik, sing arep disebar nang sawah. Nek udan-ne wis mandan gedhe,banyu sawah mandan akeh, nembe gawe leleran loro utawa telung dapur nggo nyebar winih.Mangsa pelabuh, wong sing padha ingu-ingu wedhus, kebo utawane sapi ya mulai semringah.Jalarane suket mulai akeh, dadi nggone nggolet pakan wedhus, kebo, sapi ora kangelan maning kaya jaman ketiga winginane.2. Mangsa RendhengTandha-tandhane mangsa Rendheng:- Udan saben dina- Angger udan gedhe bledheg utawa gludug-ge ngampar-ngampar utamane mangsa ke sanga- Kali, kalen, sawah, belik banyune nganti luber- Sumur banyune cethek, nimbane dadi gampang- Angger udan gedhe ora kebener tanggul bisa jebol dadine banjir- Wit-witan godhonge thukul lagi lemu-lemune- Dalanan nang ngendi-ngendi cebrik alias becekAngger mangsa rendheng teka wit-witan lagi subur-subure, godhonge ijo royo-royo. Angger udan gedhe sing umaeh sekitar kali biasane menangi kebanjiran utawane paling ora banyu kaline bisa mlewed dadine keluberan. Angger udan bae enake ya mangan karo medang kopi. Budin bakar be rasane enak banget. Sawah banyune mandan jero, angger panen dadi kecobrokan. Kanggo sing ngingu wedhus-kebo-sapi suket lagi akeh akeeh, dadi ingon-ingone bisa lemu-lemu.3. Mangsa MarengTandha-tandhane mangsa Mareng:- Udan tesih ana pisan pindho- Garempung karo kinjeng tangis mulai moni bae- Angger panas awan mulai gelem dawa- Lemah mulai garing mandan gersang- Wit-witan godhong

config: jv


text:
Distrik Ulilin iku distrik (setingkat karo kacamatan) ing Kabupatèn Merauke propinsi Papua.
Kabupatèn Merauke
Kabupatèn Merauke
Distrik ing Kabupatèn Merauke
Distrik ing Papua


text: Kubutambahan kuwe salah siji kecamatan nang , Bali, Indonesia.


text: nangis-nangis pun takde..


uk, aku isin di cewer kupingku ambek di ceramahi gara2 aku nak gang dolly, wong2 nak pengger dalan podo ngguyu kabeh ndelok aku gak berdaya di aniaya ibukku.
jancuk cuk


text: Kacang iku gurih,lk di kacangi iku perihðŸ˜'


text:
ani nek dheweke dudu maling, dheweke kiye putra Patih Reksonoto. Kejujuran Raden Kamandaka kiye malah dadi kesalahane sebab ora patut dheweke ana nang Keputren Istana. Pimpinan prajurit langsung lapor ming Adipati nek maling kuwe jebule putrane Patih Kadipaten Pasir Luhur. Patih Reksonoto akhire depanggil Adipati lan diperentah nyerahaken putrane nggo nerima hukuman. Patih Reksonoto manut ningen atine abot banget, akhire Patih ngatur siasat ben putrane bisa lolos sekang hukuman. Nganggo kesekten elmu kanuragane, Raden Kamandaka bisa luput sekang pengepungan prajurit.
Raden Kamandaka lumpat nyebur ming kali terus nyilem melu arus banyu kali. Prajurit Kadipaten nyebar nyusuri kali, ngenteni Raden Kamandaka nylongob ning wis suwe pisan, Raden Kamandaka ora muncul juga. Patih Reksonoto juga api-apine melu nggolet. Akhire kumandan prajurit-prajurit bali ming Istana Kadipaten terus lapor maring Adipati nek Raden Kamandaka wis tewas nang kali. Adipati ngerasa lega ning putrine Dewi Ciptoroso sewalike, dheweke sedih ngrasa nelangsa pisan, jantung hatine wis ora nana.
Raden Kamandaka Mengembara
Raden Kamandaka metu sekang kali. Dheweke terus mlaku ngetutna ilening kali nganti akhire ketemu karo wong lagi mancing, sing jenenge Rekajaya. Ringkesing crita, Rekajaya akhire dadi kancane Raden Kamandaka. Dheweke uga netep lan manggon nang desa Panagih, desane Rekajaya. Nang desa Panagih, Raden Kamandaka dadi anak angkate randha mlarat sing jenenge mbok Kektosuro.
Nang desa kuwe, Raden Kamandaka dadi tukang adu ayam jago, kebeneran pisan mbok Kektosuro duwe ayam jago sing jenenge Mercu. Saben adu ayam, Raden Kamandaka mesthi menang, akhire dheweke dikenal sebagai botoh ayam.
Crita botoh ayam sekang desa Penagih kiye akhire keprungu tekan Istana Kadipaten Pasir Luhur, krungu nek botoh kuwe jenenge Kamandaka, Adipati murka, dheweke langsung aweh perentah ming prajurit kon nangkep Raden Kamandaka urip utawa mati.
Dong Istana lagi ribut-ribut perkara nangkep Raden Kamandaka sing lumayan sekti kuwe, ndilalah ijig-ijig teka nom-nom an ngganteng sing ketone duwe ilmu kanuragan sing lumayan dhuwur, dheweke ngaku nek jenenge Silihwarni lan kepengin ngabdi nang Kadipaten Pasir Luhur. Bar diuji, Adipati nerima permohonan Silihwarni ning syarate, Silihwarni kudu nyekel terus mateni Raden Kamandaka, lan nggawa getih karo ati-ne Raden Kamandaka ming Istana, Silihwarni nyanggupi.
Silihwarni jane dudu jeneng asline, jenenge asline dheweke Banyak Ngampar sekang Istana [Kerajaan Pajajaran], Banyak Ngampar kuwe sedulur lanang (kakang cer)sing jenenge Banyak Cotro utawa Raden Kamandaka.
Silihwarni jane lagi ngemban prentah sekang Ramane Prabu Dewa Niskala, prentahe yakuwe nggoleti kakange sing wis suwe ora nana kabare. Silihwarni disangoni senjata pusaka Keris Kujang Pamungkas. Dheweke nyaru dadi rakyat biasa. Nang perjalanan dheweke krungu nek Banyak Cotro kakange kuwe lunga ming arah Kadipaten Pasir Luhur.
Bar nrima prentah Adipati Kandandoho, Silihwarni mangkat nggawa prajurit karo anjing pelacak, araeh ialah ming desa Karanglewas. Desa kiye pancen dadi pusat adu ayam.
Raden Kamandaka Lawan Silihwarni
Nang desa Karanglewas, Silihwarni karo Raden Kamandaka ketemu ning masing-masing wis ora kenal, masing-masing wis kelalen karo rupa sedulure. Silihwarni nganggo kelambi biasa sementara Raden Kamandaka nganggo kelambi botoh ayam.
Adu ayam jago antara ayam Silihwarni karo Mercu (ayam nduweke Raden Kamandaka) seru pisan, ningen merga ketone akeh wong sing tampang lan rupane mandan asing lan ora biasa, penonton sing maune akeh siji-siji lunga, ndeyan wedhi mbokan mengko ana kedaden sing ora bener. Raden Kamandaka dhewek ora sadar nek dheweke siki wis dikepung prajurit Kadipaten. Tiba-tiba isyarat perentah nyerang sekang Silihwarni keton, prajurit-prajurit langsung nyerang Raden Kamandaka dipimpin Silihwarni. Adu Ilmu Kanuragan antara Silihwarni lawan Raden Kamandaka jane bisa seru ning merga Raden Kamandaka kaget, Silihwarni brasil nancepaken Keris Kujang Pamungkas ming pinggang Raden Kamandaka. Raden Kamandaka tetep ngelawan, arena tarung ngantek pindah nang desa liya.
Nang desa kuwe, Raden Kamandaka ngerasa getieh wis metu akeh, kuwe marakna awake mandan lemes, akhire mbuh nganggo ilmu apa, Raden Kamandaka brasil ngilang lolos sekang keroyokan pasukan Kadipaten. Desa kuwe dijenengi desa Brobosan.
Silihwarni karo prajurite terus brusaha nggolet jejak Raden Kamandaka, sementara Raden Kamandaka dhewek ngrasa awake wis kesel pisan, dheweke leren sedela, enggon dong Raden Kamandaka leren kuwe dijenengi desa Bancran.
Dituntun anjing pelacake, Silihwarni karo prajurite terus ngejar, malah Raden Kamandaka brasil nangkep salah siji anjing pelacak Kadipaten, enggon kuwe siki jenenge desa Karanganjing.
Raden Kamandaka nang Goa Jatijajar
Raden Kamandaka terus mlayu ming arah wetan ngantek akhire tekan ming ujung dalan sing buntu, enggon kuwe dijenengi desa Buntu. Raden Kamandaka terus mlebu alas ngatek akhire nemoni Goa, dheweke terus mlebu nang goa kuwe. Bar nempuh perjalanan lumangyan adoh, Raden Kamandaka leren nang jero goa.
Sementara kuwe Silihwarni karo prajurite terus ngejar debantu anjing pelacake, ngantek akhire anjing kuwe mandeg nang ngarep goa. Silihwarni yakin banget nek buruane mesthi ana nang jero goa, sambi ngorong-ngorong Silihwarni nantang Raden Kamandaka. "Hei Kamandaka, angger kowe ngerasa jago metu ngeneh !, arep tarung pirang jurus bae tek ladeni, apa perlu nyong sing mlebu heh !" jere Silihwarni.
Sekang mulut goa metu suara mandan medeni, "Sih !!! nyong kiye putra mahkota sejati Pajajaran, ora bakalan wedhi ora !". Dong nyebut "sejati Pajajaran" Raden Kamandaka ngetokna s


text:
Padang Sidempuan Lor iku kacamatan ing kutha Padang Sidempuan Propinsi Sumatra Lor.
Kutha Padang Sidempuan
Kutha Padang Sidempuan


text:
Mutih Wétan iku salah siji désa / kalurahan ing Kacamatan Wedhung, Kabupatèn Demak, Provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Uga delengen
 Wedhung, Demak
 Kabupatèn Demak
Pranala njaba
 Situs web resmi Kabupatèn Demak


text: O, sadhèrèk Mamelya, mugi wêlasa dhatêng kula sadaya. Dumuginipun samangke sampun tiyang pintên-pintên èwu ingkang dipun pêjahi dening putra panjênêngan saandhahanipun, ewasamantên taksih dipun lajêngakên anggènipun sami soroh amuk. Saindênging kitha Nopgorod ing samangke, sami tawan tangis nyuwun tulung dhatêng panjênêngan, supados panjênêngan krêsaa ngarih-arih dhatêng putra panjênêngan piyambak sampun ngantos kalajêngakên anggènipun amêmêjahi tiyang, awit botên sande tiyangipun ing kitha têmtu badhe tumpês sadaya. Kula sadaya sagah ngaturi arta bulubêkti dhatêng panjênêngan sataun-taunipun tigang èwu rupiyah, kajawi punika panjênêngan kenging andhawuhi sadaya tiyang supados ambayar paos ingkang awrat, ngêmungna para pandhita kemawon, linêpatna ing wajib ingkang makatên punika.


text:
Ora Sungkan Tumandang, Nanging Suthik Gawe Wirang - Mbejo Ora Sungkan Tumandang, Nanging Suthik Gawe Wirang - Mbejo
Ora Sungkan Tumandang, Nanging Suthik Gawe Wirang
Posted on February 10, 2016 February 10, 2016 by Sugito Ha Es
Sapa sing watake gampang saguh? Ah, mesthi aku lan Panjenengan ora beda. Padha-padha pengin diakoni minangka manungsa sing sarwa sembada. Banjur duwe pakulinan seneng nuduhake kabisan marang sapa-sapa. Kerep rumangsa bisa. Nggampangake prekara apa-apa. Sarwa kemrungsung gampang nyaguhi ayahan sing satemene durung bisa keduga. Mung melik enggal diarani minangka wong sing sarwa bisa. Melik disebut wong sembada. Melik dialembana. Pungkasane jebul mung mak-plekenyik, ora bisa ngrampungi. Kacihna ora sembada. Kacihna ora sarwa bisa. Ora sida entuk pangalembana. Malah mung entuk wirang kisinan diala-ala wong liya.
Prekara nresnani ya ngono kuwi. Lumrahe, aku utawa Panjenengan, yen lagi ketaman rasa asmara, tansah kelingan lan pengin nyandhing karo wong sing ditresnani, banjur kaya meh lali-apa-apa. Banjur dilabuhi gelem nandangi apa-apa. Banjur direwangi lara-lapa. Banjur wani nyaguhi apa-apa. Kumendel saguh, kuwanen tumandang, ora ngelingi marang awake dhewe. Kesurung rasa sing ngelak pengin digunggung lan dialembana kabecikane. Pepuntone mung mirang-mirangake awake dhewe. Ora sida oleh tamba lara tresna. Malah imbuh larane ati.
Wis ta, aja manuh-kulina nuruti pepenginan sing kesurung dening rasa nepsu nggegirisi. Aja banjur tegel ngurbanake jenengmu dhewe. Aja gampang saguh. Saguhana sing pancen bisa koktandangi wae. Semayanana sing durung karuwan bisa kokayahi. Nanging aja banjur gampang semaya. Mundhak malah mengko diarani wong leda-lede, esuk dhele sore tempe, ora kena digugu omongane. Aja kegedhen melik pengin dianggep sarwa bisa. Kudu legawa yen pancen nyatane saben manungsa kuwi duwe pethingan dhewe-dhewe.
"Eling Asale Eling Baline" Bijak Jawa Mbelinger Store Jl. Kebun Raya 43 Rejowinangun Kotagede Jogjakarta (0274) _PHONE_. Sumangga pinarak ngraketaken kekadangan…


text:
Dobra Nowogardzka (Jerman Daber) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki sing ndunungi... jiwa.
Kutha ing Polen


text:
SECANGKIR KOPI-SEPIRING UBI: SERAT SEH JANGKUNG
Yata kawarnaa enjang / Seh Jangkung lampahneki / ambekta kitiran wau / pan sarwi den plajengna / sakarsaning dugi Blambangan wau / gangsal wulan laminira / ambekta kitiran nenggih.
Awangsul kiduling Rembang / wonten bathang mahesa dipunlebeti / tigang wulan laminipun / ing jro bathang mahesa / dupi wonten lare angon kathah wau / abebathang mahesa / wonten ingkang anjejegi.
Kangge dolanan / dene remen bathang tan bosok / dalunipun Ki Seh wau / sigra denira medal / linggih sela thenguk-thenguk denya manduk / aran dhusun Landhoh ika / punika purwane nguni.
Dadya yasa patilasan / masjid alit damel salat ta nenggih / wus sawarsa laminipun / Seh Jangkung duk kelingan / yata sanget dhateng bok ayunipun / yen dalu ngipi supena / kadya sinendhal kang galih.
Sak sajadhek bang lumampah / datan towa (…………..)/
(……….)gapyak irinya / ting sasenggruk wau tiyang kekalih / Nyai Banjur alon muwus / dhuh adhi aku nadyan / lawas temen gonmu lunga sira iku / dene nora nana teka / gonku muji saben bengi.
Mung ariku bae arya / anyandhungaken rasa apa iki / sawaluh gedhene iku / lupata sakara-kara / saparane bisa amanggya rahayu / saparane den sihana / iya ing dhadhaning jalmi.
Kang rayi alon turira / kasinggihan dhawuh sampeyan ugi / kula sampun tigang taun / lumajangaken kitiran / inggih boten kauban griya puniku / bilih bakune dhukuhan / dhusun Landhoh samaneki.
(……….)kula supena / pan pinanggih kelayan gon sun kang nyalib / tur alon muwus / apan pesthi kapanggih sabab / saben ingsun muji iku / sira kaundang muliha / isun cipta jro ning ati.
Abanget kangen mara / datan darbe sadulur maning-maning / lan maninge iya imanira / darbe nadir / lamun sira nora sida nemu ukum / utawa isih uripa / aku nadar kurmat Nabi.
Karo ngirim donga pisan / marang bapak ibu ingkang wus mulih / maring kramatolah iku / luhur-luhur sadaya / sun memulia nganti saka tekamu / ing mangke sira prapta / iya nuli son takoni.
Lan sira ja lunga-lunga / ta muliha iya mring wismamu lami / ahli waris samya lampus / Dipati Pathi wus pati / ingkang rayi umatur anuwun nyuwun / inggih wus karsaning Allah / tiyang gesang angemasi.
Nyai Banjur langkung suka / ingkang rayi dene kok sampun mulih / genya gadhah nadar wau / dhikir Nabi punika / linuwaran sarwi memulih mring dhuwur / arame tamiyan rowang / motong mesa miwah kambing.
Gancang kacarita / iku kang Seh Jangkung pan lajeng dhukoh-dhukoh nenggih / sampun kathah tiyangipun / Seh Jangkung tinuwa tuwa / dhukuhipun ingkang aran Landhoh wau / sampun karya patilasan / pesalatan nami majid.
Yata sampun lama-lama / sakwarsa ing laminika / Ki Seh Jangkung kesah sowan / jeng pangeran Kudus nenggih / anggeguru sedyaki / ing marga datan winuwus / wus prapteng pasiraman / pangeran Kudus nujoni / pan pinarak pra santri nganther ing arsa.
Seh Jangkung dhepok ing arsa / jeng pangeran ngandika aris / eh si iku wong apa / Seh Jangkung umatur aris / kawula inggih gusti / tiyang dhusun Landhoh ngriku / mila kawula sowan / dhumateng arsa jeng gusthi / bilih karsa kawula yen puruhita.
Pangeran Kudus ngandika / sun anrima sira iki / asal sira atemena / sira madhep manthep iki / mara kumpula dhisik / kelawan santri akeh iku / melu ngaji sira / Ki Seh Jangkung matur aris / gih sandika mung sakarsa panduka.
Seh Jangkung pan sampun kempal / kalih santri kathah nanging / Seh Jangkung punika datan / karsa dherek ngaji / karyanya saben ari / ngiseni padasan wau / sakwarsa laminira / Seh Jangkung neng Kudus nenggih / karyanira mung ngiseni padasan.
Bangun enjang wayahira / Seh Jangkung sampun atangi / lajeng atewa kalenan / pangeran Kudus miharsi / sarwi ngandika bengis / eh santri Landhoh sireku / apa kurang karyan / esuk-esuk nawu iki / lan maninge apa ana iwakira.
Seh Jangkung alon turira / saben toya inggih Kiyai / amasthi wonten ulamnya / Pangeran Kudus nulyaglis / kinen ngalapa krambil / rila kang kinon sampun / pikantuk sinaosaken ngarsa / enggal dipun pecah nuli / nglebet krampil wonten badhere sajuga.
Anulya mundhut lan katingal / sekawan kathahe sami / kinen angiseni toya / wus cumaos aneng arsi / pangeran Kudus mriksani / salebeting kanthi wau / wonten ulame sadaya / sepat lantingan satunggil / wader pari sinya inggih punika.
Genthong sanga kabehira / sanget kinen amriksani / wonten ulame sadaya / nanging ulamipun bethik / pangeran mundhut malih / toya bokor saos ngayun / anulyanipun priksa / pan wonten kutuk satunggil / amancolot kolet-kolet aneng arsa.
Pangeran Kudus saksana / semu dangu ingkang galih / anulya wau ngandika / eh jebeng Landhoh sireki / apa sira wus mangerti / masalah sadat puniku / Seh Jangkung riseksana / enggal menek uwit krambil / dugi pupus nginggil krambil sigra dhawah.
Punika sadat kawula / Sunan Kudus ngandikaris / dudu iku kang sun tanya / sahadat kalimah kalih / Asshaduanla Ilahaillalah / Seh Jangkung alon umatur / niku sahadat punapa / kala kula taksih alit / sampun saget sahadat kadya punika.
Pangeran Kudus usiking tyas / wong iki wus angungkuli / iya marang jenengingwang / barang ciptanira nadi / arsa guru mring mami / kelahiran bae iku / apa kang den gurokena / wong iki bakal ngungkuli / marang ingwang ya bengcik ingsun tundhunga.
Pangeran Kudus ngandika / jebeng Landhoh sira iki / ingsun durung bisa mejang / iya sira mulih dhisik / yen wus pinaringan osik / sira baliya mring Kudus / Seh Jangkung um


Gagal jantung
Gagal jantung iku mandegé sirkulasi normal getih amarga kagagalan saka ventrikel jantung kanggo kontraksi sacara èfèktif wektu systole. Akibat kakurangan panyediaan darah, nyebabaké matiné sèl saka kakurangan oksigén. Cerebral hypoxia, utawa kakurangan panyediaan oksigen menyang utek, nyebabaké korban kélangan kasadharan lan mandheg napasé.
Gagal jantung iku sawijining gawat médhis sing yèn diumbarké ora kaawat bakal nyebabaké pati jroning sawetara menit. Perawatan pisanan utama kanggo gagal jantung yakuwi cardiopulmonary resuscitation.


text: 100. Lan sawênèhe wong Baduwi manèh ana kang pracaya ing Allah lan ngandêl bakal anane dina kiyamat lan nganggêp ênggone wèwèh, jakat sapanunggalane, iku kabèh dadi margane kêcêdhak ing Allah. Lan olèh pangèstune Rasulullah. Wruhanira, wèwèh

dataset: uonlp/CulturaX


text:
am kedhung. Nek sejarah perise kepiye aku ora patio mudheng."
Meirika : "Menawi gantal kalawau dipuntegesi menapa Mbah ?"
Mbah Pamin : "Gantal kuwi paribasane wong wedok kuwi ngginakake kinang. Intine nyajeni wong wedok sing kulina nginang jaman aku durung enek kowe durung enek."
Meirika : "Inggih Mbah."
Mbah Pamin : "Apa meneh? Wis cukup apa durung?"
Meirika : "Sampun Mbah, kula kinten cekap semanten. Matur nuwun nggih Mbah."
Mbah Pamin : "Iya padha-padha ndhuk. Muga wae murakabi anggonmu sekolah."
Meirika : "Inggih nyuwun pangapunten Mbah sakderengipun, kula badhe matur ingkang sepisan badhe sowan. Ingkang kaping kalih kula badhe nyuwun pirsa ngengingi tradhisi-tradhisi ingkang dipuntindakaken saklaminipun ngrimat pantun."
Mbah Mardi : "Ya kene reneo, ning anggonku nerangake ya gur sakngertiku wae ya."
Meirika : "Inggih Mbah. Wiwitan menika menapa Mbah?"
Mbah Mardi : "Wiwitan ki ya awal wekasane tandur."
Meirika : "Inggih Mbah. Rujakan menika menapa Mbah?"
Mbah Mardi : "Kene tak critakne kabeh sing ana sangkut paute bab nenandur ning sawah. Mlandhing enom, pohong, neke enek pelem ya pelem. Nek kaya uwong kan wong nyidam. Supayane sehat nah nek pari supayane lemu aos okeh isisne. Supayane lemu subur ngono kae. Gereh pethek kuwi ceritane dinggo nyingkirne werdi bethara kala sing ala-ala ben nyingkrih. Nek gereh pethek kae lak epek-epek ngono ta. Lah kuwi nggo nyingkrinhe apa-apa kaya wereng, penyakit ngono kuwi. Nek kacang ngono kuwi supayane semulur semlonggor ben lohor-lohor dawa okeh isisne.
Meirika : "Wiwitan menika ancasipun kagem menapa nggih Mbah ?"
Mbah Mardi : "Wiwit kuwi sing jelas njaluk rahayu selamet. Anane thakir sing diarani pencok bakal. Thakir kuwi ngemu teges tataging pikir. Wong jawa kudu duweni pikiran ingkang tataq utawa kuat ngadhepi apa wae. Pencok bakal kae lak isine ana beras, kacang, dhuwit, brambang, bawang, kunir kenek temu ya kenek, uyah. Nggambarake manungsa kuwi ana cikal bakale"
Meirika : "Uyah menika kagem menapa Mbah?"
Meirika : "Kok ndadak diparingi dhuwit menika kangge menapa Mbah?"
Mbah Mardi : "Ya nek kurang ben golek dhewe apa butuhe."
Meirika : "Inggih nyuwun pangapunten Mbah sakderengipun, kula badhe matur ingkang sepisan badhe sowan. Ingkang kaping kalih kula badhe nyuwun pirsa ngengingi tradhisi-tradhisi ingkang dipuntindakaken saklaminipun ngrimat pantun."
Mbah Sahid : "Lha arep nggo apa ta ndhuk?"
Meirika : "Kangge damel tesis Mbah?"
Mbah Sahid : "Ya arep takon apa?"
Meirika : "Menika le Mbah, kok wonten pangrimatanipun pantun nalika wiwitan wonten tales, temu lan sapanunggale. Lajeng kok wonten rujakan kaliyan metik pari. Wonten gerih pethek menika? badhe nywuun pirsa werdi-werdinipun menapa kemawon?"
Mbah Sahid : "Tales niku isine supayane mentes sok diwenehi godhong temu supayane lemu."
Meirika : "Sekar boreh menika menapa nggih Mbah?"
Mbah Sahid : "Sekar boreh menika sing dicaosi sedaya menthek borek antup bumi sakadhahane. Untuk mengatasi hama-hama."
Meirika : "Kunir menika tegesipun menapa mbah?"
Mbah Sahid : "Kunir iku nyuburne. Kunir kuwi sakluwang sakisine."
Meirika : "Lajeng menawi wit jarak menika werdinipun menapa?"
Mbah Sahid : "Jarak kangge nyingkrine menapa kemawon saged. Nyingkirne sengkala. Kangge wong kidul jarak ina menika minder. Kan sok ama menika balanipun wong kidul."
Meirika : "Tiyang kidul menika sinten nggih Mbah?"
Mbah Sahid : "Nyai Roro Kidul."
Meirika : "Werdinipun bung menapa Mbah?"
Mbah Sahid : "Bung kuwi lak gedhe mulakna tandure supaya gedhe."
Meirika : "Menawi pencok bakal utawi thakir kala wau werdinipun kados pundi Mbah?"
Mbah Sahid : "Lha kuwi sing diopahi semara bumi, lemah ndhuk. Dadi lemah niku lak kuat. Lha mbok diluku dipacul dikapakne wae kuat wae. Opahe nggih niku pencok bakal niku jangkep sakisine."
Meirika : "Isinipun menapa kemawon Mbah?"
Mbah Sahid : "Endog, gantal sakisine ditali lawe putih, kunir, lombok, kambil sakcuwil, gula jawa sakcuwil, uyah, brambang, bawang, dhuwit receh, beras, kacang. Dados werdinipun menika kangge ngupahi Bapa Kuasa Ibu bumi. Dhuwit kuwi lak raja apa wae. Rejeki sing menangan dhewe."
Meirika : "Pethakipun tali gantal menika kala wau mralambangaken menapa Mbah?"
Mbah Sahid : "Niku wau tali wenang mralambangaken suci."
Meirika : "Menawi gantal piyambak kalawau mralambangaken menapa Mbah?"
Mbah Sahid : "Sadak sirih, Sadak menika jamane jaka tingkir gamane dinggo balang dhadhung awuk. Dhadhung awuk kuwi dibandhem nganggo sadak sirih kuwi mati."
Meirika : "Tigan wonten thakir menika kangge menapa Mbah?"
Mbah Sahid : "Tigan niku lak isine kuning kaliyan putih lha menika kangge opah semara bumi. Mula menika nek endog e isih sae kashiate ugi sae. Hasilipun tanduran menika ugi bakal sae. Kuninganipun sok telas dipunsedhot semara bumi kangge jamu menika."
Meirika : "Menawi rujakan menika dipuntidakaken nalika menapa ?"
Mbah Sahid : "Rujake digawekne pojokan papat. Rujake ditindakake pas parine meteng."
Meirika : "Kedah sekawan pojokan Mbah?"
Mbah Sahid : "Inggih ngoten. Pajupat kuwi kanggo mageri hama-hama sing arep nerak pari. Jawabe menika namung gampang Bapa Bumi Ibu Bumi Bumi Suci Bapa Adam Ibu Hawa semara bumi ing lemah mriki (wilayah mriki)."
Meirika : "Rujakan menika isinipun menapa ?"
Mbah Sahid : "woh-wohan ndhuk, sakanane usume apa. Yen isa paling penting bentis, krai, gedhang kluthuk, mlandhing enom (kepek), pohong mentah.
Meirika : "

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.
Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir. Kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang. Dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.
Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. Dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune. Dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar, amarga Arja Damar iku ibune putri raksasa, sênêng yen ngokop gêtih, pambêkane siya. Mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah, ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane, nanging sanadyan para Wali liyane uga didhawuhi ngrumangsani, yen ora padha gêlêm ngrumasani kaluputane, dosane lair batin, mula jênênge Wali ditêgêsi Walikan: dibêciki malês ngalani.
Dene anane bangsa Cina padha nênêka ana ing tanah Jawa iku dêdongengane mangkene. Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China
, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. Dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.
Darmagandhul matur: "Kiyai, kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?"
Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: "Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti, têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi 'Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, mangkono kang kasêbut ing kitab Anbiya."
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama. Barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: "Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis
agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit."
Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis
dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.
Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane. Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining 'ilmu iku ora susah maguru marang wong 'Arab, 'ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tan


text:
Mahabarata, Partawiraya [8] | indonesiawayang.com
Mahabarata, Partawiraya [8]
30/08/2012 Prabu Leave a comment
Pangandikanipun kang rama: o, gèr, aja amèrèkake Pandhawa, marga sing sapa mèrèn iku salawas-lawase ora tau bêgja, lan tansah sangsara kaya wong kang kalah prang. Adhuh putraningsun, melik marang darbèking liyan iku watak asor, kosok baline: sing sapa kang narima sadarbèke dhewe, iku nugraha. Sanadyan kang rama sangêt mambêngi, amargi kagalih kirang prayogi kadadosanipun, ewadene Duryudana lêstantun kêncêng pangangkahipun, minôngka lintuning rinêbat prang, inggih punika rinêbat sarana dhadhu.
Prabu Drêtarastra pancèn kirang santosa panggalihipun, lajêng mupus, kagalih manawi pêpasthèn langkung luhur tinimbang punapa kemawon, sarta botên kenging dipun singkiri, kasupèn manawi pêpasthèn punika dumados saking pandamêling manungsa. Kalanipun tiyang taksih gadhah kêkêncêngan, tiyang wau kawasa angewahi pêpasthènipun. Widura wangsul lajêng matur: dhuh ratuning bawana, karsa paduka makatên wau, ulun botên nayogyani, sampun ngantos kalajêngakên, sumêlanging manah ulun, bokbilih adamêl asoring darajadipun bôngsa paduka. Sanadyan kados punapa botên condhongipun Widura, ewadene Widura mêksa pangkat ambêkta panantang dhatêng Pandhawa, amung saking angèngêti ingkang dhawuh punika kadangipun sêpuh tur ratunipun.
Sadumugining Kandhawaprastha, Widura sakalangkung risaking panggalih, dene kapêksa andhawuhakên dhatêng Yudhisthira manawi katimbalan kang uwa, dhatêng suyasa ingkang nêmbe kaêdêgakên, prêlu badhe kaajak kasukan dhadhu. Yudhisthira enggal matur, manawi kasukan asring dados dhakdhakaning pasulayan, wêkasan lajêng nyuwun pamrayoginipun kang paman Sang Widura, kadospundi ingkang kêdah linampahan, wangsulanipun kang paman, mênggahing kasukan dhadhu punika witing karisakan, mila kados punapa aturipun murih kaparêngipun Sang Prabu Drêtarastra makatên wau kasandèkakên, ewadene sang prabu mêksa amatah sariranipun manantang.
Pangandikanipun Widura: gèr: panêmuku kudu sira lakoni, dhuh sira kang wus ora kasamaran marang kawajibanira, ingsun iya abot bangêt anglakoni ayahan, kang prêlu manantang dhadhu, ananging angèngêti ambêk utamaning kasatriyan, ora kêna selak yèn katantang, sanadyan ingsun, pancèn ora pisan-pisan gêlêm anglakoni ngabotohan, ewadene manawa si kianat Sangkuni nantang ingsun anèng ing pasamuwan, saananing ajang mêsthi dak-ajangi, amarga kaya kang wus padha disumurupi, yèn ing atasing satriya pêrang iku angungkuli pati.
Kanthi risaking panggalih, Prabu Anèm Yudhisthira kalihan para ari tuwin garwanipun pangkat dhatêng têgal kasangsaranipun. Ing têlênging batosipun Yudhisthira isi watak rêmên ngabotohan, amung kemawon anggung pinambêngan saking sampun sagêd mangrèh dhatêng sariranipun. Para dewa ingkang anggarap murih watakipun ingkang makatên wau sirna, mila badhe paring piwulang awujud kasangsaran inggih punika wohing pandamêlipun ingkang kirang prayogi.
Sadumugining Astinapura, Yudhisthira sakadangipun kapondhokakên wontên suyasa wêwangunan enggal. Sarêng pasamuwan kaping tiganipun, ingkang sampun têtela badhe dados jalaraning karisakanipun para Pandhawa, sampun samêkta, Prabu Sangkuni ingkang julig sarta culika manawi kasukan dhadhu, manantang dhatêng Yudhisthira, ingkang wangsulanipun kapirêng ing kathah, bilih anggènipun kasukan kêdah lampah salugunipun. Ananging Sangkuni sampun tanpa wirang mangsuli, manawi anggènipun kasukan punika badhe ngangkah mênang, dados manawi Yudhisthira pancèn ajrih, inggih kenging lajêng sumingkir.
Amargi Yudhisthira sakalangkung merang mirêngakên pangerang-erang makatên wau, mila lajêng mangsuli, kalihan ngatingalakên kêkêndêlanipun. Manawi kula katantang, mêsthi kula botên badhe mundur, awit punika sêsanggêman satriya. Ananging sintên ta ingkang sagêd angimbangi piyambakipun, Duryudana anotohakên raja darbèkipun, nanging kang paman Sangkuni, ingkang kapatah nyêpêngakên anggènipun kasukan, punika botên dados sarjuning panggalihipun Yudhisthira, dene dadak mawi nyaraya tiyang sanès, ingkang makatên anêrak tatacara. Sangkuni enggal angancarani, dhuh sang winasis, punapa paduka kêparêng, dene manawi sampun mirantos, suwawi lajêng dipun wiwiti.
Ing ngriku lajêng wiwit kasukan dhadhu kalihan mawi totohan agêng, Yudhisthira notohakên sangsangan uncèn-uncèn mutyara. Sangkuni enggal anguncalakên dhadhu, wêkasan ambêngok: aku mênang. Yudhisthira angêtohakên sêsotya nawarêtna sanèsipun, ananging Sangkuni anjêlèh malih, suwawi kapriksanana, kula kang mimpang. Yudhisthira anotohakên rata kaprabon. Sangkuni ingkang cidra pambucaling dhadhunipun, bêngok malih, kula mimpang. Yudhisthira angêtohakên pawèstri tumbasan, inggih kawon malih. Lajêng notohakên rencang tumbasan jalêr, dipôngga paprangan, dalasan gajahipun èstri, rata paprangan sarakitanipun sarta prajurit. Enggalipun raja darbèkipun Pandhawa, katotohakên sadaya gêntos-gêntos ngantos têlas, ing nalika wau Widura lumêbêt ing pambujan, andhawuhakên timbalanipun Prabu Drêtrarastra, anyapih ingkang sami kasukan, amargi kasukan punika badhe angrênggangakên supêkêtanipun, adamêl kirang rukun, badhe anjalari kadadosan ingkang anggêgirisi.
Duryudana ngabotohan kalayan Pandhuputra, sarta sakalang


text: Kabaena Tengah kuwe salah siji kecamatan nang , Sulawesi Tenggara, Indonesia.


text:
Baron iku kacamatan ing Kabupatèn Nganjuk.
Réferènsi
Kacamatan ing Kabupatèn Nganjuk
Kacamatan ing Jawa Wétan


text: Ing nagari Kudus wontên tiyang dêdunung, awasta Kyai Agêng ing Kudus. Punika gadhah anak jalêr têtiga, ingkang tunggil biyung kêkalih, wuragilipun sanès biyung, dipun tantun rabi botên purun, andadosakên dukanipun ingkang rama, saking ajrihipun kadukan, ing wanci dalu Ki Jaka kesah, lampahipun anjujug ing rêdi Kêndhêng, atapa wontên ing ngriku, lami-lami kalunta-lunta lampahipun, amanggih patamanan, wontên bèjinipun ayom kaubêngan ing sêsêkaran. Ki Jaka rêmênên[9]


Bakcang
Bakcang saka China kidul
|Informasi|
|Asal||China|
|Dhaérah||China Kidul|
|Penyajian lan bahan|
|Bahan||Beras/Sega|
Bakcang, ba cang utawa bacang (saka basa Hokkien bah-chàng) iku sawijining panganan Cina sing uga akèh ditemokaké ing Tanah Jawa lan Indonésia sacara umum. Ing basa Mandarin panganan iki diarani 粽 zongzi. Panganan iki wujudé sega utawa ketan diisi daging utawa isi liyané sing dibungkus godhong pring lan dibentuk limas.


Kenthong Muni Pisan
Taun pitungpuluhan, Desa Purwanegara, Kecamatan Purwanegara durung klebon listrik, yen bengi isih peteng. Omah-omah mung nganggo lampu teplok, lampu gantung apa senthir sing bahan bakare lenga patra, sing jaman semana diarani lenga latung. Ing pinggir-pinggir dalan sing ana omahe, mung dipasangi ting kanggo padhang-padhangan. Sing diarani ting mono senthir sing sakubenge ditutupi kaca bening kareben ora mati yen katiup angin. Ing ndhuwure diwenehi kawat kanggo gantungan lan ana payone supaya ora klebon banyu udan. Tumrape wong sing sugih, padhang ing omahe rada njingglang, amarga nganggo lampu petromak sing wektu iku luwih kawentar diarani strong king. Yeng ana wong sing duwe kajat, padha nyewa petromaks kanggo padhang-padhang, lan kanggone wong sing sugih, sing kajate nanggap wayang, bisa nyewa diesel babah Lindhong neng Klampok.
Wengi iku, omahe Kadirun padhang-njingglang, awit dheweke lagi duwe kajat nyunatake anake sing ragil, kathik nganggo nanggap wayang kulit dhalang Sardi. Lampune nganggo lampu sewane Lindhong sing dipasang tekan plataran. Sindhen sing melu dhalang Sardi sindhen Kenes, sing bocahe ayu tur wis kawentar swarane ulem, tembangane enak dirungu. Merga ana tanggapan wayang, omahe Kadirun dadi rame banget. Regeng. Tamune akeh, gilir-gumanti. Sing padha nonotn wayang uga akeh banget, ing jero omah kebak, ing latar uga kebak, jer ing desa kono pancen arang-arang ana wong kajatan sing nanggap wayang kulit.
Kusen uga teka omahe Kadirun, perlu arep kondangan ngiras nonton wayang. Nalika Kusen teka, wayange wis lagi perang kembang. Ing antarane sing padha nonton wayang, Kusen weruh blegere Sariman sing lungguh cedhak karo Tumiran. Weruh sariman ana kono, atine Kusen dadi ngrasa seneng. Seneng, amarga dheweke wis ngerti yen Sariman nonton wayang mesthi bakal suwe, embuh kapan menyate. Malah bisa-bisa menyate nganti wayahe gendhing Ayak-ayak pamungkas. Lan yen mengkono, ateges apa sing wis dirancang wiwit awan mau bakal kelakon.
Kusen ora suwe olehe nonton wayang. Sawise ketemu Kadirun lan mangan ngombe saperlune, banjur pamitan mulih. Nanging dheweke ora terus mulih. Rancangane bakal enggal-enggal dicakake. Iki kalodhangan sing langka, kalodhangan sing bisa digunakake wengi iki uga. Ora saben dina ana kalodhangan kaya ngene iki, ngono batine. Atine tambah seneng. Metu saka omahe Kadirun banjur mampir tuku pecel-tahune Yu Tarwi rong wungkus. Banjur dheweke mlaku ngidul liwat dalan cilik sing peteng, awit wulane isih tanggal nom tur rada mendhung. Mung kala-kala sentolope diurubake kanggo madhangi dakan sing arep diliwati.
Karo mlaku, pikirane banjur kelingan kedadeyan dhek awan mau. Awan, mau Kusen sing biyasane dodolan wedang lan gorengan ing warung pinggir desa, ora bukak. Payon warunge padha bocor, dadi prei sedina kanggo dandan payon. Rampung dandan payon nuli……….
Tinggalane Bapak
Dak etung-etung sedane bapak ki wis rong puluhan taun kepungkur. Dumadakan wae aku kok gawang-gawang kelingan dhawuh piwelinge almarhum te
Mobil Dines Biru Tuwa
Kabar angin ngenani rotasi jabatan santer keprungu ing laladan sekretariat pemda. Kabare, jabatan kabid aset dhaerah pepak karo fasilita
Tebasan Kotos-kotos
Wektu iki nasibe tebasan pari jan apik. Rega beras lagi mumbul, tebasan ing tingkat petani isih rada cendhek. Diundhaki sithik ...


text:
Parté Amanat Nasional utawa kerep dicekak PAN iku parté pulitik ing Indonésia. Parté iki madeg tanggal 23 Agustus 1998 lan disahké tanggal 27 Agustus 2003.
Tokoh-Tokoh
 Amien Rais
 Abdillah Toha
 Hatta Rajasa
 Bambang Sudibyo
 Dede Yusuf
 Didiek Junaidi Rachbini
 Soetrisno Bachir
 Alvin Lie Ling Piao
Uga delengen
 Parté Pulitik
 Pratélan parté pulitik ing Indonésia
 Pilihan umum Legislatif Indonésia 2009
Pranala njaba
 Situs Resmi Parté Amanat Nasional
 PAN DKI Jakarta
 Situs Ketua BASIS DPW PAN DKI Jakarta
Parté pulitik
Pulitik


text:
Sida Mulya iku désa ing Kacamatan Wanasalam, Kabupatèn Demak, Provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Uga delengen
 Wanasalam, Demak
 Kabupatèn Demak
Pranala njaba
 Situs web resmi Kabupaten Demak


ja, panitya,
- Ng. Mardyapranata,
- Yasawiyata, panitya ngrangkêp panitya pustaka warti,
- Sastradarsana, panitya,
- Sastrasumarta, panitya ngrangkêp panitya pustaka warti (ngarang saha andhapuk),
- M. Sudarmadi, panitya,
- Suharta Adiwardaya, panitya,
- L. Atmaudyana, Adpisir, pangarsa paguyuban darah Tus Pajang (Yasadipuran I),
Dene ingkang botên kalêbêt ing gambar namung Radèn Ngabèi Dartawarsita asisten wadana kitha Klathèn.
Ki Nur Salèh wicantên dhatêng kancanipun: Rumiyin mila kula lak sampun suka rêmbag, sadaya abdi dalêm ingkang mêmalangi, supados kasingkirakên saking praja, mindhak [mindha…]
— 59 —
[…k] amêmurung lampah.
Panêngah: kula inggih sampun munjuk sang prabu, langkung saking kaping sadasa anggèn kula munjuk. Nanging kadospundi malih, ingkang sinuhun namung nyanggupi kemawon.
Wiradigda sumambêt: Mêsthi bae unjuke kakang Panêngah iku ora kagêm, lha wong didhawuhi anjênêngake mantri Si Dhêlong, nganti pitung dina ora ana kabul kawuse. Nganti jam lima sore uwa Bèi Yasadipura katimbalan ngandikan. Nalika dipundhuti anjênêngake mantri Si Dhêlong, mung saênyèk bae wis bisa, aran: Gorawacana. Nalika anjênêngake abdi dalêm nganti wong patang puluh, mung sak êjam uwa bèi wis rampung. Dadi sing kabangêtên iku rak kakang Panêngah. Anane ora olèh pangandêl iku saka ora kêna diandêl.
Dumugi samantên anggènipun rêrêmbagan sigêg, Tumênggung Wiradigda mantuk mangilèn dhatêng Panumping, dipun êtutakên kancanipun. Sadumuginipun ing griya, ngundang muridipun ingkang sampun dados abdi dalêm, inggih punika: Kandhuruwan sarta Rônggasupatra, sami dipun jak sarasehan rêmbag, anggènipun badhe nandukakên karti sampeka.
Kacariyos, wadyabala Kumpêni pintên-pintên èwu [è…]
— 60 —
[…wu] sampun dumugi ing Surakarta. Prajurit Makasar, Bugis, Kêling, ingkang nindhihi Dêlèrlatut Arêtman. Baris Madura sarta Sumênêp ingkang mangagêngi Mayor: Rèk, anjujug ing Mangkunagaran.
Dintên Kêmis tanggal kaping 10, Mulud, Jimawal 1717, baris Ngayogyakarta saking Gondhang Tangkisan sampun dumugi ing Dêlanggu, ingkang nindhihi Adipati Sindurêja, sadintên-dintên sêlur dhatêngipun wadyabala malêbêt kitha, mirantos dêdamêling jurit.
Kangjêng Pangeran Purubaya nimbali Ngabèi Yasadipura, dhatêngipun dipun panggihi wontên ing gêdhong kilèn.
: Yasadipura, kapriye dene katêmahan mangkene iki, apa kowe ora munjuk kaya wêlingku, ta.
: O, Gusti, botên kados anggèn kawula munjuk. Panjênêngan dalêm piyambak lêt kalih dintên inggih sowan malêbêt, punapa inggih botên matur.
: Aku iya matur dhewe. Nanging … O ya talah, genea mangkene wusanane. Kapriye ta, pambobotmu.
: O, Gusti, sampun botên parlu dipun bobot malih,
— 61 —
bêbasanipun asor timbang. Praja mêsthi nêmahi karisakan.
Apa aku parlu matur manèh.
Sampun kasèp gusti. sampun botên parlu munjuk malih.
Lah, kapenake kapriye.
Prayogi damêl rekadaya sanès, murih manggih rahayu.
Kangjêng Pangeran Purubaya mèndêl angungun, katawis ing sêmu yèn nawung rudatosing galih.
9. Salêbêtipun Jaman Pakêpung II.
Bidhalipun barisan Ngayoja sampun malêbêt kitha. Lampahipun dumugi Nglawiyan, têrus mangetan dumugi ing Mangkuyudan, anjogipun ing Kadhawung. Wontên ing ngriku damêl pakuwon kangge lêrêm. Baris pasisir mêpak wadyabala ing Jurug sarta ing Sêmanggi. Dados kitha sampun têmu gêlang dipun rampit ing wadyabala.
Radèn Adipati Jayaningrat ngêmpalakên para bupati wontên ing pagêlaran, rêmbagipun eyung botên sagêd gumolong, malah têtah-tinêtah. Salêtêtipun [Salêtêti…]
— 62 —
[…pun] praja pating bilulung punika sang prabu punika miyos saking kadhaton kanthi namurkula, parlu badhe mriksa sarta matitisakên kabar ingkang damêl gêtêripun tiyang kathah. Jêngkaripun ingkang sinuhun punika saya damêl kuwuripun abdi sadaya. Polahipun tiyang kados gabah dipun intêri, ngalèr ngidul pating bilulung, tambuh paraning sêdya.
Wontên para nyai mlojang-mlajêng tawan-tawan tangis, kalihan andharindhil sosotipun: Dikêkêpruk Si Bahman. Dirampog sing gawe onar. Guru gêmbêlung, sugih umbag ngumbar sanggup. Didhêdhêplok ajur kumur-kumur.
Ing dhatulaya udan tangis, têtiyang sami uyang-uyung. Mêndhanipun sarêng katungka rawuh dalêm. Adipati Jayaningrat dalah para bupati ingandikan, sowanipun anjujug ing panêpèn.
Pangandika dalêm: Jayaningrat, kapriye dene kabrojolan, baris Kumpêni lan Ngayoja kok nganti bisa mlêbu kutha. Apa bocah bupati ora sira dhawuhi.
Kawula nuwun gusti, badhe ngundurakên kapaksa botên sagêd, saking tampining dhawuh sarana wêwangsitan satunggal-tunggal, dados tumindaking damêl sami kadho.
Pangandika dalêm kanggêg, dening katungka marakipun Nyai
— 63 —
Lurah Sêcanama, ingkang kautus nuwèni sowanipun abdi dalêm Kadipatèn.
Unjukipun Nyai Sêcanama: kawula nuwun gusti, ingkang kêmit namung pun bapa Yasadipura kalihan kancanipun mantri satunggal. Pun bapa sawêg ngeca-eca tilêm.
: Apa ora sira gugah.
: Kawula nuwun sampun. Nalika kawula gigah yèn wontên mêngsah dhatêng, tanginipun sajak sasêkecanipun, malah lajêng pitakèn makatên: Wiradigda lan Panêngah punapa taksih gêsang. Yèn taksi


text: Anak-anak ingkang keturon (1817) ing Katedral Lichfield, nggambaraken 2 sedherek enem, Ellen-Jane lan Marianne ingkang séda kanthi tragis ing taun 1812


text:
|---------------------------------------------------------------------|
| 154| nāda | (Mardiwarsito, 1981:361) KA | mbengok, nywara | nada (Poerwadarminta, 1939:335) KB | njwara, moeni | √ | - | - | √ | nāda → nada (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara ā→a |
| 155| ngēmasi | (Mardiwarsito, 1981:381) KB | mati | ngemasi (Poerwadarminta, 1939:390) KA | mati | √ | - | √ | - | - |
| 156| nggagana | (Mardiwarsito, 1981:181) KB | mabur | nggegana (Poerwadarminta, 1939:140) KA | maboer | √ | - | - | √ | nggagana → nggegana (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara a→e |
| 157| nidrā | (Mardiwarsito, 1981:369) KA | turu | nidra (Poerwadarminta, 1939:344) KA | toeroe | √ | - | - | √ | nidrā → nidra (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara ā→a |
| 158| niśwāsa | (Mardiwarsito, 1981:375) KA | ambekan | niswasa (Poerwadarminta, 1939:346) KA | napas, ambekan | √ | - | - | √ | niśwāsa → niswasa (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara ā→a ewah-ewahaning konsonan: aksara ś→s |
| 159| paribhūta | (Mardiwarsito, 1981:407) KA | dicecamah, diremehké | pariboeta (Poerwadarminta, 1939:473) KA | disewijah, ditjetjama h | √ | - | - | √ | paribhūta → pariboeta (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara ū→oe utawi aksara u ewah-ewahaning konsonan: aksara bh→b, |
| | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|--------------------|---------|----------------------------------------|---------|---|---|---|---|--------------|
| 160 | parigraha | nggepok | parigraha | nggepok | √ | - | √ | - | |
| | (Mardiwarsito, | | (Poerwadarminta, | | | | | | |
| | 1981:407) KA | | 1939:473) KA | | | | | | |
| 161 | parikrama | mlaku | parikrama | moebeng-moebeng, -mider-mider | √ | - | √ | - | |
| | (Mardiwarsito, | mubeng- | (Poerwadarminta, | | | | | | |
| | 1981:408) KA | mubeng | 1939:473) KA | | | | | | |
| 162 | pidana | siksa, | pidana | siksa, | √ | - | - | √ | |
| | (Mardiwarsito, | nyiksa | (Poerwadarminta, | nyiksa | | | | | |
| | 1981:422) KB | | 1939:490) KA | | | | | | |
| 163 | pralina | mati | pralina | mati | √ | - | - | √ | |
| | (Mardiwarsito, | | (Poerwadarminta, | | | | | | |
| | 1981:432) KA | | 1939:510) KA | | | | | | |
| 164 | prasupta | turu | prasoepa | toeroe | √ | - | √ | - | |
| | (Mardiwarsito, | | (Poerwadarminta, | | | | | | |
| | 1981:436) KA | | 1939:511) KA | | | | | | |
| 165 | raga | lara | raga | lara | √ | - | √ | - | |
| | (Mardiwarsito, | | (Poerwadarminta, | | | | | | |
| | 1981:478) KB | | 1939:535) KA | | | | | | |
| 166 | rambèh | mili | rambeh | mili | √ | - | √ | - | |
| | (Mardiwarsito, | | (Poerwadarminta, | | | | | | |
| | 1981:462) KA | | 1939:518) KA | | | | | | |
**Tabel salajengipun**
- **pīdana → pidana**
 (B. J. Kina) (B. J. Enggal)
 ewah-ewahaning vokal:
 aksara ī→i
 aksara d→d
- **pralina → pralina**
 (B. J. Kina) (B. J. Enggal)
 ewah-ewahaning vokal:
 aksara ī→i
| | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|------------|-------|--------------------------|-------|---|---|---|---|----------------------------------------------------------------------|
| 167| rana | perang| rana | perang| √ | - | - | √ | rana → rana (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning konsonan: aksara n→n |
| 168| ranângga | perang| ranangga | perang| √ | - | - | √ | ranângga → ranangga (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara â→a ewah-ewahaning konsonan: aksara n→n |
| 169| ranânggana | perang| rananggana | perang| √ | - | - | √ | ranânggana → rananggana (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara â→a ewah-ewahaning konsonan: aksara n→n |
| 170| rawuh | rawuh, teka | rawoeh | rawoeh| √ | - | √ | - | - |
| 171| rogi | lara | rogi | lara | √ | - | - | √ | rogi → rogi (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara ī→i |
| 172| samara | perang| samara | perang| √ | - | √ | - | - |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|-----|--------------------------|--------------------|--------------------------|--------------------|---|---|---|---|----------------------------------------------------------------------|
| 173 | šapatha (Mardiwarsito, 1981:562) KB | nindakake sumpah | sapata (Poerwadarminta, 1939:545) KB | nindakake sumpah | √ | - | - | √ | šapatha → sapata (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning konsonan: aksara š→s saha aksara th→t |
| 174 | sangaskāra (Mardiwarsito, 1981:505) KB | mberkahī | sangaskara (Poerwadarminta, 1939:544) KA | mberkahī | √ | - | - | √ | sangaskāra → sangaskara (B. J. Kina) (B. J. Enggal) ewah-ewahaning vokal: aksara ā→a |


text:
Maasdonk iku gemeente ing provinsi Brabant Lor, Walanda.
Latar wuri
Provinsi Brabant Lor sing papané ana ing kidulé Walanda iku saka 12 provinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Provinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 68 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring provinsi. Dadi provinsi iku antara nagara lan gemeente.
Gemeente ing Walanda


d sontan-santun hawanipun, sabên enjing têlèkipun dipun urugi awu, lajêng dipun sapu saha dipun timpali. Plangkringanipun kaangkah inggilipun satêngah mètêr kemawon, sarta kenging dipun rucati, supados kenging dipun isis sabên dintên, utawi kêrêp dipun labur, gêdhègipun inggih kêdah kêrêp dipun saponi saha kalabur, supados bilih wontên kewanipun ama ingkang tumèmplèk sami pêjah. Ing nglêbêt kandhang kadèkèkan pangombèn pangaron utawi cuwo, toyanipun ingkang rêsik, sabên dintên dipun santuni. Kadèkèkan kothak wadhah sabun kalih, ingkang satunggal dipun isèni rêmukan arêng ingkang êmpuk. Ayam sami bêtah punika, paedahipun ngrêsikakên padharan. Kothak wadhah sabun satunggalipun, dipun isèni krikil pêthak alit-alit sakêdhêle, ingkang botên alus saha botên bundêr, kautamèn bilih angsal rêmukan sela kambang, utawi sanèsipun, ingkang ragi ngêwrat gamping. Ayam inggih sami bêtah punika, kangge sarana ngrêmêt têtêdhan ingkang atos-atos.
3. Manawi môngsa bêntèr, supados kirang anggènipun kraos sumuk, kêdah kadamêlakên pakipon ing panggenan ingkang ajêg keyuban wangon, panjang wiyaripun kalih têngah kaki mubêng, kapilihakên ingkang sitinipun garing, dipun paculi satêngah kaki lêbêtipun, lajêng kaadhuk, bilih pating parongkal, dipun gêpuki, lajêng kasiram ing toya supados botên patos balêdug, lajêng kaêlèr mawi karêmêd, supados [supado...]
--- 867 ---
[...s] kenging hawa bêntèr, dados malêm sêpuh. Enjingipun lajêng kaklêmpakakên ing lêgokan panggenanipun suwau, mawi kapriksa manawi kirang mawuripun, kawêwahan pangrêmêdipun, punika lajêng kenging dipun kiponi, saha ayam sampun mathuk. Manawi kêtêlêsên utawiKata "utawi" tidak perlu dibaca. botên mathuk. Salêbêtipun ayam kipu, kêdah kajagi sampun ngantos dipun cêlaki tiyang, saha kewan sanèsipun, sadaya wau sagêd nyandèkakên anggènipun kipu. Môngka kipu punika prêlu, kajawi nyêgêrakên badanipun, kalihan ngêdalakên gurêm, katut ing siti ingkang dipun gupakakên ing badanipun, inggih nyarasakên badanipun, dening dipun ebahakên sadaya, sami kalihan sêporêt. 4. Manawi môngsa jawah, supados kirang anggènipun karaos kêkês, ingkang sagêd ugi anjalari sakit, kêdah dipun têdhani brambang utawi bawang. Manawi bawang ingkang katêdhakên, ayam satunggal kalih siyung, dipun iris-iris tipis, kalolohakên. Manawi brambang ingkang katêdhakakên, bilih agêngipun sadhuwêt-dhuwêt: kalih glindhing, inggih kairis tipis-tipis, lajêng kaulungakên, ngadat ayam ajêng nêdha piyambak. Kajawi punika, ing môngsaa jawah saha katigaa, ayam sami bêtah nêdha sukêt utawi bangsaning bayêm, amila murih botên kêdah nyadhiyani, sukêt ing pemahanipun kemawon, kêdah ragi nipundipun. opèni, supados sagêd sêgêr gêsangipun, kautamèn bilih dipun tanêmakên bayêm ingkang sae, kangge pasaban ayam, murih sami sênêng.
[Iklan]
Panutup
Wiwit taun Walandi 1886 inggih punika wiwit Ki Wasa sumêrêp babonipun sêrat punika sawêg umur nêmbêlasan taun, wantuning tiyang rêmên sawung sangêt, saha rêmên andamêl sawung piyambak, dados sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau, lajêng kaêdhakakên kangge waton milih sawung saha babon. Ngantos dumuginipun taun 1935 Ki Wasa sampun umur pitung dasanan taun langkung, taksih katindakakên kangge waton, pangraosipun, sasat botên nate gèsèh. Pasaksènipun, sabên Ki Wasa gadhah sawung, asli tumbasan utawi damêlanipun piyambak, kajawi sabên tiyang mêsthi rêmênipun, saha mastani sae wônda tuwin gêbag damêlipun, inggih dèrèng wontên ingkang sawêg dipun bên sapisan kemawon kawon, apês inggih kaping kalih utawi kaping tiga. Malah ingkang sagêd kêwêntar linangkung, tuwin ingkang lajêng dados rêgi èkêtan, botên namung satunggal kalih. Ewasamantên, sarèhning pangraosipun manungsa beda-beda, saha wajibing pitados punika, bilih sampun pirsa piyambak, amila sayoginipun, inggih kasidikakên kemawon.
W.
--- 868 ---
Cariyos Kina
Tri arga jêjêring carita, nawung rahsa, rinipta ikêtan kina.
Sambêtipun Kajawèn nomêr 54
Namaning kitha Salatiga, gêgayutaning cariyos ing ngringgil: wontên ing katrangan sanès makatên: ingkang lampah cidra kumawakumawani. angrêbat jênêngan (têkên)nipun Nyai Agêng, kala samantên, nama pandamêling tiyang tiga, ingkang sami saekapraya. Jalaran saking punika, mila lajêng dipun têgêsi: nama salahipun tiyang tiga wau (utawi tiyang tiga salah karya).
[Grafik]
Pasareyan ing Têmbayat
Nglajêngakên tindakipun Nyai Agêng, anggèning katilaran, lampahipun ingkang raka. Sapêngkêring sinikara dening para kiyanat wau, Nyai Agêng sakalangkung brangtaning panggalih, kalayan tindak gêgancangan, sumêdya atur uninga dhumatêng ingkang raka. Enggaling cariyos, lampahipun Nyai Agêng nama sagêd nututi tindakipun ingkang raka, kintên-kintên namung kantun sapambêngok, saking sêrênging panggalih, winor sagunging prihatos, wasana angênguwuh ngaturi ingkang raka, kaparênga angêntosi tindakipun. Aturipun Nyai Agêng: dhuh kyai kêrsaa ngêntosi lampah kula, abdi jê


text:
Tersidi Kidul kuwe salah siji desa nang Pituruh, kabupaten Purworejo, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


text: Sadaya gegayuhan saged kaleksanan, jer linambaran kuwanen, kados piwulangipun Prabu Rama dhateng Wanara Seta Anoman "Sapa wani ing gampang, wedi ing kewuh, samubarang nora bakal bisa kelakon"


Kabar yen Ustad Anwar arep nyewu Kiai Tohari wis tekan endi-endi. Akeh sing ngomongke bab kuwi neng ndalan, warung kopi, pasar, sawah, lan ngendi wae.
Jan-jane pancen dudu perkara sing kudu dirembug tenanan, nanging ngelingi yen Ustad Rohman, salah sijine putrane Kiai Tohari kuwi wong sing ora sarujuk banget marang slametan, kenduren lan bab sing sejenis iku, ya pantes wae yen bab iku dadi pocapan.
"Dadi tenan Ustad Anwar sida arep nyewu?" Takone Kang Pardi kang lagi andhok kopi neng warunge Mbah Din.
"Iya jare. Wong wingi wis pesen wedhus neng nggonaku kok. Kon ngeterke suk senen ngarep." Bambang bakul wedhus nyauri.
"Lha ya ngapa ta, lak ya wis biyasa ana wong matangpuluh, mendhak, nyewu. Kok dha ribut wae?" Lik Man melu nambahi.
"Ya piye ya, Kang, kanggoku ki nyewu ki ora perlu ditindakke. Wong wis mati telung taunan kok isih dibancaki. Didongani lak ya wis cukup. Kok malah dinggo pista ngono. Bab kaya ngono ora ana tuntunane, bidengah." Kamid nduwe panemu seje.
"Halah bidengah..bidengah..ngomong wae yen medhit. Wong-wong nggonamu kuwi pancen ora gelem nguri-uri adat leluhur, ora gelem slametan, diundang kenduren ora mangkat, apa kaya ngono ora gawe tatune atine sing ngundang?" Aloke Bambang.
"Ya wong-wong nggonamu kuwi sing ora paham agama. Slametan dinggo tandha status sosial. Yen ora pepak ubarampene dadi rerasan. Wong ora nduwe direwangi utang-utang kedah-kedahe ben ora dirasani tangga. Kaya ngono ora ana tunt…"
Durung tutug anggone ngomong, Mbah Din teka nyapih sing lagi dha padu.
"Wis-wis, aja gegeran neng kene, gek dha ndang mangkat. Sing nyawah ya dang nyawah, sing bakulan ya ndang bakulan, selak kawanen."
Kabeh padha bubar, nanging Bambang isih getem-getem gara-gara omongane Kamid. Nylekit tenan diarani ora paham agama. Prengus-prengus ngono dheweke tau ngaji nggone Kiai Tohari, senajan mung sedhela.
Ngrembug perkara slametan utawa kenduren ing desa Karangbatur pancen bisa dadi perkara sing sensitif banget. Jalaran desa kuwi saiki kepisah dadi rong blok, kulon prapatan lan wetan prapatan.
Desa kulon prapatan nulak kabeh bab sing magepokan karo bidengah, dene wetan prapatan pro banget marang perkara sing dianggep bidengah dene wong kulon prapatan. Jan ora tau gathuk tenan.
"Piye, Mal? Wis kok pesenke surat Yasin nggo nyewu simbahmu suk?" Takone Anwar marang anake, Kamal.
"Hmm..sedaya percetakan sami kebak order menika, Pak. Lha pripun, napa pesen wonten percetakane Lik Rohman?" wangsulane Kamal.
"Ya nek wonge gelem ya rapapa, ning kok aku rangu-rangu dheweke gelem nerima orderan kaya ngono."
"Kula tak telpon rencang kula, Pak, menawi saged nyelake."
"Yawis sing penting mengko sadurunge hari H kudu wis dadi."
Kamal metu saka omah saperlu golek percetakan sing gelem nerima order saka dheweke. Lagi motoran neng ndalan kebeneran papasan karo Paklik-e. Rohman akon mandheg. Banjur wong loro kuwi minggir.
"Sajak kesusu ki arep nyang endi, Mal?" takone Ustad Rohman.
"Anu Lik..badhe…," Kamal bingung anggone mangsuli.
"Ditakoni kok malah gojag-gajeg," Ustad Rohman anyel
"Badhe pados percetakan…,"
"Kowe ki lho kaya ora nguwongke dulurmu dhewe, lha Likmu iki lak ya nduwe percetakan, ndadak bingung olehmu golek, apa wis ra percaya…,"
"Kangge nyetak surat Yasin ngge acara nyewunipun simbah Yai…," Kamal akhire kawetu ukarane.
Ustad Rohman lagi dhong ngapa kok ponakane kuwi ora gelem blaka anggone lunga arep neng endi. Mesthi wae Kamal ora wani yen pesen percetakan surat Yasin nggone dheweke. Wong wingi dheweke bar nguliahi ponakane kuwi.
"Oh ngono, yawis teruske, yen bapakmu pancen ora bisa dikandhani." Ngomong ngono langsung nyengklak motore, digas banter ninggalake Kamal neng pinggir ndalan.
Kamal ambegan landhung. Jan-jane dheweke bingung kudu kepriye. Yen mung perkara adu argumen dheweke jane ya turah isa, wong gawene dadi orator dhemo neng kampuse.
Nanging iki beda, sing beda panemu antarane bapake lan paklike. Dheweke mung bisa nggah nggih ora bisa ngluputake lelorone. Isih kelingan nalika wingi dheweke dikojahi paklike.
"Kowe lak ya mahasiswa neng Perguruan Tinggi Islam, awakmu yawis metu-metu ora mung ndhekem neng ndesa iki thok, mesthi lak ya ngerti ta ukum-ukum agama? Gek ya ngapa bapakmu kuwi isih arep nyewu-nyewu barang, gek sing arep disewu Kiai Tohari. Apa ora mikir ta bapakmu yen Kiai Tohari kuwi panutan?"
"Mengko yen mulih omongana bapakmu kon murungke acarane kuwi yen ora pengin dicap bidengah. Apa ora ngeman pasedulurane dhewe iki congkrah gara-gara ngeboti bab sing ora ana tuntunane."
Kamal tumungkul wae. Ora mbantah ora barang. Bareng tekan omah dheweke ya mung ngandhake apa sing dikandhake paklike mau marang bapake.
"Ora ana salahe kok acara nyewu iki. Wong Mbahmu kae pas sugenge mbiyen ya ora tau menging. Niatku amung pengen sodaqoh, nganaake pengajian, ngraketke paseduluran, ndonga bareng. Jaman Walisongo nyebarke agama Islam mbiyen lak ya nganggo cara-cara alus kaya ngono, ta? Ora langsung kabeh adat dibusak, nanging diselarasake."
"Nggih, Pak, kula nggih ngertos kersane panjenengan, kula namung samar perkawis menika dados padudon para warga." Ujare Kamal.
"Yawis mengko tak uruse. Sing penting kabeh warga diulemi, ora usah dipilihi."
"Nggih, Pak."
Pancen sing dikuwatirake Kamal ana benere. Warga dadi pecah rong blok. Warga kulon prapatan ngenut Ustad Rohman supaya ora teka neng acarane Ustad Anwar, yen teka neng kono padha wae nyengkuyung praktek bidengah. Warga etan prapatan suwalike.
Ustad Rohman lan Ustad Anwar kuwi tunggal bapa biyung nanging yen perkara pemahaman agama pancen beda. Jan-jane perkara beda ora usah nganti dadi padu, nanging yen urusane karo wong akeh kadhang pancen dadi kisruh.
"Kabeh ora ana sing luput, jenenge mahami agama pancen ora bisa dipadha


text:
wong Bani srail kocapa atapa ngabakti mangko roelas taun lawasnya mudya ngaji puasa dadi kapengen puniku wikaning ngibelis lanat.
57. Saking tita ing Yang Widi dhateng pun ibelis lanat anjenenging merab mangko tumuli ta dera sapa
sapa sira mring amba
linge pun ibelis isun
apajaring umurira.
58. Awruanira puniki
yen umurira ta tuwan
kantun kaliatus mangke
tumuli muksa pun lanat
ya ta sang tapa ika
amicara ing jro kalbu
lagi ake umuring wang.
59. Anggur arerena kami
anuwukana sakarsa
akasukana ta mangko
yen parek mati atobat
lunga kang tapa ika
ya tâ lampa dhustha iku
anuwuki karsanira.
60. Ya ta mati anglampai
mahasiyat kang atapa
tan kahura tobat mangko
mangkana puara neka
ing wong lampa masiyat
ingkaraken tobatipun
punika puara sasar.
61. Ya ta sapra sanak sami
sampun lepas lampaira
saking prenaira mangke
Bagendha Yusup punika
sarawu inreng wana
tinedhunaken puniku
wau Yusup sing ngembanan.
62. Ri sampuning raha tebi
Yusup sinangsara sira
dening kang pra sanak mangke
ingirid irid ta sira
ingunusaken pedhang
dening Samaun malayu
angungsi sanak kang liyan.
63. Ika pan arsa mateni
sadaya angunus pedhang
kewrat tyasing Yusup mangko
dadi mesem sira mulat
ing sanak samadaya
sinapa Bagindha Yusup
dening sanak kang atuwa.
64. Kang nama Yahuda iki
anapa kulehe sira
mesem apan pati mangko
kang sira dhepaken iya
kulehe mesem sira
sumaur Bagendha Yusup
ing sanakira sadaya.
65. Karanisun mesem iki
ana semuning pangeran
ujaring Samaun mangko
paran semuning pangeran
mangke kang praptang sira
sumaur Bagendha Yusup
unyaba ngandeling tuwan.
66. Aningkaraken sawiji
wiji pangawasa tuwan
sapa niayaya mako
aniayaha ing amba
mangko ta sami sira
arep amateni ring sun
iku mula mesem amba.
67. Angrasa kawele mami
amba angandeling tuwan
tan angandeling Yang mangke
ya ta tiniban dening Yang
sisanak kang atuwa
dadya wlas ing Nabi Yusup
yena sun kukuhi sira.
68. Sanak sami mojar iki
ing sanakira Yahuda
kulepun ta tuwan mangko
angowahi pangubayan
ing nguni ta mangkana
angandika sira Yahuda
ora pinangka duduwa.
69. Ing wong angowahi jangji
alaora yen duduwa
yen sira amaksa mangko
arep padha matenana
tanpa we isun iya
yen sira mateni Yusup
isun patenana denta.
70. Meneng sami salin jangji
kabe para sanakira
ayun angleboke mangke
ing talaganira sadad
kocapa sang atapa
ing jro talaga sira wus
sewu taun umurira.
71. Kaum nabi Yahud teki
kang atapa jro talaga
araning ngatapa mangko
Siraud mangkya ranira
wong alawas ing kuna
marmaning atapa ngrungu
72. Sapolahe Yusup iki
 lawan para sanakira
 muwa rupa pekik mangko
 ya ta nenedhang pangeran
 wong atapa punika
 ayun wru ing Nabi Yusup
 sampun age mati amba.
73. Ya ta katarima iki
 panedhaning sang atapa
 dening Yang Sukma ta mangko
 dadi amiyarsa syara
 wong atapa punika
 lungaya sira den gupu
 mring talaganira sadad.
74. Ya ta lunga anglampai
 punang kang atapa ika
 mungging jro talaga mangke
 sarwi akarya ibadat
 punang atapa ika
 kang pinangka buktinipun
 wonten dalima sumadya.
75. Lawan damar kurung singgi
 tan ana sumbu lan lenga
 gumantung tanpa cacanthel
 sinadya dening pangeran
 ing wong atapa ika
 samono kagunganipun
 asi karana pangeran.
76. Kocapa Yusup sireki
 tinibaken jro talaga
 lineboken kedhungnya jro
 lumumpat sarwi ta sira
sidhakep mekul jaja
mengga ta Bagendha Yusup
sarwi angungud ambekan.
77. Kapanggi sang atapa ing
jro talaganira sadad
mojar sang atapa mangke
E Yusup alawas amba
yoneng ing sira tuwan
alawas amba angantu
tan pinanggyaken lan tuwan.
78. Asangan amba ni Yang Widi
isun anging sira tuwan
sampun sala cipta mangko
ing polahe sanak tuwan
kang anglampahi ala
sampun tuwan wreta iku
ing polahe sanak tuwan.
79. Karana darmang lampahi
sapolahe sanak tuwan
pangeran sangkane mangke
dadi aneng jro talaga
karana dening donga
amba nedheng Yang Ageng sun
apanggiya lawan tuwan.
80. Sasampuning apapanggi
padhem kang atapa ika
mayid binecikkan mangko
pinendhem dening malekat
gumanti ginantenan
denira Bagendha Yusup
enggening atapa ika.
81. Tan kocapa Yusup iki
kocapa kang para sanak
sami angandika kabe
reanira awewreta
ing sira ramanira
yen sampun Bagendha Yusup
pinangan ing asu alas.
82. Sami ngambil cidra iki
karani tanpa i dawa
rasul kaning Yusup mangko
ing ngurapan ra ing mindha
pinangka cinanira
yen sampun Bagendha Yusup
pinanganing asu alas.
83. Ya ta sami mantuk aglis
tekeng prena waktu isa
nulya sami marek kabe
mangke dhateng ramanira
pra samya akaruna
matur yen Bagendha Yusup
pinangan ing asu alas.
84. Sami awewreta iki
analetek polahira
sami lelepasan mangko
kawula atotowokan
kantun pun Yusup dhawak
babak tan kabe den tunggu
ika mila ning dinemak.
85. Amyarsa ramanireki
i pawartane kang putra
sawengi karuna mangke
kapati pati alara
mindel sira saksana
raina ing waktu subu
anglilir si ramanira.
86. Sapanglilirira linggi
tumingaling putra nira
neher angandika alon
kaya tan estu ing wreta
anak isun pinangan
ing macan kesa buring sun
ing sira kakyanak ingwang.
87. Ya ta tiningalaken ku-
lambining Yusup punika
kang apulang marus mangko
neher sapa ningalira
ing rasul kan pulang ra
karuna sira aseru
sampun mindel tinìngalan.
88. Mesem Nabi Yakub iki
ningalira sukan ika
wutu nora sebit mangko
sami matur putranira
punapa pola tuwan
uni karuna aseru
mangke gumujeng lir brangta.
89. Kang rama ngandika aris
inguni karana ningwang
andeleng kulambi mangko
meles geti kayas tuwa
anak isun pinangan
ing macan dadi gumuyu
tumoning kul


text:
Juwangi iku désa ing Kacamatan Juwangi, Kabupatèn Boyalali, Jawa Tengah.
Réferènsi
Désa ing Kabupatèn Boyalali
Désa ing Jawa Tengah
Juwangi, Boyalali


text:
ing kang tumut ngujlat,
 serta niyatipun,
 Wong Agung ing Parangteja,
 Umarmaya tan kantun lan Yusupadi,
 neng guwa sowang-sowang.
12. Dening Prabu ing Rum Burudangin,
 pinasrahan yen metua ing prang,
 kang mangka senapatine,
 wau ta kang manekung,
 ya Wong Agung Surayengbumi,
 tobata den apura,
 mring Hyang Maha Luhur,
 mugi ta ingapuraa,
 minulyakna sakite sawadyaneki,
 kang sami nandhang wuta.
13. Wus alami bala Ngarab sami,
 duk kinepung neng nagri Lulkiyah,
 Raja Ardabil kithane,
 nagri alit kinepung,
 barisira pinepet sami,
 dadya awis kang tedha,
 kuneng kang winuwus,
 Sang Prabu Tasangsulngalam,
 utusane mring nagri Rum Burudangin,
 andhatengaken beras.
14. Katur mring Sang Raja Putri kalih,
 yen kang raka kalihipun gerah,
 keni ing cidra yudane,
klawan Raja Kasrukum,
asiyaga Sang Putri kalih,
mapag kaprajuritan,
kumpul balanipun,
Dewi Isnaningsih lawan,
ingkang putra Dewi Jetun Kamarukmi,
sakarine kang tengga.
15. Para ratu samya den undhangi,
siyageng prang mring nagri Lulkiyah,
tutulung ing prang badhene,
langkung ing sukanipun,
putra kalih angajak jurit,
yen sampuna cinegah,
sareng lan kang ibu,
Raden kalih kadi mbedhal,
duk puniku Sang Putri wus den aturi,
pratikele kang mengsah.
16. Dadya ngupaya dhukun Sang Putri,
kang nimbangi sikire Kosarsah,
pandhita luwih ampuhe,
midhukun iwukir Artus,
nami Ki Seh Kakim Maridin,
tukang sikir punika,
guruning pra ratu,
kang ngagem sulap lan kemat,
sadayane pan saking Kakim Maridin,
langkung saking katrima.
17. Wus binedhol Seh Kakim Maridin,
kabeh anak putune binekta,
neng Burudangin ginawe,
tengga ing puranipun,
yen sun kalah amangun jurit,
lawan Prabu Kosarsah,
si Raja Kasrukum,
kabeh dadi duwekira,
saisine ing pura Rum Burudangin,
mangsa ingsun uripa.
18. Lamun kasor Kyai Jayengmurti,
 lawan Sang Prabu Tasangsulngalam,
 tumpes sabrayatku kabeh,
 sasanak dagingingsun,
 aja ana kang kari siji,
 nungkul mangsa biasaa,
 maring Sri Kasrukum,
 Ki Kakim Maridin myarsa,
 upatane Raja Putri Isnaningsih,
 alon ing aturira.
19. Adhuh Gusti Sang Raja Pinutri,
 kadi mboten dhateng sapunika,
 Wong Agung lajeng asore,
 raka Tuwan Pukulun,
 srana ing prang pan maksih sugih,
 lagi tinagih coba,
 ing kapesanipun,
 sedane raka andika,
 inggih benjing yen lahir panutup Nabi,
 salin sarengat mulya.
20. Raka Tuwan Jeng Sri Burudangin,
 benjing meningi Nabi panutan,
 sak Allah ujare reke,
 tumut akasang kusung,
 ing andhahan andika Nabi,
 tan pisah lan kang raka,
 Gusti Jayengpupuh,
 masuk sakabat minulya,
 mangkya lagi sinung apes ing ngajurit,
 mangsa ndadak sawarsa.
21. Mangke Gusti saweg kawan sasi,
 kirang kalih sasi kalenggahan,
 inggih antuke unggule,
 yen benjing prang Pukulun,
 inggih dipun angati-atı,
mungsuh Ratu Kosarsah,
Sang Raja Kasrukum,
kathah ngelmunipun kemat,
upas pumpa punika kang amedosi,
anumpesaken mengsah.
22. Iya sira sun andel ing benjing,
lamun metu prang upase pumpa,
tulaken pangabarane.
Kakim Maridin matur,
inggih sampun awalang galih,
nanging panuwun amba,
anamung puniku,
sirnane kang brekasakan,
Putra Tuwan Wayang Paduka Jeng Gusti,
Radyan Arismunandar.
23. Lawan Rahaden Ambyah Katamsi,
rumuhuna minangka manggala,
kula ing reh pratikele,
kadi Raja Kasrukum,
inggih sikiripun kaka balik,
sami kantu ing rana,
mangkana pan sampun,
dadi sagung kang rinembag,
Raja Putri angerig wong Burudangin,
sagung kari neng praja.
24. Tigang atus kang para narpati,
ingundhangan ngeriga tunggangan,
sarta lawan momotane,
unta bihal lan senuk,
blegedaba kalawan sapi,
puhan miwah wowotan,
wonten duta rawuh,
kang badhe nututi lampah,
Rum Samtari ing Turki kang badhe ngirim,
nigang kethi wowotan.
25. Kadangipun Raja Sarkap Turki,
lan kang paman Iskal lan Iskalan,
anyakethi prajurite,
badhe sareng Sang Ayu,
duk cinacah ing Burudangin,
sarupaning momotan,
beras miwah gandum,
lawan para papanganan,
cinacahkan kapanggih salawe kethi,
undhanging Sang lir Retna.
26. Amung bocah limang kilan kari,
saben salaksa unta kewala,
mementere wong tuwane,
budhal Sang Retna sampun,
balanira kadi jaladri,
iya mangsa anaa,
kadya tanahing Rum,
bumi papat kang kaweca,
ngalam donya Ngarab Rum Ngindi Ngabesi,
kang loh amung satunggal.
27. Mung tanah Rum kang eloh pribadi,
sorsorane ing Rum tanah Ngarab,
tanah Ngarab sorsorane,
tanah Ngindi Puniku,
sorsorane tanah Ngabesi,
apan kinarya dhahas,
sampun pasthinipun,
sakidulipun sagara,
tan kena wor ing masrik prapta ing mahrib,
mung Ngabesi kewala.
28. Agamane dereng salin-salin,
agama Nabi Adam punika,
salin ping nem sarengate,
ing Ngabesi tinutup,
amung kedhik sami agami,
Ibrahim sabangsamya,
sawewengkonipun,
Raja Sadat Kabulngumar,
saturune sabab nagarine pirit,
sipat lan tanah Arab.
29. Ingkang ngetan kilen tan udani,
kang tan pirit lawan tanah Arab,
tan srawungan sajeg-jege,
apan ta ana weruh,
lamun ana nagari malih,
amung Ngabesi Sadat,
katon tanahipun,
anggenggeng saking ing Ngarab,
Ratu pitung ewu agama Ibrahim,
wetan kulon tan wikan.
30. Tanah sawarsa lampahaneki,
sawengkone dharat Kabulngumar,
Kadarisman nutugake,
benjing ngengehanipun,
ing laire andika Nabi,
bisa nabrang mring Ngarab,
wong Ngabesi iku,
kang jajahan seket warsa,
lan sawarsa ingkang mungsuh Kangjeng Nabi,
amung ingkang sawarsa.
31. Sawarsa mubeng jajahaneki,
rerehane Sadat Kadarisman,
pitungewu narpatine,
kuneng mangsuli catur,
wau baris ing Burudangin,
Sang Retna munggeng limanl,
pinelanan kurung,
rinawis nila mutyara,
wuwung rukmi tinaretes ing hergeni,
muncar saking mandrawa.
32. Tabid kaki wau Ki Mahridin,
eram dulu


text:
Sampeyan kene: Ngarep » FAQ
Nalika wektu pangiriman utawa timbal?
Gumantung marang urutan sampeyan: kanggo kabeh jalur produksi iku 45 dina. Peralatan tunggal kayata mesin kemasan vertikal, mesin kemasan premade, weigher elektronik, yaiku 25 dina.
Apa ana jumlah minimal kanggo nata urutane?
Ora, Sampeyan mung perlu tuku 1 set minangka jumlah minimal kanggo produk apa wae.
Kepiye cara pembayaran?
We accept TT with 40% as down payment and balance 60% before machine ship out. Rincian bank bakal diwenehake.
Apa cara pangiriman?
Pelanggan bakal tanggung jawab kanggo pangiriman lan asuransi. Kita luwih seneng gawe susunan sing perlu dening segara utawa udhara.
Apa syarat pasokan listrik?
Umumé, kita bisa nggawe kustomisasi miturut persyaratan customer salah siji 220v 1phase utawa 110v 1phase
380v 3phase utawa 220v 3phase, lan liya-liyane.
Apa babagan kemasan kiriman?
Kita nggunakake bahan pengepakan ekspor standar. Kanggo Eropa lan Australia: kita nggunakake kasus kayu fumigated. Amérika Lor, Amerika Selatan lan Afrika: kita nggunakake kothak kayu telu utawa kasus kayu Fumigated. Asia: kasus kayu utawa telu kayu lapis.
Sapa sing bakal nginstal peralatan kasebut?
Umumé, minangka panuku sampeyan bakal ngunjungi pabrik kanggo instalasi lan instalasi peralatan, nanging yen perlu, sampeyan uga bisa rawuh ing pabrik panuku. Panuku mung kudu mbayar tiket bali lan biaya penginapan.
Carane babagan layanan sawise dodolan?
Kita bakal nyedhiyani pangopènan pangopènan kanggo masalah apa wae karo peralatan. Yen peralatan isih ing babar pisan, kita bakal ngganti lan mbenake bagean sing salah gratis lan panuku mung kudu mbayar biaya pengiriman utawa udhara. Secara umum, kita bisa ngirim partai gagal ing saham ing 1 dina.


Februari
Februari kuwe sasi keloro taun nang Kalender Gregorius. Tembung kiye dijikot sekang Basa Belanda Februari sing asale sekang basa Latin, Februus, yakuwe dewa penyucian. Sasi kiye kuwe sasi sing astamiwa jalaran dawane teyeng dadi 28 utawa 29 dina, dong Taun Kabisat. Tembung kiye kadang cokan disebut uga "Pebruari".
Gemiyen Februari kuwe sasi pungkasan, nganti taun 450 sedurung Masehi, dong sidane disogna seuwise Januari. Maret tau dadi awal taun, lan Februari sing dadi sasi pungkasane, ningen sidane Februari dibalekna maning dadi sasi ke-2. Nang bangsa Romawi sasi kiye dianggep dadi wektune kanggo mengeti upacara penyucian.


text:
es bangsanipun piyambak, inggih punika titiyang Arab. Punapa ingkang kasebutaken wonten ing dhawuh punika, makaten: Islam badhé tumunten sumebar, boten namung ing tanah Arab kémawon, nanging ugi
54 Lah sayekti dhèwèké iku dumunung ing semang-semang prakara bakal sapatemon karo Pangérané iku; lah sayekti Panjenengané iku marang samubarang anglimputi.
اللَّهُ أَرْسَلَهُمْ فِي مُرَدِّيٍّ مِّنْ لِقَائِرِيْهِمْ
اللَّهُ إِنَّهُ يَبْعَثُ شَيْئًا مُّحِيطًا
ing laladan ingkang tebih-tebih ing bumi, serta piweca punika kasebut wonten ing surat ingkang tumurun nalika jaman wiwit an Makkah, inggil punika nalika para Muslimin ingkang sakedhik cacah jiwanipun dipun aniaya ingkang sakalangkung sanget, tuwin nalika agami Islam katingal sakedhik sanget pangajeng-ajengipun angsal pandhèrèk wonten ing pundi kémawon.
SURAT 42
ASY-SYÛRÂ
(Pirembagan)
KADHAWUHAKEN ING MAKKAH
(5 ruku', 53 ayat)
Pathinipun:
Ruku' 1. Wilasanipun Pangéran anggè-Nipun aparing pèpènget.
Ruku' 2. Pancasan badhé dipun paringaken.
Ruku' 3. Purba-wisésaning Allah punika adil.
Ruku' 4. Para mukminin kedah sabar.
Ruku' 5. Wahyuning Pangéran punika nuntun dhateng leres.
Namanipun
Punika surat ingkang kaping tiga tumrap golongan Hâmîm, namanipun Asy-Syûrâ utawi Pirembagan. Nama punika piridan saking ayat 38, ingkang maréntahaken dhateng para Muslimin supados tansah ngawontenaken pirembagan tumrap sadaya prakwis ingkang wigatos. Dhawuh punika masang papréntahan mawi pirembagan (majlis syura) utawi papréntahan mawi parlemén.
Gathuking suraosipun tuwin babipun ingkang kawarsitakaken
Bab prakwis titimangsanipun nalika katurunaken tuwin gathuking suraosipun, mirsanana katrangan ingkang mangka purwakaning surat 40. Surat ingkang sampun-sampun mangandikakaken bab kadadosanipun angemohi yakti, surat punika lajeng mangandikakaken bilih wilasanipun Pangéran punika sami-sami sifating Pangéran menang utawi anglimputi piyambak, awit saking punika ruku' ingkang kaping sapisan nerangaken bilih Pangéran maringi pèpènget punika ugi dumunung maringi wilasa, awit Panjenenganipun kepareng amedharaken punapa ingkang dados keparenging karsa-Nipun lumantar nabi-nabi-Nipun, mangka para malaikat-Ipun inggilh sami nyuwunaken pangapunten tumrap para manusa. Dados Allah punika sajatos-jatosing Dhat Ingkang-Ngayomi, serta inggih lantaran pèpènget wau wontenipun tiyang sagolongan katarik dhateng pangayomanipun Allah ingkang adhadhasar sih-wilasa. Ruku' ingkang kaping kalih nyebutaken bilih Pangéran mesthi maringi pancasan kanggé mancasi pasulayan. Ruku' ingkang kaping tiga nerangaken bilih garapipun Allah dhateng manusa punika adil sanget, boten wonten satunggal kémawon tiyang ingkang kalebur kanthi boten adil. Ruku' ingkang kaping sakawan dhawuh anggatosaken dhateng kawontenan nyata, bilih nadyan tiyang ingkang atindak dédèd pisan, boten tumunten lajeng dipun pidana margi pepékanipun, wangsul Allah kepareng nyabaraken malah ngantos kepareng ambirat kasusahanipun punapa, awit Panjenenganipun punika Dhat Ingkang-Nitahaken. Awit saking punika para mukminin kedah angentosi kalayan sabar, serta salebetipun angentosi wau kedah sami nindakaken kasaénan miturut pitedah ingkang sampun kaparingaken dhateng piyambakipun. Ruku' ingkang wekasen piyambak nerangaken bilih Quran punika wahyuning Pangéran, kawasa nuntun dhateng leres, milanipun para ingkang sami boten purun andhèrék pitedahipun Quran, mesthi badhé ngalami piyambak awakipun dumunung wonten ing kawontenan awon ingkang nusahaken.
RUKU' 1
Wilasanipun Pangéran anggèn-Ipun aparing pèpènget
1-4. Allah punika tansah medharaken karsa-Nipun dhateng para Nabi. 5. Para malaikat sami anyuwunaken pangapunten sadaya tiyang ingkang wonten ing bumi. 6. Allah punika angreksa samukawis. 7. Kanjeng Nabi apaparing pèpènget. 8. 9. Allah punika pangayoman satuhu.
Kalawan asmaning Allah, Ingkang-Mahamurah, Ingkang Mahaasih.
1 Allah Ingkang-Ingalembana, Ingkang-Minulya,
2 Ingkang-Ngudanèni, Ingkang-Miyarsa, Ingkang-Kawasa.
3 Kaya mangkono Allah, Ingkang-Kinawasa, Ingkang-Wicaksana, anggoné aparing wewedhar marang sira lan marang para ing sadurungira.
4 Kagungané Panjenengané sabarang kang ana ing langit-langit lan sabarang kang ana ing bumi, serta Panjenengané iku Ingkang-Mahaluhur, Ingkang-Agung.
5 Meh baé langit-langit padha sigar saka ing dhuwuré, serta para malaikat padha mahasucèkaké kalawan pangalembana ing Pangérané lan padha nyuwunaké pangapura para kang ana ing bumi; lan sayekti Allah iku Ingkang-Aparamarta, Ingkang-Mahaasih.
2216. Aksara kakalih ingkang wiwitan sami kados déné ingkang wonten ing wiwitaning surat angka 40. Aksara titiga ingkang kantun, 'ain punika 'alim, tegesipun Ingkang-Ngudanèni, sin punika sami', tegesipun Ingkang-Miyarsa, gaf punika gadir, tegesipun Ingkang-kawasa.
2217. Suraosipun, durakanipun manusa punika murugaken énggal katurunan siksa: nanging sih wilasanipun Allah nahan siksa wau. Ing panggènan sanès langit pecah punika dipun agem kalayan mengku teges, Pangéran boten rena dhateng piwilang bab kapangérananipun Kanjeng Nabi 'Isa. Boten renanipun Pangéran dhateng kadurakanipun manusa punika sakalangkung sanget, nanging sifat asih-Ipun menang kaliyan punapa kénawon, ngantos para malaikat sami nyuwunaken pangapunten ing
6 Wondéné para kang padha angalap pangayoman saliyané panjenengané, iku Allah kang anjaga marang dhèwèké, lan dudu kowé kang angreksa marang dhèwèké


êng cêngkah. Ngriku kêncêng, kula kêncêng, dados lajêng pabên!"
Dhayohe takon: "La sanikine pripun?"
Sanikine êmpun ewah, sabab sêdantên mawon sing marakake rungsêb têng manah êmpun sami kula bucali. Kuwatos napa-napa botên gadhah. Sujana têng wong liya ênggih botên. Nèk sêla pagawean kula tiyang kalih sami mrêlokakên omong-omong, ngrêmbug bab kautaman, ngrêmbug kuwasane Sing Gawe Urip. Sêdantên wau anjalari manah kula lajêng sênêng, têntrêm. Dèrèng nate kula ngraosakên sênêng kados saniki. Sèkêt taun angsal kula krênggosan mlayu-mlayu, golèk kasênêngan. Ning tibane katêmune jêbul barêng êmpun mlarat.
Krungu katrangane bojone Ilyas mêngkono mau, dhayoh-dhayohe padha gumuyu, katon yèn ora anggugu. Ilyas satêngah nêsu, kandha: "Sampun sami gumujêng, sadhèrèk. Mênika sanès gêgujêngan, nanging kanyatahan, inggih punika kanyatahaning gêsang. Ingkang Kuwaos sampun paring èngêt dhatêng kula tiyang kalih. Pêparingipun Ingkang Kuwaos wau dening semah kula kala wau sampun dipun aturakên dhatêng panjênêngan. Botên awit saking nuruti manah sênêng, nanging awit saking pangeman. Inggih punika ngeman dhatêng panjênêngan sadaya, sampun ngantos anggènipun manggih sênêng, ndadak mawi patumbas kadosdene kula."
__________
Andadosakên kauningan dalêm gusti. Pantun ingkang wosipun samantên, punika jamanipun kawula taksih tumindak ing damêl, nama limrah. Sarta ingkang sami kawula têdha, inggih wos ingkang samantên-samantên punika. Ingkang nanêm kawula piyambak, ingkang ngênèni inggih kawula piyambak.
Sang prabu gumun, kêpengin ndangu manèh: "Mungguh sawah kang koktanduri, iku sawah kang kaya apa?"
Wong tuwa mangsuli: "Nuwun inggih sabin limrah, sabin kagunganipun Ingkang Kuwaos. Awit jaman samantên, sabin ingkang dados sabinipun tiyang punika inggih sabin ingkang sawêg kagarap. Botên wontên caranipun tiyang ndhaku siti kaakên dados gadhahanipun. Ingkang nama gadhahanipun tiyang, punika namung baunipun. Wondene siti têtêp dados kagunganipun Ingkang Kuwaos."
Sang prabu gèdhèg-gèdhèg saka gumune, banjur ndangu manèh: "Ana manèh, paman, sing arêp daktakokake marang kowe. Sapisan: yagene jaman kunane pari bisa mêtu samono, nanging saiki ora. Kang kapindho: yagene putumu olèhe mlaku nganggo têkên loro, anakmu mung siji, barêng kowe ora têkênan babarpisan. Mangkono uga pandêlêngmu, pangrungumu, lan untumu isih sarwa wutuh, tur caturanmu iya isih cêtha. Ngungkuli anakmu apadene putumu."
Wong tuwa munjuk mangsuli: "O, kawuningana, gusti. Wontênipun kados makatên, awit tiyang-tiyang punika gêsangipun botên awit saking anggènipun nyambut damêl piyambak, utawi malih rêmên melik dhatêng darbèking sanès. Botên kados tiyang jaman kawula rumiyin. Tiyang gêsang namung ngèstokakên dhawuhipun Ingkang Kuwaos. Sampun marêm utawi narimah kalihan gadhahanipun piyambak, botên kêpengin utawi mamrih dhatêng gadhahanipun sanès."
__________
Manawi badhe priksa jangkêping cariyos, kula aturi nyatakakên mundhut Sêrat "MARGANING URIP", têmtu botên badhe kacuwan. RÊGINIPUN NAMUNG f 0.24
WÊDALAN - BALE PUSTAKA - BATAVIA-CENTRUM.
--- [0] ---
Ôngka 66, Rê Kli, 11 Jumadilakir Ehe 1868, 18 Agustus 1937, Taun XII
Kajawèn
[Iklan]
--- [0] ---
[Iklan]
--- [1025] ---
Ôngka 66, Rê Kli, 11 Jumadilakir Ehe 1868, 18 Agustus 1937, Taun XII
Kajawèn
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Sabtu
Rêgining Kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Pontianak - Aji Côndhabirawa - Konpêrènsi Polkênbon ing Bandung - Kawontênan ing Sêpanyol - Lampahipun Pandhu saking Tanah Ngriki - Padunungan Kita - Kawontênan ing LubuklinggaLubuklinggo. '- Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Pontianak.
[Grafik]
Griya-griya panggung ing sanginggiling lèpèn, kalêbêt wêwêngkon kitha Pontianak, Borneo.
--- 1026 ---
Raos Jawi
Aji Côndhabirawa
Sambêtipun Kajawèn nomêr 65.
Sambatipun angaru-ara: O, bapak, mungsuh iki ora kêna digêgampang, otot bayuku kaya dilolosi, aku wêdi. Karo manèh bapak, salawasku ngèngèr kowe awakku lara kabèh, wong ora tau koingoni, malah kêrêp kopilara, beda têmên karo dhèk aku ngèngèr bapak Gundhawijaya biyèn, awakku rasane sêgêr sumyah. Wis bapak, aku ora saguh yèn koêdu karo wong kae, aku rumasa ora kuwagang, ayake wong kae bênêr, kowe sing luput.
Radèn Narasoma kaget, pangandikanipun: E, ora tau dakingoni kapriye ta, ana sabên dina tansah bojana ôndrawina, ing Môndaraka ora kurang pêpanganan kang mirasa lan ombèn-ombèn kang anyêgêri. Karo manèh aku iki ora ngrêti bangêt, jêbul kodakwa kêrêp milara kowe. Kuwi gênahe kapriye.
Ditya Côndhabirawa tumuntên lumêbêt dhatêng saliranipun sang rajaputra sarwi wicantên: O, o, o, bodho têmên kowe iku bapak. Ingonku kuwi dudu pêpanganan kang mirasa lan ombèn-ombèn kang ny


text:
**
83-86. Para ingkang angemohi dipun timbali dhateng pangadilan. 87, 88. Para milawani ingkang ageng-ageng sami dipun asoraken. 89, 90. Wawalesipun saé lan wawalesipun awon. 91. Makkah badhé dhumawah ing astanipun Kanjeng Nabi. 92, 93. Pèpènget dhateng ingkang milawani.
---
1862. Ayat punika dados pasaksèn ingkang terang, punapa tegesipun Kanjeng Nabi angge sangaken tiyang pejah punika; awit kadhawuhaken ing ngriki, bilih samangsa tiyang pejah punika mungkur lan maléngos, Kanjeng Nabi boten saged damel mirengipun. Sampun cetha ingkang kapangandikakaken ing ayat punika tuwin ing wiwitaning dawuh ing ayat candhakipun, punika bab para murang yekti ingkang sami muta lan ambudheg dhateng yekti.
1863. Titah saking bumi ingkang natoni manusa samangsa boten sami angéstu, punika ateges siksa utawi kacilakan ingkang andhawahi manusa, kadosta peperangan, paceklik, pageblug lan sapiturutipun; pageblug langkung khusus, awit pageblug makaten krumanipun natoni utawi nyakiti manusa sarana lumebet dhateng badan. Déné ingkang dipun karsakaken ing ngriki punika, siksa ingkang tarkadhang sok dhumawah dhateng para mengsahing yakti ing gesang sapunika punika ugi, awit para mengsahing yakti wau sami boten suka manawi yakti punika saged gesang angrembaka tuwin raharja boten kirang satunggal punapa, utawi dhumawah dhateng para tiyang duraka, samangsa kadursilanipun sampun anglangkungi wates, saha samangsa katulusan punika mèh sirna babar pisan. Tumrap ingkang kados makaten wau, para atindak awon sami dipun icipaken dhateng sawenèh siksa ing gesang samangké punika. Inggih sabab saking punika déné kathah piweca-piweca ing hadits pangandikanipun Kanjeng Nabi Suci ingkang kalayan tembung ingkang terang gamblang mangandikakaken peperangan, paceklik, pageblug, tuwin lindhu ing jaman akhir, wonten malih piweca satunggal, ingkang mangandikakaken siksa ingkang kadhawahaken alantaran *dàbbatu-l-ardl*, *titah ing bumi*. Utawi *dàbbatu-l-ardl* punika kénging dipun tegesi titiyang ingkang kraket ing bumi.
83 Lan ing dinané Ingsun angimpun saka siji-sijining umat sagrombolaning wong kang anggorohaké ing timbalan-timbalan-Ing sun, tumuli padha dipanthapantha.
84 Nganti, samangsané padha teka, Panjenengané bakal ngandika: Apa kowé padha anggorohaké marang timbalan-timbalan-Ku, kang mangka kowé ora duwé kawruh kang anglimputi iku? Utawa apa kang wus padha kolakoni?
85 Lan bakal kalakon sabda iku anibani dhèwèké, amarga saka anggoné padha atindak dudu; banjur dhèwèké bakal ora padha kumecap.
86 Apa dhèwèké ora padha andeleng, yèn Ingsun wus andadèkaké wengi, amurih dhèwèké padha lerem ing kono, sarta (wus andadèkaké) raina (amurih) amadhangi? Sayekti, ing kono iku temen ana tandha-tandha tumrap wong kang padha angèstu.
87 Lan ing dinané slomprèt bakal tiniyup,¹ bakal banjur padha giris kang ana ing langit-langit lan ana ing bumi, kajaba kang dadi karsaning Allah, lan kabèh bakal padha séba ing Panjenengané kalawan padha asor.¹⁸⁶⁴
1864. Kanggé anedahaken bilih bénjing ing gesang sasampuning pejah mesthi inggih kados makaten, piweca punika ugi dipun laksanani wahananipun wonten ing gesang sapunika punika. Saindhenging tanah Arab angakeni Kanjeng Nabi Suci dados pangagengipun dunyawi tuwin ruhani, sarta para mengsah ingkang ambek gumédhé sami nandhang asor.
88 Lan sira andeleng gunung-gunung; pangiraniira iku kukuh, lan iki bakal padha mlaku kaya laku ning méga: pakaryaning Allah, kang adamel samubarang sarwa sampurna; sayekti Panjenengané iku Waspada marang sabarang kang sira lakoni.
89 Sapa sing teka kalawan kabecikan, tumuli bakal oleh kang luwih becik tinimbang iku; lan ing dina iku bakal padha santosa saka prakara kang anggigirisí.
90 Lan sapa sing teka kalawan kalakuan ala, tumuli rainé bakal padha dilelepaké ing geni; apa kowé bakal winales kajabané apa kang padha kolakoni?
91 Aku iki mung didhawuhi supaya angabdi Pangéraning nagara iki, kang wus anucèkaké nagara iki, lan kagungané Panjenengané samubarang iku: lan aku didhawuhi supaya dadi panunggalané wong kang padha sumarah:
92 Lan supaya aku maca Quran. Mulané sapa sing alaku bener, lah ora liya iku mung alaku bener tumrap jiwané dhéwé, lan sapa sing sasar kandhanana: Aku iki mung panunggalané para jurupépéling.
---
1865. Jabal tegesipun tiyang ageng; bab punika sampun katerangaken ing 1280, Redi-redi sami lumampah, punika genah ingkang dipun karsakaken sumingkiripun para titiyang ingkang nyepeng panguwoas, ingkang Milawani anggenipun mumulang Kanjeng Nabi. Ingkang makaten punika ugi sampun kacetha wonten ing dhawuh ing ayat ingkang wekasan, ingkang kalayan terang mangandikakaken siksaning pandamel awon ingkang kadhawahaken Dhat ingkang waspada dhateng sabarang karya ingkang sami katindakaken para titiyang wau. Nalika wekdal piweca punika kadhawuhaken, redi-redi utawi titiyang ingkang kuwaos wau kaanggep sakalangkung santosa, mokal sageda kasingkiraken; nanging piweca punika angundhangaken, bilih piyambakipun mesthi badhé sumingkir kados sumingkiripun méga.
1866. Dhawuh pratélan ing ngriki, ingkang mangandikakakaken bilih Kanjeng Nabi kadhawuhan ngabdi Pangéranipun nagari Makkah, punika mengku sasmita, bilih abdinipun Pangéran punika mesthi
93 Lan calathua: Sakèhing pangalembana iku kagungané Allah. Panjenengané bakal angatonaké tandha-tandha-Né marang kowé kabèh, iku kowé banjur bakal padha weruh; lan ora bakal Pangéranira iku léna marang apa kang padha kolakoni.
badhé dados gustining nagari wau, awit sadaya samukawis punika kagungan-Ipun, makaten ugi nagari ingkang kasuc


text:
Kléga iku kacamatan ing Kabupatèn Boyalali.
Pérangan administratif
Désa
 Kalangan
 Sendhangreja
 Tanjung
 Jatèn
 Blumbang
 Sanggé
 Banyuurip
 Badhé
 Kléga
 Gondhanglegi
 Karanggathak
 Sumberagung
 Karangmaja
Réferènsi
Kacamatan ing Kabupatèn Boyalali
Kacamatan ing Jawa Tengah


text:
Sidareja iku désa ing Kacamatan Lendhah, Kabupatèn Kulon Praga, Daerah Istimewa Yogyakarta.
Réferènsi
Désa ing Kabupatèn Kulon Praga
Désa ing Ngayogyakarta
Lendhah, Kulon Praga