Home > Khubah Bahasa Jawa > Shilaturahim Wektu Bungah Lan Susah-Khutbah Idul Fitri Basa Jawa Tahun 2016
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته
اَللهُ أَكْبَرُ ×٩ اَللهُ أَكْبَرُ كَبِيْرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيْرًا وَسُبْحَانَ اللهِ بُكْرَةً وَأَصِيْلًا . لَا اِلَهَ اِلَّا اللهُ وَحْدَهُ صَدَقَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَاَعَزَّ جُنْدَهُ وَهَزَمَ الْأَ حْزَابَ وَحْدَهُ لَا اِلَهَ اِلَّا اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ, اَللهُ أَكْبَرُ وَلِلَّهِ الْحَمْدُ. أَلْحَمْدُ لِلَّهِ جَعَلَ أَيَّامَ الْأَعْيَادِ ضِيَافَةً لِعِبَادِهِ الصَّالِحِيْنَ وَجَعَلَ فِى قُلُوْبِ الْمُسْلِمِيْنَ بَهْجَةً وَسُرُوْرًا. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ َأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، اَللَّهُمَّ صَلِّى وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَمَنْ تَبِعَهُ بِاِحْسَانٍ اِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ. َأمَا بَعدُ: فَيَاأَيُّهَاالنَّاسُ, فَأُوِصْيكُمْ وَاِيَّاىَ بِتَقْوَى اللهِ وَطَاعَتِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ .Kaum muslimin jema'ah shalat Id Rahimakumullah
Ing dinten fitrah lan dinten kamengan punika, kita sedaya sami jumbuhaken raos bingah, suka renaming penggalih, amargi sampun tingkas anggenipun nindakaken shiyam Ramadhan. Mugi-mugi ibadah puasa punika dipun tampi dening Allah lan sedaya ibadah ing sak lebetipun shiyam Ramadhan kaleres ibadah fardhu utawi ibadah sunnah saget nambah bobotipun amal ibadah lan lan pikantuk ridhanipun Allah SWT.
Kanthi punika kagem melai mlebet ing wulan Syawal mangga kita tansah ningkataken iman lan taqwa dhateng Allah, kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun, langkung sae malih kita saget nerasaken ibadah ing sak lebetipun wulan Ramadhan.
Nalika mlebet ing wulan Syawal mila sami ketingal raos bingah, kejawi sampun tingkas anggenipun nindakaken shiyam ugi amargi sesami tiyang sami ngaturaken kalepatan lan ugi sami ngrumaosi lepat sahingga sami nyuwun pangapunten kalian sesaminipun. Kawontenan punika dipun ikraraken kanthi pangendikan "ja'alanallahu minal 'aidin wal faizin, taqabbalallahu, minna waminkum taqabbal ya karim".
Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar Walillahil hamdu. Kaum muslimin jema'ah shalat Id Rahimakumullah
Shilaturahim ing wulan Syawal punika ngengetaken bilih sedaya manungsa punika asalapin inggih namung setunggal inggih nabi Adam, saterasipun Allah paring garwa inggih punika Siti Hawa, kados pangendikanipun Allah:
" He manungsa, satuhune Ingsun (Allah) dadekake sira kabeh saka pawongan lanang lan wadon lan wus dadekake Ingsun ing sira kabeh pira-pira bangsa lan pira-pira suku supaya sira kabeh siji lan sjine bisa kenal. Satemene wong kang paling mulya ing antarane sira kabeh iku wong kang paling taqwa. Satemene Allah iku Maha Pirsa lan Maha Niteni". (QS. Al Hujurat: 13)
Midherek ayat punika nedhaken bilih, saking piyantun kalih sak punika sampun dados piyantun kathah, sahingga ing antawis kita asring boten sami pirsa pundi ingkang sedherek kalian tiyang sanes. Pramila ing wulan Syawal punika kita sami pinanggihan kalian para sedherek wonten swasana suka cita gembiraning manah, sami pasrah, ngaturaken kalepatan lan leganipun penggalih nyuwun pangapunten. Raos gumedhe, tamak lebur ing pengestuti dados sifat welas asih lan lembah manah.
Pramila pasedherekan ingkang sampun kita raketaken kanthi dasar keluarga, agama lan masyarakat tansah dipun jagi kanthi sak sae-saenipun. Amargi kanthi ngraketaken pasedherekan saget manjangaken yuswa, piyantun sehat lan rizkinipun badhe dipun tambah dening Allah.
Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar Walillahil hamdu. Kaum muslimin jema'ah shalat Id Rahimakumullah
Nalika nembe ngraosaken bingah, ampun ngantos raos bingah punika dadosaken tiyang ingkang supe, jalaran sak punika kathah musibah lan bencana. Nalika ing wulan Juni 2016 ing Purworejo, Kebumen lan Banjarnegara wonten musibah banjir lan siti gugruk. Kathah bandha ingkang ical lan ugi korban jiwa.
Kanthi punika wontenipun musibah lan bencana kita dadosaken i'tibar, sampun dados Sunnahtullah bilih musibah lan bencana saget nuwuhaken raos susah lan gerahing penggalih. Lan kanugrahan saget nuwuhaken raos bingah lan suka renaning penggalih. Sahingga nalika nembe nampi kanugrahan kedah tansah syukur dhateng Allah. Lan nalika nampi musibah kedah sabar. Rasulullah SAW nate ngendika, menawi Gusti Allah badhe ngersakaken kesahenan dhateng kawulanipun, Allah badhe nyukani musibah:
مَنْ يُرِدِ اللهُ بِهِ خَيْراً يُصِبْ مِنْهُ (رواه البخاري)"Sapa wonge kang dikersakaken bakal oleh kebagusan, mila Allah bakal maringi musibah marang dheweke". (HR. Bukhari)
Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar Walillahil hamdu. Kaum muslimin jema'ah shalat Id Rahimakumullah
Wonten pundi papan lan panggenan kita tansah dipun adhepaken kalian musibah lan bencana. Tiyang ingkang gesang wonten ing wilayah perbukitan, gunung, tebing, badhe ngadhepi musibah banjir lan siti gugruk. Tiyang ingkang gesang wonten ing sakitaring milining lepen badhe ngadhepi bencana rupi banjir. Tiyang ingkang gesang ing sakitaring gunung badhe ngadhepi siti gugrug lan gunung bledos. Tiyang ingkang gesang wonten ing wilayah pant


text:
elèr mit mundur.
(18) Pangran Natakusuma tinari, "Apa mèlu ngaso, bok meksih oneng mring kadang rajèng", Tuwan Delèr sumarah ngro-jongi, sang Nata wigati, anambungi wuwus.
(19) "Yayi aja milwèng loji dhingin, payo sapatemon, jro suyasa pangayun-ayune, mantunira onenge ngliwati, apa sira ugi, tan oneng si Mahmut."
(20) Nembah matur sandika sang ari, lan mèsem ing batos, Delèr sigra mantuk mring lojiné, sri Naréndra kundur marang puri, nganthi pangran ari, Jeng Gusti tumuntun.
(21) Mung ginarba solahirèng puri, Buminata kasok, mring sang ari oneng kajuwarèh, wus wantune Kangjeng Sri bupati, mengkono yèn lagi, dadi karsanipun.
(22) Ratu Ayu mring sang mentas prapti, (k.124) rumaket datan pot, èsmu waspa tetanya kakunge, tan prabèda Jeng Kencanasasi, medhar wulangun sih, warangan myang sunu.
(23) Palastha ring pangran ri gya mijil, myang wus kinèn manggon, ing Kanatadiningratan sèrèg, énjingira sang Nata anuding, lurah para gusti, maringken pisuguh.
(24) Langkung kathah mentah mateng tuwin, maringaken kang wong, raja darwa pangran kagungané, wesi aji dèné kang kasilip, Kangjeng Sri bupati, datan arsa ngruruh.
(25) "Kang tinarka nyingit paron culi, sèwa patra waos, mung Jeng Ratuputra ingkang mamèt, myang arinta Pangran Mangkubumi, yèn kang rupa rukmi, sembet kayu watu.
(26) Pangran Adikusuma nguleri, jer kanyina mengko, Pangran Natakusuma kundure, èsmu kuwur kaweron ing uni, siwuhen matyanti, nglindhung Rajasunu.
(27) Karo jwistha Ki Buyut kyang kaki, ing uni dinokok, kepatihan wus wangsul semangké, ya ta pangran kang anggung rinapih, sang Nata maringi, Ki Penggarit Ganjur.
(28) Kawuwusa kang nandhang rudatin, (k.125), kacirèn mring katong, Dyan Tumenggung Danukusumané, sakpejahing putra nindyamantri, ginarbeng prakawis, kabranang leluput.
(29) Dyan Tumenggung wus siningi mungging, wana Panggul lorog, ing Pacitan puniku tanahe, tanggal kaping rorikur kang sasi, Dulkangidah tuwin, Jimakir kang taun.
(30) Mangsa Kanem wuku Warigalit, dina Setu Kliwon, para putra keng kantun paradyèng, samya kèmbèt dukaning nerpati, kang wus bengkok kardi, sedaya linungsur.
(31) Dadya mawut buyar manah miris, bok temah linayon, samya namur wong sudra isthane, duka dalem lagya ngangkat rapih, wonten pangran prapti, misayèng wor guyu.
(32) Kiyas tepa dinus parikrami, tajemé tanpa ndon, nundep mahaprana gunantyané, gagat bangun dukaning nerpati, kasuluhan dèning, prabayasa murub.
(33) Pan sekala angkara andadi, Mandraka mantri nom, kinèn nglawé Danukusumane, lumestari pejah nèng wanadri, Panggul Lorog nguni, kinubur ing riku.
(34) Nu- (k.126) ju Buda Cemengan tanggal ping, nemlikur katonton, wuku Warigagung Nem mangsané, wulan Dulkangidah nunggil warsi, anenggih Jimakir, dé sangkalanipun.
(35) Slira geni pinarwatèng aji, Tuwan Jendral nyorog, surat marang minister lamate, tembung marang Jeng Pangéran Gusti, wus sinungken patih, ing tyas semu wiguh.
(36) Awusana kunjuk ing sang Aji, sekala sang Katong, èsmu duka duk tampi suraté, dupi tanpa sinebut Jeng Aji, "Arsa praptèng riki, sapa kang jinujug.
(37) Apa hiya mung Ki Pangran Gusti, kang kétang winongwong, Ki Dipati wang sulana dhéwé, Jendral kurang pitung dina prapti, tuturira apti, amancasi rembug."
(38) Matur sareng pra manggalèng gusthi, maripih ing Katong, "Sampun agé wirota semangké, Jendral lagya mulung aksameng sih, yén kasereng kapti, supatra siniku.
(39) Déné sampun kesompok menawi, bok satemah ngrandon, kruréng Jéndral ngrencem Ngayugyané, yogi winangsul kalihé tampi, klayan trusthèng galih, rawuhing Gurnadur."
(40) Sri Na- (.127) réndra sampun nembadani, wewangsul munya ro, pinasrahken minister kang kinèn, mbekta surat sang Anindyamantri, ing wuri sang Aji, angundhangi wadyu.
(41) Sudhiyastra kuswalèng prajurit, angapti perabot, baladita sawégyatna badhé, methuk marang Jeng Gurnadur prapti, riyeg nambut kardi, pasanggrahan agung.
(42) Sanegaran kang winangun asri, asrining kelangon, nulya tekeng ari ubayane, rawuhira Jeng Tuwan Gurnadir, pame-thukira ji, ingayab bala gung.
(43) Sangkep rengga sakparengganeki, ngadating keprabon, kawuwusa sang Nata tindake, nuju prapteng Tugu kandheg dénings, bigaring turanggi, pangirit rata gung.
(44) Turangga ro rencem prabotneki, satemah andhéprok, kadya linud dahat pamérangé, angken mayang maya sri Bupati, gya mundhtu turanggi, karungan kang maju.
(45) Kyai Jayacapa wus sumulih, tinitihan katong, amiraga nèng kuda srenggané, sakrawuhnya pasanggran nerpati, rata den-wuryani, prabotira nusul.
(46) (k. 128) Duk pamethuknya Jéndral karsa Ji, ri kang mentas rawuh, tan kalilan ndhèrèk sesandine', kinèn nentremken rawuhing dhiri, Jeng Pangeran ari, sapangréh miturut.
(47) Suwadiné sang Nata mring ari, dèrng trusing batos, bok ngantiya kongas satingkahé, paragoan sihirèng Gurnadir, ing antara wanci, kèndelira bedhug.
(48) Jeng Gurnadur ing Jenu duk prapti, kang methuk ing kono, Kangjeng Gusti Pangran Dipatiné', kerdyat Jéndral duk pang-gih Jeng Gusti, karané tan tunggil, unggyan lawan prabu.
(49) Gya ingatag nunggil lan Gurnadir, nèng kréta karongron, wusnya tata binandreng lampahé, trustha Jéndral sambéganing margi, tanggap Pangran Gusti, anampè

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text: nek di tuker karo kebone kang iwan,, iso intok pirang akeh kui,,, 🙂

config: jv


text:
Tambaksela, (basa Indonésia : Tambakselo) iku désa ing Kecamatan Wirasari, Kabupatèn Grobogan, Provinsi Jawa Tengah.
Uga delengen
 Wirasari, Grobogan
 Kabupatèn Grobogan
Pranala njaba
 Situs resmi Kabupatèn Grobogan

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
Wongso udur babagan sawah
(a) Latar Panggonan : Sawah
(b) Latar Wektu : Esuk
"Srengenge durung katon njedul, nanging semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang"
(c) Latar Suasana : Geger
"Mboten saged, niki riyin nggih sawahe Prapto, ning sing numbas kula! Sampeyan mesti ajeng apus-apus!" Mbah Wongso katon arep nesu.
(1) Mbah Wongso : Ora gelem ngalah, gaul, seneng guyon
""Mboten saged, niki riyin nggih sawahe Prapto, ning sing numbas kula! Sampeyan mesti ajeng apus-apus!" Mbah Wongso katon arep nesu." , ""Mruput, Mbah! Tindak sabin?" "Genah nggawa pacul ngono, mosok arep njagong!" semaure Mbah Wongso sakkecekele."
(2) Suminah : Sabar, perhatian
"Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginastel kalajengaken udud. Kesenengan sing keri kuwi jan-jane wis dilarang dening anake wadon. "Pak, mbok ses-ipun dipun kirangi, nek saget malah mboten sah udud mawon, cobi njenengan waos nggen bungkus rokok niku. Merokok dapat menyebabkan kanker," "
(3) Pawongan Wadon : Apik, ora grusa-grusu
"Ngeten mawon, kula mboten ajeng apus-apus. Benjang Sabtu dicocoke mawon sertifikate, kula tak sowan ndalem penjenengan. Nek penjenengan ragu, nyuwun dipun sekseni perangkat desa, napa sinten mawon sing ngertos babagan niki."
(4) Pardi : Apik, seneng guyon
"Ooo...ya wis, bener Le..., la kowe gek nyapu?" "Mboten, Mbah. niki nembe dhahar!" Parjo mbales Mbah Wongso.
(a) Eksposisi : Pengenalan
"Kabeh padha ngajab, muga-muga laris, entek dagangane, mulih kari nggawa tenggok kosong lan lembaran-lembaran rupiah. Esuk kuwi, Mbah Wongso uga katon menyang sawah nggawa pacul sing disampirke ing pundhake. Tangane kiwa katon kelip-kelip amarga ing slempitane driji ana mawane, mawa rokok lintingan dhewe alias tingwe. Klempas-klempus sak dalan-dalan katon nikmat banget. "
(b) Complication : Mulai ana masalah
"Ora let suwe sak rampunge Mbah Wongso dhahar, saka wetan katon wong loro lanang-wadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso. Wong loro mau terus nyelehke heleme terus mudhun nyalami Mbah Wongso lan Suminah. "Nyuwus pirsa, ingkang nggarap sabin niki sinten, Mbah?" wong wadon mau takon marang Mbah Wongso. "Kula!" semaure Mbah Wongso. "Penjenengan nyewa saben niki dateng sinten?" "Lho, nyewa pripun. Sampeyan ampun golek perkara, niki sabin kula. Kula tumbas pun sedasa tahun kepengker! Malah wonten surate, surtipikat niku lho!" "Pak, jenenge sertifikat!" Suminah njawil bapake. "Nggih ngoten niku!" semaure Mbah Wongso.
(c) Klimaks : Puncake masalah
""Sabar riyin, Mbah! Ngeten nggih, sabin niki sabin kula. Kula tumbas kalih welas tahun kepungkur. Amargi kula merantau, kula ken nggarap tiyang sing gadhah riyin, jenenge Prapto. Niki kula mboten merantau malih, kala wingi kula madosi Prapto, kabaripun Prapto malah sampun tilar donya, mula kula nglacak mriki." "Mboten saged, niki riyin nggih sawahe Prapto, ning sing numbas kula! Sampeyan mesti ajeng apus-apus!" Mbah Wongso katon arep nesu."
5. Sudut pandang : Uwong ketelu sing perane kanggo pengamat
Nanging kanggona Mbah Wongso kaya disamber nggelap. "Pak!!! Eling, Pak! Pak..." Suminah mbengok-mbengok amarga bapake semaput."
Lii August 27, 2013 at 5:54 AM
Nia Damayanti March 15, 2015 at 2:18 AM
Dhian Haryono September 3, 2013 at 7:23 AM
Terima kasih kembali broo atas kunjungannya :)
mbantuin tugasku
Trims kak......
sangat membaaaaannnnntttuuuuu......
Frestiany Regina Putri January 16, 2014 at 1:48 AM
Terimakasih kak, sudah saya cantumkan juga nama blognya, tapi boleh tau kapan cerkak ini dipotingkan?
Anonymous January 20, 2014 at 5:36 AM
ningrum February 4, 2014 at 6:11 PM
matur nuwun, cak, sukses yoooo
Anonymous February 5, 2014 at 4:25 AM
YEeaay February 17, 2014 at 4:47 AM
mkasiih :)
addy satria June 11, 2014 at 11:15 PM
suwun gann :)
yuda setiyawan August 19, 2014 at 6:03 AM
matur suwon gan :)
Anonymous September 3, 2014 at 5:42 AM
Prastyanto Reeback September 5, 2014 at 5:08 PM
Rizky Amaliaa Dewii October 7, 2014 at 10:34 PM
wong_bodho October 15, 2014 at 12:34 PM
_URL_
Agritian Sevty F October 19, 2014 at 6:32 AM
oh iya ini pengarangnya siapa ya?
pengertiannya gannn
kamu cantik gannn
Wilda AY October 27, 2014 at 5:25 AM
Matursuwun. Sangat membantu:)
fitriy ulin nuha November 6, 2014 at 4:14 PM
Altof Maulana November 9, 2014 at 3:29 AM
Irvan Cahyo N January 17, 2015 at 9:43 PM
Makasih mas, manfaatya luar bisa
Dhian Haryono July 30, 2015 at 10:05 PM
Terimakasih kembali, semoga sangat bermanfaat buat semuanya :))
jangan lupa cantumin alamat blog ya .
Clash Clans August 5, 2015 at 1:57 AM
lagunya yang di putar apaya?
Anonymous September 19, 2015 at 10:43 PM
MAKASIH GAN ATAS POSTINGANNYA.... :D
cerkak bahasa jawa October 19, 2015 at 9:07 AM
makasih gan, sangat membantu dalam mengerjakan tugas bahasa jawa nih
katon kukuh September 15, 2016 at 11:43 PM
wah thank min
salwa alfi September 27, 2016 at 3:01 AM
unsur ekstrinsik cerkaknya apa ya min? mohon jawab
syifa ifa November 12, 2016 at 7:58 AM
Cek kumpulan cerkak bahasa jawa disini juga ya gan
_URL_
Ely Erfa September 7, 2017 at 9:48 PM
Pengarang nya siapa ya?
harist sulistyw September 17, 2017 at 5:15 AM
nama pengarangnya siapa?
Lisa Cahyanti November 17, 2017 at 3:55


.
6. Roso Rasane Urip Manungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebut ing duwur mau.
Soko kawruh kang wis kabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggal marang Rasane Pangeran sake wujud jumbuhe angen-angen lan nunggale kekarepan.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu Ning Bawono.
B. Nyowo : Nyowo anane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake Wongtuwane, kang kudu rinekso Manungsane supoyo biso anggondo Arum.
D. Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.
Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :
a. Tekun, anane nota nafase,
b. Temen, anane tingkah lakune,
c. Teliti, marang satindak – laku lan obah musike kahanan,
d. Awas, marang anane Gudo – Cuba – Pengaruh – Gangguan,
e. Sabar, marang sepapadane Urip.
Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.
III. Seloso Pon : Seloso : huruf awal So - Neptune = 3
Neptu 10 : Pon : huruf awal Po - Neptune = 7
Yen huruf awal kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:
1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.
2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.
3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.
Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.
2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul – Ngendok – Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo – opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg – dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, "kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo, kang utomo Tapak Laku yo obah – mosike Budi – Howo ono ayat " Ihdinash shirothol mustaqim " lan " Ghairil magdhuubi 'alaihim wa ladhdhaalliin ", ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do'a Sapu Jagad " Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa 'adzaaban naar " ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.
M a t i
a. Papane Ikhlas, ketemu Lego – legowo.
b. Sampurnane ono 5 perkoro :
1. Sing mati Poncodriyo.
2. Kang teko Pesti.
3. Kang lunggo Sukmo.
4. Kang bali Jasad/Badan/Dzat.
5. Kang ditinggal Asmo.
c. Sesebutane iku ono 4 perkoro :


text:
eng sandika, kawula andherek ing rayi paduka raden ing Madukara, mugi angsala idi pangestunipun kangjeng sinuhun."
Arjuna pamit: "Kakang prabu kantuna pinarak nira jeng manggiha suka ing sawingking kula."
Wangsulanipun: "Iya Janaka, aku jurung basuki ing lakumu, takrewangi nenedha ing dewa."
Parta matur ing Bratasena: "Kakangmas ing Pawenang, kantuna pinarak, kula nyuwun pangestu sampeyan."
Wangsulanipun: "Iya wis mangkata, Semar Nalagareng Petruk padha ngiringa bandaramu, anggoleki si Drusilawati."
Gangsa mungel ayak-ayakan Manyura, Parta Jayadrata mangkat kalih punakawan sami kalampahaken, sawatawis lampahan kajeng katancebaken tengah. Gangsa kasuwuk, dipun suluki pathet Manyura:
Sekar Rini lampah: 17: Lengeng gati nikang, awan saba-saba, nikeng Ngastina, samantara tekeng, Tegalkuru narar: ya Kresna laku, sireng Parasu Ra, ma Kanwa Janaka, durur Naradhda, kapanggih irikang, tegal milu ing kar: ya sang bupati. (94).
Dipun caritakaken: Lah ing kana ta wau, sampun lepas lampahe satriya Madukara kalih raden Jayadrata, samawana repat punakawan tiga, seja ngupaya retna Drusilawati.
Sinigeg genti cinarita ing praja Timbultaunan, kathah pung-gawa kaerang-erang.
XIX. SRI KALADIYU PEJAH DENING
RADEN JAYADRATA.
Ngadeg nata yeksa, punggawa kang ngadhep ditya Anipraba,
ditya Maudara, gangsa dipun jantur, dipun caritakaken:
Anenggih nagari pundi ingkang genti kocapa, ing Timbul-
taunan, sri Kaladiyu ingkang lagya pinarak ing pandhapa, ing-
kang caket punggawa pangarsa, ditya Anipraba kalih ditya Mau-
dara. Saangkatipun emban Wewegidrah, prabu Kaladiyu anggung
anggagabah wadya prajurit, mangkana pangudasmaraning driya
sri Kaladiyu: "Dene wis lawas lakune si biyung ora nana teka,
apa baya durung oleh gawe." Gangsa mantun kajantur, emban
Wewegidrah prapta ngarsa nata, sasampunipun tata, gangsa ka-
suwuk, dipun suluki Sastradatan:
Sekar Basanta lampah: 14: Jumangkah ang: gro susumbar,
lindhu bumi gonjing, gumaludhu: g guntur ketug, umob kang
jaladri, lumembak pe: nyu kumambang, gumuruh walikan, tuhu
yen wi: snu bathara: pantes nglebur bumi.
Prabu Kaladiyu ngandika: "Biyung padha raharja lakumu,
dene nganti lawas, apa oleh gawe apa ora, arep tumuli tak jujul
lakumu marang Ngastina."
Aturipun: "Kawula nuwun, saking pangestunipun gusti ka-
wula ingkang sinuhun, lampah kawula manggih raharja. Dene lam-
pah kawula angsal damel. Punika retna Drusilawati sampun kawula
bekta wonten ing cupu manik astagina."
Prabu Kaladiyu ngucap: "Mara biyung wetokna putri Ngas-
tina, kaya apa rupane dene dadi ojat." (95).
Retna Drusilawati medal saking cupu, lajeng manjing ka-
dhaton, dipun suluki Sastradatan. Kasarengan lampahipun raden
Pamadi, raden Jayadrata, tuwin repat punakawan sami matak
aji limunan, yeksa sami datan wuninga.
Sekar Bramarawilasita lampah: 11: Ramya wwang pa: dha
tustha anggarjita, tekapira: nirmala mangayun ring, trus ung-
gyaning, sang sri supadniwara, tarlen sanggya, dwi lembana ma-
ngagnya.
Prabu Kaladiyu ngandika: "Biyung nyata ayu, ambune kaya prayangan, wis dadi kaulku kowe yen oleh gawe, dadia ganjaramu kabeh bocah ing Timbultaunan, kareha ing kowe, lungguhmu takundhaki limangatus karya."
Aturipun nyai emban: "Kawula nuwun inggih gusti, kalangkung panuwun kula, kapatedhan ganjaran wewah lenggah."
Sang prabu ngandika: "Mau aku mambu wangi, sawise banjur mambu ganda ora enak, apa kowe mambu biyung, utawa apa kowe ngentut."
Aturipun: "O boten gusti, nanging gandanipun inggih saestu santun, ingkang wau amrik anglangkungi, sapunikamambet ganda boten eca, amanca warni."
Sang prabu adhawuh: "Wis biyung menenga, baya iki sembulihe, mentas ana sambang wangi, banjur ana sambang senggung, sambang-sambang weruh aku, aku ora weruh sambang. Biyung padha bujanaa karo kancamu bupati, takpadhake gustimu si Drusilawati."
Gangsa mungel ayak-ayakan, prabu Kaladiyu manjing kadhaton.
Ngadeg retna Drusilawati sampun panggih sang Parta, lajeng ngrangkul kalih karuna, Jayadrata lenggah wurining sang retna. Gangsa kasuwuk dipun suluki pathet Manyura:
Sekar Rini lampah: 17: Mulat mara sang Par: ta smu kamanusan, kasrepan ring ti: ngkahning musuh niran, padha kadang ta ya: wwang waneha, ana wwang anaking, yayah myang ibu len, umanggeh paman, mangkadi narpa Kar: na Salya Bisma sang: dwija nggeh guru.
Retna Drusilawati ngucap awor karuna: "Adhiku, Pamadi ora nyana aku yen bisa katemu kowe, dene kowe weruh ing kene, Janaka sapa sing nuduhake."
Parta umatur: "Ingkang andikakaken nusul kakang prabu Ngastina, dene sumerep kula yen kakangmbok dipun bekta dhateng Timbultaunan, kangjeng uwa Anggandari ingkang paring pirsa, ing mangke karsa sampeyan kados pundi, upami kula bekta mantuk, yen sampun dumugi Ngastina, sampeyan lajeng dipun dhaupaken kalih pun Jayadrata." (96).
Retna Drusilawati ngandika: "Pamadi aja sing didhaupake karo satriya Banakeling, mbok didhaupna karo cebol pelikan, jangji ora dirabi ing buta."
Raden Jayadrata lajeng kesah kalih ngucap: "Enak rasane."
Retna Drusilawati nolih tanya: "I tobil dadi iku mau wonge ana kono. Lah kae arep menyang ngendi."
Arjuna matur: "Inggih kula kanthi punika wau, kajengipun manggihi ingkang darbe nagari, mangga kula aturi manjing supe kula ngriki."
Retna Drusilawati lajeng manjing, dipun suluki greget saut Manyura:
Sekar


text: "Kanthi iki sira bakal nurunake brayat / lan iki sapi minangka panguripanira"//11. //Mula, memujia mring Jawata / mugyantuk berkahing Dewa / Kanthi tepa salira kang mangkono / sira wus ngregem Kawicaksanan Jati//Manungsa lan sagung titah kudu manembah marang Pengeran, amarga sejatine Pengeran nitahake manungsa iku hamung supaya manembah marang Panjenengane. Yektine, manembah marang Pengeran iku kanggo manungsa iku dhewe, lan dudu butuhe Pengeran. Pengeran datan luwih agung manawa kabeh titah tansah manembah, lan nora dadi luwih asor lamun kabeh titah lirwa ing sembah, amarga Pengeran iku Maha Agung saka Karsane. Tan ana daya kang bisa mrabawani Panjenengane.Ora kena ora, manungsa kudu manembah, amarga Urip, Panjangka, Pakarti, Pituwas, Begja lan Cilakaning manungsa iku paparinging Pengeran. Manungsa hamung nduweni siji prakara yaiku pamilih, milih tumindak utawa mandheg, milih menggok utawa jejeg, milih abang utawa ijo. Pikolehe manungsa wujud begja utawa cilaka iku paparinging Pengeran, lan karana pamilih iku mau. Manawa bener pamilihe, kabegjan pikolehe, lan manawa luput ing pamilih ambabar kacintrakan. Manungsa hamung ngupaya, Gusti kang wenang maringi. Manungsa Tama hamung nyandhang dwi rasa, Sukur ing kabegjan lan Narima ing panandhang. Luwih utama manawa janma bisa tansah Sukur ing lelorone. Manembah iku yektine mujudake rasa Sukur tumrap apa kang wus den tampa.Dadi, pakarti iku mesthi, sembah iku kedah. Makarya nemu nugraha, yen lirwa ing sembah uripe sajatah, temen ing sembah uripe turah. Janjine Pengeran, sapa manembah bakal ngrasakake urip kang luwih becik ing donya lan wurine. Kanthi tembung liya, Pengeran bakal peparing marang manungsa, Pengeran bakal peparing kathah marang manungsa kang manembah. Dene wujude sembah iku ana patang prakara :1. Sembah Raga,Sembah raga iku pakartine wong amagang laku, sesucine asarana saking warih, katindakake ing wektu kang ajeg, wantu wataking lalakon. Lire sarengat iku, kena uga ingaranan laku, dhingin ajeg lan taberi, pikolehe nyenyeger badan mrih kaot.2. Sembah Cipta,Sesuci tanpa banyu, amung nyunyuda hardaning kalbu, pambukane tata titi ngati-ati, atetep telaten atul, tuladhan marang waspaos. Gagare ngungar kayun, ngayun-ayun, bangsa nganggit yen ginigit nora dadi, marma den awas lan emut, mring pamurunging lalakon.3. Sembah Jiwa,Sayekti luwih perlu, ingaranan pupuntoning laku, kalakuan kang tumrap bangsaning batin, sucine lan awas emut, mring alaming lama amot. Kaleme mawa limut kalamatan jroning alam kanyut, sanyarane iku kanyatan, sajatine yen tan emut, sayekti tan bisa amor.4. Sembah Rasa,Sembah rasa karasa wosing dumadi, dadine wus tanpa tuduh, mung kalawan kasih batos. Meloke ujar iku yen wis ilang sumelanging kalbu, amung kandel kumandel marang ing takdir, iku den awas den emut, den memet yen arsa momot.12. //Amarga kanthi pamujanira / Jawata arsa paring berkah mring kabagyanira / Lan sapa kang nora narima marang nugrahaning Dewa / sejatine patrape pandung//13. //Kang becik dhahar sawise upacara ngabekti / bakal kalis saliring dedosa / yen nyamaptakake dhedhaharan hamung nyukupi dhiri pribadi / mangkono iku tegese nguntal dedosa//14. //Karana pangan, titah urip / karana udan, tetedhan tuwuh / karana bekti, tumurun udan / lan bekti iku dumadi saka karya// 15. //Kawruhana, dumadine karya iku saka Pengeran / Pengeran ya Kang Maha Tunggal / Mula Pengeran kang nyakup sakabehe / tansah mapan sumandhing mring bekti//16. //Kang datan melu ngubengake rodhaning urip / tansah urip jroning dedosa / ngumbar hardaning nepsu, he Parta / iku urip muspra yekti//Rodhaning urip kadya cakramanggilingan, lir gumanti antarane begja lan cilaka, bungah lan susah, tan ana pedhote. Rodhaning urip lumaku karana Jagad Alit lan Jagad Ageng lumaku bebarengan. Kang sinebut Jagad Alit yaiku manungsa, dene Jagad Ageng yaiku Bumi, Langit lan saisine utawa Alam. Manungsa lan Alam, lelorone nduweni gandheng-ceneng kang tan kena kapilahake. Manawa Budining Manungsa rusak datan mrabawani Alam, nanging rusaking Alam nemahi uriping manungsa abosah-baseh.Pancen, agawe rusaking alam iku dudu tindak angkara, nanging iku pakartine janma cubluk. Lire, ngrusak alam iku ya ngrusak dhirine dhewe. Mula, datan ana prayogane manungsa makarti kang bisa agawe rusak mring alam. Yektine, nora ana manungsa kang tumindak luput, kang ana yaiku manungsa kang tumindak bener nanging durung pener.17. //Nanging kang tansah ngabdi ing Jiwa / lan narima peparing-Nya / bagya urip kalayan Jiwa / tan maneh kaiket ing karya//18. //Dheweke makarti tan mamrih pituwas / tan rumangsa kelangan yen nora makarti / datan gumantung mring sing-singa / murih pikantuk pituwas apa bae//19. //Mula tindakna sabarang karti / minangka kawajiban tanpa bebathen / amarga karya tanpa bebathen / mapanake manungsa ing kamulyan yekti//20. //Kanthi pakarti mangkono / Janaka lan Para Satriya ngancik kasampurnan / Murih kamulyan lan kaluhuran ing donya / sira uga kudu nindakake kawajibanira//Manungsa kang sabar lan narima jroning bekti sarta rila ing pangorbanan bakal luwar saka pangiketing karya, manunggal lawan Pengeran wusana nggayuh kamulyaning urip. Pakarti kang yekti luhur, iku manawa katindakake tanpa nggegadhang nugraha pribadi. Uga, pakarti kang kinanthen pangorbanan minangka tandha bekti, iku luhur kalangkung tinimbang karya kang maksih kasampiran mareming pribadi. Amarga kabeh iku ngentasake manungsa saka samudra pasucen sarta kasampurnan cipta lan jiwane.Pakartine manungsa luhur tansah nindakake kawajibaning urip hamung mamrih kabagyan lan kamulyaning bebrayan agung


Radèn Pabelan enggal jumangkah malêbêt. Sarêng Radèn Pabelan sampun lumêbêt. Pagêr banon nuntên kausap malih dhatêng ki tumênggung, sampun inggil kados ingkang wau-wau, ki tumênggung lajêng mantuk. Radèn Pabelan lajêng andhodhot wontên ing kêbon wingkinge dalêmipun kangjêng ratu. Wondene ratu sêkar kadhaton inggih sampun dangu anggènipun angajêng-ajêng, sarêng ing wanci sirêp tiyang lajêng mêdal saking dalêm dhatêng ing kêbon pêpungkuran. Abdinipun èstri botên wontên kang uninga,
— 155 —
amung êmban Soka kang andhèrèk. Anuntên kêpanggih kalihan Radèn Pabelan, kalih-kalihipun sangêt anggènipun bingah, kados tiyang amanggih êmas sakranjang, sarta lajêng sami sasêtyan. Sampun tinakdir yèn Radèn Pabelan badhe dados bêbantêning nagari. Kathah tiyang èstri salêbêting kaputrèn. Abdinipun sang putri piyambak kawan dasa, utawi tiyang jalêr nganglang inggih kathah, nanging botên wontên kang uninga dhatêng Radèn Pabelan ing sadalu punika. Ratu sêkar kadhaton lajêng anganthi astanipun Radèn Pabelan. Kabêkta dhatêng pasarean. Andumugekakên ing karsanipun. Sarêng ing dalunipun malih Radèn Pabelan sumêja mantuk, nanging botên sagêd sabab pagêr banon kaputrèn dipun usap wali-wali botên sagêd mêndhak. Radèn Pabelan sampun anyipta yèn badhe pêjah, anuntên wangsul dhatêng ing dalêmipun sang putri malih, sanajan pêjah asarênga kalihan sang putri.
Kacariyos Radèn Pabelan wau ênggènipun wontên salêbêting kaputrèn pitung dintên pitung dalu, botên wontên tiyang kang sumêrêp. Sarêng ing wolung dintên, inya tuwin êmbanipun sang putri sami anggraita, sabab sang putri awis-awis mêdal. Tansah wontên salêbêting pasarean. Inya tuwin êmban wau lajêng sami anginjên, sarta anilingakên pamirêng, lajêng sami [sa...]
— 156 —
[...mi] sumêrêp yèn gustinipun ulah lambang sari kalihan Radèn Pabelan. Inya tuwin êmban wau enggal angaturi uninga ing kangjêng sultan. Yèn ing kaputrèn kalêbêtan pandung aguna, anyidra ing rêsmi. Kangjêng sultan sarêng mirêng sakalangkung duka, enggal animbali lurah prajurit tamtama kêkalih, anama Wirakêrti kalih Suratanu, lanjaripun kalihdasa, sadhatêngipun ing ngarsane kangjêng sultan lajêng andikakakên mêjahi pandung kang wontên ing kaputrèn. Tiyang tamtama kalih likur enggal sami lumêbêt dhatêng kaputrèn. Nanging sadaya sami kèndêl wontên palataraning kaputrèn. Amung Ngabèi Wirakêrti piyambak kang lumêbêt dhatêng ing dalêmipun sang putri, Radèn Pabelan kêpanggih gêgulêtan kalihan sang putri, anyipta sarênga pêjah, Ngabèi Wirakarti wicantên saking katêbihan. Sabab ajrih cêlak kalihan sang rêtna, thole Radèn Pabelan, mrenea, kowe ngandêla ing calathuku, bapakmu Si kakang Tumênggung Mayang wis bêlaka marang aku bab solahmu iku, aku dikon amurih salamête awakmu, kang iku samêngko aku kang nanggung ing patimu, krana kangjêng sultan wis bangêt pangandêle marang aku, yèn prakara sajroning kadhaton, kowe ya sumurup dhewe, kowe bakal daksuwun ditêmokna bae karo kangjêng ratu, ayo tak jak seba marang kangjêng sultan.
-
Trah Limansantoso — 157 —
Sampun dilalah Radèn Pabelan manahipun gampil, angandêl dhatêng wicantênipun Ki Wirakêrti, uwal ênggènipun gêgulêtan, lajêng tut wingking dhatêng Ki Wirakêrti, sarêng dumugi ing palataran tiyang tamtama enggal anyuduki, Radèn Pabelan sampun pêjah tatunipun arang kranjang, jisimipun kabucal ing lèpèn Ngêlawiyan.
Anuntên Ki Tumênggung Mayang kadukan ing kangjêng sultan. Kakesahakên dhatêng ing Samawis, dipun iringakên gêgaman sewu, têtindhihipun mantri ing Pajang wolung dasa. Garwanipun Ki Tumênggung Mayang taksih kantun wontên ing Pajang, enggal utusan asuka pariksa dhatêng Senapati ing Matawis. Senapati Ngalaga sarêng mirêng aturing utusan sakalangkung duka, lajêng ngandika dhatêng para mantri pamajêgan. Sanak-sanak kula pamajêgan kabèh, aku anjaluk gawemu, ipèkku kang jênêng Tumênggung Mayang iku ing saiki dibuwang marang ing Samarang, iku padha rêbutên ing saênggone kacandhak. Padha mêtua ing Kêdhu bae. Para mantri pamajêgan sadaya matur sandika, lajêng sami mangkat anumpak kapal. Lampahipun anjog nyongklang, lampahe gêgaman Pajang katututan wontên ing Jatijajar, para mantri pamajêgan lajêng sami nêrajang angamuk sarta waos, anumpak kapal. Bala ing Pajang kathah kang tatu tuwin pêjah, nuntên sami lumajêng sumêja [su...]
— 158 —
[...mêja] mantuk dhatêng Pajang, Ki Tumênggung Mayang sampun karêbat dhatêng para mantri pamajêgan. Kabêkta dhatêng ing Mataram, para mantri pamajêgan wau sami ambêkta sirahipun mantri Pajang kang sami pêjah, ingaturakên dhatêng Senapati.
Palajêngipun bala ing Pajang sampun dumugi ing Pajang, sarta sampun katur ing kangjêng sultan. Kangjêng sultan sarêng mirêng atur makatên, lajêng anggraita yèn Senapati Ngalaga sayêktos balela, sabab adamêl wiwitan pêrang, nuntên parentah angrakit gêgamaning prang, sumêja ambêdhah ing Mataram. Para bupati môncanagara kang karèh ing Pajang inggih sampun ngalêmpak, tuwin putranipun mantu kangjêng sultan, Adipati Dêmak kalih Dipati Tuban, tiga dipati ing Bantên, inggih sampun sami wontên ing Pajang lan sabalanipun. Sarêng sampun samêkta kangjêng sultan nuntên bidhal. Balanipun sakalangkung kathah, gêgaman warni


Gunung Kendhali Sada dadi rame. Rame dadakan merga wong desa cedhak kono padha leren. Wis meh sedina wong-wong padha rame mbebedhag. Rancangan sakawit arep ngreti desa. Yen mbebedhag bisa entuk kewan alas, bakal dienggo slametan. Nanging nyatane kaya wong siyal, Pak Dhukuh wusanane mandheg ing ngisor wit gedhe.
"Sedulur-sedulur! Becike padha leren dhisik. Yen perlu sanguine didhudhah. Kabeh aja adoh-adoh. Piye?"
"Setuju, setuju"
Kabeh menggok. Dadakan panggonan iku dadi rame. Kabeh padha giyak-giyak. Mangan ngombe, banjur dibacutake ngrokok karo leyeh-leyeh. Dumadakan saka pocuk rada adoh, ana wong bengak-bengok. Kabeh padha nglangak.
"Ngapa? Ngapa?"
Suwarane pating craek. Kabeh nglangak ngawati wong ing ngawe-awe. Dadakan panggonan dadi rame lan wong-wong padha ngrubung.
"Iki-iki delengen!"
"Wuah, ya metu getihe!"
Sing metu getihe iku kaya wit sing ndlosor lemah. Prasasat pada rupane karo lemah, lan atos kaya wit sing kependhem. Saiki kabeh tumandang gawe. Ing sadawane barang sing kaya wit iku ditugel-tugel. Kabeh padha eram. Nyatane iku daging memper ula naga. Kabungahan iku teka dadakan. Mulihe dadi rame. Bersih desa iku sida tenan kanthi pesta kabeh.
Ing tengah-tengah pesta lan padha rame-rame nonton wayang, ana bocah cilik. Bocah mau kluyar-kluyur ing tlatah wong wadon padha masak. Nanging mung ana wong tuwa siji sing welas asih.
"Kowe cah ngendi ta Nang?"
"King tebih kok Mbah!"
Embahe mau ana rasa melas ndeleng rupane banjur awake sing sajak ora mitayani katon ringkih.
"Lha, kowe ngapa rene?"
"Nggih ajeng nedhi sekul. Wong kula sampun dangu mboten nedhi, niku nek angsal."
Krungu panembunge bocah cacad mau, si embah trenyuh njupuk godhong jati diiseni sega, kuluban, gori, gereh goring. Dijupukae banyu ana ing bathok tilas dicukil.
"Nuwun, nggih Mbah."
"Iya. Eh, mengko sik, jenengmu sapa?"
"O, nggih. Nami kula Baru Klinthing."
"Wis kana dipangan ing lesung kana dientekake, ya!"
"Nggih. Nuwun nggih Mbah."
Wong wadon iku ana rasa melas. Nyawang potongane sajak ora kaya wong lumrah. Dadakan bae bocah mau nyawangi si embah.
"Njing, nek enten napa-napa."
"Mbok aja ngomong werna-werna, Nang!"
"Niki mung upama mawon. Upamine banjir. Embah sampun kesupen. Numpak lesung niki mawon kalih enthong niki wau sampun kesupen!"
Bubar iku pincuk dibuwang. Lan nyatane sega, saisine sing diwenehake mau wis entek. Kamangka lagi bae digawa. Ing latr cedhak tratrag, kabeh padha giyak-giyak pesta ngrengkuh desa. Mesthine bakal rame entuk iwak akeh. Anggone pesta dirancang tenan. Dumadakan ana bocah cilik-cilik royoman. Baru Klinthing ngadeg ing kono. Kabeh padha nyawang gumun. Banjur bocah-bocah iku rebutan mbedhol sada sing ditancepake.
"Ayo, ayo. Mosok kalah karo bocah kaya ngono."
"Kene, kene. Cah kere ngono."
Kabeh bocah wis ora ana sing bias. Baru Klinthing mung meneng bae ora obah, ora mosik. Dumadakan wong-wong tuwa iku kesengsem.
"Ngapa, ngapa?"
"Niku, niku."
Kabeh padha nyawang Baru Klinthing. Ana rasa gumun. Banjur ana wong siji emoh kalah maju terus njebol sada, nanging ora bias. Baru klinthing mlaku alon. Mripate sing ora pener iku nyawang wong-wong. Sikile sing ora teteh, maju. Tangane loro nyandhak sada. Tanpa tenaga sada didudud. Wong-wong eram. Saka tumancepe sada muncrat banyunye. Sangsaya mencep. Kabeh dadi bingung. Nanging saka kadohan bocah iku wis numpak prau lesung karo embah sing ana pawon. Prau mlaku kanthi kepenak. Banyu sangsaya mencep. Kabeh kerem lan sing katon mung tlaga sing saiki katelah Rawa Pening.
Tinggalkan komentar
Belum ada komentar.
Comments RSS TrackBack Identifier URI


text:
Skimmers Orphek Helix Mbusak video Cepet Sampah • Lampu LED Akuarium Karang • Orphek
Sampeyan kene: Home / News / Orphek Helix Skimmers Mbusak Sampah Cepet video
Orphek Helix Skimmers Mbusak Sampah Cepet video
Video iki jelas nuduhake yen Skim Helix Protein Orphek minangka skimter paling apik ing pasar. Desain helix luwih cepet nambah wektu kontak ing ruang reaksi nalika ngasilake gelembung mikro cilik sing gedhe banget. Jumlah umpluk mikro sing luwih dhuwur nyebabake sampah liyane sing dikumpul saben jam saka skimmer protein konvensional liyane ing pasar. Piranti iki mbutuhake papan sing kurang ing sump, ora kaya skim sing gedhe banget sing umume ana hubungane karo tangki sing luwih gedhe. Desain heliks kanthi kombinasi pompa 6500 lph DC tinggi nggerakake volume banyu ing spiral kaya mode menyang ruang reaksi. Helix luwih nambah jumlah umpluk mikro sing diprodhuksi. Tandem iki nggawe gerakan banyu silindaran kanthi kecepatan tinggi sing mundhak wektu kontak lan ngasilake akeh sampah.
Minangka video nuduhake, kolom gelembung formulir cepet sawise wiwit, ora kaya skimmers liyane ing pasar sing njupuk wektu kanggo berkembang.
Apa skimmer helix kita luwih apik tinimbang kompetisi? Amarga diffuser gelembung spiral ganda lan stainless steel sing ngurangi ukuran gelembung kanggo nambah wilayah kanggo sampah. Hasile luwih gedhe lan gelembung cilik ditambah karo gerakan banyu volume dhuwur menyang ruang reaksi. Titik banyu horisontal sing dhuwur ngetokake mundhak wektu kontak gelembung ing wektu sing luwih cepet kanggo ngobati gelembung. Piring gelembung sing unik banjur diffuse gelembung lan ngurangi kerusuhan banyu nglebokake tabung riser berbentuk conically sing mbantu nyegah pembuwaran gelembung prematur saka gelembung-gelembung sugih nutrisi sing nglebokake tabung riser.
Pompa kontrol anyar 6,500 l / h DC kanthi controller menehi kecepatan impeller rpm dhuwur kanggo mindhah luwih akeh banyu, luwih cepet, lan luwih irit. Ana uga tombol feed ing controller kanggo nyegah extraction prematur aditif utawa panganan karang cair. Kanthi pompa lan kontrol DC, sampeyan saiki bisa njupuk kontrol penuh skimmer kanggo menehi sampeyan persis skim sampeyan lagi looking for. Pompa banget irit energi, mung nggambarake daya listrik 40 kanthi rpm lengkap lan nduweni poros keramik tahan lama sing tahan lama.


text:
mangke
pedhang tinatrap kancana
pinatik nawaratna
sosotya kang agung agung
angiring saabusana.
30. Muwa wadyanira sami
kang dharat tanpa wilangan
ing wana brastha tuwue
kasrang dening wong akatha
abrang sinang lir sekar
panganggening mantri agung
lumampa saabekelan.
31. Bage bage den tingali
panganggening para mantya
saupacarane kaot
murub muncar katingalan
kadi surya lumampa
mijil saking arga agung
keing bala ngiring sira.
32. Kadi gunung guntur singgi
geredeging alalampa
tan penda ampuan mangke
kadi kukus lebunira
ya ta mangke kapapag
ing margi Bagendha Yakub
denira mangke sang nata.
33. Sedheng ing kontap ing margi
satingalira kang rama
ya ta sira taken mangke
ing putranira Yahuda
sapa ratu kapapag
dene ake balanipun
angebeki ara ara.
34. Kang putra ature aris
singgi putra tuwan ika
sapa myarsa nira gawok
Bagendha Yakub tumingal
sukurira Yang Sukma
panggunggungira Yang Agung
make dhateng putranira.
35. Muwa kaumira sami
kalangkung gawok umulat
satingalireng sang katong
ya Nabi Yakub tumedhak
saking wahananira
ingrika Bagendha Yusup
tan tumedhak saking kuda.
36. Pijer cengeng aningali
mangke dhateng ramanira
Jabarail prapta mangke
angucap ing Yusup ika
E Yusup mangke teka
rama tuwan Yakub iku
kule pun siran tumedhak.
37. Nabi Yusup ngandika ris
lali amba mangke tuwan
dene suka nisun mangko
anguntap me prapteng rama
ya ta Jabrail mojar
sake nabini Yang iku
mayide sumaleng lema.
38. Nanging tuwan dhawak singgi
mayid tan sumaleng lema
bukti norken angga mangko
bakti rama lur wahana
mapan sakeng amawa
tutunggangan kabe iku
amawa kibir ing nala.
39. Anging Nabi Yusup singgi
anoraken angga dhawak
saking tutunggangan mangko
sampuning mangkana sira
tumedhun sing wahana
amedheki rama sampun
Bagendha Yakub tumingal.
40. Tumedhun aglis sireki pareng apapagan tingal ya ta Nabi Yusup mangke ayun asung salam sira dadi ta rinuhunan dening ramanira sampun nulya sira kinarunan.
41. Rinangkul mangke saryang ling E anakisun ta sira woe atinisun mangko trange netranisun sira kang leburaken lara Bagendha Yusup angrangkul wau ing padaning rama.
42. Lara karuna saryang ling rama langkung oneng amba Bagendha Yakub ta mangko anuli sira kantaka gepe atulung sira ing ramanira sang prabu sarya alara karuna.
43. Nabi Yusup ngandika ris E bapa endi si tuwan tingalana amba mangke kang tuwan kangeni prapta ya ta prasanakira sadaya pra samya rawu atulung mangke ing rama.
44. Ya ta sinotya sira glis ing usap rawu ing sira ya ta sang prabu mangkya ken angambil punang sakatha aglis prapta ta sira
punang sakatha mas ta tur
pinatiking nawaratna.
45. Atilam dewangga asri
ya ta ngunggahaken sira
ing luhur sakatha mangke
sang nata angiring rama
sarwi sidhakep sira
kalayan prasanakipun
muwa kang para santana.
46. Sami adharat i wuri
anggungaken ing sang nata
lan ing ramanira mangke
padha ta ingiring sira
dening wong sanagara
salaksa yuta iku
alon lampaing gilingan.
47. Sigra rawu ing nagari
anunten dhateng kadayan
sampun kapanggi ta mangke
sumadya kang upacara
ya ta kang rama sira
tinedhunaken tan asru
ingunggahaken jampana.
48. Pinatiking ratna adi
senene pating paluncar
liwat angrawit yen tinon
jampana mas tuhu pelag
binakta dhateng pura
pan ginulingake sampun
ing pagulingan sang nata.
49. Miwa kang prasanak sami
sampun mantuk ing dunungan
pan sampun sinadya mangke
karuhun panggenanira
denira Srinalendra
anggen anggen sarya luhung
tadhahan sampun sumadya.
50. Muwa panduka narpati
atunggu mangke ing rama
somahan karuna mangke
sumungkem padhaning rama
ing tenga wengi sira
anglilir Bagendha Yakub
aningali putranira.
51. Nabi Yakub ngandika ris
E anak isun ta sira
lebur lara nisun mangko
satingalira sang nata
wau dhateng ing rama
anglilir mangke amekul
sarya aris angandika.
52. Salam amba katur singgi
den rawu ngari kiyamat
amba sampun pisa mangke
sumaur aris kang rama
sarya amekul putra
mungga mustajaba iku
donganira ing pangeran.
53. Ya ta sami sukur kali
mangke sira ing Yang Sukma
Nabi Yakub mangkya taken
wau dhateng putranira
E anak isun tuwan
siro woe atinisun
wretakena pola tuwan.
54. Angandika Sri Bupati
E rama sampun pinanjang
tingka kang wus lintang mangke
ya ta mindel ramanira
mangke sampun raina
pinarek Bagendha Yakub
denira Srinaranata.
55. Kaliyan layan kang rayi
medhek muwa putranira
kakarsan kang rama mangko
kalangkung si mulenira
aningali atmaja
sami pekik pekik tuhu
mangke dera aras aras.
56. Sampurna ing mana singgi
aningali wayaira
lawan sukuring Yang Manon
dening panggunggung Hyang Sukma
ing Nabi Yusup ika
ya ta mios Nabi Yusup
kaliwat si ramanira.
57. Rawu prasanake sami
marek kabe sireng rama
muwa para mantri mangke
santana pedhek sadaya
seba ing Srinalendra
sami ajajara lunggu
sang prabu kalayan rama.
58. Kang munggeng tengen alinggi
paman saking ibunira
munggeng kiwanira mangke
prasanakira sadaya
linggi ayun ayunan
mangke kalawan sang prabu
amedhek ing ramanira.
59. Ya ta saprasanak iki
 samya sujud ing sang nata
 sarya muji ing Yang Manon
 ing jrone sujude iku
 maha suci Hyang Sukma
 kang metoken Yusup iku
 temu lan prasanakira.
60. Sang prabu ngandika aris
 E rama puniki bapa
 wahananing impen mangke
 inguni supena amba
 yakti sira Yang Sukma
 estu jangiining Yang Agung
 mangke ing kawulanira.
61. Wonten pandhita mangkyang ling
 anegesaken ing karsa
 ning sujuding sanak mangko
 atur ormat ing sang nata
 rasaning sujud mri Yang
 ujaring pandhita iku
 satenga mangke angucap.
62. Sadurung jamanireki
 nabi rasul mangke


text:
Wirun iku désa ing Kacamatan Winong, Kabupatèn Pathi, Provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Uga delengen
 Winong, Pathi
 Kabupatèn Pathi


text:
Giriwondo kuwe salah siji desa nang Jumapolo, kabupaten Karanganyar, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


text:
Ngebung kuwe salah siji desa nang Kalijambe, kabupaten Sragen, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


text:
ger)) ing (T. cancer-cancer; ancer-ancer nelakukan dunung) | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | Morfofonemik sandi /a/+/i/=/e/ | | | | | | | | | | | | | | | |
| 32 | Nganti dumugeng seda (DL.No.44/KMRP 2013: 32) | Dumugeng (T. cancer-cancer; ancer-ancer nelakukan dunung) | √ | | | | | | | | | | | | | | |
| | | Dumugi (T. Sesulih; Tekan/dugi) ing (T. cancer-cancer; ancer-ancer nelakukan dunung) | | | | | | | | | | | | | | | |
| | | Morfofonemik sandi /i/+/i/=/e/ | | | | | | | | | | | | | | | |
ancer-ancer nelakukan dunung barang/ tiyang ingkang dipun-maksud
Ancer-ancer nelakukan duginipun
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
|---|----------------------------------------------------------------------|----------------------------------------------------------------------|---|---|---|---|---|---|----|----|----|----|----|----|----|----|------------|
| 33| Manggul salib bebarengan **klayan** Gusti (DL.No.44/KMRP 2013: 33) | ![Diagram](image) | | | √ | | | | | | | | | | | |
| 34| Mangkya **dumugeng** dlahan (DL.No.44/KMRP 2013: 34) | ![Diagram](image) | √ | | | | | | | | | | | | | |
| 35| **Anoraga** sanyata (DL.No.44/KMRP 2013: 35) | ![Diagram](image) | √ | | | | | | | | | | | | | |
- **Kaliyan**
 - Kalih (T. wilangan; Loro/lan)
 - lan (T. panggandheng; kaliyan)
 - Morfofonemik sandi /i/+/a/=(ya)
- **Aencer-ancer nelakaken duginipun/tekanipun**
 - Dumugi (T. Sesulih; Tekan/dugi)
 - ing(T. ancer-ancer; ancer-ancer nelakaken dunung)
 - Morfofonemik sandi /i/+/i/=/e/
- **Andhap asor/trep anggenipun ngajeni awak**
 - Anor (T. Aran; anor)
 - raga (T. Aran; Badan wadhag)
 - Morfofonemik elipsis /t/
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
|---|----------------------------------------------------------------------|----------------------------------------------------------------------|---|---|---|---|---|---|----|----|----|----|----|----|----|---------------------------------------------------------------------|
| 36| **Harsayeng** tyas arsa amungkasi (DL.No.44/KMRP 2013: 36) | ![Diagram](image1.png) | √ | | | | | | | | | | | | | Aincer-ancer nelakaken bungah/seneng |
| 37| Mahargya Ri Paskah **nenggih** (DL.No.44/KMRP 2013: 37) | ![Diagram](image2.png) | √ | | | √ | | | | | | | | | | Inggih menika |
| 38| **Asmaradana** (DL. No. 46/KDIY: 38) | ![Diagram](image3.png) | √ | | | √ | | | | | | | | | | Aran sekar macapat ingkang wosipun ngengingi asmara |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|----|----|----|----|----|----|----|----|
| 39 | Asmaradana tembange (DL. No. 46/KDIY: 39) | Asmara (T. Aran; Sengsem, sih tresna) dahana (T. Aran; Geni, 3 (tjs)) Morfofonemik elipsis ha | √ | | | | | | | | | | | | | | | Aran sekar macapat ingkang wosipun ngengingi asmara |
| 40 | Kudu bisa anuraga (DL.No.47/S: 40) | Anor (T. Aran; anor) raga (T. Aran; Badan wadhag) Morfofonemik elipsis /h/ | √ | | | | | | | | | | | | | | | Andhap asor/trep anggenipun ngajeni awak |
| 41 | Tan kena menang priyangga (DL.No.47/S: 41) | Priya (T. Aran; Tiyang (jaler)) angga (T. Aran; Awak) Morfofonemik sandi /a/+/a/=/a/ | √ | | | | | | | | | | | | | | | Piyambak/ijen |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|----|----|----|----|----|----|----|----|
| 45 | Pekenan kawinireku (DL.No.50/ADIP: 45) | Kawinireku (T. Aran; Pengarang, pujangga) | iku (T. Sesulih; -e/-ne, Panudhuh mratelakaken barang ingkang radi tebih saking ingkang gineman) | √ | | | | | | | | | | | | | |
| 46 | Senen papat angkaneki (DL.No.50/ADIP: 46) | Angkaneki (T. Aran; Seratan gambar cacah) | iki (T. Sesulih; Panudhuh mratelakaken barang ingkang caket kaliyan ingkang gineman) | √ | | | | | | | | | | | | | |
| 47 | Rebo pitu sapta nenggih (DL.No.50/ADIP: 47) | Nenggih (T. Aran; iya) | Nun(Wuwuhan; nuwun) | √ | | | | | | | | | | | | | |
Panudhuh mratelakaken pengarang/pujangga ingkang tebih saking ingkang gineman
Panudhuh mratelakaken tulisan gambaripun cacah ingkang caket kaliyan ingkang gineman
Inggih menika
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|----|----|----|----|----|----|----|----|
| 48 | Wage papat angkaneki (DL.No.50/ADIP: 48) | Angkaneki | Angkane (T. Aran; Tulisan gambare cacah) | iki (T. Sesulih; Panudhuh mratelakaken barang ingkang cedhak kaliyan ingkang gineman) | √ | | | | | | | | | | |
| | | | Morfofonemik sandi /e/+/i/=/e/ | | | | | | | | | | | | | |
| 49 | Nyuwun Pangran Kang Murbeng dumadi (DL.No. 51/DYALS: 49) | Murbeng | Murba (T. Aran; nguwasani) | ing (T. ancer-ancer; ancer


eting guwa kathah ingkang katingalan brekasakkan sami anggogodha, kathah pratingkahipun angogodha, panjang yén kacariyosna, Prabu Susuruh boten gingsir, teteg pasrah ing Jawatha, sasirnanipun ingkang sami anggodha, wonten satunggil tiyang éstri dhateng tanpa sangkan warninipun ngasoraken Widadari, mésem-mésem waja katingal gumebyar kados kilat, lenggah sandhingngipun Prabu Susuruh, lajeng atileman ing pangkonipun, ing nalika punika Prabu Susuruh kapéncut, éstri badhé rinangkul anginggati, lajeng rinungngrum cinandhak tanganipun Sang Ayu lajeng musna, Prabu Susuruh sanget ngungun awit déning kasmaran, boten dangu Sang Ayu katingal malih, ngadeg ing ngarsanipun Prabu Susuruh, sarta wi[283]canten alon: wis kaki: luwarên tapanira, saiki wis katarima, wruhanira, Éyangngira buyut iku Adhiningsun iya ingsun kang jeneng Rathu Pagedhongngan, Raja Susuruh sarêng mirêng: lajeng angabekti, sarwi matur, kami purun kawula ingkang akathah-kathah, mugi-mugi lepating sarik saking déréng sumerêp kawula, kangjeng Rathu Pagedhongngan angandika, sadurungé sawisé: kaki: wus ingsun apura, ing samengko wus kena kang sira sedya, sira bakal dadi Rathuning satanah Jawa, turun-tumurun isih padha amengkoni, sira mangétana mrana, ana ara-ara-ara jembar, ing tengah ana kayoné siji, iku dhukuhana, ing bésuk dadi nagara gedhé, sira lan saturun-turunira ingsun kang momong, déné kang ingsun kadhatoni ing sagara wedhi, wis ta : kaki: mangkat ta. Sang Rêtna sampun musna, Prabu Susuruh lajeng medal saking guwa, lumampah mangétan anasak wana, siyang dalu lumampah, boten kacariyos laminipun wonten ing margi, Prabu Susuruh lajeng amanggih dhekah, awasta ing Kali Gunthing, anunten ngéngar dhateng Rondho ing Kali Gunthing wau, laminipun ngantos sataun, Nyai Rondha sakalangkung ajrih sarta asih dhateng Prabu Susuruh, Nyai Rondho agadhah sadhérék jaler satunggil anakkipun tiga sami jaler, ingkang sepuh anama Ki Wiro, adhinipun anama Ki Palih, wuragilipun anama Ki Bandar, sarêng ing dinten satunggil Nyai Rondha badhé tuwi dhateng sadhérékkipun Prabu Susuru[284]h binekta, lajeng mangkat, ing margi boten kacariyos, Nyai Rondha sampun kapanggih kaliyan sadhérékkipun jaler, ing sanalika sadhérékkipun jaler ragi kagét aningali ingkang Bok Ayu, awit dipun wastani imah-imah, Prabu Susuruh dipun wastani lakinipun, adhinipun lajeng pitakén: Bok Ayu, punika punapa laki andika, Nyai Rondha sumaur, dudu, iya iki Gusthimu ing Pajajaran, lajeng kacariyosaken sadaya: ing wiwitan dumugi ing wekasan sarta adhinipun binisikan, Nyai Rondha lajeng pamit mantuk Prabu Susuruh kaaturan kantun wonten griyaning adhinipun wau, Nyai Rondha mantuk piyambak dhateng ing Kali Gunthing.
Kacariyos Prabu Susuruh, anggénipun wonten griyaning adhinipun Nyai Rondha sampun tigang wulan, wondéning ingkang angladosi sabendinten Ki Wiro: Ki Palih: Ki Bandar, kala Prabu Susuruh déréng wonten ing ngriku, tiyang titiga sakawan Bapakkipun damelipun saben dinten namung sami anananem, saréng ing nalika satunggil dinten Prabu Susuruh karsa késah ameng-ngameng dhateng ing wana, Ki Wiro: Ki Pali: Ki Bandar: sami andhérék, lampahipun Prabu Susuruh kalunta-lunta, wanci tengangé lerêp anuju ngambah wana tarataban panasipun sanget, lajeng ngambah ara-ara wonten kakajengnganipun Maja satunggil, Prabu Susuruh saréncangngipun kendel wonten sangandhaping kajeng wau, awit saking ka[285]panasen sanget, Prabu Susuruh angandika, Wiro, uwit iki wohé akéh temen jajal methikka siji baé, Ki Wiro methik satunggil sinaosaken tinampén lajeng ginepuk dhateng Prabu Susuruh, sarêng dhinahar: raosipun pait, Prabu Susuruh angandika, iki woh Maja, nanging rasané pait rada-rada langu, aku arêp dhudhukuh ing kéné, yén wus dadi, dak arani dhukuh Majapahit, lajeng sami babadhé, Ki Wiro: Ki Palih: Ki Bandar: saben dinten sami babad, lajeng tinaneman wiji, pala gumantung, pala kasimpar, pala kapendhem, boten antawis lami sampun sami angemohi, pémahan inggih sampun sami rinakit, dhusun sakiwa tengen kathah ingkang ngalih tumut dhedhekah ing ngriku, tegil sabin sampun kathah, dhasar sitinipun radin toyo tumumpang, mila tiyang gagriya sangsaya wewah-wewah, mila lami dados nagari ageng.@@@
¤¤¤¤¤¤
SERAT AJI SAKA FORMAT PDF
DAPAT DI DOWNLOAD DISINI.
SERAT SULUK RASA SEJATI
PUPUH I
ASMARADHANA
- │ │[71]Lamun anêmbah amuji │ maring Allah sumêntana │ apan dudu sêsamané │ Allah ingkang amisésa │ ingkang murba mring sira │ dèn wêruh kawitanipun │ kang anêmbah kang sinêmbah││
- ││Lamun ngaturakên puji │ pujiné katur ing sapa │ yèn katura Pangérané │ apan nora warna rupa │ lamun nora katura │ tanpa gawé sêmbahipun │ angur aja amujia││
- ││Pujiné sapa duwèni │ pan puji pujiné Allah │ kawula nora dêduwé │ [72]lawasé nora kuwasa │ sulaya pakaryanya │ miwah badané sêkojur │ iya Allah ingkang murba││
- ││Pundi ingkang aran puji │ têgêsé puji punika │ kanugrahan sêjatiné │ kang tumiba mring kawula │ êndi aran nugraha │ iya urip têgêsipun │ pan urip uripé sapa││
- ││Lamun uripé Hyang Widi │ tan urip kêlawan nyawa │ têgêsé nyawa ta mangké │ kang tumiba mring kawula │ ingaran kanugrahan │ têgêsé nyawa puniku │ iya uripé manungsa││
- ││Ya ênd


text:
Ubbergen iku gemeente ing provinsi Gelderland, Walanda.
Latar wuri
Provinsi Gelderland sing papané ana ing wétané Walanda iku saka 12 provinsi Walanda lan salah siji sing gedhé ambané wewengkoné. Provinsi iki ing taun 2008 dipérang dadi 56 gemeente. Ing Walanda gemeente iku pérangan administratif sangisoring provinsi. Dadi provinsi iku antara nagara lan gemeente.
Jaman mbiyèn kabèh panggonan iku uga gemeente ing Walanda. Saka désa cilik nganti kutha krajan. Nanging saiki wis ora mangkono manèh. Akèh panggonan sing digabung dadi siji supaya olèh gemeente sing ukurané sedheng.
Pranala njaba
 Situs wèb resmi
Gemeente ing Walanda


text:
Paus Gregorius XVI punika ngasta kalungguhan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun (_PHONE_).
Paus


text:
Cuneo (basa Italia: Provincia di Cuneo) iku provinsi ing regione Piemonte ing Italia. Kutha krajané dumunung ing kutha Cuneo.
Jembar wewengkon 6.903 km², lan populasi 556.330 (2001). Ana 250 comune ing provinsi iki..
Komunitas
Saka 250 communes ing provinsi iki, kang gedhé dhéwé populasiné ya iku:
Réferènsi
Pranala njaba
 Situs resmi Propinsi Cuneo
Cuneo


anging aku durung duwe cipta mêngkono, dene yèn wis ana parentahing Allah aku andikakake jumênêng ratu gampang bae angrusak ing Pajang. Utusan wau inggih lajêng mantuk dhatêng Pajang.
Kacariyos Pangeran Banawa kang wontên ing Jipang, sakalangkung ênggènipun prihatos, kirang dhahar sare, bilih wanci dalu sare naritis. Botên kauban griya. Kala samantên Pangeran Banawa ing dalu supêna, kêpanggih ingkang rama swargi, kadhawahan anyuwuna pitulung dhatêng Senapati ing Ngalaga. Sawungunipun enjing lajêng utusan dhatêng Matawis. Senapati dipun aturi dhatêng Jipang, utusan inggih nuntên mangkat. Sampun kêpanggih kalihan Senapati, ing sadhawahipun Pangeran Banawa inggih sampun kaaturakên sadaya. Panêbahan Senapati ngandika, kongkonan, kowe matura marang adhi mas. Aku diaturi marang Jipang gawene apa, yèn aku bakal dijak ngrêbut nagara [na…]
— 168 —
[…gara] ing Pajang, aku suthik. Wong rêbut nagara padha sadulure dhewe, aku suthik milu-milu, lan iku wong wis diparingi nagara dhewe marang kangjêng sultan swargi, ing Mataram iki kang môngka warisku, wis, matura mêngkono bae marang adhi mas. Utusan inggih lajêng mantuk dhatêng Jipang, punapa ing sadhawahipun Senapati inggih sampun kaaturakên sadaya. Pangeran Banawa ngandika, kowe balia maneh mênyang Mataram. Kowe matura marang kakang Senapati, yèn aku biyèn diwêkas marang kangjêng rama swargi, andikakake amiturut sabarang rèhe kakang Senapati, sabab iku kang minôngka gêgêntine kangjêng rama, lan nagara ing Pajang samêngko dakaturake marang si kakang, si kakang dakaturi jumênêng ratu ana ing Pajang, aku lila lair batin. Lan si kakang iku putrane pambarêp marang kangjêng rama swargi, wis wajib yèn anggêntenana jumênêng ratu, yèn Dipati Dêmak kang anggêntèni aku ora lila, angur aku tumuli matia, mênawa si kakang lila ing patiku amêsthi ora anuruti ing aturku iki, wis, tumuli mangkata. Utusan inggih enggal mangkat, sampun kêpanggih kalihan Senapati, sarta angaturakên ing sadhawahipun Pangeran Banawa, botên wontên kalangkungan. Senapati Ngalaga sarêng mirêng aturing utusan, sakalangkung suka galihipun.
-
Trah Limansantoso — 169 —
Sarta awêlas dhatêng ingkang rayi, tumuntên ngandika, yèn mêngkono kang dadi karsane adhi mas. Nagara Pajang iku bakal taktêmu pèk. Kowe matura marang adhi mas. Adhi mas dakaturi mrene, lan anggawaa bala sagêgamaning prang, mêtua ing tanah Gunung Kidul. Aku ya bakal amapak ing kono. Utusan lajêng pamit mantuk, lampahipun gêgancangan, sampun panggih kalihan Pangeran Banawa, sarta matur wiwitan dumugi ing wêkasan. Pangeran Banawa sarêng mirêng, sakalangkung suka galihipun. Enggal angundhangi balanipun. Samêkta sagêgamaning prang, lajêng bidhal. Senapati Ngalaga inggih sampun bidhal lan sabalanipun, dhatêng ing tanah Rêdi Kidul. Kèndêl wontên ing dhusun Wêru, sampun kêpanggih kalihan Pangeran Banawa, lajêng sami rêrangkulan. Kalih-kalihipun sami muwun. Kèngêtan dhatêng kangjêng sultan kang sampun seda, lajêng sami amasanggrahan wontên ing ngriku, sarta sami apirêmbagan ênggènipun badhe ambêdhah nagari ing Pajang.
Kacariyos bala ing Pajang ingkang lami-lami sampun sami mirêng wartos, yèn Pangeran Banawa akumpul kalihan Senapati, amasanggrahan ing dhusun Wêru, badhe ambêdhah nagari Pajang, bala ing Pajang wau lajêng kathah kang ambalik. Sami andhèrèk gustinipun lami. Wondene ingkang taksih wontên ing Pajang, amung kantun bala [ba…]
— 170 —
[…la] bêbêktan saking Dêmak kemawon. Senapati Ngalaga sarta Pangeran Banawa, sarêng aningali bala ing Pajang kathah kang sami êmbalik, sakalangkung suka galihipun. Anyipta yèn gampil bêdhahipun nagari ing Pajang. Senapati ngandika dhatêng Pangeran Banawa, adhi mas, sarèhning bala ing Pajang sampun kathah kang sami nungkul, sarta gêgaman puniki sampun kathah, ing dintên benjing-enjing sumôngga sami bidhal anggêbag ing Pajang, jêngandika anindhihana têtêlukan bala saking Pajang, amêdala korining kitha kang wetan. Kula lan tiyang Mataram sadaya amêdal korining kitha kang kilèn. Pangeran Banawa matur sandika. Ing enjingipun lajêng bidhal. Lampahing baris dados kêkalih, gêgaman tuwin bandera awarni-warni, yèn tiningalan sakalangkung asri. Wondene Adipati Dêmak kang jumênêng wontên ing Pajang, inggih sampun sumêrêp yèn badhe dipun inggahi dhatêng Pangeran Banawa sarta Senapati, Adipati ing Dêmak wau lajêng parentah dhatêng balanipun tuwin tiyang têtumbasan. Baturku têtukon kabèh, wong Bali, Bugis, Mêkasar, kowe padha dingati-ati, kowe bakal padha takdu prang karo Senapati, sakèhe duwèkku êmas lan salaka iki padha gawenên mimis. Sabab Senapati iku wis misuwur yèn kêndêl sarta têguh, lan sabalane kabèh, samangsane kobêdhil ing mimis mas [ma…]
— 171 —
[…s] amêsthi bakal pasah, lan satêngahing prang besuk, kowe aja ana kang mundur, amêsthi kowe bakal dakpatèni dhewe, sabab kowe wis padha taktuku. Tiyang têtumbasan wau aturipun sandika, lajêng sami mapan minggah dhatêng balowarti, tuwin tiyang kang saking Dêmak kang dede têtumbasan, inggih sampun sami minggah dhatêng palataraning biting, sarta gêgamanipun sampun sami pirantos, sanjata tuwin waos lan towok. Botên dangu Senapati lan sabalanipun dhatêng saking kilèn. Lajêng dipun karutug ing sanjata, mimis kados garimis. Nanging Senapati lan sabalanipun botên wontên pasah, sarta botên ajrih


text:
Kéwan kuku ganjil iku mamalia saka ordo Perissodactyla kang duwé kuku cacahé ganjil. Ungulata iki racaké ukurané gedhé, duwé lambung kang rélatif prasaja, sarta kuku tengah kang gedhé. Ora kaya kerabat ungulatané, Artiodactyla, kéwan iki nyerna selulosa tetuwuhan ing usus lan ora ing lambungé.
Taksonomi
 Subordo Hippomorpha
 Familia Equidae, jaran lan kerabaté, sakiwa-tengené 9 spésies ing 1 génus.
 Subordo Ceratomorpha
 Familia Tapiridae, tapir, 4 spésies ing 1 génus.
 Familia Rhinocerotidae, warak, 5 spésies ing 4 génus.
Pirsanana uga
 Kéwan kuku genep
Mamalia


text:
un pamulangan, punika sadaya ugi amêwahi saening kalakuanipun lare, angicalakên watakipun ingkang kirang prayogi.
Guru ingkang gadhah pangintên, bilih kuwajibanipun sampun cêkap, waton sampun mulang maos, nyêrat petang sapanunggilanipun, punika dèrèng kenging kasêbut guru utami, awit anglirwakakên wajibipun ingkang
awrat piyambak, ing wingking muridipun bokmênawi dados tiyang ingkang sagêd, ananging botên dados tiyang ingkang ambangun turut, suci manahipun, saha andhap asor, cêkakipun botên badhe dados tiyang ingkang wilujêng ing gêsangipun.
Tiyang ingkang kenging dipun wastani wilujêng gêsangipun punika, inggih punika tiyang ingkang andhap asor, sagêd sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan.
Bilih wontên ingkang sagêd, sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan, ananging manahipun awon, kasagêdan saha kakiyatanipun asring kangge anindakakên pandamêl ingkang kirang sae. Bilih makatên, kasagêdanipun wau botên kangge ing damêl, mandar anuwuhakên kacilakan saha kapitunan ing badanipun saha ing tiyang sanès.
Bilih wontên tiyang ingkang sae manahipun, sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan, ananging cêkak budinipun utawi bodho, punika asring anandukakên nalar ingkang kirang prayogi, sabab botên sagêd nimbang pundi ingkang sae saha ingkang awon. Bilih tiyang ingkang makatên wau kakêmpalan kalihan tiyang ingkang sagêd, ananging awon manahipun, sampun tamtu kêrêp dipun apusi, [a...]
[...pusi,] utawi dipun ojok-ojoki nindakakên pandamêl ingkang kirang sae.
Mênawi wontêyangwontên tiyang. ingkang sae manahipun, sagêd, saha bagas kasarasan, ananging botên sumêrêp ing unggah-ungguh, kasar utawi kirang ajar, punapa pikajênganipun asring botên kadumugèn, awit sanadyan niyatipun bokmênawi sae, ananging saking kathahipun tiyang ingkang ewa, dados niyatipun wau botên wontên tiyang ingkang anyondhongi.
Mênawi wontên tiyang sagêd, sae manahipun, andhap asor utawi sumêrêp ing tatakrama, ananging tansah sêsakitên, sampun tamtu gêsangipun kirang sampurna, awit tiyang punika kakirangan sanguning badan ingkang maedahi sangêt, inggih punika kabagas kasarasan.
Sabab saking punika, pandamêlan guru punika têmênipun pancèn awrat, sabab kêdah anggulawênthah lare supados ing têmbe sagêda dados tiyang ingkang sampurna gêsangipun, amila guru ingkang sagêd anindakakên kawajiban ing salêrêsipun, kêdah tiyang ingkang andhap asor, sagêd sumêrêp ing unggah-ungguh, saha bagas kasarasan. Kajawi saking punika kêdah ajêg, sabar, têmên, punapa malih murid saha kuwajibanipun kêdah dipun [di...]
[...pun] tisnani. Bilih guru botên tisna dhatêng kuwajibanipun, sadaya kêkajênganipun tanpa damêl. Wontêna ing pundi kemawon, guru punika kêdah dados tuladhaning lampah tatakrama, saha watak ingkang sae, punapa malih andhap asor saha barès, dados botên angkuh, anggêp utawi kumingsun.
Bilih tiyang sêpuhipun lare-lare wau kacêkapa kasagêdanipun, saha kobêra anggulawênthah anakipun, ngantos ing têmbenipun sagêd dados tiyang ingka sampurna ing gêsangipun, kangjêng gupêrmèn botên pêrlu angwontênakên pamulangan, ananging panggulawênthah ingkang makatên wau rêkaos sangêt tumraping tiyang sêpuhipun, sabab saking punika kangjêng gupêrmèn lajêng paring pitulungan dhatêng abdi saha kawulanipun, angadêgakên pamulangan, wontên ing pundi-pundi panggenan ingkang angsal-angsalanipun yatra bayaran sakolah botên murwat pisan-pisan, tinimbang yatra wêdalipun waragad. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka II kaca 55 taun IV)
Ing tanah Jawi (ingkang kathah ing Sêmarang) wontên ringgit talèdhèk, asêsindhèn mawi gêndhing, ingkang winastan: kongbun. Kados ayun-ayun lajêng kadhawahakên palaran.
Kongbun punika têmbung Cina, ingkang kêlantur, lêrêsipun: kohbun. Wastaning pakêmpalan sêrat-sêrat karanganipun para sagêd ing nagari Cina kala jaman kina.
Koh: têgêsipun kina.
Bun, têgêsipun sêrat ingkang ukaranipun inggil, utawi alus.
Têrangipun, sêrat kina ingkang inggil utawi alus ukaranipun.
Sêrat sastra Cina wontên ingkang ngalamat: Kohbun sigi utawi Kohbun Cinggan.
Awit tiyang Cina mênawi maos Sêrat Kohbun, kados tiyang Jawi manawi maos sêrat ingkang mawi kasêkarakên, ing jaman rumiyin tiyang Jawi nganggit gêndhing mirit kados swaranipun tiyang Cina maos Sêrat Kohbun wau, ananging kêlantur dados: Kongbun.
Sêrat Pustakaraja Purwa, ingkang kaêcap dening Tuwan H. Buning, ing Ngayogyakarta, taun 1884, jilidan ôngka 1 ing kaca 254, nyariyosakên, ing salêbêting taun côndrasangkala§ Têmbung sangkala punika asalipun saking têmbung saka kala, jarwanipun, petanging taun saka, punika tiyang Jawi amastani: Aji Saka.¶Lami-lami ewah dados sangkala, awit têmbung Sangskrit punika wontên ing Jawi kathah ingkang ewah ... (Zie Rêtna Dumilah, 14 Sèptèmbêr 1900). Tj. Tj. Kw. 287, Sang Hyang Endra karsa yasa tabuhan, winastan tabuhan surendra, ricikanipun amung gangsal prakawis.
1. Gêndhing (= rêbab).2. Kala (kêndhang).3. Sôngka (êgong).4. Pamatut (= kêthuk).5. Sauran (= kênong).
Inggih punika ingkang dipun wastani gamêlan surendro.
Gamêlan wau, dados pusakaning tanah Jawi.
Ing samangke gamêlan surendro wau, ricikanipun kados ing ngandhap punika: [


, kêdah enggal-enggal tumandang, sampun ngantos kadangon. Tumrapipun kula sampun kanthi rêkaos sangêt anggèn kula sampun ngantos kapêndhakan ambêktakakên dhaharan tuwin pangunjukan panjênêngan punika. Manawi tumindak sabên dintên kados makatên, punika anguwatosi sangêt. Môngga samangke sami ambudidaya sagêda lajêng oncat saking ngriki.
Sang pandhita èstri angirit Tarsan lumêbêt ing kamar sangandhaping papan pakurbanan kasêbut ngajêng. Saking ngriku lumêbêt ing salah satunggiling butulan. Jalaran saking pêtêngipun, Tarsan botên sagêd nyumêrêpi butulan ingkang dipun lêbêti wau. Ngantos sadasa mênit dangunipun anggèning tiyang kêkalih sami lumampah ngambah margi butulan ingkang menggak-menggok ngantos dumugi kori ingkang tinutup. Ing ngriku Tarsan mirêng suwara pating karincing, inggih punika suwaraning sorog bêktanipun pandhita èstri, ingkang dipun pilih salah satunggal kangge ambikak kori ingkang tinutup wau. Kori lajêng kabikak anyuwara gumêrot. Salajêngipun tiyang kêkalih wau sami lumêbêt ing kamar ngriku. Ing kala punika sang pandhita èstri awicantên makatên:
Wontên ing ngriki panjênêngan badhe sagêd wilujêng ngantos dumugi benjing dalu.
Sasampunipun wicantên makatên, sang pandhita èstri lajêng kesah, nutup kori, saha lajêng kinancing saking ing jawi.
Papan ingkang kangge kèndêl punika pêtêngipun anggagapi. Dalasan mripatipun ingkang sampun kulina sangêt awas ningali ing pêtêngan, mêksa botên sagêd sumêrêp punapa-punapa. Kanthi ngatos-atos piyambakipun grayah-grayah majêng, ngantos tanganipun sagêd anggêpok tembok. Saking mriku têrus anggrayahi tembok ngupados margi.
Kintên-kintên wiyaring kamar ngriku punika kirang langkung kalih dasa pêcak. Jobinipun atos, tembokipun yasan kadosdene ingkang sampun dipun sumêrêpi tembok ing jawi. Ingkang kangge dhasaring griya sela itêm tinata sae.
Kala sapisan-sapisanipun Tarsan ngurut tembok wau, piyambakipun rumaos nyumêrêpi têtingalan ingkang anèh wontên ing sangajênging kamar ingkang botên wontên jandhelanipun saha namung akori satunggal. Kanthi ngatos-atos piyambakipun anêrusakên anggènipun nurut tembok malih. Anggènipun ngrumaosi sumêrêp kawontênan ingkang anèh wau, kados-kados wontên saèstu. Amila piyambakipun lajêng kèndêl ngadêg wontên ing sangajênging kori. Sakêdhap piyambakipun anjêjêr tanpa ebah, salajêngipun nyalingkêr nisih nêngên antawis kalih pêcak saking ngriku. Sasampunipun nuntên wangsul malih. Saha botên dangu nyalingkêr nisih mangiwa ugi antawisipun kalih pêcak malih.
Tarsan lajêng mubêng anggagapi tembokipun malih, lan anggènipun anggagapi wau klayan dipun pramanakakên sangêt. Ing wusana lajêng wangsul kèndêl angadêg malih wontên ing papan ingkang anuwuhakên pangraosipun wau. Samangke Tarsan ical sêmang-sêmanging pangraosipun, jalaran anyumêrêpi bilih ing lomponganing kamar ngriku, nanging inggih namung saking lompongan ngriku thok, wontên hawa saking ing jawi lumêbêt ing ngriku.
Tarsan lajêng anggagapi sela itêm dhasaring griya ing panggenan lompongan margining hawa wau, ing wusana sagêd manggih sela itêm ingkang gampil dipun angkat. Sarêng sela satunggal wau sampun kenging kaangkat, salajêngipun ugi gampil ngangkati sanès-sanèsipun. Sarêng Tarsan sampun sagêd adamêl bolongan ingkang sawatawis wiyar, lajêng nyobi tanganipun kabrobosakên mêdal ing jawi, saha adamêl gumuning manahipun, dene ing jawi karaos botên wontên punapa-punapanipun.
Salajêngipun Tarsan andumugèkakên anggènipun ambolongi tembok, ngantos piyambakipun sagêd mêdal saking ngriku kanthi
--- 1372 ---
wilujêng. Kanthi ngatos-atos piyambakipun lajêng lumampah ambrangkang ngupados margi. Wusana anjog ing margi ingkang ujug-ujug anjêglong mangandhap. Piyambakipun lajêng anggandhul ing pinggiring kawing lan sukunipun kangge anggagapi dhêdhasar, nanging mêksa dèrèng sagêd kambah.
Amila Tarsan kapêksa wangsul minggah malih, nanging dumadakan ing nginggil kasumêrêpan wontên bolongan alit, saha saking ngriku sagêd kasumêrêpan lintang-lintang ing langit. Sarêng piyambakipun anêrusakên anggagapi tembok malih, têtela bilih adêging tembok wau saya inggil saya ciyut sarta gathuk kalihan sanèsipun saha anjog ing bolongan ingkang katingal lintangipun wau.
Salêbêtipun piyambakipun anggagas kawontênaning butulan saha tembokipun ingkang anèh wau, nyumêrêpi rêmbulan mancêr wontên ing bolongan ngriku, ingkang anjalari papan ngriku wêwah pêpadhangipun sakêdhik. Sanalika ngriku Tarsan lajêng anggraita mênggahing pikajênganipun kamaran wau. Sabab ing ngriku lajêng katingal, bilih jêblosan ingkang dipun gagapi ing sukunipun Tarsan saha botên sagêd dumugi ing dhasaripun, punika katingal kimplah-kimplahing toya. Dados piyambakipun punika, wontên ing ngriku lampahipun dumugi ing êtuk lami, ewasamantên Tarsan mêksa botên mangrêtos punapa-punapa pikajêngan pigunanipun, têka tuk lami wau gêgandhengan kalihan kamar punika.
Sarêng rêmbulanipun wontên sanginggilipun lêrêsing bolongan, ing lêbêting papan ngriku lajêng katingal padhang. Ing ngriku sangajêngipun Tarsan lêrês katingal wontên tembok ingkang bolong. Ing batos Tarsan lajêng


1Para sedulur, kaya sing wis tak dunung-dunungké nang ngarep mau, kowé saiki ngerti apa tegesé pretyaya marang tembungé Gusti Allah. Lan awaké déwé iki saiki kenèng dipadakké karo wong sing mèlu balapan mblayu. Lah wong pirang-pirang sing pada ngétokké pengandelé marang Gusti Allah ing jaman sing wis kliwat kuwi kaya-kaya saiki pada nonton enggoné awaké déwé pada mblayu ing balapané pengandel. Mulané awaké déwé kudu nyepot sembarang sing ngebot-eboti lakuné awaké déwé lan uga dosa-dosa sing tumèmplèk ing uripé awaké déwé. Dadiné awaké déwé bisa kaya wong balapan mblayu kaé, sak kuwat-kuwaté maju terus tekan rampungé, tanpa keslimur. 2Mulané para sedulur, ing sakjeroné mblayu ing balapané pengandel iki, hayuk awaké déwé aja sampèk pedot mikirké Gusti Yésus, awit Dèkné ya pretyaya terus marang Gusti Allah tekan rampungé. Gusti Yésus sing marakké awaké déwé bisa pretyaya marang Gusti Allah lan Dèkné uga sing wis nduduhké marang awaké déwé kepriyé enggoné awaké déwé kudu pretyaya marang Gusti Allah. Gusti Yésus uga sing ngréwangi awaké déwé ing prekara apa waé, supaya awaké déwé bisa pretyaya terus tekan entèk-entèkané. Ngertia para sedulur, Gusti Yésus ora semplak, senajan nglakoni sangsara nang kayu pentèngan, ora, awit Dèkné mikirké kabungahan sing bakal ditampa ing tembé. Mulané, senajan Dèkné nglakoni pati nang kayu pentèngan, kuwi ora dianggep ngisin-isinké. Saiki Gusti Yésus sing nduwèni sak ènèngé pangwasa bareng karo Gusti Allah. 3Para sedulur, pada élinga marang kangèlan sing dialami karo Gusti Yésus, dongé Dèkné ngadepi wong ala sing pada ngetokké sengité atiné marang Dèkné. Dèkné nampa kuwi kabèh karo sabar lan ora semplak enggoné pasrah sembarang marang Gusti Allah. Mulané kowé kudu sing ati-ati, supaya aja sampèk semplak atiné lan ilang pengandelé. 4Nèk dipikir, sakjané enggonmu perang nglawan dosa kuwi durung sampèk mutah getih. 5Apa kowé pada lali marang tembungé Kitab sing uniné ngéné: "Anakku, mbok pada dipikir sing apik nèk Gusti ngajar kowé lan aja pada semplak atiné nèk Gusti mbenerké kowé. 6Awit Gusti Allah ngajar kabèh wong sing ditrésnani lan Dèkné nyabeti kabèh wong sing diaku anaké." 7Para sedulur, nèk Gusti Allah ngajar kowé kuwi kudu mbok tampa karo sabar, awit tujuané kuwi kanggo mulangi kowé bab sing betyik, kaya bapak mulangi anaké kaé. Apa ènèng anak sing ora tau diajar karo bapaké? Lak ora ta. 8Awit nèk Gusti Allah ora ngajar kowé, tibaké kowé kaya botyah sing ora nduwé wong tuwa, kaya botyah mblarah. Tibaké kowé dudu anaké Gusti Allah. 9Awaké déwé lak nduwé bapa ing donya ta sing mulangi awaké déwé? Lan dèkné ya diajèni tenan karo awaké déwé. Lah bapaké awaké déwé sing nang swarga menèh, apa ora kudu diajèni lan digugu ngungkul-ungkuli bapa sing ing donya? Mesti kudu ta, awit kuwi sing marakké awaké déwé bisa urip karo Gusti Allah slawasé. 10Bapaké awaké déwé ing donya enggoné ngajar awaké déwé namung sak untara lan manut apa sing dianggep betyik kanggo dèkné déwé. Nanging Gusti Allah, Bapaké awaké déwé nang swarga, ngajar awaké déwé nuju sing betyik kanggo awaké déwé, supaya awaké déwé uripé bisa sutyi kaya Dèkné. 11Pantyèn para sedulur, nèk diajar kuwi rasané ora kepénak, malah lara ing ati. Nanging sakwisé awaké déwé diajar, awaké déwé terus gelem manut marang kekarepané Gusti Allah. Lah kuwi marakké uripé awaké déwé bisa tentrem. 12Mulané para sedulur, kaya wong sing pada mèlu balapan mblayu lan krasa kesel kaé, sing tangané sèngklèh lan dengkulé lemes, hayuk tangané pada dietungké menèh lan dengkulé dijejekké. 13Hayuk pada maju terus sing lempeng, supaya bisa narik sing sèngklèh aja sampèk ambruk, nanging bisa kuwat menèh. 14Hayuk pada nglumui tenan supaya awaké déwé kabèh bisa rukun bebarengan lan hayuk pada nglumui tenan uga supaya nindakké urip sing sutyi. Awit ora ènèng wong bisa weruh Gusti Allah nèk uripé ora ngono. 15Awaké déwé siji-sijiné kudu sing ati-ati tenan para sedulur, aja sampèk ènèng sing nyingkuri kawelasané Gusti Allah. Pada sing ati-ati uga, aja sampèk ènèng sedulur nduwèni laku apa piwulang sing ora bener, sing namung ndadèkké susahé lan rusaké liyané, kaya tukulan eri kaé. 16Pada sing ati-ati tenan uga, aja sampèk ènèng sedulur sing laku bédang. Aja sampèk ènèng sedulur sing ora nduwé isin kaya Esau, sing ngeboti pangan sak piring, ngedol prejanjiané wong tuwané, yakuwi prejanjian berkah marang dèkné sing dadi anak sing mbarep. 17Kowé ngerti nèk ing tembé-mburiné Esau kepéngin nduwèni berkahé prejanjian kuwi menèh, nanging senajan enggoné nyuwun dilabuhi tangisan, meksa dèkné ora bisa nampa berkahé menèh, awit apa sing dilakoni karo dèkné ora kenèng diwalik menèh. 18Para sedulur, kenèng apa ta kok awaké déwé siji-sijiné kudu nglumui urip rumaket marang Gusti Allah lan nduwèni laku sing ngétokké nèk awaké déwé saiki wis nurut Gusti Allah sak kabèhé? Awit pada ngertia nèk saiki awaké déwé nduwèni prejanjian sing anyar, sing nggawèkké dalan kanggo awaké déwé, supaya bisa nyedeki Gusti Allah. Nanging mbah-mbahané awaké déwé mbiyèn ora wani lan ora dililani nyedeki Gusti Allah. Awit béda karo awaké déwé iki, mbah-mbahané awaké déwé


text:
Digging menyang Cocokake Paten Radio HD Anyar | NAB Show News | 2020 NAB Show Media Partner lan Produser NAB Show LIVE. Warta Teknik Broadcast
Home » News » Digging Into the New Patent Radio HD HD
Digging Into the New Patent Radio HD HD
Digging menyang Anyar HD Cocog Radio Paten - Wiwit 1996 paten wis ngetren ing antarane macem-macem klompok teknologi lan perusahaan nyekel, lan jumlah reassignment kanthi cepet ing 2013.
Deleng ing _URL_
Sadurunge: Ora ana JBL Synchros S700 Headphones
Next: Dolby Atmos kanggo The Hobbit: The Desolation of Smaug with DVS and Park Road ...


text:
hu madhêp ing Pangran | gumêlaring bumi wêruh | kurêbing langit pratela ||
8. kaanan kabèh kang kèksi | mujudi sandining Suksma | katêmu kanyataane | nganggêp ing Suksma antaya | yayah midrawèng jiwa | wus mangkono kewan putus | mumpuni budi caksana ||
10. dalan ingkang luwih sungil | marganing puji tan pêgat | salat daim panêngrane | wus siningkur kang sêngkêran | basa daim artinya | jumênêng kalawan idhup | sinasuksma ngejawantah ||
11. wantahe kawruh kang wêning | sirna cobaning dyatmika | cacade warni sagawon | nanging kawruhe utama | prayogane [prayoga...]
[...ne] cupana | aywa isin tiru-tiru | iki asu badan suksma ||
12. pamawas kakekat murti | makripat ing jaman muksa | manrang wèsthinirèng maot | têtêp mukmin ngalimallah | campur tantara môngsa | ajali abadi kaglung | ginlung kadimah kadisah ||
13. sasat kyai taptajani | ing anusi al akasan | sangkêping sopana anjog | jumêgur satanah wa[11] | wadine wali sanga | pasrangkara tanpa sintru | wus nyipati akmaliyah ||
14. rukuning Islam nastiti | dhaup lan pathining rasa | ginêlarkên mring muride | dadya panuntuning tata | nilati kang mustapa | kucêm pra ngulama jamhur | ering maring dwija wrêka ||
15. marmane sagunging anjing | isining wana samoa | manyrahkên jiwa ragane | dupi wus jinarwa tama | pramana pangêcupnya | ingkang bodho jahlu busuk | yèn wus winarah ing wrêka ||
16. tamtu sanubari mingis | tajêm lir mimis atêrlat | rèh têrang glèthèk pêthèle | tanpa [ta...]
[...npa] kijap tanpa lambang | yèn caraning sarjana | gampang lamun awèh tutur | singa tômpa têrus têrang ||
17. wus têtêp guru linuwih | nuwuhkên tangining nala | saking karna wasitane | guru garaning panyipta | ginugu barang jarwa | sampêt nyataning pituduh | angên-angên ingkang tômpa ||
18. srênggala budi martani | wêwarah tan ngayawara | kusus sarèh wicarane | kagunaning pôncadriya | driya di murti tama | nyamuting sasmita nglangut | nglamat tan kacakrabawa ||
20. nêtêpi wajiping urip | mêruhi kaanan jagad | kang katon tôndha yaktine | singa sinung wruh tarima | rèh têtela satmata | tan muruk ngèlmu kang lêmbut | nêtêpi daliling kitap ||
21. la yakjibu matripati |
minal ngèlmu dakaika | lapal mangkono murade | nora wajib wêruh sira | ngèlmu kang lêmbat-lêmbat | awit tan kêna ginugu | marma sang srênggala dwija ||
23. ngasil bab lakuning urip | ngarêpkên murtining nala | lalu linantih lêlakon | klakuan kang wus kapêstha | pasthi pathining rasa | rasaning kerat kacakup | putus sandining buwana ||
24. sandining Hyang nuksmèng wadi | wadi-wadi wus katara | wruh kanyataane kabèh | ing dunya ngakir kadhadha | dhinaku sangkan-paran | yèku sajatining asu | marma murit pawiyatan ||
25. rêraton traping pamardi | dayane mangulah puja | nir deya manrang pakewoh | anggêpe sadaya sona | kang wus mangatas jarwa | nyipta umure jinabut | maksih rumôngsa durung
27. sumugun-sugun ing pikir | jinarwèng ngèlmu kang nyata | lir mring Pangran panganggêpe | tan rumôngsa yèn sapadha | awit jarwa murtyarja | tinuntun sakaning punggung | kongsi putus nrang wikara ||
28. kang durung wêruh ing wèsthi | sasat nèng jroning kunjara | gêdhong pêtêng sumpêg tyase | tinuntun marang pêpadhang | jêngglang sumilak nrawang | sinung lampu pitruliyun | dening risang dwija sona ||
30. sampurna pakaryèng sandi | têmbung Jawa Ngarab limpat | winor juga surasane | kanabeyan kadewatan | jinarwakkên sadaya [sada...]
[...ya] | kang daya sênênging kalbu | wit saka wruh tyasing liya ||
32. puniku môngka upami | kinarya mangalêmbana | kongsi wus tan bisa jèrèng | kotamanira srênggala | triloka tanpopama | kadibyan maharja tulus | têrus manuksmèng utama ||
33. ya ta Amongpraja Kancil | kang dahat angancam-ancam | pêcahing nala katonton | ingkang mangrusak agama | sona ing Suracala | kagalih gêmpal karatun | wiku-wikuning antiga ||
34. Mongpraja panguguting sir | jêng gama pamardyèng guna | dhumatêng sagung muride | yèku dwijèng Suracala | kawêntar kajuwara | dadya catur kondhang kidung | marma dahat ngancam-ancam ||
35. sabên yèn miyarsa warti | manaputi [manapu...]
[...ti] ing wardaya | lir bagaskara têngange | sêdhênge môngsa katiga | kumyus ingkang swanita | gumêtêr padoning tutuk | mangkana panggagasira ||
36. dene ta ana kang wani | gêmpal tata têntrêm mangkya | asu edan pamijange | nguni paman uwa-uwa | angsung inah tri warsa | ing mêngko wus mangsanipun | srênggala tan ana seba ||
37. sigra Amongpraja Kancil | parentah marang parêkan | kinèn nimbalana age | ki pangulu uwa-uwa | saha para ngulama | pêrgadring prakara asu | kang ingagnyan dan umentar ||
38. samantara sampun ngirit | wa-wa myang catur ngulama | kang wus mutamat kawruhe | seba ngarsaning Mongpraja | nèng bale pasênêtan | Amongpraja sabdanipun | marang kyai kalilollah ||
39. lah dèn kapara ing ngarsi | kabèh kancamu ngulama | matur sandika kang kinon | wusing tata pasrangkara | Rahadèn Amongpraja | hèh kayaparan pangulu | bab sona ing Suracala ||
1. madukara pangulu wotsari | dhuh dewa ji amba nut ing karsa | nguni kawula sung sarèh | salêbêting tri taun | ulun purih sumaos gusti | kathah sajarwa amba | praptèng mangkya sampun | angsal tri warsa tan sowan | kilap sababipun dene tan mèstuti | dhatêng inah kawula ||
2. Amongpraja angandika aris | hèh timbangên paman karsaningwang | yun katêmu asu mangke | kaya tan kucêm bênthuk | ngadu kawruh


text:
uripane manungsa ing alam bebrayan. Dene mistis mujudake kapercayane manungsa marang kekuwatan gaib sing ana ing sakiwa tengene. Jumbuh karo andharan ing nduwur menawa bebrayan Jawa kerep migunakake mistis kanthi cara njaluk bantuwan marang dhukun kanggo tujuwan pribadine.
Mitos lan mistis wis raket karo bebrayan Jawa, mligine bebrayan tradhisional. Anane mitos lan mistis dadi wujud upaya saka manungsa kanggo nggayuh gegayuhan dadi kasunyatan, kayadene pesugihan, penglaris, merjaya wong liya, lan politik. Saliyane kuwi mitos lan mistis bisa arupa sistem kapercayan sing isih diugemi ing satengahe bebrayan Jawa. Isih akeh pawongan kang nggunakake mistis kanggo nggayuh apa kang dadi kekarepane. Mitos lan mistis minangka sawijine sistem kapercayan sing isih lumaku nganti jaman saiki, kaum abangan, minangka kaum sung paling ngugemi anane mistis, isih akeh dipercaya dening bebrayan Jawa. Gegambaran mitos lan mistis sajrone panliten iki ditemokake ing drama sinematik Drama sinematik mahasiswa jurusan Basa Jawa Unesa 2012.
.Panliten drama sinematik Drama sinematik iki nggunakake teori antropologi sastra. Endraswara (2003:107) ngandharake Antropologi sastra yaiku teori sing mujudake sesambungane manungsa karo aspek budaya ing bebrayan. Manungsa lan budaya ing masyarakat ora bisa uwal saka dhata sosiologis lan dhata antropogis ing sajrone karya sastra. Sudikan (2007:6) menehi jlentrehan ngenani perangan dhata sosiologis lan dhata antropologis dadi kaya mangkene: (1) Dhata sosiologis ngandhut aspek sosial, kaya struktur sosial, pranata sosial, idhentitas sosial lan interaksi sosial. (2) Dhata antropologis nuduhake aspek-aspek budaya lumantar system pengetahuan, adat, system kekerabatan, system piranti kanggo urip lan tekhnologi, panggaweyan, kasenian sarta system kapercayan lan agama. Panliten kanthi irah-irahan "Kapercayane Bebrayan Jawa sajrone
Drama sinematik Drama sinematik Mahasiswa Basa Jawa Unesa 2012" mujudake wujude mitos; wujude mistis lan pamawase bebrayan ngenani mitos lan mistis. Andharan iku mau minangka landhesan kanggo njlentrehake bab-bab sing dipunjerake ana ing underan panliten.
1.2 Underane Panliten
Adhedhasar andharan kasebut, mula bisa didudut underane panliten kaya mangkene:
1. Kepriye gegambarane mitos sajrone drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012?
2. Kepriye gegambarane mistis sajrone drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012?
3. Kepriye pangribawane mitos lan mistis tumrap paraga sajrone drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012?
4. Kepriye pamawas masyarakat tumrap mitos lan mistis sajrone bebrayan?
1.3 Tujuwane Panliten
Adhedhasar underane panliten mau, kapilih tujuwan panliten yaiku:
1. Kanggo njlentrehake gegambarane mitos sajrone drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012.
2.
Kanggo njlentrehake gegambarane mistis sajrone drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012.
3.
Kanggo njlentrehake pangribawane mitos lan mistis tumrap paraga sajrone drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012.
4.
Kanggo njlentrehake pamawas masyarakat tumrap mitos lan mistis sajrone bebrayan.
1.4 Paedahe Panliten
Panliten kanthi migunakake tintingan antropologi sastra iki diajab bisa nuwuhake paedah tumrap panliti dhewe lan para pamaca. Paedahe ing antarane:
1. Panliten ngenani mitos lan mistis diajab bisa ngrembaka kanthi tintingan antropologi sastra sing ana sesambungane karo manungsa lan masyarakat sajrone bebrayan.
2. Panliten iki bisa kanggo sarana ngasah pikiran kanthi ngetrepake kawruh anyar bab antroplogi sastra sing ditrepake ing drama sinematik Drama sinematik lan kawruh ngeanai mitos lan mistis.
3. Panliten iki dikarepake bisa dadi sarana medhia lan piwulangan manungsa, kanggo pangeling-eling lan ngati-ati yen arep nindakakake samubarang.
1.5 Wewatesane Panliten
Supaya ora uwal saka konsep panliten, lan ora nganti rowa banget anggone nliti saka underan sing wis ditemokake, mula prelu ana wewatesan sajrone ngandharake lan njlentrehake panliten iki. Wewatesan panliten iki yaiku:
1. Panliten iki mung ngandharake gegambarane mitos, mistis lan pangribawane mitos lan mistis tumrap paraga sajrone drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012 sarta pamawase masyarakat tumrap mitos lan mistis sajroning bebrayan.
2. Dhata ing panliten iki awujud transkrip cecaturan saka para paraga drama sinematik Drama sinematik mahasiswa basa Jawa Unesa 2012.
3. Dhata sing wis nglumpuk banjur diandharake migunakake teori antropologi sastra mligine ngenani wujud kapercayan mitos lan mistis.
1.6 Panjlentrehan Tetembungan
Panjlentrehan tetembungan sing digunakake sajrone panliten iki migunakake teori-teori sing ana kaya mangkene.
(1) Mitos
Mitos minangka piwulangan saka leluhur masyarakat Jawa nggambarake marang bab sing sesambungane karo kapercayan marang alam sakupenge. Mitos sing ngrembaka mligine ing Jawa miturute Endraswara (2006:194-196) iku maneka werna, kayata gugon tuhon, pralambang, legenda utawa dongeng.
(2) Mistis
Mistis minangka wujud kapercayane wong Jawa sing sesambungan klawan kekuwatan-kekuwatan gaib. Tegese ora tinemu nalar. Mistis ora bisa uwal saka kapercayan. Koentjaraningrat (1984:312) ngandharake menawa konsep-konsep ngenani mistik kejawen adhedhasar kapercayan
(3) Drama
Minangka sawijine genre, drama nduweni asalusul lan pangrembakane dhewe. Tekan seprene wis akeh para ahli kang ngandharake tegese drama kang bisa gawe akehe referensi. Kanthi etimologis, tembung drama asale saka tembung ing basa Yunani draomai kang nduweni teges nglakoni, tumindak, reaksi lan sapiturute (Harymawan, 1988:1).
(4) Antropologi Sastra
Antropologi sastra mujudake cabang ilmu sing lagi wae ngrembaka ing Indonesia. Antropologi sastra dadi teori saka kajian sastra sing ndudhah babagan sastra lan budaya mligine njingglengi kepriye panganggone sastra ing madyaning bebrayan (Endraswara, 2016:5657).
TINTINGAN KAPUSTAKAN
2.1 Pan


text: Jakenan kuwe salah siji kecamatan nang , Jawa Tengah, Indonesia.


Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Paribasan Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri andayani iku tegesé yaiku mènèhi conto ing ngarep, mènèhi semangat ing tengah lan mènèhi daya kakuwatan saka mburi.
Paribasan iki semboyané para guru. Guru sabeciké kudu nglakokaké paribasan iki.


text: Sumangga bae sapa-sapa sing butuhake gambar utawa photo kanggo bangun omah utamane sing ana kaitane karo Home Design Sketch bebas jupuk saka website iki. Sejatine gambar-gambar kang ana ing kene yha meng duweke lian kang diumbulke ana ing internet. Dadi iki kabeh gambar duweni hak cipta, ananging gandheng wus disebar ing internet berarti oleh dijupuk karo sapa bae dinggo referensi.


text:
anta Toer Mengembuskan Napas Terakhir (Jawa Pos)
 Lagu Darah Juang Iringi Kepergian Pramoedya (Tempo)
 Obituari: Pramoedya Telah Pergi, Berangkatlah Polemik! (Kompas)
 Pramoedya Ananta Toer, 81, Indonésian Novelist, Dies (The New York Times)
 Nobel candidate Pramoedya dies (Yahoo News)
 Koleksi Buku Pramoedya
Sastrawan Indonésia
Panitra Indonésia


text:
Bima (basa Sangskerta: भीम, Bhima) utawa kang luwih kaloka kanthi jeneng Werkudara iku putrané Prabu Pandhu Déwanata (ratu Ngastina) lan Dèwi Kunthi. Kasatriyane ing Jodhipati. Wujude satriya gagah, gedhe, dhuwur, godheg wok simbar dhadha, blengah-blengah, njenggureng nanging ora medeni. Kekendelane kliwat ukur. Nadyan katone agal, nanging bebudene Bima alus. Nadyan pinter, nanging ora gelem ngumukake kapinterane. Watake jujur, apa anane, laire padha karo batine.
Bima uripe bisa ngendhaleni pancadriya, tegese ora bisa ditunggangi dening hawa nepsu, nanging malah bisa ngiket lan nunggang perbawane nepsu 4 prakara: amarah, sufiah, aluamah, lan mutmainah.
Lairé Bima
Miturut Kitab Mahabharata, Bima (Bhima) dilairaké wujud bayi lumrah. Lair saka guwa garbané Dèwi Kunthi. Ramané bebisik Bathara Bayu, déwaning angin.
Kacarita, sawijining ésuk Dèwi Kunthi ngenggar-enggar penggalih laro nggendhong Bhima kang isih bayi. Dumadakan ana macan saka suwaliking grumbul. Awit saking kageté, Bima mrucut saka gendhongan, tiba ing sadhuwuré watu gilang kang gedhéné sasirah gajah. Anèhé dudu sirahé Bima kang pecah, nanging malah watuné kang ajur mumur. Bima gereng-gereng nangis nggolèki ibuné. Krungu tangisé Bhima iki, macan kang mauné arep mbadhog (mangsa) bayi Bhima malah gila, satemah lumayu sipat kuping.
Miturut carita pedhalangan, Bima (Werkudara) dilairaké kawujud bungkus. Jaman isih cilik urip ing Ngastina, nanging sawisé ditundhung déning Kurawa, Bima lan sadulur-seduluré dibuak lan pungkasané bisa babat Alas Mertani. Dhèwèké banjur urip ing kesatriyan Jodhipati/Unggulpawenang.
Dasanama
 Bayusuta: putrané Bathara Bayu
 Ballawa: gedhé dhuwur
 Bratasena: keturunan Barata kang prakosa
 Bhima: ngéndab-édabi (Mahabharata)
 Birawa: gedhé lan medèni
 Dandunwacana: teguh
 Nagata: nyata
 Kowara: kondhang
 Sena: prakosa
 Werkodara/Werkudara
 Wijasena
 Pandhusiwi.
 Kusumayuda
 Kusumadilaga
 Gandhawastratmaja
Anak Bojo
Bojone telu (gagrag Jogjakarta), yaiku:
 Dèwi Nagagini, nduwé anak jenengé Antareja.
 Dèwi Arimbi, nduwé anak jenengé Gathotkaca.
 Dèwi Urangayu, nduwé anak jenengé Antasena.
Anak-anaké Bima iki asring dadi pralambang prajurit. Antareja bisa ambles bumi, kang njaga dharatan. Gatotkaca bisa mabur, kang njaga awang-awang. Antasena bisa ambles bumi lan urip ing banyu, kang njaga laut.
Kasektèn
Bima uga kalebu dadi salah sijiné warga Bayu kang cacahé ana wolu, yaiku Bathara bayu dhéwé, Anoman, Liman Situbandha, Garudha Mahambira, Sarpa Nagakuwara, Gunung Maenaka, lan Ditya Jajawreka. Bima utawa Werkudara uga kalebu dadi putrané Bathara Bayu, mula banjur sinebut Bayuputra iya bayu Tanaya kang tegesé anak Bayu (déwaning angin).
Aji-ajiné aran aji bandhungbadawasa, Blabag Pangantol-antol lan Wungkal bener. Gegamané kang kondhang yaiku Gada Rujakpolo lan kuku Pancanaka. Bima ora gelem basa karo sapa waé, kejaba nalika ing lakon Bima Suci/Nawaruci. Ing lakon iki Bima ketemu karo Déwa Ruci. Wujudé Déwa Ruci kaya déné Bima. Déwa iki metu saka kupingé lan ngandhani Bima prakara filsafat urip.
Ing pungkasan carita wayang, Bima muksa bareng karo Pandhawa liyané nuju swargaloka.
Deleng uga
 Pratélan paraga wayang
 Prabu Pandhu Dewanata
 Dewi Kunthi
 Gathotkaca
 Antareja
 Antaséna
Pranala njaba
 Bima ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Paraga wayang
Pandhawa
Paraga Mahabharata


Bentang alam
Bentang alam (Basa Inggris: landform) iku sawijining unit geomorfologi sing dikategorèkaké miturut karateristik kaya èlevasi, kelandaian, orientasi, stratifikasi, paparan batuan, lan jinis lemah. Jinis-jinis bentang alam antara liya: bukit, lembah, tanjung, lll, déné samudra lan benua iku conto jinis bentang alam tingkat paling dhuwur.
Sawetara faktor, wiwit saka lèmpèng tektonik nganti erosi lan deposisi bisa mbentuk lan mengaruhi bentang alam. Faktor biologi bisa uga mengaruhi bentang alam, contoné peranan tetanduran lan ganggang jroning pambentukan rawa sarta terumbu karang.
Istilah-istilah bentang alam ora mung diwatesi tumrap bentukan ing bumi, nanging bisa uga dipigunakaké kanggo njelasaké bentukan ing lumahing planèt lan obyèk-obyèk liya ing alam semèsta.
Deleng uga[sunting | sunting sumber]
Pranala njaba[sunting | sunting sumber]
- (en) Landform Design