text:
lan getih kekarene diepuha ana ing sikile misbyah, iku dadi kurban pangruwating dosa. 10 Manuk sijine iku kaolaha, kadadekna kurban obaran miturut pranatan. Kaya mangkono imam anggone ngolehake pirukun kanggo wong iku marga saka dosane kang wus dilakoni, temah bakal oleh pangapura.
11 Nanging saupama wong mau ora bisa ngaturake manuk deruk loro utawa piyik dara loro, kang disaosake minangka kurban marga saka anggone dosa iku arupa glepung kang becik dhewe saprasepuluh efa kanggo kurban pangruwating dosa. Ora kena diesoki lenga lan aja ditumpangi menyan, awit iku kurban pangruwating dosa. 12 Kurbane tumuli ditampakna marang imam lan imam iku njupuka glepung mau sagegem minangka pisungsung pangenget-enget, nuli diobonga ing misbyah ing sadhuwure kurban genenan
kagungane Sang Yehuwhah; iku kurban pangruwating dosa. 13 Kaya mangkono imam anggone ngolehake pirukun kanggo wong iku marga saka dosane ing bab salah sijine prakara; temah bakal kaapura. Saluwihe kurban iku dadia pandumane imam, padha kaya kurban dhaharan."
Bab kurban dhendha
5:14--6:7
14 Pangeran Yehuwhah ngandika marang Nabi Musa mangkene: 15 "Manawa ana wong kang ora setya lan kang ora kalawan kajarag nglakoni dosa ing bab sawijining prakara kang suci kang sumaos marang Pangeran Yehuwhah, iku nyaosna marang Sang Yehuwhah kang minangka dhendhane arupa wedhus gibas lanang kang tanpa cacad saka ing panthane, kanggo kurban dhendha, diajeni manut sekel salaka, yaiku miturut sekel suci. 16 Prakara kang suci kang njalari dosane iku, kudu dilironi nganggo dipunjuli sapralimane, ditampakna marang imam. Dene imam ngolehna pirukun kanggo wong iku sarana wedhus kurban dhendha mau, temah bakal kaapura. 17 Manawa ana wong kang gawe dosa nerak salah sawijining bab kang dadi awisaning Pangeran Yehuwhah, sanajan tanpa dirumangsani, iku dadine iya nglakoni kaluputan, lan kudu nanggung kaluputane dhewe. 18 Wong iku nggawaa wedhus gibas lanang siji kang tanpa cacad
saka ing pepanthane kang wis ditetepake pangajine, diladekna marang imam. Dene imam ngolehna pirukun kanggo wong iku marga saka panggawene kang wus dilakoni kalawan ora kajarag lan ora kasumurupan mau, temah bakal kaapura. 19 Iku dadi kurban dhendha, awit wong iku pancen kaluputan marang Pangeran Yehuwhah."
6 1 Pangeran Yehuwhah ngandika marang Nabi Musa: 2 "Saupama ana wong kang gawe dosa lan ora setya marang Sang Yehuwhah, serta selak marang pepadhane bab barang titipane, utawa barang cekelan, ngrampas barang utawa ngebeki baranging liyan kanthi sawenang-wenang, 3 utawa manawa nemu barang kang ilang, mangka selak lan supata goroh bab prakara apa bae kang dilakoni, temah dadi nandhang dosa, 4 manawa marga saka kang mangkono iku dadi gawe dosa lan kaluputan, wong iku nuli mbalekna barange kang wus karampas utawa kang wus diebeki utawa kang katitipake, apadene barang anggone nemu mau, 5 utawa sadhengah apa kang wus diselaki klawan supata goroh, iku mbalekna sageneping pangajine dipunjuli spralimane, diwenehna marang kang duwe, ing dinane anggone nyaosake kurban dhendha, 6 minangka kurban panebusing kaluputane nyaosna marang Pangeran Yehuwhah arupa wedhus gibas lanang kang tanpa cacad saka ing pepanthane, kang wus dimurwat pangajine, diladekna marang imam kanggo kurban dhendha. 7 Imam banjur ngolehna
pirukun wong mau ana ing ngarsane Sang Yehuwah, temah bakal oleh pangapura tumrap sadhengah prakara kang wus dilakoni kang njalari kaluputane."
Bab kurban obaran
6:8-13
8 Pangeran Yehuwah ngandika marang Nabi Musa mangkene: 9 "Harun lan anak-anake iku sira dhawuhana mangkene: Iki pranatan bab kurban obaran. Kurban obaran iku kudu tansah tumumpang ing geni ing misbyah sawengi muput nganti tekan esuk, genine kajagaa supaya tansah murub. 10 Imam banjur manganggoa klambine lena, lan sruwale lena kanggo nutupi kawirangane. Sawuse kurban obaran iku kobong kabeh, nuli ngukupa awu kang ana ing misbyah, kabuwanga ana ing sandhing misbyah. 11 Sawuse mangkono banjur cucula sandhangane lan salina sandhangan liyane, awune mau nuli digawaa menyang ing sajabane pakuwon ing panggonan kang ora ana najise. 12 Geni ing misbyah dijagaa supaya terus murub, aja nganti mati. Saben esuk imam kudu nyugokake kayu ing genine misbyah, lan nata kurban obaran ing kayu mau, apadene ngobong sakehe gajihe kurban slametan ana ing kono. 13 Genine kudu tansah dijaga supaya tetep murub ana ing misbyah, aja nganti mati."
Bab kurban dhaharan
6:14-23
14 "Iku pranatan bab kurban dhaharan. Anak-anake Harun nyaosna iku marang ing ngarsane Pangeran Yehuwhah ing sangarepe misbyah, 15 nuli anaa siji kang njupuk kurban dhaharan sagegem karo lengane, lan sakehe menyan kang tumumpang ing kurban dhaharan, iku kabeh banjur diobonga ana ing misbyah, satemah gandane ngremenake minangka pangenget-enget ana ing ngarsane Sang Yehuwhah. 16 Turahane mau kudu dipangan dening Harun lan anak-anake: iku kaolaha dadi roti tanpa ragi lan kapangana ana ing panggonan kang suci, ing platarane Tarub Pasewakan. 17 Anggone ngolah aja nganggo ragi. Iku panduman peparingingSun saka kagunganingSun kurban sesaosan genenan, iku panduman suci pinunjul, padha kaya kurban pangruwating dosa lan kurban dhendha. 18 Anake lanang Harun iku padha mangana, iku dadia pepancen tumrap sira kabeh kanggo ing salawase turun-tumurun saka kurban sesaosan genenan kagungane Sang Yehuwhah. Sadhengah wong kang nggepok, iku dadi suci."
19 Pangeran Yehuwhah ngandika marang Nabi Musa: 20 "Iki dadia kurbane Harun lan anak-anake, kang kudu disaosake marang Pangeran Yehuwhah samangsa ana kang dijebadi; iku arupa glepung gandum pilihan
saprasepuluh efa kagawe kurban dhaharan ajegan, separo ing wayah esuk, separo ing way


text:
jali | pukulun sri bupati | pun patih mangke
kapikut | myang pun Andakasura | sakalangkung kawlasasih | kalih sami ulun tilar ing bacira ||
4. sri narendra langkung suka | sarwi angandika aris | mara enggal parènèkna | sun sêlak arsa pêpanggih | lawan si paman patih | sang sinabdan nêmbah mundur | prapta ngirid bêbandan | nata èsmu wlas ningali | gya nimbali mring garwa enggal sumewa ||
5. tandya alênggah satata | sira kangjêng pramèswari | kamiwêlasên ing driya | ningali rêkyana patih | dene ta têmah kongsi | nandhang papa sangsara gung | nata nir dukanira | emut mring rama suwargi | dahat nitipakên marang kyana patya ||
6. puwara aris ngandika | yayi Patih Surèngpati | kamiwêlasên manira | tumingal mring paman patih | uculana dèn aglis | bêbandaning patih iku [i ...]
[... ku] | sigra ta inguculan | mung Andakasura maksih | pinusaran baunira kalih pisan ||
7. sri nata malih ngandika | paran marmanta ing nguni | dene têka kaya bocah | tan liling kukuming Widi | miala wong nêdya sih | myang paksa ngilês tyas mulus | apa ta nora wêlas | mring putranta nibok swami | kyana patih umatur sarwi karuna ||
8. dhuh gusti susunan kula | kang sinêmbah ing sabumi | dahat sisipe pun bapa | kapêjahan anglampahi | sumarah trus ing batin | datan garantês sarambut | manggiha siksa kisas | saking anggêring narpati | suka lila linajêngna pinidana ||
9. muhung panuwun kawula | ing pada paduka aji | mugi paringa aksama | sisiping dasih kaswasih | lamun kawula gusti | tan antuk ngapurèng prabu | saking
gunging druhaka | durtangkara inèng budi | amung titip kucumbi tuwin atmaja ||
10. sri nata manahan waspa | miyarsa aturing patih | puwara aris ngandika | hèh paman dosanta yakti | samêngko sun aksami | rèhning wus akèh labêtmu | mring ramendra kang swarga | nanging sun arsa miyarsi | sapa ingkang murwani rèh kang mangkana ||
11. kyana patih matur nêmbah | dhuh gusti kangjêng dewaji | langkung elok tur alăngka | têbih saking rèh sajati | abdi paduka nguni | prêsasat lare kang pêngung | kenging pangojok durta | mêmanising rêmbag gampil | ingkang murwa tan lyan pun Andakasura ||
12. bêbujuk mring rayat kula | duk samantên kula gusti | kèlu nut rekaning karsa | tan sumêlang anglampahi | ing rèh kang tan prayogi | ngantos mêkatên pukulun | sang maha awibawa [awiba ...]
[... wa] | miyarsa aturing patih | mêngêng mangu mangungun ing lêlampahan ||
13. patih nulya pinaringan | pisalin busana adi | sri nata alon ngandika | wruhanira paman patih | kalungguhanmu patih | samêngko manira pundhut | mardikaa kewala | ingsun kang pêparing panci | sri narendra nolih maring Surèngpatya ||
14. yayi patih dhawuhêna | Martadiguna Ngabèi | rèhning labête utama | nêtêpi sêtyaning mantri | samêngko sun wuwuhi | pangane sapuluh êjung | minăngka apratăndha | gonira labuh nagari | lastaria tumurun mring turunira ||
15. Patih Surèngpati nêmbah | sandika rèhing narpati | tandya ki patih mardika | atur prasêtya mring gusti | yèn ngantos anglampahi | inggih kados ingkang sampun | sampun manggih raharja [rahar ...]
[... ja] | ing dunya praptaning akir | myang kenginga sikuning Maha Bathara ||
16. sri nata aris ngandika | sêtyanta ingsun èstrèni | bangêt panarimaningwang | kang muga bisa lêstari | narendra gya ningali | Andakasura drêkukul | sang prabu èsmu duka | wacana sarwi nudingi | iki cêmêr mêmêrining jagat traya ||
17. kaliwat gonmu duraka | ngajak ala wong kang bêcik | binujuk balela praja | tur praptaning don ngoncati | têtêp mung wèh bilai | mêngko sira kêna ngukum | pati nèng pangadilan | dadya tontonaning janmi | kang mangkono saka karsanta priyăngga ||
18. hèh sira patih prentaha | marang sagung wadya mami | tumênggung mantri punggawa | tanapi para prajurit | anyudukana maring | Si Andakasura iku | yèn mêngko wus palastra | tanjirên sirahe [si ...]
[... rahe] nuli | nèng prapatan supaya dadi tuladha ||
19. mring sagunging para wadya | mangkono ukume yakti | wong balela marang raja | gêmbunge kèlèkna kali | Kya Patih Surèngpati | sandika gya nêmbah mundur | ngirid Andakasura | sapraptaning păncaniti | aparentah kadya timbalan narendra ||
20. tandya Ki Andakasura | binusanan sarwa putih | binaktèng wringin sêngkêran | kinêpang para prajurit | sagung kang para mantri | miranti atap ing ngayun | kang arsa tinêlasan | têlas manahira atis | wus pinênthang pinanthêng akênthang-kênthang ||
21. ing bacira pênuh janma | kang sami arsa ningali | kyana patih angandika | Andakasura sirèki | tămpa patrapan nagri | kabênêr kaukum lampus | tandya para punggawa | sinasmitan gya
nyuduki | ajur mumur ragane Andakasura ||
23. kunêng kang antuk pidana | patinggi desa winarni | kang nyêpêng Andakasura | kalawan rêkyana patih | ginanjar mas lan picis | warata sarowangipun | klilan mantuk mring desa | mangkana ing Cêmpa nagri | lama-lama wimbuh arjanirèng praja ||
24. ngrêda pra nangkoda prapta | saking ing liyan nagari | aringing tyas têmah samya | mardi papan apêpanti | turut tirahing margi | praptèng jawi kitha kêmput | pêpêt kang nambut karya | mêmala maling
sirnanting | kaprabawan wimbaning kang pangadilan ||
25. kontab kotamaning nata | krêtartambêk silastuti | titikaning pra punggawa | naracak samya bèrbudi | sabên sawiyah mantri | wikan ing wêweka putus | têtês saliring sabda | sêtya tuhu mring narpati | yèku măngka pratăndha arjaning

config: jv


text:
Kaliurip kuwe salah siji desa nang Madukara, kabupaten Banjarnegara, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi

dataset: wikimedia/wikipedia


text:
Magnoliopsida iku jeneng botani kanggoné kelas tetuwuhan. Jeneng iki diwangun kanthi ngganti panambang -aceae saka jeneng Magnoliaceae nganggo panambang -opsida (Pasal 16 sajeroning ICBN). Kelas Magnoliopsida dianggo jeneng takson tumrap kabèh tetuwuhan ngembang dudu monokotil lan duwé sipat polifiletik. Magnoliopsida iku jeneng kang dianggo nggantèkaké jeneng lawas Dicotyledoneae (kelas tetuwuhan dikotil, utawa agodhong lembaga loro).
Sistem Klasifikasi APG II, kang mbaka sethithik tansaya populèr, ora migunakaké jeneng iki manèh. Luwih adoh, sistem iki nemu yèn sajeroning golongan iki ana paling ora pitu klade kang béda kanthi genetik. Saka kapitu klade iki, ana siji golongan gedhé kang monofiletik kang duwé ciri-ciri kas Magnoliopsida kanthi konsisten lan karan eudicots ("dikotil bener/sajati"). Ironisé, Magnoliaceae ora kalebu sajeroning dikotil sajati.
Uga delengen
 Tetuwuhan
 Tetuwuhan ngembang
Pranala njaba

Taksonomi tetuwuhan
tr:Çift çenekliler


pos 5 rupiyah 50 sèn.
--- 10 ---
KATURANGGAN BURUNG PÊRKUTUT
Sêrat Katurangganipun Pêksi Prêkutut, saha tangguh miwah jampinipun, kawêwahan prêdikanipun pêksi prênjak ingkang mungêl awon miwah ingkang sae, mawi kasêkarakên, rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
KATURANGGAN KUCING
Sêrat Katurangganipun Kucing, saha ngalamat solahing kucing ingkang awon miwah ingkang sae, mawi kasêkarakên, rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
KATURANGGAN JAGO ADUAN
Sêrat Katurangganipun Sawung Abênan, ingkang mêsthi mênang utawi kawon, miwah jampi saha pangrimatipun, rêgi 50 sèn, prangko ing pos 65 sèn.
KAWI DOSONOMO JARWO
Sêrat Kawi Dasanama Jarwa, 1 buku f 1.- prangko ing pos 1,15.
BABAD DIPONAGORO
Sêrat Babad Dipanagaran, jilid 1-2 karanganipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara piyambak, nyariyosakên wiwit kèrêmipun dhatêng agami Islam, tuwin dadosing prang agêng ngantos dumuginipun kakendhangakên dhatêng Mênadho.
--- 11 ---
Mawi karêngga ing gambar sakawan iji, 1. Pangeran Dipanagara, 2. Jendral Dhêkok, 3. Kiyai Maja, 4. Basah Sênthot Prawiradirja, awit pakirtyanipun.
Jilid 1 rêgi f 3.- prangko ing pos f 3.25.
Jilid 2 rêgi f 2,50 prangko ing pos f 2,75
BABAD RUPA-RUPA
Sêrat Babad Warni-warni, anyariyosakên sadaya pasanggrahan ing Mangkunagaran, 1 buku rêgi f 0,60 prangko ing pos f 0,75.
KITIRAN MONCOWARNO
Sêrat Kitiran Môncawarni, pêthikan saking pakêm ringgit madya, anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kasêkarakên dening Radèn Ngabèi Jagakartika, abdi dalêm mantri ngajêng, 1 buku rêgi: f 1,50 prangko ing pos f 1,65.
PAWUKON
Sêrat Pawukon, anêrangakên watêkipun satunggal-tunggaling wuku tigang dasa, dalah sêngkan turunan tuwin pandangonipun ugi kapratelakakên, ingkang wêdalan Samarang mawi samak kandêl 1 buku rêgi: f 1,50 prangko ing pos f 1,65.
WIRIT
Sêrat Wirit, anyariyosakên wêjanganipun wali: 8, mawi gambar dumadosing bayi: 20 iji, 1 buku rêgi f 1,50 prangko ing pos f 1,65.
--- 12 ---
HAJIPAMOSO
Sêrat Aji Pamasa, sêkar macapat, têturutaning sêrat Pustakaraja Purwa panunggilanipun bab satunggal, kawêngku salêbêting Sêrat Mahaparma, babon anggitanipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga dalêm ing nagari Surakarta Adiningrat. Wontên kalih wêlas jilid, sajilidipun rêgi f 0,60 prangko ing pos f 0,75.
BLOEMLEZING
Sêrat Sêkar-Sêkaran, anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV. Kawêdalakên dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi f 0,60 prangko ing pos f 0,75.
KUMOLO SÊKTI
Sêrat Purwa Lampahan Kumala Sêkti, jarwa sêkar macapat, anyariyosakên nata Pandhawa muksa, Radèn Ôngkawijaya kajumênêngakên Prabu Anom wontên Gajahoya dening ingkang uwa Prabu Ngastina, 1 buku rêgi f 1.- prangko ing pos f 1,15.
PANJI
Anyariyosakên nalika Panji ambêdhah nagari Bali, dumugi kondur dhatêng ing Jênggala, 1 buku rêgi f 2.- prangko ing pos f 2,15.
--- 13 ---
TOPÈNG MAS
BAGIAN 1-2-3-4
Sêrat Cariyos Wêwadosipun Karaton ing Konstantinopêl, Sêtambul-Turki lêlampahan jaman sapunika, sanès dongèng, limrahipun winastan cariyos Topèng Mas, kajawèkakên saking têmbung Malayu dhatêng Radèn Martadarsana, mèdhê rêdhaktur Jawi Kandha ing Surakarta, 1 buku rêgi f 2,15 prangko ing pos f 2,50 dumugi 5 jilid.
CARAKAN JAWA
Layang Carakan, anggitane Ki Padmasusastra, wong mardika kang amarsudi kasusastran Jawa ing Surakarta, 1 buku rêgi f 0,60 prangko ing pos f 0,75.
BROTOYUDO
Sêrat Bratayuda, jarwa sêkar macapat, anyariyosakên wiwit nalika Sri Bathara Krêsna lumampah dhumatêng nagari Ngastina ngantos dumugi jumênêngipun Sang Prabu Dipayana, wontên jilid 1-2, 1 buku rêgi f 3,25 prangko ing pos f 3,50.
NITI MANI
Sêrat Niti Mani, jilid 1-2 amarsitakakên rèh tanduking asmara ingkang sagêd amranani dhatêng raosing wanita têmahan adamêl marêm, saha anggêlarakên kawruh bakaling dumadi kalihan sampurna, karanganipun Radèn Mas Adipati Arya Sugônda, bupati ing Pasuruhan, 1 buku rêgi f 2.- prangko ing pos f 2.25 kalih jilid tamat.
--- 14 ---
RÊRÊPÈN
Sêrat Rêrêpèn, anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, kawêdalakên dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika ingkang amarsudi kasusastran Jawi ing Surakarta, 1 buku rêgi: f 0,30 prangko ing pos f 0,45.
MASNGANTÈN
Sêrat Mas Jênthu inggih Mas Ngantèn, karanganipun swargi Radèn Mas Arya Jayadiningrat ingkang kaping: 1, bupati nayaka ing Surakarta, 1 buku rêgi f 1.- prangko ing pos f 1.15.
PUSPITO MONCOWARNO
Sêrat Puspita Môncawarna, tumuwuh saking kadarmanipun piyambak, jilid 1 dumugi 3. 1 jilid rêgi f 1,25 prangko ing pos f 1,40.
SULUK SYÈ


Dadhos menawi poro kakung sami milih istri ingkang shalihah, ing tembe wingkingipun dipun ajeng-ajeng saged ndidik poro putro-putrinipun. Semanten ugi tiyang istri ingkang milih garwo kang shlahih ateges milih bibit kangge putro-putrinipun bibit ingkang sae, lan calon bapak ingkang sae. Semanten ugi poro tiyang sepah ingkang ngersaaken keturunan ingkang sae kedhah sami milih datheng calon mantunipun tiyang-tiyang ingkang sae agaminipun, kedhah islam lan kedhah ingkang taat agaminipun.
Sederek jam'ah shalat 'idhul adha ingkang minulyo,
Kito sami kedah emut dhumateng dhawuhipun Rosulullah shalallahu 'alaihi wasalam:
عن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال : (( إذا مَات الإنسَانٌ انقطعَ سَائِرُ عَملِهِ إلا مِن ثلاثٍ : صدَقةٍ جاريَةٍ ، أوْ عِلمٍ يُنتفَعُ به ، أوْ ولدٍ صالِحٍ يَدْعوُ لَهُ)) رواه مسلم
"yen manungso wus podho mati, bakal pupus kabeh amale kejobo 3 (telung) perkoro : shodaqoh jariyah, ilmu ingkang manfaat lan anak-anak shalih kang biso ndongakne wong tuwonw: (HR> Muslim)
Ma'asyirol muslimin rohimani wa rohimakumullah
Sak sampunipun kito leres anggenipun milih calon tiyang sepah ingkang andharbeni kakiyatan iman, kito bakal saged netesaken generasi Robbani kanti izin Allah subhanahu wata'ala. Menawi umat islam purun sami ndidik putro-putrinipun kanti pendidikan islam wiwit alit ngantos dewasa, temtu puniko termasuk nindhaaken pitedhaipun Rosulullah shalallahu 'alaihi wasalam. Rosulullah sampun nedhahaken tuntunan supadhos kito ndidik putro-putri kito nindaaken shalat rikolo anak kito umuripun 7 (pitung) tahun , pramilo dadhos kewajibanipun tiyang sepah mbimbing para putronipun kanti ilmu tata caranipun sholat, lan ilmu-ilmu kewajiban agami sanesipun. Monggo kito mbiasaaken paro putrid-putri kito remen dhumateng Al-Quran dhumateng majlis ta'lim, mirengaken pengaosan agami, midhangetaken pelajaran Al-Quran lan Hadits.
Jama'ah shalat 'idhul adha rohimakumullah
Perkawis penting ingkang mboten pikantuk kalepyan rikalanipun kito ndidik istri, lan para putro wayah inggih puniko bebeyanipun lingkungan pergaulan, ingkang saged mengaruhi dhumateng pribadi, utamanipun akhlak poro putro-putri kito, kados ngendikane penyair arab:
عنِ المرْءِ لا تَسألْ وسَلْ عن قَرينه # فكُلُّ قَرينٍ بالمُقَارِنِ يَقْتَدي
"Bab kepribadiane pawongan iku, ojo siro takon kepriye pribadine? Anging takono sopo konco-koancane? # Mongko saben konco srawungane iku akhlake podo karo sing dikancani"
Ma'asyirol muslimin rohimani warohimakumullah
Saestukito kedhah ngendaleni pergaulan poro putro ampun ngantos bergaul kaliyan tiyang-tiyang ingkang awon agaminipun. Kalebet ugi pengaruh saking meneko warno tontonan ingkang ngrisak agami, kadhos dene televisi ingkang nyiaraken tayangan ngeblingeraken masyarakat kanti aqidah ingkang risak, lan kanti akhlak ingkang awon. Kito ugi kedhah njagi poro putro kito saking waosan ingkang risak kados majalah-majalah pornografi, ramalan bintang. Mistik lan sakpanunggalanipun, monggo kito doyo-doyo ngupoyo lan dedungo supados keluargo kito dadhos keluarda ingkang sae, saestu ngigemi pitedhah syariat islam saking Al-Quran lan Al-Hadits, tebih saking bolo bencono ingkang nglunturaken imanipun. Monggo kito remen nyinau AL-Quran lan Al-Hadits, kito makmuraken masjid wonten kampung kito kanthi berjamaah, kanti nggelar pengaosan ngundang poro ustadz ingkang estu-estu ngajaraken ilmu-ilmu agami, supadhos manah kito gesang, lan semangat kito gesang, lan pribadi kito saged ningkat iman lan ketaatanipun dhumateng Allah 'Azza wajalla. Mugi Allah subhanahu wata'ala ndadosaken pribadi-pribadi kito lan keluargo kito sedoyo dadhos pribadi ingkang luhur. Kiyat iman lan taatipun dhumateng Allah subhanahu wata'ala lan angsal kamulyan wonten gesang ing dunyo dumugi akherot,,, amiin
عباد الله، ألا فصلوا وسلموا على خاتم النبيين وإمام المتقين، فقد أمركم بذلك الربّ الكريم فقال سبحانه قولاً كريما: إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰئِكَـتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِىّ يٰأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيْهِ وَسَلّمُواْ تَسْلِيمًا. الأحزاب:56
اللهم صل وسلم على عبدك ورسولك ونبينا محمد صلى الله عليه وسلم
اللهم اقسم لنا من خشيتك ما تحول به بيننا و بين معاصيك، و من طاعتك ما تبلغنا به جنتك، و من اليقين ما تهون به علينا مصائب الدنيا، اللهم متعنا بأسماعنا، و أبصارنا، وقوتنا ما أحييتنا، و اجعله الوارث منا، و اجعل ثأرنا على من ظلمنا، و انصرنا على من عادانا، و لا تجعل مصيبتنا فى ديننا، و لا تجعل الدنيا أكبر همنا، و لا مبلغ علمنا، و لا تسلط علينا من لا يرحمنا
ربنا أتنا في الدنيا حسنة و في الأخرة حسنة وقنا عذاب النار
وصلى الله على النبينا محمد النبي الأمي وعلى أله وصحبه أجمعين، و الحمد لله الرب العالمين
Bulu, Sukoharjo City
el-sanawy


AN) DIALAH YANG DIMOMONG SABDA PALON, MANUSIA JAWA YANG SUDAH KEHILANGAN JAWANYA AKAN DIAJARI AJARAN BENAR DAN SALAH LAGI!
Sang Prabhu berkehendak ingin merangkul Sabda Palon dan Naya Genggong, akan tetapi keduanya sirna seketika itu juga. Sang Prabhu terkejut dan tak terasa keluarlah buliran air bening dari matanya, lantas kemudian berkata kepada Sunan Kalijaga : "Kelak di kemudian hari, negara Blambangan akan berganti nama Banyuwangi. Akan menjadi pengingat bahwasanya kelak Sabda Palon akan pulang ke Jawa sembari membawa momongannya. Sekarang dia ada di tanah seberang!" Sunan Kalijaga lantas disuruh mengamati air danau, jikalau bau wangi akibat disabdakan oleh Sunan Kalijaga tadi hilang , maka itu pertanda, kelak orang Jawa akan meninggalkan agama Islam dan berganti agama Kawruh (Pengetahuan).
Sunan Kalijaga lantas membuat bumbungan dari bambu dua buah, yang satu diisi air tawar dan yang satu diisi air danau. Air danau nanti akan dijadikan pertanda, jikalau bau wanginya hilang, maka orang Jawa kelak akan berpindah agama Kawruh (Pengetahuan). Bumbungan setelah diisi air, lantas ditutup menggunakan daun Pandhan Sili, lantas dibawa oleh dua orang murid Sunan Kalijaga.
Sang Prabhu berikut rombongan lantas berangkat diikuti oleh Sunan Kalijaga dan muridnya. Perjalanan terhalang malam, lantas bermalam di daerah Sumberwaru. Waktu pagi bumbungan dibuka, air dicium masih berbau wangi, perjalanan lantas dilanjutkan. Sore menjelang, telah sampai di Panarukan, Sang Prabhu berikut rombongan bermalam di sana. Pagi harinya, air di dalam bumbungan dibaui masih wangi, Sang Prabhu lantas melanjutkan perjalanannya.
(Bersambung)
(24 September 2010, by Damar Shashangka)
SERAT DARMAGANDHUL (12)
Diterjemahkan dan diulas oleh : Damar Shashangka
Gancaran basa Jawa ngoko.
(Prosa dalam bahasa Jawa kasar)
Babon asli tinggalane K.R.T. Tandhanagara, Surakarta.
(Diambil dari catatan induk asli peninggalan K.R.T. Tandhanagara, Surakarta.)
Kasalin lan kababar ing basa Indonesia dening :
( Diterjemahkan dan diulas kedalam bahasa Indonesia oleh: )
DAMAR SHASHANGKA
2010
Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: "Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga". Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.
Sang Prabu banjur ngandika: "Wis aja nangis êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng Lokhilmakpul. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu".
Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel.
Kacarita putra Nata ing Majapahit, kang aran Raden Bondhan Kajawan ing Tarub, mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, malah Sang Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhan Kajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhan Kajawan nuli sowan ngabêkti.
Sang Prabu ndangu: "Sing ngabêkti iki sapa?"
Raden Bondhan Kajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.
Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: "Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang Maha Kuwasa, yudane apêsa."
Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.
Sang Prabu banjur ngandika: "Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran, dene pasareyaningsun bakal sun-paringi jênêng Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa,


text:
ani Massadham, têgêse jêjêm utawa jêjêg. Manawa ing têmbung [tê...]
[...mbung] Arab diarani Adam, têgêse kawitan.
Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni saupakartine pramana, mulane mangkono awit pôncadriya isih anyrambahi marang kaênêngane.
Sarta banjur amimbuhi sirat soroting pramana, dene cacahing balung-balunging manungsa iku luwih sôngka rongatus têlulas. Amêsthi iya luwih ing kabudayane. Ing môngka balung mau saupama luwih sôngka rongatus têlulas, amêsthi bodho ing panggraitane, têrkadhang anduwèni lara budhêg sarta bisu, beda lan kauripaning thêthukulan mau padha tanpa balung. Kaya ta lintah, rêsrêspoh sapanunggalane, cacing, iku prasasat êlu bae. Dadi têtelaning dumadi iki êndi kang akèh balunge iya akèh ing panggraitane. Sakèhing balung-balung mau padha dadi lêlawananing panon. Panon iku lêlawananing pramana, pramana iku kawasa [ka...]
[...wasa] amahanani mani. Mani iku kawasa anucèkake gêtih. Sucining gêtih amimbuhi dayaning bayu otot balung sungsum. Dayaning balung sungsum mau kawasa andêlingake pôncadriya. Delinging pôncadriya kawasa anyarèhake lakuning panas . Sarèhing napas kawasa anglèrèhake êmpaning karsa, lèrèhing karsa anajêmake uruping pramana, tajêming pramana, kawasa narik sari sarasaning jagad raya. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging sang hyang trimurti manèh. Manungsa manawa tansah adêging trimurtine adat adoh lara lan cilakane, cumawis ing kamulyane.
Ambalèni kodrat ilining gêtih, iku mau manawa janma ing salumrahe bae awit mêtune sôngka pancuraning jantung kang kiwa, sarta banjur angubêngi sakubuking angga iki kabèh. Ananging ilining gêtih iku ora bisa dadi wiji padha pêncar salakune dhewe-dhewe, têmpuraning gêtih iku sôngka ing utêk. Barêng wus tumêka ing kono asalin rupa irêng awit kataman dening panasing panon. Sarta kêna hawaning bayu kang tansah nyakramagilingan lêbu wêtune ing mêngko campur katêlu mulane rupane irêng. Dene ilining gêtih kang rupa irêng mau tumuli anjog bolonganing jantung kang têngên.
Ing kono banjur campur karo mani, têmahan banjur dadi abang manèh.
Beda karo manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu, tansah angêgungake tancêping cipta kang wêlas asih. Iku wêtuning gêtih saka pancuraning jantung kang sisih kiwa, amêsthi rupa kuning sumunar amarkata, tumêkaning utêk amung abang asêmu kuning bae. Iya iku diarani gêtih suci. Sucining gêtih iku amratandhani adêging trimurti.
Amratelakakên ingkang dados sababing dêdananing pangraos utawi raos, kados ing ngandhap punika pratelanipun [pra...]
[...telanipun] manawa wayah jam 2 wêngi iku lagi nêdhêng-nêdhênge môngsa adhêm. Ing sarupane sabarang apadene kumaraning jagad, iki padha kumpul kabèh, kumpuling kumara mau anuwuhakeh têtrêming pangambu utawa pangrungu, pandulu, mulane mangkono awit padha durung kataman sarakaning jagad iki kabèh, pôncadriya ing môngsa iku ijèh maligi apa saanane dhewe-dhewe, maligining pôncadriya kawawa amêningake panon. Wêninging panon kawasa anêtrêmake karsa, têtrêming karsa anêtrêmake uruping pramana, antênging urup amidayaning [ami...]
[...dayaning] salira. Dayaning salira kawawa mawèh ayêming pangrasa. Ayêming pangrasa anuwuhake pagraita, tumêkane ing wayah jam 3 wêngi saya wimbuh barêng tumêkane jam 4 wêngi kongsi jam 6 esuk. Kabèh kang padha kumpul mau angawit-awiti amèh, ananging êmpaning pangrasa wus prasasat ora beda, ananging kang cinaritakake ing dhuwur mau, cipta kang ora kawoworan ardaning angkara murka ing sapêpadhane.
Tumêkane jam 7 esuk, prabawaning bagaskara wus angawit-awiti panas. Sarupaning [Saru...]
[...paning] sari hawaning jagad wus padha tumular, rasaning pôncadriya wus padha pêncar, ananging wêninging panon isih sumunar amuncar, rasa pangrasaning angga nêdhêng-nêdhênge amêgar, êmpaning karsa angawit-awiti tumangkar utawa egar, uruping pramana isih antêng, mulane durung anduwèni upakarti ruwêt-rêntêng. Barêng tumêkane jam 8 esuk uga ana undhake sawêtara, apadene barêng tumêkane jam 10 iya saya wimbuh undhake, ananging êmpaning pangrasa wus prasasat ora beda. Ewasamono ing wayah iku mau manawa panuju kataman dening tancêp [ta...]
[...ncêp] martaning cipta kang mêsthi rasa pangrasa hawa pulih kaya jam 6 esuk mau.
Tumêkane jam 11 awan dawananing panas angawit-awiti bantêre, tumanduk ing hawa sarining bumi saya wimbuh akèhe. Pêncaring pôncadriya sangsaya angrêda. Wêninging panon wus mari muncar, êmpaning karsa saya tumangkar, uruping pramana wus mari antêng, rasa pangrasa anduwèni ruwêt rêntêng, barêng tumêkane jam 12 awan, saya andadi tumêkane jam 1 utawa jam 2 wus prasasat padha bae. Dene ing wayah iku manawa katancêpan cipta marta iya suda. Yèn kataman arda angkara [angka...]
[...ra] iya saya angrêda.
Tumêkane ing wayah jam 3 awan, dayaning panas wus angawit-awiti suda bantêre. Pêncaring pôncadriya wus angawit-awiti lêmpêre, wêninging wus angawit-awiti muncare. Êmpaning karsa sirêp tumangkare, uruping pramana wus angawit-awiti antênge, barêng tumêka jam 4 saya wimbuh tumêkane wayah jam 5 utawa wayah jam 6 sore, iku wus prasasat padha bae. Ananging ing wayah iku, saupama katuwuhan dening cipta arda


text: Suruh kuwe salah siji kecamatan nang , Jawa Tengah, Indonesia.


-opininé ing media, para penapak asma petisi 26 iki ngrasa minangka korban kahanan pra-1965, lan nuntut pertanggungan jawaban Pram, supaya ngaku lan njaluk ngapura tumrap peran ora kapuji ing 'jaman paling peteng tumrapé kreativitas' nalika kuwi. Pram, ujaré Mochtar Lubis, mimpin penindhesan sakpadha seniman sing ora sepaham.
Sawetara kuwi Pramoedya dhéwé nganggep yèn tulisan lan pidhatoné nalika pra-1965 iku ora luwih mung 'golongan polemik biasa' sing olèh dièloni sapa waé. Pram ora ngakoni yèn mèlu aksi - aksi sing 'kliwat adoh'. Dhèwèké uga ngrasa difitnah, nalika didakwa mèlu ngobong buku barang. Malah dhèwèké nyaranaké supaya perkarané digawa ning pengadilan waé yèn pancèn materiné cukup. Yèn ora cukup, ya digawa waé ning forum kabuka, nanging dhèwèké kudu diwènèhi kesempatan kanggo njawab lan mbéla diri.
Wiwit Orde Baru kuwasa, Pramoedya ora naté éntuk kabebasan nyuwarakaké suarané dhéwé, lan wis bola-bali dhèwèké diserang lan dikroyok sacara kabuka ing koran.
Ananging ing paparan pelukis Joko Pekik, sing uga tau dadi tahanan ing Pulo Buru, dhèwèké nyebut Pramoedya minangka 'juru-tulis'. Pegawéan juru-tulis sing dimaksud déning Joko Pekik yakuwi Pramoedya olèh pegawéan saka petugas Pulo Buru dadi tukang ketiké. Malahan miturut Joko Pekik, nasib Pramoedya luwih apik tinimbang umumé tahanan sing ana. Statusé minangka tokoh seniman sing déning media disebar-luasaké sacara internasional, ndadèkaké Pram urip kanthi fasilitas sing lumayan - apa manèh yèn ana tamu saka 'njaba' sing rawuh, mesti Pramoedya sing dadi 'bintangé'.
Masa kasepuhan[sunting | sunting sumber]
Pramoedya wis nulis akèh kolom lan artikel cekak sing ngritik pamaréntahan Indonesia. Pram nulis buku Perawan Remaja dalam Cengkraman Militer, dhokumentasi sing ditulis nganggo gaya nyedihaké para wanita Jawa sing dipeksa dadi 'wanita penghibur' nalika jaman pendhudhukan Jepang. Kabèh digawa menyang Pulo Buru lan ngalami kekerasan sèksual, milih tetep manggon ing kana tinimbang mulih menyang Jawa. Pramoedya nggawé perkenalané nalika dhèwèké dhéwé dadi tahanan pulitik ing Pulo Buru 1970-an.
Akèh tulisané sing nyentuh tema interaksi antar budaya; antara Walanda, krajan Jawa, wong Jawa umumé, lan Tionghoa. Akèh tulisané arupa semi-otobiografi, yakuwi nggambaraké pengalamané dhéwé. Pram terus aktif dadi penulis lan kolumnis. Dhèwèké ngéntukaké Ramon Magsaysay Award kanggo Jurnalisme, Sastra, lan Seni Komunikasi Kreatif 1995. Dhèwèké uga wis dipertimbangaké kanggo Bebungah Nobel Sastra. Saliyané kuwi dhèwèké uga menangaké Bebungah Budaya Asia Fukuoka XI 2000 lan ing taun 2004 Norwegian Authors' Union Award tumrap sumbangané marang jagat sastra. Pram ngrampungaké lelungan menyang Amerika Utara ing taun 1999 lan éntuk penghargaan saka Universitas Michigan.
Nganti akhir hayaté Pram aktif nulis, senajan kondhisi kasihatané sing wis mudhun amerga umur sing wis sepuh lan kesenengané ngrokok. Tanggal 12 Januari 2006, Pram dikabarké wis rong minggu lara ning omahé ing Bojong Gede, Bogor, lan terus dirawat ing rumah sakit. Miturut lapuran, Pramoedya nyandhang penyakit diabetes, sesak napas lan jantung lemah.
Tanggal 6 Februari 2006 ing Teater Kecil Taman Ismail Marzuki, dianakaké pameran khusus sampul buku karya Pramoedya. Pameran iki sekaligus hadiah ulang tahun ke-81 kanggoné Pramoedya. Paméran sing jejuluk Pram, Buku lan Angkatan Muda mamèraké sampul-sampul buku sing naté diterbitaké ing manca negara. Ana kurang luwih 200 buku sing naté diterjemahaké menyang rupa-rupa basa ing donya.
Séda[sunting | sunting sumber]
Tanggal 27 April 2006, Pram semaput. Pihak kulawarga pungkasané mutusaké kudu digawa menyang RS Sint Carolus dina iku uga. Pram didiagnosis nandang radhang paru-paru, penyakit sing selawasé ora tau dialami, ditambah komplikasi ginjal, jantung, lan diabetes. Pram mung tahan telung dina ing rumah sakit. Sawisé sadar, dhèwèké njaluk mulih manèh. Senadyan panyuwun mau ora disarujuki, Pram ngotot pengin mulih. Sabtu 29 April, watara jam 19.00, bareng tekan omah, kondisiné dadi luwih apik. Najan isih kritis, nanging Pram wis bisa miringaké awaké lan ngobah-obahaké tangané.
Sakwisé kuwi, Pram ngalami masa kritis manèh. Pihak keluarga mutusaké nggelar tahlilan kanggo ndongakaké Pram. Pasang surut kondisi Pram kuwi terus lumaku nganti jam 02.00. Wektu kuwi, dhèwèké nyatakaké supaya Pangéran ndang mapag. "Dorong saja saya," ujaré. Nanging, kanca-kancané lan kerabat sing njaga Pram ora kendhat-kendhat mènèhi semangat semangat urip.
Kabar kapundhuté Pram sempat kersiar wiwit jam 03.00. Tangga teparo wis krungu kabar duka mau. Nanging,jam 05.00, krungu kabar manèh yèn Pram isih urip. Wusanané, nalika ajalé teka, Pram sempat bisik-bisik, "Akhiri saja saya. Bakar saya sekarang".
Tanggal 30 April 2006 jam 08.55 Pramoedya tilar donya ing yuswa 81 tahun.
Atusan pelayat ngebaki omah lan pekarangan Pram ing Jalan Multikarya II No 26, Utan Kayu, Jakarta Timur. Pelayat sing rawuh antara liya Sitor Situmorang, Erry Riyana Hardjapamekas, Nurul Arifin lan bojo, Usman Hamid, Putu Wijaya, Goenawan Mohamad, Gus Solah, Ratna Sarumpaet, Budiman Sujatmiko, serta puluhan aktivis, sastrawan, dan cendekiawan. Hadir uga Mentri Kabudayan lan Pariwisata Jero Wacik. Katon sawetara karangan kembang tandha béla sungkawa, antara liya saka KontraS, Wapres Jusuf Kalla, artis Happy Salma, pengurus DPD PDI Perjuangan, Dewan Kesenian Jakarta, lan liya liyané. Kanca-kancané Pram sing naté ditahan ing Pulo Buru u


text:
ek dingo ngono hara. Niku nek sampeyan nggugu omongan kula, mula tumarape Pendawa laku dharma kautaman niku diluhurake tenan, napa ta gunane bandha mung bakal bosok butuhuk nek digunake mung mblendhuke weteng bandha niku bakal gapuk nek mung remuk nek nggo ngobral maksiat, ning kosok baline bandha niku badhe dadi rabuk nek nggo ngudi kawruh lan tetulung niku, sampeyan nggugu omongane patih Sengkuni lan para Kurawa niku mengke dadi abahan, kula niki pamong pangiwa gaweyan kula elik-elik sadurunge kecemplung kanisthan jurange kasangsaran perlune kula ngajap sampeyan kekalih niku ndang entuka dalane pangapura.
Sulukan Ada-ada terus gending lancaran. Gending sirep terus dialog.
Kltk: O....ladak Hong Tete Kala Lodra maha dewaku, he Kalanjaya.
Kljy: Ana pa kakang
Kltk: Nadyan Togog matur werna-werna nanging idheping tekat pun kakang lan si adhi wus gathuk njaba jerone, ora ana dalan liya kajaba mestuti dhawuh timbalane ratu Ngestina, prabu Jaka Pitana.
Kljy: Iya kakang, tumrape delege wit gedhe kudu dirempeli pang-pange kuwih mbaka sithik.
Klatk: Sapa sing dadi pang-pange.
Kljy: Ora ana liya para putra Pandawa
Kltk: Sepira bobote anak Pandawa kena tak grayang ora dadi klalare tangane tak sembahe.
Kljy: He la dalah Togog
Tgog: Wonten dhawuh
Kljy: Aku budhal titi mangsa iki gelis enggal gawe patine anake Pandawa.
Togg: Mangga kemawon kula dongake mugi-mugi
Bing: Lekasa parane jembara kubure
Tgog: Cangkemmu
Gending udar terus mereka berangkat. Gending berubah Sampak terus suwuk dan diteruskan dengan sulukan Ada-da patet Nem. Kalantaka tancep dan ngudarasa.
Kltk: E e e Aku matek aji penggandan, durung sepira dohe nggonku mahawan gegana katon ana teja manther anyada lanang ora pangling barisane para putra Pandawa, aja alok kelangan tak gaglak ngenggon hah.
Gending Sampak, Kalantaka menangkap Abhimanyu. Gatotkaca mengejar Kalantaka. Keduanya tancep gending suwuk, sulukan dan terjadi dialog antara keduanya.
Kltk: E e….nlabung tanpa jawab, sikile kaya wesi sapa kowe heh.
Kljy: Sapa kowe, suwe ra mangan pethuk panganan kok sing nyunyur.
Gtkc: Aku Gatutkaca
Kltk: E raden Gatutkaca ki kowe
Kljy: Kowe Gatutkaca
Gtkc: Arya Simbarja ya Tetuka
Kltk: E jenenge akeh apik-apik
Gtkc: Kowe sapa wani wanuh nyathek adhiku Abimanyu
Kltk: Takon karo aku Dityakala Kalantaka
Kljy: Aku adhine Kalanjaya, S. Kar, dingo rak ya kenek ta
Gtkc: Njaluk ora dawa umurmu kowe ganggu gawe karo adhiku lanang.
Kltk: Ora mulat ngertiya buta loro iki srayane parbu Jaka Pitana aku nagaku tetunggule prajurit sata Kurawa, ayo aja mung bajang cindhile sak gerangane Pandawa majua, menawa bener besuk bakal ana perang gedhe Baratayuda Jaya Binangun dina iki kang bakal mogok jangkane dewa kuwi mau merga kowe mungsuh Kalanjata lan Kalantaka entek nalarmu.
Kljy: Ora susah kakehan gunem ayo ndang diuntal malang
Gtkc: Yen ngono kowe utuusan saka Negara Ngastina, kowe dadi jagone wa prabu Jaka Pitana
Kltk: Dasar kepara nyata
Gtkc: Tanpa nganggo perkara kang permati, kowe ngajak pasulayan kalawan aku.
Kltk: Ora susuah golek perkara sing baku pakaryan kang sinampirake aneng pundhaku dene ngrampali para Pandawa wit pang-pange sing cilik-cilik nganti tekan deleke.
Terus sulukan Ada-ada.
Gtkc: Panuksmane jaja laknat kowe bisa ngrubuhake para kadang Pandawa luwih dhisik langkahana bathange bocah pringgadani.
Kltk: Sugih kendel banda wani
Btkc: Majuwa sabalamu.
Kltk; Ora duwe bala ya mung iki.
Kljy: Rasah akeh-akeh tak nyangane dhewe heh.
Gending Srepegan, Gatutkaca perang melawan Kalantaka. Dalam perang itu Kalanjaya kalah, terus mundur ketemu dengan Kalanjaya. Gending suwuk, sulukan terus dialog.
CD 2
Kljy; Adhuhiyung
Kltk: Enak
Kljy: Enak ndhasmu kuwi, enak apa.
Kltk: La jare nyambut gawe nek eneng kene enak.
Kljy: Enak apa. Malah kesel ki, nek neng kana-kana ki rumangsaku gelis, bareng perang neng kene le tata-ta wit umun-umun mau.
Kltk: Kandhani kok, kae mau..
Kljy: Gatutkaca
Kltk: Gatutkaca
Kljy: Hek e
Kltk: Wah trembelane kae mau sing tak saut dhisik sing tak cokot nek ora kleru Abimanyu lakok kakange nggejlok cengel.
Kljy: Pancen wis disangoni wit cilik biyen ki dikulinake gelut kang, mula ya ra aneh bareng wis gedhe ya peng-pengan tenan.
Kltk: Kowe nyingkira dhisik yen pancen kalah
Kljy: Ah sing omong kalah sapa
Kltk: Nyatane agek gelut ngono wis menggeh-menggeh.
Kljy: Ora ngenteni engko angger mbulane wis mudhun rak terus mak cengkelak.
Kltk: Terus arep ngapa
Kljy: Ya ra ngapa-apa
Kltk; Nek kesel muliha
Kljy: Mulih ngapa bojo yawis tuwek e karek nggo sawang-sawangan.
Kltk: He nek wani aja wedi-wedi nek wedi aja wani-wani.
Kljy: He gaglak tenan kowe heh.
**Gending Sampak, Kalanjaya perang melawan Gatutikaca, Antasena dan Antarja.**
*Kalanjaya dapat diringkus oleh Ontosena, gending suwuk terus dialog.*
Atsn: Kowe ki arep ngapa
Kljy: Adhuhiyung aku arep mbok kapake
Atsn: Kowe arep adol gendhung kowe ora ngerti hem.
Kljy: Kowe ki sapa
Atsn: Lekna mripatmu iki Antasena hem, duwe sungut Wirayang cacahe nem, kena nggo mateni, kena nggo nguripi hem, mati apa urip.
Kljy: Adhuh mati aku
Atsn: Mati tenan kowe.
**Gending Sampak, Kalanjaya kena sungut tewas, gending suwuk.**
Atsn; Ayo tangi durung takoni, ayo urip.
**Gending Sampak, Kaalnjaya hidup kembali. Gending suwuk terus dialog.**
Atsn: He kowe ki jenengmu sapa
Kljy: He ... mulih
Gending Sampak Kalanjaya lari. Dia bertemu dengan Kalataka gending suwuk terus dialog

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
alebu leladen jog).
Aja pengin nampilaké kirim blog kita "Paling Biasa Universities Ing Eropah" dhateng situs? sampeyan bisa salah siji njupuk foto lan teks kita lan mung menehi kita kredit karo link kanggo kirim blog iki. Utawa klik kene: _URL_ (Gulung mudhun sethitik kanggo ndeleng Embed Code)
Travel Business dening Train, travel Train, Austria travel Train, Britain travel Train, travel Train Prancis, Jerman travel Train, travel Train Italia, travel Train UK, Europe Travel 0


text:
Meres Duwite Lurah, 4 Wartawan Dobolan Dicekel Polisi - Panturapost.com
Meres Duwite Lurah, 4 Wartawan Dobolan Dicekel Polisi
Tersangka kuwe ditangkep sawise nrima duwit Rp 10 juta seka korbane.
Polres Pemalang menggelar kasus penangkapan empat wartawan gadungan. (Foto: Syaifullah)
PEMALANG – Jajaran Satreskrim Polres Pemalang winginane bar nangkep patang (4) wartawan dobolan utawa gadungan sing wis meres Kepala Desa Kelangdepok, Kecamatan Bodeh. Tersangka digrebek petugas wayah njaluk duwit Rp 10 juta maring korban nang umah makan sing ana nang wilayah Kecamatan Comal dina Jemuah (19/6/2020).
Papat pelaku yakuwe BS (55) warga Dalan Bromo, Kelurahan Mulyoharjo, Kecamatan Pemalang, AJSS (53) warga Dukuh Kedungdawa, Desa Longkeyang, Kecamatan Bodeh, PN (43) warga Bakalan, Kecamatan Kandeman, Kabupaten Batang lan CD (42) warga Dalan Truntum, Kecamatan Pekalongan Wetan, Kota Pekalongan.
Aksi merese kuwe awale nang awal wulan Juni. Pas kuwe, BS njaluk PN eben nggawe dokumen infografis analisa penyimpangan anggaran dana desa (ADD) ngenani penghasilan tetap (Siltap) perangkat desa, sekretaris desa lan kepala desa, tunjangan Kecamatan Bodeh. PN uga dijaluk nggawe surat pengaduan nggo dilaporna Maring aparat penegak hukum.
Kapolres Pemalang AKBP Ronny Tri Prasetyo Nugroho wayah gelar kasus, dina Senen (22/6) ngomong, sawise tersangka PN menuhi jalukane BS, tersangka AJSS mertemukna korban, Muhammad Arifin utawa MA (42), Kades Kalangdepok, kabeh kades lan Camat Bodeh karo ke papat tersangka nang umah makan Prima Desa Purwoasri, Comal, Pemalang.
"Sawise dilakoni pengintaian, petugas nggerebek lan nglakoni penangkepan maring kabeh tersangka. Penangkepan kedaden ora suwe sawise tersangka nrima duwit Rp 10 juta seka korban Arifin," jarene.
Papat tersangka sing ngaku nyambut gawe dadi wartawan kiye, jare Ronny, nduweni peran dhewek-dhewek. Tersangka BS duwe peran mrentah PN nggo nggawe dokumen surat pengaduan, uga ngancem lan meden-medeni korban kayonge pan nglaporna maring Inspektorat utawa penegak hukum.
Tersangka AJSS duwe peran mertemukna korban karo terangka-tersangka, uga meden-medeni pan mberitakna maring surat kabar. Lah nek tersangka CD duwe peran njukut dokumentasi poto lan vidio wayah pertemuan. Angger ora nuruti kekarepan ke papat tersangka, mengko poto lan vidio kuwe pan dibritakna.
"Tersangka PN wayah nggawe dokumen lan nerangna ngenani dokumen infografis analisa penyimpangan ADD ngenani siltap tunjangan lan dokumen liyane sing yakuwe hasil perkiraane dhewek. Padahal, deweke pada ora nduweni kapasitas nggo nentukna tunane negara," jelase.
Sementara kuwe, Kepala Dispermasdes Kabupaten Pemalang, Tutuko Raharjo, ngomong ari deweke sering olih laporan ngenani pemerasan maring kades. Tapi nembe pisan kiye keungkap.
"Ya sadurunge mung krungu-krungu. Tapi nembe pisan kiye ana laporan lan keungkap. Nyong ngarep-arep mengarep aksi kaya kiye ora kedaden maning," jarene lubar nekani ungkap kasus nang Polres Pemalang.
Saliyane ngamanna tersangka, polisi uga ngamanna ana pirang barang bukti sing rupane duwit tunai Rp 10 juta, tas gendong warna ireng, kartu pers, tanda pengenal Asosiasi Wartawan Profesional Indonesia (AWPI) sa bendel poto copy Perbup Pemalang ngenani alokasi dana desa lan dokumen liyane.
Gara-gara kelakuane, papat tersangka dijerat pasal Primer 368 KUHP, subsider Pasal 369 KUHP Jo Psl 55 KUHP ngenani pemerasan lan pengancaman karo anceman ukuman 9 taun penjara. (*)
Tags: Warta NgapakWartawan Bodrek


text:
ban aris aturnya, binenggeh rayi panduka aji.
Siti Badariah muwus umatur dhateng sang aji, leser putera sampean, kawula ingkang nulungi, sang nata nulya ngandika, langkung wirang jeneng mami.
Sang putri sampun tinundhung, pinanjingaken ing buhi, miwah putra lawan emban, sang putri sarwi anangis, wus bayah jang-jining pangeran kang gawe ala lan becik.
Sang nata langkung gegetun, manahe dhateng kang rayi nyipta jeroning wardaya, bener pangeran sajati, kawasan andadekena, ing sakehe ingkang gaib.
Nanging gawok atiningsun, ing tingkah perkarâ iki, bener jang-jining pangeran, tanapi ora mutlaki, nanging serta lan manusa, khiyanat maring sang putri.
Malah-malah wus kadulu, ing manah sampun kaarti, nanging tan antara dina, anganti saksi kang yakin, besuk-besuk pan kababar, serta takdiring Hyang Widi.
Latah padha den agupuh, tobata ing arsa mami, kang padha gawe kiyanat, age isun lega ati, aja pepet manah ingwang, lan ora sawiji-wiji.
Sadaya tanana muwus, manawa ambujuk sang aji, tan kocap kang sinayoka, sang perabu ing Banten udik, wuwusen raja Palguna, ngungun manahe sang aji.
**PUPUH SANGU**
Pan sang nata alon piambek ning pamuwus, eh patih angumpulena. sakehe wong sepuh.
Nulya nembah ki patih maring sang perabu, wus mundur saking ajengan, wus medal seng dalem agung.
Sampun kumpul sakehing wong sepuh-sepuh, wonten dhateng pagelaran, sadaya sami akunjum.
Ing sang nata Palguna sami amekul, sang nata alon ngandika, eh anak-anak kang kumpul.
Arsa anggunting ing putra sokehe ipun, kang wasta Ciung — Wenara, Arya Banah kalihipun.
Wus pinondhong kang sakalihe ipun, munggang nanampan kancana, tilami dewangga murub.
Kang pedekan sadanten anut ing pungkur, ana ingkang ambakta, damar malam ingkang leuwih agung.
kang saweneh anampa pinggan kang agung, pinatik mirah kang abang, kancana kinarya kakubuk.
kang saweneh anampa bokor kang murub, kancana ingkang kinarya, tinaretes inten nambrud.
Lawan dungan sinalisir dina ragung, sidekah lilahi puniko, wong siji dinarya estu.
Sampun palasta khajate sang nata wahu, kocapa raja Palguna langkung bungah tewasipun.
Tan kamuwus sang nata Hal. 32. Palguna wahu, ingkang lagi sukan sukan, kocapa sang nata prabu.
Bahujaya ing Banten Girang minuwus, pinedek parapanggawa, sesek pasohan supenuh.
Wirakarama Wirakusuma ing ayun, papatih ing Banten Girang, perkosa sakalihipun.
Pan sang nata aris wedaning pamuwus, eh patih warga panggawa, den pepeken bala agung.
Pan sang nata Sukarma manawa rawuh, ing kene andan ayuda, ki patih aris umatur.
Pan sang nata sampun periyatin ing kalbu, kawula ingkang anambak, yudane nata ing malayu.
Tan kamuwus sang nata gunem acatur, kocapa Raja Sukarma, sineba ing para ratu.
Ingganing kumpul ing Tulangbawang ing riku, pepek sakehing pernata, den patih lan para pamuk.
Atimbalan wecana gunem acatur, wekasan sang nata ngandika, enggal rarawata parahu.
Aputusan ing Banten Girang den Gupuh, anggawa surat manira, supaia aglis rawuh.
Sampun jengkar condaka ambakta pupucuk, wus dateng muara, adan layar wus lasta tun.
Sampun jengkar lepas lampahe ing laut, tan kawana lampahira, wuwusan sang nata prabu.
Bahujaya sinea panggawa ratu, pepekanang sitibantara, sang nata aris amuwus.
Maring patih Wirakusuma puniku, lawan patih Wirakusuma, sakalih anembah matur.
Wonten dening sakehing ponggawa ratu, sadaya sampun samapta, sadaya ing alun-alun.
Enca laguna sang nata gunem acatur, kasanderu paraptanira, putusan seng sebrang rawuh.
Kang ambakta surat badhe katur ing sang prabu, wus katur ingkang nawala, bunuwa ingkang pupucuk.
Wus winaos nawala dening sang prabu, ungeli ingkang nawala, durung artinipun.
Wong ayuda dening rare wandu tan-kaur, yang idup nika, anyalong angleas mampus.
Lamun ratu enggal baliya den gupuh; serta bala ingkang kathah, kita padha perang campuh.
pan manira raja Sukarma ing dangu, kang suda maring Samangka, kang sira atinggal mampus.
Mangka iki tekaha sira den gupuh, ing nagara Tulangbawang, ing kono enggone campuh.
Ingkang akeh saraya hapadha ratu, kaya ora angudi lana, ing mangsa iki sang perabu.
Lamun pegat yakti manira arawuh, ing Banten Girang, anjajarahe ing dunyane sang perabu.
Wirakusuma untune gathik anggaregut, muliha sira den enggal, dangdana kutha kang kukuh.
Sampun amit putusan maring sang prabu, sampun munggah ing bahita, enggal denira lumaku.
Sampun medal seng muara Karangantu, wus nengah dennya alayar, cundhuk anadhahi angin timur.
Pan wus lepas layare candaka wahu, lastari dennya lumampah, nutug ing pulo Seribu.
Wus kawengen nonob ing pulo Saribu, beyar rahina nulya layar, tan kawarna lampahipun.
Den wuwusen sang nata ngandika arum, eh patih pada amepek bala, kita lungaha anglurug.
Wirakarama Wirakusuma amatur, inggih samawi sandika, yen pareng karsa sang perabu.
Sapunika darepan sami akumpul, sakehing warga panggawa, miwah serta kalanipun.
Aris mojar sang nata ing patihipun, luwih becik atur ira, ing sadenya iki kumpul.
Kiya patih sakalih sami amundur, saking ajengan sang nata, wus medal agar gugur.
Sampun bubar panggawa mentri tumenggung, amepek ing wadya bala, sadaya sampun akumpul.
Jejel supenuh sakehing kawula wandu, anglir aneng pagelaran, pinetek wong satus ewu.
Warna-warna panganggoning para ratu, ana kang malela maneh ana keri cepun.
Waneh ana kerene suwasa murub, sawane kere tosan, ana wadya kerenipun.
Sarta ngagem senja ta sadaya iku, warna kang senjata, watang tahok lawan busur.
Kang saweneh ngagem pedang lawan suduk, gada pasikepira, lembing panah lawan tulup.
Kang sapanta ngarasta mungguh ing pungkul, jemparing mungguh ing kanan, endel mungguh ing kirinipun.
G


èn ingkang botên katampi ing salêbêtipun kuwartal kaping I lan II, manawi sapunika sawêg kaojèlakên, sampun tamtu botên badhe pikantuk lintu, jalaran sampun têlas. Benjang malih manawi botên tampi Kajawèn, kula aturi enggal paring priksa, salêbêtipun saminggu.
Lêngganan nomêr 1266 ing Parengan. Wisêl f 1.50 sampun katampi. Punika tumrap bayaran kuwartal 1 taun 1931. Amila manawi dèrèng nampi tagihan, panjênêngan sampun ngintunakên bayaran rumiyin. Repot tumrap administrasi.
Lêngganan nomêr 2125 ing Pêrêla (Acèh) bayaran tumrap kuwartal 3 lan 4 sampun katampi. Kajawèn ajêg kakintun. Anèhipun dene botên dumugi. Dhuplikat ugi sampun kakintun, nanging nomêripun botên sagêd urut, jêr kathah ingkang sampun têlas.
Pawartos Wigatos
Kajawèn botên kêndhat tansah ngudi murih rênaning para maos, dene pinanggihipun makatên:
Wiwit benjing wulan Oktobêr ngajêng punika, wêdalipun Kajawèn sabên dintên Sabtu badhe dipun kanthèni waosan lare, cacah 4 kaca, dados gunggung kêmpaling kacanipun Kajawèn sabên ing dintên Sabtu 20 kaca. Rêginipun têtêp botên antêp, inggih namung f 1.50 sabên tigang wulan. Sakeca.
Mênggah wêwahing waosan lare wau, tumrap para lêngganan tamtu manggih karênan, awit putranipun lajêng rêmên maos, suda anggènipun dolan, tur ngindhakakên sêsêrêpan.
Mila murih botên kacuwan, para lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn kuwartal 4 kaparêng lajêng ngintunakên. Ngèngêtana, bilih suwaking Kajawèn dhatêng lêngganan ingkang dèrèng ambayar, atêgês adamêl cuwaning putra.
--- 1146 ---
Wêwaosan
Sêrat Ramayana
11.
[Pocung]
têmah nuntun pulihing katrêsnanipun / sang kêkalihira / dupi gêrah sri bupati / mung sang dèwi kang cinakêt sri narendra //
jroning giyuh sri narendra adhêdhawuh / yayi sun wêwarta / lêlakon ingsun ing nguni / duk kalane ingsun maksih sinatriya //
dahat punjul tan ana janma kang nyundhul / kaluwihan ingwang / salwiring ulah jêmparing / tatas titis datan nate mindho karya //
duk puniku amarêngi môngsa nuju / tan pisan anjarag / ingsun nêdya anjêmparing / duk lumêpas ngênani janma taruna //
mung kaliru saka salura-saluru / dening sun miyarsa / krêbêking klênthing ing warih / ingsun sêngguh pambêngoking kang dwipangga //
saking gugup lêpasing hru kadi mrucut / angênani janma / kang lagya angangsu warih / kapisanan tanpa sambat praptèng lena //
janma iku atmajaning maha wiku / riwusing uninga / dahat duhkitaning ati / amung ketang èngêt tiwasing atmaja //
nulya muwus kadi nêpatani tumus / hèh Sri Dhasarata / baya andika pinasthi / têmbe seda jalaran ngraoskên putra //
palêstha wus sri nata dènira muwus / nulya nênggak uswa / ing tyas kadya katêtangi / ing wusana sri nata tumuli seda //
utusan wus praja Ayodya kawuwus / maring prajanira / Barata kawarnèng nguni / kang ngadhaton têbih lakon pitung dina //
awit tuhu Sang Barata antuk laku / kang wajib kajibah / mring nata ngupakartèni / kongsi purna praptaning sumare nata //
wusing rampung iyêging janma gumrumung / asayuk sarêmbag / lamun Sang Barata mangkin / kang pinasthi têtêp gumantya narendra //
nanging kukuh Sang Barata datan saguh / gumantya narendra / dening rumaos tan wajib / awit ketang mung kaprênah kadang mudha //
wusing rampung dènira ngrukti sawêgung / gatining kasedan / Sang Barata undhang nuli / dhawuh mêpêg sanggyaning kang wadyabala //
kang tinuju / ngupaya raka ing dangu / sang satriya Rama / kang nèng wana amlasasih / wusing sampat nulya sami bêbudhalan //
gumarubyug tan pae wadya anglurug / ing samarga-marga / wèh kasamaraning ati / têmah dadya tuwuhing kaliru tômpa //
samya nyêngguh prajurit anêmpuh mungsuh / desa kang kamargan / janmanira samya ngungsi / saking samar manawa antuk bêbaya //
kang winuwus ciptanira sang binagus / datan pisan cidra / malah dahat nayogyani / mring Sang Rama kaparêng jumênêng nata //
marma gupuh nêdya sowan makidhupuh / mring ngarsaning raka / mangkya nêdya amboyongi / kaparênga Sang Rama kondur mring praja //
nanging wantu wataking janma kalaku / tuwuhing pangira / bangkit mawèh kliru tampi / kang tinêmu tuwuh sônggarungginira //
yèku sagung janma kang tan ngrêti dunung / nyêngguh praptanira / Barata tan gawe bêcik / kang sayêkti mung arsa cidra mring raka //
dangu-dangu warta kang samya rinungu / datan pisan nyata / malah kinosokawali / jatinira Sang Barata amrih arja //
dènnya nêru maring wana mawa laku / jalaran kasêsa / dènira arsa kapanggih / lawan raka kang kasangsara nèng wana //
tindakipun Sang Barata amlasayun / nasak wanawasa / tumuruning padhas curi / kang arumpil gampil amangguh bêbaya //
sruning laku wusana bagya tinêmu / asramaning raka / nèng madyaning wana sêpi / anggung samya nêru puja sang katiga //
duk puniku Laksmana ciptaning kalbu / adarbe pangira / Barata atindak sisip / marma tambuh anrapkên duga prayoga //
sarwi gupuh Laksmana prayitna kukuh / rumêksa ing raka / têtêg nêdya nanggulangi / aywa kongsi Sang Rama wigar ing puja //
traping laku datan kawistarèng sêmu / ananging sanyata / kukuh dènira ngalangi / mrih Barata wangsul malih maring praja //
nanging luput tuwuhing cipta kang lacut / awit Sang Barata / riwusing cakêt tumuli / gurawalan angraup padaning raka //
sarwa matur rinungu tangis tumutur / dh


êng dhatêng tiyang kathah, nanging kok jêbul botên makatên, wujud paduka niki jajil bêlis katingal, botên tahan digodha lare, lajêng mubal nêpsune gêlis duka, niku Sunan napa? Yen pancen Sunaning jalma yêktos, mêsthi simpên budi luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul".
Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: "Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa bali kaya mau-maune".
Buta Locaya barêng krungu kêsagahane Sunan Benang, banjur nêpsu maneh, nuli matur marang Sunan Benang: "Kêdah paduka- wangsulna sapunika, yen botên sagêd, paduka kula-banda".
Sunan Benang ngandika marang Buta Locaya: "Wis kowe ora kêna mangsuli, aku pamit nyimpang mangetan, woh sambi iki tak-jênêngake cacil, dene kok kaya bocah cilik padha tukaran, dhêmit lan wong pêcicilan rêbut bênêr ngadu kawruh prakara rusaking tanah, sarta susahe jalma lan dhêmit, dak-suwun marang Rabbana, woh sambi dadi warna loro kanggone, daginge dadiya asêm, wijine mêtuwa lêngane, asêm dadi pasêmoning ulat kêcut, dene dhêmit padu lan manusa, lênga têgêse dhêmit mlêlêng jalma lunga. Ing besuk dadiya pasêksen, yen aku padu karo kowe, lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge desa Singkal, ing kene desa ing Sumbre, dene panggonane balamu kang ana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran".
Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali, katêlah nganti tumêka saprene ing tanah Kutha Gêdhah ana desa aran Kawanguran, Sumbre sarta Singkal, Kawanguran têgêse kawruhan, Singkal têgêse sêngkêl banjur nêmu akal.
Buta Locaya nututi tindake Sunan Benang. Sunan Benang tindake têkan ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah, Sunan Benang ngasta kudhi, rêca jaran êndhase digêmpal.
Buta Locaya barêng wêruh patrape Sunan Benang anggêmpal êndhasing rêca jaran, saya wuwuh nêpsune sarta mangkene wuwuse: "Punika yasanipun sang Prabu Jayabaya, kangge pralambang ing tekadipun wanita Jawi, benjing jaman Nusa Srênggi, sintên ingkang sumêrêp rêca punika, lajêng sami mangrêtos tekadipun para wanita Jawi".
Sunan Benang ngandika: "Kowe iku bangsa dhêmit kok wani padu karo manusa, jênênge dhêmit kêmênthus".
Buta Locaya mangsuli: "Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu".
Sunan Benang ngandika: "Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya pangeling-eling ing besuk, yen aku kêrêngan karo dhêmit kumênthus, prakara rusaking rêca".
Ki Kalamwadi ngandika: "Katêlah nganti saprene, woh trênggulun jênênge kênthos, awit saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi Sukardi, guruku".
Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.
Ki Kalamwadi ngandika: "Katêlah nganti saprene sumur mau karane sumur Gumuling, Sunan Benang kang anggolingake, iku pituture Raden Budi guruku, êmbuh bênêr lupute".
Sunan Benang sawise salat banjur nêrusake tindake, satêkane desa Nyahen (10) ing kona ana rêca buta wadon, prênahe ana sangisoring wit dhadhap, wêktu iku dhadhape pinuju akeh bangêt kêmbange, sarta akeh kang tiba kanan keringe rêca buta mau, nganti katon abang mbêranang, saka akehe kêmbange kang tiba, Sunan Benang priksa rêca mau gumun bangêt, dene ana madhêp mangulon, dhuwure ana 16 kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.
Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: "Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?"
Pangandikane Sunan Benang: "Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar."
Buta Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawal


text:
granyah iku mêmangan kang tanpa lèrèn, cak-cèk ora bisa akèh, tanpa rasa enak, kabèh-kabèh pait, mulane sok kêcandhak ing lara wêtêng, saka wadhuke bêntêt ora bisa ngêjur pangan, kakehan isi dening tansah dipangani apa-apa, W.D. 1844 331. 2 v.o.
sapa sing nêmaha mutahake gêtihe wong, iku dosa maring Pangeran, ora kêna ditobati, sarta bakal [ba...]
[...kal] nêmu wêwalês saka panggawening liyan, nêtêpake adiling Allah, wong utang lara: nyaur lara, utang pati: nyaur pati.
gawe: pagaweyan
pagaweyan cilik, yèn pinêthêlan, lawas-lawas bisa mujudake pagaweyan gêdhe. Omah cilik pagêr gêdhèg, bisa dadi omah gêdhe pagêr tembok, utawa gêbyog mubêng.
manuk galathik loro apa ora didol sakèthèng, môngka sawijining panunggalane ora tumiba ing lêmah yèn ora ana karsane bapakku kang ana ing swarga, Indj. II. 20 (29).
gêdhong panggorohanmu kuncinên, soroge buwangên mênyang sagara, supaya gêdhongmu ora bisa mênga ing salawas-lawase, Indj: id.
anggêguyu wong sugih dhuwit, gumuyu kêmba, anggêguyu wong ayu, gumuyu kêsasar, dadi bêcik mênêng karo
a. titahing Allah, mung manungsa dhewe kang kasinungan guyu, mulane iya mung manungsa dhewe kang patut digêguyu.
wong gêmi, satiti, ngati-ati, gêmi kaya rayap, satiti kaya sêmut, ngati-ati kaya clarat, iku anggon-anggoning wanita marang ing priyane (marga wirya).
gêmbêlung
kabungahane wong gêmbêlung mung yèn kandhane digumuni, sujana ora mêngkono, satêmêne mung guru kang ora anjaluk alêm marang muride, lan yayah rena kang êmoh diumpak marang wêkane.
gêbingan
zie tatal.
bênêr en luput
luput, tansah ingoyak-oyak ing bênêr, kanthi gêgaman anggêring nagara, suprandene ora miris, wani nangkis tibaning gêgaman, kasompoke nusupi warastra lungit mumpangkara. Iki ngibarate wong ahli kukum lawan pangadilan.
bênêr: kabênêran
bênêr iku kalah karo kabênêran, nanging kowe aja kêmba nglakoni panggawe bênêr, dening si kabênêran bakal malicat koncekan alane, tarkadhang kêna koêntèni tibaning bilaine.
sapa-sapa kang nyawang wong wadon duwe sir marang wong wadon mau, iku wis ambandrèk dhèwèke: sajroning atine Indj. 9 (28).
yèn kowe adêdana aja ambêndhe ana ngarêpmu Indj: 10 (2) en zie tangan.
bôndha
bôndha akèh kang ora dipèk dayane, mung dibêbêg dadi pangarêm-arêming ati, iku padha bae karo angrawati krikil.
a. bôndha kang pakolèhe gampang, ora ambarkati, nanging bôndha kang pakolèhe kalawan adus kringêt: ambarkati. Aja maido.
aja wêdi kangelan wêgah anggarap pagaweyan akèh, balik elinga yèn tètèsing banyu bisa ambotolake watu 12 Verh. 76 (6).
a. banyu yèn mambêk, manungsa yèn nganggur, wêsi yèn diênêngake, iku ora bêcik dadine, Dr.W. 44 (179).
bêcik bocah kêsrakat lantip, karo bocah kêpama jugul.
sapa sing nampik marang kang aran bêcik, môngka milih kang kinira luwih bêcik manèh, adate sok dadi kliru malah olèh sing ala.
a. bêcik kêtitik zie ala kêtara.
b. bêcik, winalês ala, aja mêngkono, malah kinosok bali, ala: winalês bêcik, iku lêlabuhaning sujana.
bêcik, kabêcikan
sarèhning uripmu ana ing alam dunya ora lawas, mulane gaweya kabêcikan, supaya têkaning jaman kailangan, [kailang...]
[...an,] olèha ramating Allah.
a. gawe kabêcikan winajibake marang wong kang rahayu ing budi, sanadyan winalês ala isih tinampan bêcik.
b. wong kang kurang panarima, kabêcikaning lurah bêkêle, utawa marang kang ngingoni, sok nêmu piwalês papa sangsara.
b. [13]
gawe kabêcikan iku bobote sagunung anakan, mulane arang sing kêlar jungjung.
d kabêcikan zie utama: kautaman.
bêbasan: bêras wutah, grabah pêcah, lênga wutah, wong owah, iku wis ora bisa bali kaya maune.
wong burus atine, watêke antêng kauripane, ora kêkurangan sandhang pangan.
barang sathithik kang wis mêsthi, diijolake barang akèh kang durung mêsthi, iku padhane kapintêran dipamèr-pamèrake marang wong bodho.
budi angkara murka ora bisa sirêp dening pangrapuning sujana, mari-mari mênawa wis disadran Dj. I. 1918 No. 90 (Jayadikara).
bata kang tinampik dening tukang batu, wus dadi dombaning pojok Indj: 48. (42).
wong bèrbudi yèn ora duwe dhuwit: butuh, sarta kapêksa lèrèn bèrbudi, ngêntèni yèn wis duwe dhuwit manèh Darm. W. 14 (35).
sapa sing korêngkuh batur amêsthi ora duwe asih trêsna marang kowe.
a. ora ana batur bisa ngawula ing bandara 2 Indj: 161 (13).
kawruh basa iku layang kang bêcik dhewe.
bisa: kabisan
wong sugih kabisan ora dilakokake, dening duwe lêlara kêsèd, iku umamane jam tanpa tuding, [tu...]
[...ding,] uripe tanpa gawe.
zie apês.
nurut parentahing bapa biyung: ora kêduwung.
kasugihane wong bodho, saka têtinggalane wong atuwa-tuwane, iku prasasat wisa mandi dèn uyup warasan, sanadyan ora gawe pati, gawe rusaking jiwa raga, dadi nandhang kasmala ing salawas-lawase.
a. ora ana wong bodho sugih, sabên ana wong bodho sugih, thukuling kapintêrane wis andhisiki kasugihane.
b. bodhoning bodho iku wong nganyut tuwuh.
bagusing rupa kang ora kanthi labêt bêcik, ora ana ajine mungguhing ratu.
a. kabagusan i


text:
an rapet kaliyan surat ingkang sampun, awit kakalihipun sami déné anedahaken bilih Kanjeng Nabi nandhang prihatos ingkang sakalangkung sanget margi risakipun sagung para manusa, serta wahyuning Pangéran, ingkang wasananipun nuntun astanipun Kanjeng Nabi, nedahaken lampahipun tuwin ngicali prihatosipun ingkang sanget.
Kalawan asmaning Allah,
Ingkang-Mahamurah, Ingkang-Mahaasih.
1 Apa Ingsun ora wus anjembaraké dhadhanira,
2761 Punapa tegesipun utawi anjembaraken dhadha, punika saged cetha manawi dipun cocogaken kaliyan donganipun Kanjeng Nabi Musa ing 20: 25, ingkang ing ngriku inggih wonten tetembunganipun ingkang kados makaten wau inggih punika:
"Dhuu Pangéran kawula! mugi Tuwan anjembaraken dhadha kawula."
Tetembungan ingkang kados makaten punika ugi kasebut wonten ing 6: 126, tur sami tegesipun: "Mulané, sapa sing dikarsakaké dêning Allah bakal katuntun ing dalan bener, Panjenengané anjembaraké dhadhané marang Islam, sarta minangka kosokwang sulipun dhawuh punika wonten sambetipun makaten: "Lan sapa sing dikarsakaké bakal kasasaraké, Panjenengané andadékaké dhadhané rupak lan sesak." Wonten satunggaling hadits ingkang nyariyosaken bilih nalika Kanjeng Nabi taksih timur, nalika taksih dados momonganipun inyanipun Kanjeng Nabi, malaikat Jibril ambedhèl dhadhanipun Kanjeng Nabi lan masuh panggalihipun. Sahihipun hadits punika manut panliti-priksanipun Qadli taksih dados pitakenan (Rz). Nanging manut pamanggih kula dalasan panaliti-priksa wau pisan tuwuuh saking kalèntu tampi, jalaran lalampahan ingkang sami plek kados makaten wau kacariyos inggih kelampahan malih nalika Kanjeng Nabi sampun kapasrahan ayahanipun Pangéran (sampun kajumenengaken rasul). Milanipun téétela manawi lalampahan wau kasyf, utawi luyut ingkang terang, ingkang tegesipun sami plek kaliyan tegesipun anjembaraken dhadha ingkang kasebut wonten ing dhawuh-dhawuh ingkang sampun kapethik ing nginggil. AH nerangaken: "Anjembaraken dhadha punika tegesipun nyunari dhadha kalayan kawicaksanan tuwin adamel momotipun dhadha
2 Lan angènthèngaké momotanira,
3 Kang angebott-eboti gegerira,
4 Sarta anjunjung kaagunganira?
kanggé nampeni wahyu ingkang badhé dipun dhavuhaken dhateng panjenenganipun." Makaten punika paham ingkang limrah, nanging kados langkung prayogi manawi tetembungan wau dipun tegesi ingkang langkung jembar, inggih punika kajawi ingkang sampun katerangaken wau, ugi (kadamel momot kanggé) cacampuhan anderpati ingkang badhé dipun alami déning Kanjeng Nabi salebetipun ajak-ajak ing manusa dhateng tauhid tuwin kanggé nandhang kasusahan ingkang saged ugi badhé tuwuh awit saking panganianyipun para titiyang kafir. Rgh inggih kados makaten wau anggènipun nerangaken, inggih punika dipun jembaraken kalayan cahya Ilahi tuwin katentreman. Jembaring dhadha ingkang mengku suraos kados makaten punika, wonten ing sugengipun Kanjeng Nabi ing pawingkingipun pinanggih kathah sanget conto-contonipun, kadosta: (1). Saben Kanjeng Nabi dipun kaniaya déning mengsah-mengsahipun, Kanjeng Nabi lajeng andonga nyuwunaken pangapunten mengsah-mengsahipun wau, mangka Nabi sanès-sanèsipun, kadosta Kanjeng Nabi Nuh (71: 26) tuwin Kanjeng Nabi Musa (10: 88) sami nyuwun leburang mengsah-mengsahipun. (2). Nalika sampun kelampahan panjenenganipun saged ambedhah nagari Makkah, saëstu panjenenganipun ngapunten mengsah-mengsahipun, dalasan mengsahipun ingkang ageng-ageng; pranyata punika dèrèng naté kelampahan wonten ing babad, inggih babad umum, inggih babad suci (babadipun para andika Nabi). (3). Kanjeng Nabi sakalangkung momot budipakertinipun. (4). Salebetipun nandhang cobi ingkang sakalangkung ageng, kalangkung déning sanget kasabaranipun Kanjeng Nabi, sarta panjenenganipun boten naté nglairaken tembung panggresah ingkang nandhakaken kirang sabaripun, kados déné para Nabi sanès-sanèsipun, kadosta tetembungan: Éli, Éli, lama sabakhtani, ingkang dipun pisabatkenan déning Kanjeng Nabi 'Isa. (5). Samangsa manggih babaya ingkang sakalangkung ageng, sumarahipun Kanjeng Nabi dhateng Pangéran sakalangkung sampurna lan ambabar pisani. (6). Marambah-rambah panjenenganipun mintonaken kasantosaning panggalhiipun ingkang sakalangkung sanget. (7). Panjenenganipun sakalangkung mituhu lan jangkep langkep anggènipun netepi kawajibanipun ingkang mawarni-warni punika, kadosta kawajibanipun anggènipun dados guru lan juru-pitedah ruhani, ingkang yasa undhang-undhang, juru-kukum, sénapatining prang ingkang mandhégani wadyabalanipun dhateng peperangan, ratu lan ingkang ngasta pusaraning papréntahan, priya ingkang ambeg tresa dhateng ingkang garwa, rama ingkang asih dhateng putra, mitra, juru-angayomi kawigatosanipun para miskin tuwin para laré yatim, tuwin kawajibanipun manawi nindakaken prakawis sanès-sanèsipun. Cekakipun, Kanjeng Nabi jembar dhadhanipun, punika tegesipun luhur panggalhiipun.
2762. Momotan ingkang ngawrat-awrati pengkeranipun Kanjeng Nabi, punika tegesipun sungkawanipun Kanjeng Nabi margi prihatos kados pundi anggènipun badhé ngentas umatipun saking salebeting kabodhoan lan gugon-tuhon. Kula aturi nocogaken kaliyan 26: 3: "bokmanawa sira bakal matèni awakira dhéwé marga susah jalarañ dhéwéké ora padha angèstu." Dhawuh punika ugi saged mengku teges mangandikakaken sungkawanipun Kanjeng Nabi, kados pundi anggènipun badhé nyangkul sasanggèn kenabian ingkang awrat punika (Rz), (kula aturi nocogaken ugi kaliyan panyuwunip


Républik Rakyat Cina
|Sesanti: Ora ana|
|Basa resmi||Mandarin, Kanton, Inggris, Portugis|
|Kutha krajan||Beijing (台北)|
|Kutha gedhé dhéwé||Shanghai (上海)|
|Padunung||1,3 milyar jiwa|
|Jembar||9.598.086 km2|
|Présidhèn||Xi Jinping (习近平)|
|Mahamantri||Li Keqiang (李克强)|
|Valuta||Renminbi |
(人民币)
|Zona wektu||UTC +8|
|Lagu kabangsan||义勇军进行曲 Yìyǒngjūn Jìnxíngqǔ ("Barisan Para Sukarélawan")|
|TLD||.cn|
|Kodhe nagara||+86|
Républik Rakyat Cina utawa Républik Rakyat China utawa Républik Rakyat Tiongkok (Mandarin) 中华人民共和国 Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó) uga kerep dicekak dadi RRC utawa Cina Dharatan waé iku nagara ing Asia Wétan kang resminé isih nagara kuminis. Nagara iki kang ndunungi kang akèh dhéwé sadonya. Cacahé gunggungé kurang luwih ana 1.321.851.888 jiwa. Yèn miturut ambané wewengkon, nagara iki nagara kaping papat sadonya mawa jembaré ana 9.598.086 km2 (jembar iki tanpa Taiwan lan sawetara tlatah pasulayan liyané). Kutha krajan RRC iku Beijing, nanging kutha kang gedhé dhéwé iku Shanghai. Saliyané Cina Dharatan dhéwé, nagara iki uga ndarbèni kadaulatan sadhuwuring apa kang diarani "Tlatah Administratif Kusus" Hong Kong lan Makau. Banjur wewengkon Tibet uga dikuwasani minangka de facto sanadyan ora diakoni sawetara pihak. Saliyané manèh Républik China utawa Taiwan kang dianggep sawijining provinsi kang mbaléla uga didhaku nanging ora dikuwasani minangka de facto.
Basa resmi ing RRC iku basa Mandarin. Nanging ing sawetara tlatah uga ana basa laladan liyané kang dumadi basa resmi, ya iku basa Kanton ing Hong Kong lan Makau saha basa Inggris ing Hong Kong lan basa Portugis ing Makau.


text: Candhi kang dumunung ana ing kurang luwihé 2 km ing sisih kulon saka candhi Prambanan, ya iku ing sisih dalan antara kutha Yogyakarta lan Sala bisa dikategorikake déning candhi kang di bangun lan dimupanggatake déning upacara umat Buda. Candhi kang durung tinemu simbol utawa pralambang déwa kan ana ing panggonan utama candhi, nanging patung kang duwé dhuwur kurang luwih 6 mèter lan digawé saka bahan perunggu.

dataset: uonlp/CulturaX


tanpa a/rah, tirta kang wruh ing tirta, suksma sinuksma mawingit, tangeh manggiya, yen tan nugraha yekti.
- Kuneng sanalika wuwusen Pandhawa, dahad dennya mrihatin, sangsaya kagagas, marang ing kadangira, arsa nusula pra sami, aja salaya, yen nemahana pati.
- Samya gubel nunuhun kang pangandika, sang prabu Harimurti, samya tinangisan, sira narendra Kresna, wus aywana kang prihantin, pan kadangira, nora tumekeng pati.
- Malah antuk kanugrahaning jawata, besuk praptane suci, iya pan siniyan, de sang Suksma-kawekas, winenang aliru dhiri, raga bathara, putus ing tingal hening.
- Uwis padha mariya aja sungkawa, enggar tyasira sami, sirna susahira, dene wau miarsa, pangandika kang sayekti, saking kang raka, nata ing Darawati.
- Yata malih wuwusen sang Werkodara, neng telenging ing jeladri, sampun pinaggiyan, awarni dewa jabang, paparabe Dewaruci, lir lare dolan, ngandika tatanya-ris.
- Eh ta Werkodara apa karyanira, teka ing kene iki, apa sedyanira, iya sepi kewala, tan ana kang sarwa bukti, myang sarwa boga, miwah busana sepi.
- Amung godhong ngaking yen ana kumleyang, tiba ing ngarsa mami, iku kang sun pangan, yen nora nora nana, garjita tyasnya miarsi, sang Werkodara, ngungun dennya ningali.
- Dene bajang neng samodra tanpa rowang, cilik amenik-menik, iki ta wong ngapa, gedhe jajenthik ing wang, pangucape pan kumaki, ladag kumethak, dene ta apribadi.
- Lan maninge Werkodara ingkang prapta, iya ing kene iki, akeh poncabaya, yen nora etoh pejah, sayekti tan prapta ugi, ing kene mapan, sakalir sarwa mamring.
- Nora urup lan cipta-mu paripeksa, nora angeman pati, sabda kaluhuran, kene mongsa anaa, kewran sang Werkodareki, sasaurira, dene tan wruh ing gati.
- Dadya alon Werkodara saurira, / mongsa borong sang yogi, sang wiku lingira, iya pan sira uga, bebete Sang Hyang Pramesthi, Hyang Girinata, turasa pan sayekti.
- Saking Brama uwite kang para nata, iya bapanireki, turun saking Brama, mencarken para raja, dening ibunira Kunti, kang duwe tedhak, iya sang Wisnumurti.
- Mung patutan telu lawan bapakira, Yudhisthira pangarsi, panenggake sira, panengah Dananjaya, kang roro patutan Madrin, jangkep Pandhawa, praptane kene iki.
- Iya Dhangnyang Druna akon ngulatana, banyurip tirta hening, iku gurunira, pituduh marang sira, yeku kang sira lakoni, mulane tapa, angel pratingkah ngurip.
- Aja lunga yen tan wruh ingkang pinaran, lan aja mangan ugi, lamun tan weruha, rasane kang pinangan, aywa nganggo-anggo ugi, yen durung wruha, arane busaneki.
- Weruhe lan tatakon bisane iya, lawan titiron nenggih, dadi lan tumandang, /mengkono ing agesang, ana jugul saking wukir, arsa tuku mas, mring kemasan den-wehi.
- Lancung kuning den-anggep kencana mulya, mengkon[o] ing ngabekti, yen dereng waskitha, prenahe kang sinedya, Werkodara duk miyarsi, dheku nor raga, dene sang wiku sidik.
- Sarwi sila sentika andikanira, sang Werkodara met sih, anuwun jinatyan, sinten ta aran tuwan, dene neng ngriki pribadi, sang mabudeng rat, ya ingsun Dewaruci.
- Matur alon pukulun yen makatena, pun patik anuwun sih, ulun inggih datan, wruh puruhiteng badan, saksat sato wana inggih, tan montra-montra, waspadeng badan suci.
- Langkung mudha punggung cinacat ing jagat, kesi-esi ing bumi, angganing curiga, ulun tanpa warangkan, wacana kang tanpa siring, yata ngandika, manis sang Dewaruci.
Pupuh V
DHANDHANGGULA
- Lah ta mara Werkodara aglis, lumebuwa gu/wa garbaning wang, kagyat miyarsa wuwuse, Werkodara gumuyu, sarwi guguk turira aris, dene paduka bajang, kawula geng luhur, inggih pangawak parbata, saking pundi margine kawula manjing, jenthik mongsa sedhenga.
- Angandika malih Dewaruci, gedhe endi sira lawan jagad, kabeh iki saisine, kalawan gunungipun, samodrane alase sami, tan sesak lumebuwa, guwa garbaning sun, Werkodara duk miyarsa, esmu ajrih kumel sandika tur neki, mengleng sang Rucidewa.
- Iki dalan talingan ngong keri, Werkodara manjing sigra-sigra, wus prapta sajro garbane, andulu samodra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, Dewaruci nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan sumaur sang Sena inggih atebih, tan wonten katingalan.
- Awang-awang kang kula lampahi, uwung-u[wung] tebih tan kantenan, ulun saparan-parane, tan mulat ing lor kidul, wetan kilen datan udani, ngandhap ing nginggil ngarsa, kalawan ing punkur, kawula boten uninga, langkung bingung ngandika sang Dewaruci, aja maras tyasira.
- Byar katingal ngadhep Dewaruci, Werkodara sang wiku kawangwang, umancur katon cahyane, nolih wruh ing lor kidul, wetan kulon sampun kaeksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase miwah sang wiku kaeksi, aneng jagat walikan.
- Dewaruci suksma angling malih, aywa lumaku anduduluwa, apa katon ing dhweke, Werkodara umatur, wonten warni kawan prakawis, katingal ing kawula, sadaya kang wau, sampun datan katingalan, amung kawan prakawis ingkang kaeksi, ireng bang kuning pethak.
- Dewaruci suksma ngandika-ris, ingkang dhi/ngin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, poncamaya puniku, sajatine ing tyas sayekti, para reping sarira, tegese tyas iku, ing-aranan muka sipat, kang anuntun marang sipat kang linewih, kang sajatining sipat.
- Mongka tinula aywa lumaris, awasena rupa aja samar, kawasaning tyas empane, tingaling tyas puniku, anengeri maring sajati, enak sang Werkodara, amiyarsa wuwus, lagya mesem tyas sumringah, dene ingkang ngabang ngireng kuning putih, iku durgamaning ty


text:
Sukasari (cara Indonésia: Sukosari), iku salah sawijining désa / kalurahan ing Kacamatan Jumantana, Kabupatèn Karanganyar, Provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Uga delengen
 Jumantana, Karanganyar
 Kabupatèn Karanganyar
Pranala njaba
 Situs web resmi Kabupaten Karanganyar


text:
Bab kamajênganipun kadhoktêran ing têmbe dhoktêr namung anjagi utawi nulak inggih nyêgah sêsakit kemawon.
Kajawi punika murid-murid ing pamulangan inggih prêlu kapriksa dening dhoktêr, ingkang sakit t.b.c. utawi ingkang ringkih dipun kintên gadhah sêsakit kêdah dipun priksa ingkang titi, dipun pulasara lan dipun jampèni ngantos saras.
Warak tanah Ngindhu punika agêng, wawratipun ngantos kalih èwu kilogram, pawakanipun buntêk, culanipun panjang, êndhasipun gêpak. Limrahipun kajawi manggèn ing tanah Ngindhu ugi manggèn ing laladan nagari Tiongkok sisih kidul.
Warak cêmêng, punika dunungipun ing Aprikah sisih kidul. Warak wau limrahipun acula kalih, panjang cêlakipun botên sami.
Dene warak-warak punika ingkang kapetang agêng piyambak warak pêthak, ugi manggèn ing Aprikah sisih kidul. Culanipun kalih, cula ingkang ngajêng langkung panjang, wontên ingkang ngantos samètêr, dene cula satunggalipun cêlak. Ulês ingkang dipun wastani pêthak wau lugunipun botên pêthak mêmplak makatên, nyatanipun cula jêne. Endhasipun langkung agêng panjang, ing cangkêm wontên wujudipun kados têlale.
Tumrap gêndhing utawi têtabuhanipun punika mênggahing para sagêd babagan makatên wau, sagêd anggoyat-gayutakên kados têtabuhanipun băngsa Aprikah, punika tamtunipun inggih dèrèng nyamèni kalihan têtabuhanipun băngsa Eropah, nanging pinanggihipun têtabuhanipun băngsa Aprikah wau malah dipun telad ing băngsa Eropah, pinanggihipun saya prayogi saha dados têtabuhan ingkang dipun wastani gagrag enggal dipun rêmêni ing tiyang kathah, saha lajêng dados saumum.
Sowanipun Radèn Katong wontên ing Pêngging katampi kanthi suka sukur ing panggalih saha manjurung pangayubagya sacêkapipun. Wasana ingkang bokayu apratela sabidhalipun saking Pêngging supados sowan ing ngarsanipun raka Radèn Patah sultan ing Dêmak.
Sabab-sabab ingkang kasêbut ing nginggil pancèn kasinggihan tumraping nagari agêng utawi kitha ingkang rêja, ananging tumrapipun kitha alit utawi dhistrik-dhistrik umumipun ing padhusunan, ingkang têtiyangipun taksih cotho ing bab sêsêrêpan, manawi dipun petang, bokmanawi taksih yutan tiyang ingkang botên katulungan dening dhoktêr. Mênggah jalaranipun:
3. Kathah dhoktêr ingkang botên purun manggèn ing kitha alit utawi ing dhusun amargi kirang pamêdalipun.
Ing Indhiya Inggris, cacahipun dhoktêr wontên 20.000, ingkang kathah manggèn ing kitha agêng, ing Bombai 2000, Kalkotah 1600, sanèsipun sumêbar ing nagari sanès ingkang agêng lan rame. Dados têtiyang ing sajawining kitha lan ing dhusun wau ingkang botên sagêd katulungan dening dhoktêr taksih yutan.
2. Gêmbili kêmarung, punika sabab anggadhahi êri kêmarung, dumunung ing êpok cakêt uwoh ing siti. Inggih sok dipun namakakên gêmbili tropong, sabab uwohipun mèmpêr tropong. Wontên ingkang ngantos sakempol agêngipun, punika saking dipun kêbiri. Dene ngêbirinipun gampil, inggih punika tatkala andhudhuk dipun êngèh 1, 2 lajêng kaurug malih. ing têmbe [tê...]
Manawi manut ngèlmu bumi, têtiyangipun siti ing ngriku punika kêgolong băngsa Malayu, dene pinanggihipun ing sapunika, băngsa ing ngriku ingkang asli, kenging dipun wastani kantun sakêdhik, dening kêsuk wontênipun băngsa Inggris ingkang manggèn ing ngriku, saha lajêng kenging dipun wastani dados nagarinipun băngsa Inggris.
Ama kêthèk ing Gunungkidul. Ing mangsa punika ing Gunungkidul wontên ama kêthèk. Anèhipun panêmpuhipun kêthèk wau sakalangkung julig, panêmpuhipun botên sêsarêngan, upami ingkang sagolongan saking wetan, ingkang sagolongan malih saking kilèn, manawi ingkang saking wetan dipun tanggulangi, ingkang saking kilèn nêmpuh, makatên ugi kosok-wangsulipun. Ing pundi ingkang dipun têmpuh tamtu dhadhal. Lan malih kêthèk wau botên ajrih dhatêng tiyang èstri, malah purun ambegal punapa. Makatên ugi kalihan sagawon. Sagawonipun malah dipun cêpêng dipun ènèng-ènèng, lajêng kaglundhungakên ing èrèng-èrèng.
Kawontênanipun nagari kêkalih ing Itali tuwin Ngabêsi, punika pinanggihipun dèrèng gumathok, sakêdhap wontên pawartos badhe rukun, sakêdhap malih wontên pawartos malah dados pasulayan. Ingkang makatên punika kenging kangge tăndha bilih manah ingkang sampun pinggêd, punika angèl sagêdipun pulih kados wingi uni.
Tarsan: Nèk mêngkono, iya bêcik. Iki ana panggonan kang prayoga kanggo ngêntèni wong-wong kae. Ing pucaking gumuk iki akèh karange. Kowe lan aku padha umpêtan ing kene. Ngatone ing mêngko yèn wong-wong kae wis têkan ing kene.


text:
Alasmalang kuwe salah siji desa nang Kemranjen, kabupaten Banyumas, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


text:
huk marang angger-anggeré Gusti Allah, lan ora bisa, saiki seneng karo dhawuh-dhawuhé sing suci, lan nguwuh karo juru masmur, "Dhuh, dhuh, kawula tresna dhateng angger-angger Paduka! iku semediku sedina muput." Jabur 119:97. Lan kabeneran angger-anggering Toret kawujud ing kita, "sing ora lumaku miturut daging, nanging miturut Roh." Rum 8:1.
Ana wong-wong sing wis ngerti katresnané Kristus sing ngapura lan
sing bener-bener kepéngin dadi anak-anaké Gusti Allah, nanging padha ngerti yèn karakteré ora sampurna, uripé rusak, lan siap mangu-mangu apa atiné wis dianyaraké déning Roh Suci. . Kanggo sing kaya ngono, aku bakal ujar, Aja mundur kanthi kentekan niat. Kita bakal kerep kudu sujud lan nangis ing sikile Gusti Yesus amarga kekurangan lan kesalahan, nanging kita ora bakal kentekan niat. Sanadyan kita dikalahake dening mungsuh, kita ora dibuwang, ora ditinggal lan ditolak dening Gusti Allah. Ora; Kristus ana ing sisih tengené Gusti Allah,
sing uga ndonga kanggo kita. Yohanes sing ditresnani kandha, "Iki daktulis marang kowé, supaya kowé aja padha gawé dosa. Lan manawa ana wong sing nglakoni dosa, kita duwe pamrayoga ana ing ngarsane Sang Rama, yaiku Yesus Kristus, sing bener." 1 Yokanan 2:1. Lan aja lali pangandikane Sang Kristus, "Bapa piyambak tresna sampeyan." Yokanan 16:27. Panjenengané kepéngin mbalèkaké kowé marang Dèkné, kanggo ndeleng kemurnian lan kasucèné dhéwé sing katon ing kowé. Lan yen sampeyan mung bakal masrahaké awak marang
Panjenengané, Panjenengané kang wis miwiti karya apik ing sampeyan bakal nerusake menyang dina Gusti Yesus Kristus. Ndedonga luwi sregep; pracaya luwi lengkap. Nalika kita ora percaya marang kekuwatane dhewe, ayo padha ngandelake kekuwatane Panebus kita, lan kita bakal memuji marang Panjenengane sing dadi kesehatan rai kita.
Sing nyedhaki Gusti Yésus, sing liyane faulted sampeyan bakal katon ing mripatmu dhewe; amarga sesantimu bakal luwi cetha, lan cacatmu bakal katon ing kontras
sing amba lan beda karo sifate sing sampurna. Iki minangka bukti yen khayalan Iblis wis ilang kekuwatane; bilih pangaribawaning Rohing Allah ingkang nggesangaken punika nggugah panjenengan.
Ora ana katresnan sing jero kanggo Gusti Yesus sing bisa manggon ing ati sing ora ngerti dosane dhewe. Jiwa sing diowahi dening sih-rahmat Kristus bakal ngujo karakter gaib; nanging yen kita ora weruh deformity moral kita dhewe, iku bukti unmistakable sing kita
wis ora duwe tampilan saka kaendahan lan kaunggulan Kristus.
Sakedhik anggen kita ngurmati dhiri kita, langkung-langkung anggen kita ngurmati kemurnian lan kaendahanipun Juruwilujeng kita ingkang tanpa wates. A view saka dosa kita drive kita marang Panjenengané sing bisa ngapura; lan nalika nyawa, nyadari helplessness sawijining, tekan metu sawise Kristus, Panjenengane bakal mbukak piyambak ing daya. Langkung-langkung raos mbetahaken kita dhateng Panjenenganipun lan dhateng
pangandikanipun Gusti, langkung luhur kita badhe nggadhahi sipat-sipatipun, lan langkung gampil kita badhe nggambaraken gambaripun.
Bab 8—Tuwuh Ing Sang Kristus
Owah-owahan ati sing dadi putrane Gusti Allah ana ing Kitab Suci sing diarani lair. Menapa malih, punika dibandhingake karo germination saka wiji apik saka tani. Mangkono uga wong-wong sing mentas diowahi dadi Kristus, "kaya bayi-bayi sing mentas dilairké," dadi "tuwuh" dadi wong lanang lan wadon ana ing Kristus Yésus. 1 Pétrus 2:2; Efesus 4:15 . Utawa kaya wiji becik kang kasebar ing pategalan, iku kudu thukul lan metokaké woh. Yésaya kandha nèk wong-wong kuwi bakal "diarani
wit-witan kabeneran, tanduré Pangéran, supaya Panjenengané kaluhuraké". Yesaya 61:3. Dadi saka urip alam, ilustrasi digambar, kanggo mbantu kita luwih ngerti bebener misterius babagan urip spiritual.
Ora kabeh kawicaksanan lan ketrampilan manungsa bisa ngasilake urip ing obyek sing paling cilik ing alam. Mung liwat urip sing wis diparingake dening Gusti Allah, tanduran utawa kewan bisa urip. Dadi mung liwat urip saka Gusti Allah urip spiritual lair ing atine manungsa. Yen ora ana
wong sing "lair saka ndhuwur", dheweke ora bisa dadi panduman urip sing bakal diwenehake dening Kristus. Yokanan 3:3, margin.
Kados dene gesang, semono uga tuwuh. Gusti Allah sing ndadekke kuncup kanggo mekar lan kembang dadi woh. Kanthi kekuwatane, wiji kasebut tuwuh, "pisanan lading, banjur wiji, banjur gandum sing wutuh." Markus 4:28 . Lan nabi Hosea kandha bab Israel, "dheweke bakal tuwuh kaya kembang bakung". "Wong-wong mau bakal urip maneh kaya gandum, lan thukul kaya wit anggur." Hosea
14:5, 7. Lan Yésus ngongkon awaké dhéwé "nggatèkaké thukul kembang bakung". Lukas 12:27. Tetanduran lan kembang thukul dudu saka keprigelan utawa keprigelan utawa usaha dhewe, nanging kanthi nampa apa sing wis diparingake dening Gusti Allah kanggo ngladeni uripe. Anak kasebut ora bisa, kanthi kuatir utawa kekuwatane dhewe, nambahake dedeg piadeg. Sampeyan ora bisa maneh, kanthi kuatir utawa gaweyan dhewe, ngamanake wutah spiritual. Tetuwuhan, bocah, tuwuh kanthi nampa saka sakubenge apa sing
migunani kanggo urip-hawa, srengenge, lan panganan. Apa peparinge alam iki kanggo kewan lan tanduran, kuwi Kristus kanggo wong sing pracaya marang Panjenengane. Dheweke dadi "pepadhang sing langgeng", "srengenge lan tameng". Yesaya 60:19; Jabur 84:11. Panjenengane bakal dadi kaya "ebun tumrap Israel". "Dheweke bakal mudhun kaya udan ing suket sing dipotong." Hosea 14:5; Jabur 72:6.
Panjenenganipun punika toya gesang, "Roti Allah... kang tumurun saka ing swarga lan
menehi urip marang donya."
Yokanan 6:33.
Ing peparingé Putrané sing ora ana tandhingé, Gusti Allah wis ngubengi jag


text:
wêruh kônca utawa sobat, banjur ora aruh-aruh. Hla, banjur sok diarani: gêdhe mustakane, utawa: anjothak. Seje karo wong wadon, umume sok migatèkake bangêt nyang mitra, mulane lagia repot dikaya ngapa, iya wêruh bae. Kang iku pancèn iya bênêr yèn wong wadon kudu mlaku ana ing ngarêp, wong lanang ana ing buri ngulat-ulati sing wadon bae. Dadi kanggone wong lanang gampang. Ing sarèhne mung ngulat-ulati sing wadon, kèri nurut sing wadon bae, anggêre sing wadon: pringis, sing lanang iya: pêcêngis, ngono bae, sabab kuwi tôndha kêpêthuk mitra.
Garèng : Wah, bênêr bangêt omongmu kuwi, Truk, mula iya nyata, wong wadon kuwi waspada lan dhêmên migatèkake nyang apa-apa, buktine: hla wong nunggang motor sliringan karo motor liya, iya banjur bisa bae ngarani: sing nunggang motor kae klambine sidhêpowal, suwênge ular mata barliyan, alise anjalirit... cukuran, nanging anjangan lodhèh kurang santêne,... kurang waspada.
Petruk : Wiyah, wiyah, iki arêp wêlèh-wêlehan sing iya-iya, apa arêp nonton Pasar Gambir. Wis, bakyu, ora prêlu digalih omongane Kang Garèng, mundhak nyêpêt-nyêpêti wong arêp nonton bae. Saiki lakune mangiwa bae, mubêng nganti kêmput. Bêcike luwih dhisik padha lumaku ing bango Economische Zaken. Ing kono padhasarane barang-barang gaweyane wong bumi. Ayo, padha mlêbu.
Mak Kamprèt : Bakyu, bakyu, môngga lho pun priksani mênika. E, dadi wong gawe payung kuwi ngono. Adhuh, adhuh, adhuh, pintêre ora jamak, le anggambari mothane kuwi kathik ora nganggo pola, mung awangan bae. Pakne, pakne, aku kok dhêmên andêlêngake payung sing kuning kae, kêmbangane turut pinggir, têka le manis têmên, wah, mendah brêgase, [brêg...]
[...ase,] yèn kabênêr dina Minggu, dianggo plêsir-plêsir ana ing kêbonraja ing Bogor.
Petruk : Nyêbut ta, bune nyêbut, kowe kuwi wis olèh dhêklomah, ora prêlu ngudi sing moncèr-moncèr, anggêre aku wis narima bae, rak wis cukup, bune.
Garèng : Bênêr, Bune Kamprèt, omonge bojomu kuwi. Dhuwur-dhuwuring dhêklomah tumrape wong wadon, kuwi wis kêna kok gayuh, yaiku dhêklomah kang awujud: Petruk kuwi, arêp ngarah apa manèh. Ha êmbuh, nèk banjur ana gagasan modhèrên: nèk wong lanang ora nyênêngake atiku, tak tinggal, ora kurang wong lanang liya-liyane.
Biyang Nala : Mêsthi, ta, jaman saiki, kok wong lanang arêp kakehan prêtèngsèng, têrimah kasih, sèh, aluwung ora kawin nyambutgawe toh isih payu, tur bisa sakarêp-karêp. Jaman malèsèt saiki wis kêpungkur, ora kurang pagawean kanggo wong wadon, kaya ta: klèrêk kantor pos, jipro tilpun, jipro toko...
Garèng : Ora payu-payune, iya mlêbu... kêthoprak.
Petruk : Hara, kok banjur rame mêngkono. Wis ayo saiki padha dibanjurake anggone mubêng.
Garèng (rêngêng-rêngêng) : Dhu - wa - lolo - lo, lo, lo lolo - ing, thing gêntak, dhublêng, dhublêng, ging...
Petruk : Wayah, Kang Garèng kiyi sajake têka le sênêng. Sêmune ora kêna babarpisan ngrungu gêndhing: Clunthang, Kang Garèng kuwi iya banjur andadak bae têtêmbangan, sarta...
Biyang Nala (nolèh) : Tobat, tobat, uwong kathik le mung arêp gawe isin thok bae. Tak arani rak iya mung rêngêng-rêngêng thok, jêbul tangane mèlu pating kêthuwêl, sikile ngêntrak-ngêntrak, kathik ora lali anggone pacak gulu. Arêpa jêjogedan kae, ora mundhak bagus, ora mundhak luwês. Malah kaya wong edan. Ngrêti - ngrêti - ngrêti.
Garèng : Wèh, nganti lali nyang purwa duksinane, iya ngapuranên bae, bune, wong iki mau aku cara Landane rada: bêsêmèt (kêtularan) nèk-nèke. Lagine ana ing ngarêp, aku wêruh pirang-pirang nyonyah-nyonyah Lônda lan nyonyah-nyonyah Jawa padha ngrubung panggonan musik. Barêng musike wiwit diunèkake: thèthèt thiyèt, trètèt, trètèt, jing, jing, jing, lho kuwi para nyonyah-nyonyah Lônda lan nyonyah-nyonyah Jawa, kuwi akèh sing bokonge dijlêntrit-jlêntritake. Sikile
dikêthêplêk-kêthêplêkake, sajak nikmat bangêt kae, lho, kuwi kok iya ora ana sing nyaru. Balik aku, mung lampah sêkar bae, wis ana sing ngrawus.
Petruk : Ha iya seje, ta, Kang Garèng, adat tata carane bae, bangsane dhewe lan bôngsa Walônda rak beda bangêt. Tumrape bôngsa Jawa, dianggêp utama, yèn bisa nutupi susah lan sênênging atine, balik bôngsa Walônda, kuwi blaka suta, sênêng susah iya dikatonake.
Garèng : Apa kae iya nyonyah Walônda. Nèk andêlêng wujud lan panganggone, kaya-kaya kae nyonyah... prawira wisatha.
Petruk : Wiyah-wiyah aja kêbanjur-banjur mêngkono, ta, Kang Garèng, lho, kae rak jênggêrênge sing bangsane dhewe, nanging atine rak wis satus prêsèn nyonyah, rumasane.
Mak Kamprèt : Môngga, bakyu, lajêng. Lho, mênika panggenan jogèd Bali.
Biyang Nala : Wah, dhi, ayo padha nonton, aku iya wis kêrêp krungu sing diarani legong. Nanging durung tau wêruh dhewe. Mas, mas, mas.
Garèng : Rungokna, Truk, bakyumu kae banjur mas mès, gênah ana sing dimelikake.
Petruk : Wayah, Kang Garèng kuwi panampane le sok ala bae. Yèn bakyu dhong kaya ngono kuwi, kudu


text:
Karanglewas kuwe salah siji desa nang Kutasari, kabupaten Purbalingga, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


- CERTIFICATES
- ACADEMI EITCA
- EPL CERTIFIKASI
- EPL CERTIFIKASI
- CERTIFIKASI KANGGO
- BINTANG
- CARA PAKARYAN IT
- IT ID
- TANGGAPAN COVID-19
- ABOUT
- KONTAK
Tindakake materi mbukak-akses kanggo nyiapake ujian. Ora ana jam kelas lan sampeyan sinau nalika bisa kanggo sertifikasi digital.
Sawise nyiapake sampeyan njupuk ujian ing EITC kanthi on-line lan entuk sertifikat EITC. Sawise lulus kabeh ujian EITC ing Akademi sampeyan entuk sertifikat EITCA.
Sertifikasi IT Eropa lan kabeh dokumen tambahan lan e-validasi menehi keterangan resmi babagan keahlian digital sampeyan.
Kanthi resmi konfirmasi IT karo sertifikat EITC/EITCA sing ditanggepi ing Brussel lan maju kanthi kerjasama karo para ahli, pendhidhikan lan praktisi ing domain khusus pamilike.
Pengesahan pendhidhikan lan ketrampilan ing Eropa dadi level konektivitas anyar kanthi tujuan kanggo ndhukung individu supaya bisa saingan ing skala global. Mupangat saka EU adhedhasar bukti keahlian digital sampeyan.
Akademi EITCA dadi pirang-pirang program sertifikasi EITC sing gegandhengan, sing bisa dirampungake kanthi dhewe, cocog karo standar pelatihan profesional tingkat industri IT. Sertifikasi EITCA lan EITC minangka keterangan penting kanggo keahlian IT lan keterampilan IT sing relevan, nguatake individu ing saindenging jagad kanthi konfirmasi kompetensi lan ndhukung karir. Standar Sertifikasi IT Eropa sing dikembangake dening EITCI Institute wiwit taun 2008 kanggo ningkatake literasi digital, nyebarake kompetensi IT profesional ing sinau dawa lan nglawan pengecualian digital kanthi ndhukung wong sing ora duwe kabisan, uga wong sing duwe status sosio-ekonomi lan pre-ekonomi sing sithik. Pemuda sekolah tersiér. Iki salaras karo pedoman saka Digital Agenda kanggo Eropa sing dituduhake ing pilar kanggo promosi literasi, katrampilan digital lan inklusi.
Kode subsidi mung valid sajrone wektu sing cocog, yaiku nganti pungkasan tanggal 30/11/2020. Ditrapake Subsidi 80% kanthi nyuda biaya ing Akademi EITCA sing dipilih ing pirang-pirang papan. Kanggo kode subsidi kasebut bakal diaktifake, sampeyan mbutuhake alamat e-mail sampeyan. Sawise ngirim kode subsidi menyang alamat email sampeyan lan ngrampungake formalitas pendaptaran sertifikasi EITCA sadurunge deadline validitas kode subsidi sampeyan bakal dijamin papan subsidi EITCI sing dijamin ing Akademi EITCA, sing ditrapake kanggo kabeh peserta program ing saindenging jagad, loro saka EU lan saka luar negeri. Akses sing disengkuyung menyang Akadikasi Sertifikasi IT Eropah minangka bagean saka komitmen EITCI ing dhukungan Digital Skills lan Coalition Jobs dening Komisi Eropa.