text:
sagêd trêsnâ kaliyan lingkungan.
Kêjawi mênikâ wontên Outward Bound Parents inggih mênikâ tiyang sépuh ingkang ngutamikakên pendidikan kanggé larénipun. Miturut tiyang sépuh namung pendidikan ing sêkolah ingkang sagêd ndamêl larénipun kiyat nglampahi pagêsangan ing donyâ mênikâ. Awit saking mênikâ tiyang sépuh nyêkololahakên larénipun wontên ing sêkolah ingkang têbih saking ingkang njalari cilâkâ.
Lajêng wontên tiyang sépuh Prodigy Parents ingkang minulya utawi gadhah bândhâ ingkang kathah, ananging botên gadhah pendidikan ingkang cêkap. Tiyang sépuh gadhah pamanggih bilih larénipun sagêd minulya tanpâ sêkolah kados piyambakipun. Pramilâ tiyang sépuh botên nggatosakên sangêt pendidikan laré-larénipun. Bab mênikâ ingkang ndadosakên tiyang sépuh botên nyêkololahakên laré dumugi tingkat ingkang inggil.
Encounter Group Parents inggih mênikâ tiyang sépuh ingkang rêmên sangêt sêsambêtan kaliyan tiyang sanés. Tiyang sépuh jinis mênikâ gadhah pendidikan ingkang cêkap, ananging padamêlanipun botên ajêg. Gêgayutanipun kaliyan tiyang sanés kaanggêp wigatos sangêt. Awit saking mênikâ tiyang sépuh kirang nggatosakên larénipun. Sanadyan tiyang sépuh gadhah kêkajêngan supados larénipun gadhah katrampilan wontên ing bidang pendidikan, ananging laré ingkang dipungulawênthah kanthi cărâ makatên adatipun kirang sagêd ngrêmbakakakên katrampilanipun amargi kirangipun kawigatosan saking tiyang sépuh.
Ingkang pungkasan inggih mênikâ milk and cookies parents utawi tiyang sépuh ingkang nggulawênthah larénipun kanthi trêsnâ asih. Tiyang sépuh tansah nggatosakên larénipun wiwit alit dumugi diwâsâ. Kaluwarga sagêd dipundadosakên sarânâ laré kanggé ngrêmbakakakên katrampilan laré amargi tiyang sépuh nindakakên kuwajiban minângkâ tiyang sépuh kanthi saé.
Saking wolung jinis tiyang sépuh anggénipun nggulawênthah larénipun, tiyang sépuh jinis milk and cookies parents ingkang paling jumbuh kaliyan sipatipun laré. Tiyang sépuh sagêd ngriptâ swasânâ ingkang sagêd ndamêl laré ngrêmbâkâ. Laré botên dipunpêksâ supados nglampahi kêkajênganipun tiyang sépuh. Tiyang sépuh mangrêtosi bilih sabên laré gadhah kalangkungan sâhâ kakirangan piyambak-piyambak.
3. Panggulawênthahing laré miturut asiling panalitèn Damayanti (lumantar Silalahi, 2010: 198)
Panggulawênthahing laré miturut Damayanti kapérang dados kalih, ingkang sépisan inggih mênikâ panggulawênthahing laré positif inggih mênikâ tiyang sépuh ingkang tumindak positif kanthi maringi dukungan, norma sâhâ ukuman kanthi cêthâ. Awit saking mênikâ kaluwargâ sagêd mbêntuk kapribadén laré ingkang kiyat nalikâ badhé sêsambêtan kaliyan tiyang sanés.
Salajêngipun ingkang kaping kalih inggih mênikâ panggulawênthahing laré negatif têgêsipun kaluwargâ ingkang kathah pamanggih, ngginakakên ukuman kanthi nindakakên tumindak ingkang sagêd damêl sakiting badan. Awit saking mênikâ ndadosakên laré lépat anggénipun sêsambêtan kaliyan tiyang sanés utawi kêkancan kalih kâncâ ingkang kirang saé.
Adhêdhasar andharan ing nginggil, sampun cêthâ bilih panggulawênthahing laré positif ingkang jumbuh kaliyan kabêtahan laré. Tiyang sêpuh ingkang tumindak saé sagêd dados tulâdhâ ingkang saé ugi tumrap larénipun. Laré ingkang gadhah kapribadén ingkang kiyat botên gampil ndèrèk tumindak awon ingkang dipuntindakakên déning kancanipun.
Kêjawi jinising panggulawênthahing laré ingkang sampun kasêbutakên ing nginggil, sanésipun wontên panggulawênthahing laré tiyang sêpuh Jawi miturut Geertz (1983). Ingkang ângkâ sêtunggal inggih mênikâ mlêncêngakên saking ancas ingkang botên dipunkajêngakên. Têgêsipun inggih mênikâ botên ngêlulu laré. Salajêngipun inggih mênikâ maringi paréntah kanthi cêthâ sâhâ botên ngginakakên emosi utawi ukuman. Têgêsipun tiyang sêpuh tansah ngrêmbug bab mênâpâ kémawon kaliyan larénipun saéngga laré sagêd mangrêtos mênâpâ maksudipun. Ingkang kaping tigâ inggih ngajrih-ajrihi laré ngginakakên ancêman. Salajêngipun inggih mênikâ botên asring maringi ukuman ingkang sagêd ngicalakên raos trêsnâ asih. Ingkang pungkasan inggih mênikâ mulang wuruk bab patuh sâhâ tâtâ krâmâ.
Saking andharan ing nginggil sagêd kapêndhêt dudutan bilih panggulawênthahing tiyang Jawi tumrap larénipun sagêd nuwuhakên karakter ingkang jumbuh kadostâ sabar sâhâ waspâdâ. Karakter mênikâ dipunbentuk tiyang sêpuh dhatêng larénipun wiwit saking alit dumugi diwâsâ. Awit saking mênikâ kaluwargâ kaangkah sagêd dados sarânâ kanggé mulang muruk laré supados sagêd gêsang ing satêngahing masarakat kanthi saé.
Sanésipun ugi wontên panggulawênthahing laré tiyang sêpuh Jawi miturut Koentjaraningrat (lumantar Idrus, 2012: 126). Miturut Koentjaraningrat wontên
sêkawan jinis panggulawênthahing laré ingkang dipunginakakên tiyang Jawi kanggé nggulawênthah larénipun. Ingkang sépisan inggih mênikå maringi bêbungah manawi laré sagêd tumindak saé, maringi ukuman dhatêng laré, ngêlulu laré kanthi nuruti panyuwunipun laré, sâhâ nyatruni laré kanthi botên ngêjak gunêman utawi dolanan laré.
Wontên manékâ warni cârâ tiyang sépuh kanggé nggulawênthah laré-larénipun. Sabên cârâ


text:
Ramelan: Nuzulul Qur'an (ing Indonésia lan Malaysia dipèngeti saben tanggal 17 Ramelan)
 10 dina pungkasan ing Wulan Ramelan/17 Ramelan Lailatul Qadar
 1 Syawal: Dina Riyaya Idul Fitri
 9 Dzulhijjah: Wukuf ing Padang Arafah
 10 Dzulhijjah: Dina Raya Idul Adha
 Hisab lan Rukyat Rukyat iku aktivitas ngamati visibilitas hilal, yaiku ngamati penampakan rembulan sabit kang pisanan katon sawisé sasi anyar (ijtima). Rukyat bisa dilakukan nganggo mata wuda, utawa nganggo piranti bantu optik kaya teleskop. Yèn hilal katon, ing soré mau wis lumebu tanggal 1.
Déné hisab' iku ngayahi pétungan kanggo nemtokaké posisi sasi kanthi matematis lan astronomis. Hisab minangka piranti bantu kanggo meruhi kapan lan ing ngendi hilal (rembulan sabit pisanan sawisé sasi anyar) bisa katon. Hisab kerep diayahi kanggo mbantu sadurungé rukyat.
Panentuan awal sasi dadi signifikan kanggo sasi-sasi kang magepokan karo ngibadah, kaya sasi Ramelan (yaiku umat Islam nglakoni pasa Ramelan sesasi suwéné), Syawal (yaiku umat Islam ngrayakaké Dina Riyaya Idul Fitri), sarta Dzulhijjah (ana tanggal kang magepokan karo ngibadah Haji lan Dina Riyaya Idul Adha). Panentuan kapan hilal bisa katon, dadi motivasi umat Islam sajeroning babagan astronomi. Iki dadi salah siji panyurung saéngga Islam dadi salah siji pangembang awal ngèlmu astronomi minangka sains, sajabaning astrologi ing Abad Tengahan.
Béda karo Kalèndher Hijriyah kang murni migunakaké visibilitas rembulan (moon visibility) ing panentuan awal sasi (first month''), kalèndher Jawa wis ngukuhaké cacahing dina sajeroning saben sasi.
Deleng uga
 Hisab lan rukyat
 Islam
 Pananggalan
 Pananggalan Grégorius
 Pananggalan Julius
Pranala njaba
 Situs Rukyatul Hilal Indonesia
 Kalèndher Hijriyah untuk Blog
Islam
Hijriyah

dataset: wikimedia/wikipedia


text: Lowa kuwe salah siji desa nang kecamatan Comal, Kabupaten Pemalang, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.


Feodalisme
|Sub-rangkaian Pulitik|
Feodalisme punika struktur utawi tatanan pandelegasian kakuasan sosiopolitik ingkang dilampahi déning panjenenganipun kulawarga bangsawan/monarki kunjuk ngayem-ayem ing dhaerah utawi tlatah ingkang diklaim ingkang dijalari minangka sesarengan geguyub ing salebetipun perdamelan ingkang dipun pandegani utawi angadahi pamimpin dhaerah tumuju rèréncang pamerdamelan (mitra).Salebetipun pangertian ingkang asli, struktur punika kacipta déning sjarawan salebetipun sistem politik ing kancah Éropah kang wonten ing mangsa Abad Partengahan, ingkang ngutamakake ing kulawarga/(kalangan) kesatria ugi kelas bangsawan sapanunggalipun (vassal) inangka dados panguasa talath dherah utawi anggadai hak ingkang tartamtu (asring kabeset fief utawi, ing salebetipun basa Latin, feodum) ingkang tamtunjuk déning monarki (kang kapilih punika raja utawi lord).
Tembung feodalisme wiwit dipunginakake minangka abad ka-17 ugi katah ingkang ngelampahi mboten kemutan ugi ingkang ngelampahi piyambak. Ing mangsa taun 1960-an, para sajarawan wiwit migunakake babagan tembung feodalisme kathi migunanake ugi nglebetake sedaya kahanan kang wonten ing kahidupan sosial salebetipun gegarapan ingkang dipun kuasai déning panjenenganipun tuan lemah, sahingga kahanan punika saget tetumut tetembungan ingkang enggal inggih punika "masyarakat feodal". Karana sedaya istilah feodalisme tumuju makna ingkang anggadai konotasi awon (negatif).


text:
Tivoli, cara klasik Tibur, iku sawijining kutha kuna kang dumunung ing Provinsi Roma, region Lazio, Italia, watara 30 km saka kutha Roma. Jembar wewengkon 68 km2 lan cacahing sing ndunungi 65.999 jiwa kanthi kapadhetan 971 jiwa/km2.
Dhémografi
Tuwuhing sing ndunungi
Pemandhangan wigati
 Villa Adriana- UNESCO Situs Warisan Donya (1999).
 Villa d'Este
 Villa Gregoriana
 Rocca Pia
 Kuil Tiburtine Sibyl
 Kuil Hercules
 Katedral St. Lawrence (Duomo, rebuilt in 1635–40)
Pranala njaba

 Tivoli's monuments
 Tivoli - Discover the city
 Tivoli on ItalianVisits.com
 Partimonio UNESCO: Tivoli
 Tivoli Villa d'Este Villa d'Adrien 360 panoramas
Kutha ing Latium
Kutha ing Itali
Itali
Situs Warisan Donya ing Italia


text: Langsung ke: pandhu arah, golèk

config: jv


text:
19 September punika dinten ingkang kaping 262 utawi 263 ing taun wuntu miturut Kalèndher Grégorius.
Kadadosan Wigati
Wiyosan
Séda
Riyaya
Uga delengen
18 September – 19 September – 20 September
 Kalèndher kadadéan
Kalendher kadadéan


text: matur suwun pak…sampun kunjung di blog saya…


Kajawèn, Balai Pustaka, 1929-03-06, #257
Ôngka 19, 24 Pasa Taun Alip 1859, 6 Marêt 1929, Taun IV
Kajawèn
[Iklan]
--- [0] ---
[Iklan]
--- [289] ---
Ôngka 19, 24 Pasa taun Alip 1859, 6 Marêt 1929, Taun IV
Kajawèn
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Saptu.
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Trênggalèk
[Grafik]
Sawangan adi ing pasabinan tanah Trênggalèk, kimplah-kimplahing toya sabin ingkang kinubêng ing rêdi, kados kaca dipun wêngkoni.
--- 290 ---
Raos Jawi
Bab Kaprihatosan
Mênggahing pamanggihipun ingkang damêl gubahan: prihatos punika satunggiling têmbung nama, inggih punika namaning sawênèhipun lêlampahan ingkang dados pakarêmanipun bôngsa Jawi wiwit kina dumugi sapunika.
Bilih kasuraos mawi jarwa dhosok, têmbung: prihatos kados mêngku kajêng saha têgês: pêrih ing manah utawi pêrih ing batos, inggih punika bab pêrihing manah ingkang kanthi utawi jalaran angatos-atos. Dados sanès pêrih: pêrihing manah ingkang gadhah kajêng sêrik. Dene ngokonipun: prihatin, ugi gadhah têgês: pêrih ing ati. Wosipun: sadhengaha tiyang ingkang tansah ngêmênakên dhatêng ulah kaprihatosan, punika mracihnani bab kasungkêmanipun mênggahing Pangeran, ngadat ingkang sampun tiyang makatên wau kasinungan watak sae, sirik lampah dudu. Dhasar tumraping lampah kaprihatosan dede thuk-thukanipun, pramila sadaya kalakuan ingkang awon lajêng kasirik, awit inggih kalakuan awon punika ingkang dados rêncananing lampah. Cêkakipun: ulah kaprihatosan punika satunggiling kalakuan ingkang èdi saèstu, tur taksih mungguh katindakakên tumraping tiyang ingkang ahli budi, dene lèrègipun dhatêng panalôngsa utawi pamêlêng.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih prihatos punika satunggiling lêlampahan ingkang dados pakarêmanipun tiyang Jawi wiwit kina dumugi samangke, dados botên sok tiyanga ingkang kadugi nindakakên, jalaran kajawi saking awratipun cak-cakaning lampah wau, pancèn tumrap jaman sapunika botên patosa dipun têngênakên, nanging ugi taksih tumindak namung sawatawis. Beda kalihan nalika ing kina têtiyang Jawi karêm sangêt, awit mangrêtos bilih lampah kaprihatosan sapiturutipun wau kaupamèkakên satunggiling tataraning panggayuh tumrap babagan lair utawi batos. Dene lampahipun kanthi sêsirih.
Ewasamantên saking pandugi kula: bab punika kados ugi taksih nama mungguh dados isining Kajawèn, jalaran ingatasipun tiyang Jawi taksih prêlu ngudanèni, awit ing ungêl-ungêlan Jawi sampun wontên: manawa kurang prihatine adoh drajate, sabab wong kurang prihatine adhakan sok weya sêmbrana, tansah ambêk mangun suka, kaduking suka parisuka yèn kalantur kurang prayoga. Saking punika ingkang kathah lajêng botên ngèngêti bilih sawarnining kawontênan ing donya punika mawa watês (botên langgêng). Malih: ambokmanawi para nupiksa sampun nate midhangêtakên têmbung purwakanthi ingkang ngêmu piwulang makatên: aja suka-suka nêmu duka, aja bungah-bungah nêmu susah.
Kapirid saking ingkang makatên wau manah kula saya grêngsêng sangêt badhe nêrusakên orean punika, [puni...]
--- 291 ---
[...ka,] wosipun botên liya murih dadosa pasrèning udyana sarta sinau ngulur-ulur manah bundhêl, bokbilih wontên ingkang sudi ngraosakên manjinga namung wêwaosan kemawon sawatawis, botên sêngaja ngoncorakên kawruh, bawanipun tiyang tuna ing budi badhe ambontosakên dêdungkapan kados ing ngandhap punika:
Ing ngajêng sampun kacariyos bilih ulah kaprihatosan punika lèrègipun dhatêng lampah kanalangsan, panalôngsa ingkang anggarantês sangêt bontosipun dhatêng pamêlêngan. Inggih punika bêktaning pêrihing batos wau.
Mênggah tiyang nglampahi panalôngsa punika sajak mêmêlas sangêt, tumrap sadaya tiyang ingkang mulat tamtu gadhah pangintên bilih tiyang wau ngêmu susah ingkang nglangkungi. Mênggah wiwitanipun jalaran gadhah panggayuh utawi sêdya punapa-punapa ingkang dèrèng kadumugèn, mila ing manah lajêng tuwuh panalôngsa. Tiyang nalôngsa rumaos sampun kapêpêtan margi ingkang botên sagêd minangkani murih kasêmbadaning sêdya. Upami kados manggèn ing samadyaning pêpêtêng, sakathahing pambudidayanipun murih pikantuk kawêwêngan. Nanging ing pamanah: sadaya manungsa, kewan-kewan punapadene têtuwuhan botên badhe sagêd mitulungi, agêngipun suka bêbuka dhatêng urubing sêdyanipun wau. Pramila lajêng rumaos bilih piyambakipun manggèn ing sangandhaping sadhengah titah, sabab dening kantun utawi kasoran sangêt tinimbang sasamining agêsang ingkang kasêmbadan sêdyanipun, ing ngriku pangraosipun kadosdene tiyang kasiku jalaran gadhah dosa warni-warni.
Kabêkta saking panalusur utawi pamboboting manah ingkang samantên wau, tiyang nalôngsa ngantos kawawa nyirnakakên karêntêging pêpenginan badhe: mangun suka, ngêrèh, mêngku, nyuwara, nanggapi ginêm, mada, maido, madoni, jail, muthakil, drêngki, srèi, panas, srakah, kêthaha, angkara murka, ngôngsa-ôngsa, êdak, ladak, sumugih, gumê


text:
krodhane nata Pandhawa | botên dinamêl apa | yèn wus mêdal kurdhanipun | sri bupati ing Mandura ||
11. mangsi kanggea salingsir | yudane Bima Arjuna | ujêr wus pisah Krêsnane | lamun mungsuh wong Madura | Durna suka miyarsa | Sangkuni rinangkul gapyuk | bênêr adhi aturira ||
12. pukulun sri narapati | saklangkung sangking sakeca | pun adhi patih rêmbage | arinta pun Burisrawa | titihêna jêmpana | sasêmonipun pikantuk | mring raka tuwan Madura ||
13. mêthuk titihaning putri | ing laire apan nyata | pun Burisrawa sakite | kontrag yèn anitih kuda | sang prabu duk miyarsa | pratikêle kalihipun | langkung sukane wardaya ||
14. mèsêm sarwi ngandika ris | inggih paman wus prayoga | pratikêlira kalihe | nuntên akaryaa surat | ingkang kadya turira | paman patih besuk esuk | sutanta pun Dursasana ||
15. lan kadange kang sapalih | dhawuhana dèn samêkta | sakapraboning prang kabèh | kang badhe andika bêkta | marang nagri Mandura | ngiringa ing lampahipun | sutanta pun Burisrawa ||
16. Dhanyang Durna anauri | inggih sae mangkat enjang | sintên parêng lan tanggale | wusnya têlas kang rinêmbag | kondur Sri Duryudana | Ki Arya Sangkuni sampun | mêdal ing jawi parentah ||
17. mring Kurawa kang sapalih | pangarsa Dyan Dursasana | samêkta wadyabalane | sakapraboning ayuda | marang nagri Mandura | samya sandika turipun | bubar sagung kang sewaka ||
19. pinêthuk ing pramèswari | munggèng saundhaning pindha | mêndhak cinandhak astane | saingga Bathara Endra | siniwèng ariloka | ingayap ingkang para rum | ing kaprabon prabawanya ||
20. narpa dayita wotsari | sarwi mèsêm aturira | dene andangu wiyose | lênggah madyaning Pandhawa | nimbali Rêsi Durna | lan paman patih pukulun | punapa dhawuh narendra ||
21. sri bupati ngandika ris | yayi dèwi nora liya | kang sun rêmbug sasuwene | mung larane arinira | Si Arya Burisrawa | paman Durna aturipun | kinèn nuruti kewala ||
22. si paman Arya Sangkuni | kang sun duta angiringna | mring arinira lakune | ngiras gawa layang ingwang | mring kaka ji Madura | santana saparo mèlu | pangarsa Si Dursanana ||
23. sakapraboning ajurit | angkate ing benjang-enjang | dina parêng lan tanggale | arinta Si Burisrawa | tumuli dhawuhana | dimèn mêndha brangtanipun | pramèswari duk miyarsa ||
24. mangu ing tyas matur aris | dhuh pukulun sri narendra | punapa paduka supe | lamun pun Wara Sumbadra | sampun dados ubaya | pinacang sangkaning timur | mring swargi uwa Mandura ||
25. jodho lawan pun Prêmadi | dene tuwan sring ngandika | angarsa-arsa panggihe | môngka mangke padukarsa | utusan mring Mandura [Mandu...]
[...ra] | masrahakên badanipun | arinta pun Burisrawa ||
26. anuruti tyang dalêming | môngsa dadak tinampia | dêstun nora wruh awake | kapanggih pintên prakara | lamun tinampènana | binobot tarajunipun | Burisrawa lan Arjuna ||
27. mindhak angisin-isini | babêkta mring padukendra | ingkang tan rêmên ucape | wong anungsang nunjang palang | ngrêrunjang pêpacangan | wong bidhung bêrung dalarung | tinurut asil punapa ||
28. kaping kalih sri bupati | arinta nata Pandhawa | mendah rêntênge galihe | botên wande dados gêndra | lêpat sangking paduka | dhuh pukulun sang aprabu | dhaharên atur kawula ||
29. lampahipun paman patih | prayogi dipun sandèkna | golèk gawe bonggan gawe | karya crahing wong kêkadang | arinta Burisrawa | mati brôngta kajêngipun | kinanthi môngsa sagêda ||
1. sri narendra ngandika rum | aywa ta mangkono yayi | yèn nora sun turutana | arinira wus sayêkti | lunga sôngka ing nagara | ngupaya marganing pati ||
2. mring wana guwa kang suwung | lumêbu ing jurang trêbis | sangking tan kawawa brôngta | miwah yèn kongsia mati | sakgon-gone anèng wana | sapa kang kelangan yayi ||
3. liyane sira lan ingsun | lan mendah jêng ibu sori | lan rama ji ing Mandraka | panutuhe marang mami | duwe mantu gung prakosa | dèn tutke ipe sawiji ||
4. tan tolih ing rama ibu | amung ipe dèn ugêmi | Mandura Ngawôngga nora | mung Ngastina dèn luluti | mangkya nandhang lara brôngta | têka tan bisa nuruti ||
5. tiwas timên raganingsun | mring rama lan ibu sori | pamundhute mring ragèngwang | padha mantune dipilih | kang prakosa sugih bala | kasub kasusra ing bumi ||
6. Kurawa yêksa biyantu | satus tan sulaya budi | kabèh prakosa ngayuda | praptaning don nêniwasi | angrabèkke nora bisa | mring ipene kang tut wuri ||
7. kongsi lunga mring wana gung | mangkono galihe pasthi | aja sira kira-kira | dumèh duka jêng rama ji | goning brôngta mring Sumbadra | iku duga kêlar yayi ||
8. sajatine karsanipun | pinasrahake mring mami | dene gêlême sun ngrunjang | pacangane Si Prêmadi | wus liwat sangking antara | praptèng mêngko durung panggih ||
9. aja sumêlang ing kalbu | prakara arinirèki | lakune marang Mandura | sayêkti dipun tampèni | maring Prabu Baladewa | miwah Prabu Arimurti ||
10. paman Durna aturipun | pangilone jro sêmadi | wus trang padhang tarawangan | yèn arinta wus pinasthi | jodho lan Wara Sumbadra | bênêr arinira yayi ||
11. dènnya kapati nahên kung | jêr dewane kang anjawil | mulane aja sumêlang | yèn arinira tinampik | dene krodhaning Pandhawa | bênêr arinira yayi ||
12. kudu ngajak prang pêpucuk | Bratayuda kang dèn êmping | iyasa ajanging ajang | wus pacanganing
dewa di | Pandhawa pisah lan Krêsna | apa ta yayi kinardi ||
13. wanine prang lawan ingsun | lah uwis mênyanga yayi | arinira tuturana | yèn ingsun angkatên enjing | kang garwa


text: Ing tembang Kinanthi ing dhuwur iku ana tembung "lakunireku" lan tembung "lakunireki". Satemene tembung lakunireku kedadean saka tembung laku + panambang ira + tembung iku. Tembung-tembung mau didadekake satembung, perlune kanggo nyocokake guru wilangane tembang. Yen saupama ora dibuwang wandane , bakal kaluwihan sawanda. Samono uga tembung lakunireki.


text:
Legok Clile iku désa ing Kacamatan Bojong, Pekalongan, Provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Uga delengen
 Bojong, Pekalongan
 Kabupatèn Pekalongan
Pranala njaba
 Situs resmi Kabupatèn Pekalongan


us benjing kajen mring hyang widi, wondene ing donyanipun ing ngajenan mring prajanmi, samya pracaya ing batos. Para manungsa kaca 18 bangsa asor myang luhur, ngupaya tyang seca yekti, dadya tonda janma tuhu, ing ngajenan para janmi, lan malih para sangkawung. Panakawan kalawan gamel puniku, ngupaya tyang temen bekti, kinarya gamel puniku, juru angon bebek ugi, ngupaya tyang temen yektos. Nadyantyang ambek ala juti myang gemblung, ingapusan mring janmi, datan narima ing kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadang nulya anjotos. Iku pratonda yen arsa seca tuhu, nanging badannya pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya seksi, tindak mogok mring hyang manon.
Tiyang ingkang timen dhumateng pangeran dipunwales temen.
Mijil: sapa anut rasa kang sayekti, rukun mring hyang manon sapa anut mring rasa gorohe, iku grojongi setan myang iblis witing goroh iblis nging yekti hyang agung. Tyang miskin anut mring rasa yekti, begja yakin aok nglingkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginawa mring iblis tan was nganti mati, upamanya iku. Akeh janma ngawula mring iblis pan datan rumaos lamun janma arsa mring gorohe, anut mring kaca 19: sedyaning tyas kang sisip salaminya urip ngwulung iblis iku. Suprandenya samya ngaku wasis tan wruh yen kajlomprong, marga suwung ing rasa batine, datan darbe rasa kang sejati, pan samya ngapusi, marang sukmanipun. Beda tyang anut rasa sejati, wus tepung hyang manon nabi brahim sarah garwane, kadya nabi yunus duk ing nguni, nabi dawud ugi, lan daniel iku. Ana nabi alit sarta miskin ingkang ambek yektos tindak mring wana lawan kancane, samya madung kayu tepi kali, nah antamiwiti, pan turas ing ngriku. Temah wadung kecemplung mring kali, gung sungkawa batos marga wadung nyambut mring tanggane, minta tulung mring kanca neki, helinasuk langi, ngambil tatal kayu. Sigra cinemplungngaken ing kali, ingener mring wangon prenahing dhumawah nyawa dunge, sawusnya tatal kelem ing warih, punang wadung nuli, kamambang mathungul. Sigra ingasta ing nabi miskin myang sungka kinaot marma janma tuhu temen tyase, tuhu tinemenan mring hyang widi, nadyan sapuniki, tan beda tan puniku. Ana wanadya miskin sawiji, saben watak yektos saben ari karya ngasag bae, jinunjung dening gusti hyang widi, bangkit dadi mukti, ingkang wasta erut. Sagung janma ingkang tuhu yekti, panjalu myang wadon ing swarga dahat gung pituwase, kaca 20: malbeng wisma nyasang ramahadi, myang datan ngemasi, ngungkuli mring ratu.
Tiyang ingkang boten kadunungan rasa sejati, punika tiyang ingkang pejah wonten ing ngalam donya ngriki.
Gambuh: kayata anjro kalbu, dhadhasarnya urip kang satuhu, pan puniku uripnya sukma sejati, myang urip rasa satuhu, dumunung munggeng jro batos. Tyang suwung rasa tuhu, pan iku sukma wus samya lampus dennya ngemasi kala ing donya neki, sukma wau gya kinubur, jroning siksa datan pedhot. Sukma urip puniku, ing wuri malbeng wisma satuhu, lirnya manjing mring warga kang langkung adi, wismane sukma sadarum prasukma kang urip yektos.upama donya iku, para ingkang manungsa sadarum sanadyan tinitah ingkang kanthi miskin ngatasing tyang gesang iku, darbe ya wisma lumrah wong. Nrakahi nganggep kubur, marga tan nunggal sukma sadarum tiyang waluya jroning swarga linuwih, langgeng ing nraka puniku, manggon mring siksa kang abot. Kaca 21: Pejah nunggal lan lampus kang gesang nunggal lan gesang iku, puniku tan kena ora pan wus mesthi, marmanipun mumpung durung, ingkang prayitna ing batos.
Tiyang ingkang boten temen puniku boten temen ing sadayanipun.
Gambuh: tyang tan temen ing kalbu, pracayanya mring Allah tan tuhu, myang piyandel mring gusti pan durung mesthi, trisnanya mring maha luhur, uga durung trusing batos. Tobatnya durung terus pangucapnya maksih sring gemblung, dadya pratanda ing batin durung yekti, kawistara ing pamuwus jroning tyas pan maksih goroh. Durung jrih mring tyang agung, durung trisna mring gusti susunu, tuhu tyang sucining tyas durung sayekti, rasa becik durung tuhu, myangka trisna durung yektos. Durung asil ing kalbu, rujun rukun durung nyata tuhu, tuwin sabar paramarta durung yekti, tan mrih laknat tulahipun durung tumemen ing batos. Sengsem malbeng swarga gung, kasengsemnya pandurung satuhu, tindak andhap asor pandurung sayekti, arsa mijil mring tekebur, iku tanda ladak batos. Amba pan wus amuruk yen janma durung temen ing kalbu, barang kalirnya durung sayekti ugi, solah tingkah durung jujur, marga durung temen batos. Kaca 22: Maksih sembrana kalbu, gumampil marang sagung pamuwus kendel prajangji nagnging datan netepi, mrana-mrene jangji sanggup mrika-mriki uga goroh. Mangkono watek gemblong, myang panabdanya anut gemblung, nadyan wus kentheng sanggup pandorani, nadyan supaos satuhu, suprandene meksa goroh.
Peling ingkang sejati
Pucung: peling jantung; pan iku peling satuhu, datan darbe arsa, akarya dora ning lathi, amung arsa ngucap seca myang prasaja. Amituhu; seca tuhu ning pamuwus pangesthi ning driya, ambujung wacana yekti, ulah lantih mring ratu ning kenyataan. Eling kalbu; sadaya daya ing pemut ajal kamulyannya, mijilnya saking hyang widi, dadya emut mijil saking kalanggengan. Jatinipun; kang aran eling lan emut eling darbe rama. Janma lamun; eling mring karaton iku, arane eling rapal lamun darbe malih peling, apeling kalih kang rapal saking janma.iku dudu; peling kang sejatinipun mung peling puspita,myang peling kusuma adi,artinya kadya wreksa sekarnya mekar. Sababipun; kaca 23: wibawa donya kang bagus agung


text:
ik
Ketan tawa sawijining panganan kang asale saka beras ketan sing didang karo endhog pitik kang cacahe ana sanga. Cocok karo jenenge ketan tawa merga rasane uga tawar jalaran nalika masak ora dicampuri bumbu apa-apa. Cara nyiapake mung karo sega tawar lan endhog pitik kang cacahe sanga, tanpa diwenehi srundeng lan sambel. Ketan tawa nduweni teges Bapa kadang Ibu kawah (ngurmati Bapak lan Ibu), lan endhog kang cacahe sanga ateges ngurmati para Wali Sanga.
c) Sega Golong
Sega golong yaiku sega sing di bentuk bunder-bunder kaya bal, cacahe kudu ganjil yaiku, 5.7 utawa kang luwih apik cacahe sanga. Carane nata yaiku sega golong iki umume karo serundeng, sambel goreng, lan mi. Manut pitungan 5 iku mau minangka kanggo ngurmati keblat papat lima pancer, yen dadi menungsa aja nganti lali marang keblat, sekabehing papan teka ngendi wae kabeh
manggone kang sinembah ya mung siji ya kuwi Gusti Allah. Itungan 7 manggone ana dina, dina ing kene mujudake dina sing paling gedhe tur maweh penutup saka dina-dina liyane, wiwit saka senin nganti tumekaning minggu utawa ahad, muga tansah manggih karahayon lan kemakmuran nggone urip awit saka dayaning dina kang paling gedhe, lan angka 7 uga nduweni karep saka tembung pitu, kang mengku karep pitilungan, dadi lereking tembung manggon 7 kuwi mau, muga tansah antuk kemakmuran uga pitulungan kang linambaran bebuden rahayu. Cacah 9 manggone ana Wali, sanajan dikaya ngapa wujude omah kang dienggoni dening warga masyarakat Jombok kuwi mau mbuh ala mbuh becik ananging kabeh tansah tinengganan/ditunggoni dening Wali saklaku jantrane.
d) Bubur utawa Jenang
Bubur yaiku jinis panganan kang asale saka glepung beras kang diwenehi santen lan gula abang. Bubur utawa jenang kaperang dadi telu yaiku bubur abang, bubur putih lan bubur barobaro. Bubur putih digawe saka glepung beras putih tanpa campuran sombo. Bubur iki nglambangake babad manungsa saka bapak, yen bubur utawa jenang abang digawe saka glepung beras dicampur gula abang kang nglambangake babad manungsa kang saka ibu. Bubur utawa jenang baro-baro yaiku bubur abang lan putih disajekake bebarengan, manggone bubur abang luwih dhisik banjur ndhuwure diwenehi bubur putih satlemik.
e) Jenang Sengkala
Jenang sengkala kang wujude bubur putih sing wenehi bubur abang satlemik ing ndhuwure nduweni teges uga werna-werna yaiku supaya ilang sengkalane kari warase.
f) Jajan Pasar
Jajan pasar yaiku jajan kang biyasane didol ing pasar, jenise jajan pasar iki werna-werna, ana apem, puthu ayu, cucur, lan liya-liyane. Saka sekabehe jajan pasar kuwi mau nduweni teges yen nalika mbangun omah asale saka bahan lan piranti kang werna-werna.
g) Cok Bakal
Cok bakal mujudake sawijining sajen kang ana ing KTAGMN. Cok bakal nggawene saka godhong gedhang digawe takir kanggo wadhah endhog lan werna-werna bumbu pawon liyane. Cok bakal minangka wujud pasugatan kang baku kanggo nyugata lan meruhi Mbah Dhanyang kang mbaureksa dhusun Jombok. Wadhah takir minangka takerane manungsa. Nganti ntekan sepira olehi ngurmati para leluhur kang wis nyuwargi. Dadi karep wacana ing ndhuwur kang sinebut Cok bakal, sapa wonge ingkang gelem ngurmati leluhur utawa Dhanyang kang arep ngenggoni papan kasebut, mbesuke tansah manggih ayem tentrem lan supaya kang ngenggoni omah bisa padhang uripe, mulya, akeh rejekine, kecukupan sandhang pangane miturut takerane dhewe-dhewe
4.3.2 Ubarampe sajroning ngunggahake kudhakudha
Ngunggahake kudha-kudha sawijining tumindak kang utama, sadurunge dipasang gendheng dianakake slametan ngunggahake kudhakudha, ubarampe ing nalika ngunggahake kudhakudha meh padha karo nalika ndhudhuk pondhasi yaiku kayadene: jenang sengkala, sega tumpeng lan kulupan, sega golong, ingkung pitik, ketan tawa lan endhog pitik, sega tawar, bubur (jenang), sega mule lan buceng kuwat. Dene ubarampe sajen kang diselehake ing panggon tartamtu (ing kudha-kudha) yaiku pari saunting, tebu, kain putih, dom emas sajodho (sepasang lanang lan wedok), kupat lepet, gendera, sewek (jarik), gedhang raja, lan kembang kenanga. Saka sekabehe ubarampe sajen mau diseleh ana ing kayu kudha-kudha.
4.3.3 Ubarampe kang dibutuhake kanggo slametan
Ubarampe kanggo slametan nalika ngunggahake kudha-kudha saperangan ana kang padha karo nalika ndhudhuk pondhasi, ing ngisor iki diandharake ubarampe slametan ngunggahake kudha-kudha kang ora ana nalika ndhudhuk pondhasi.
1) Sega bucu lan kulupan
Sega bucu yaiku sega putih kang diwujudake kerucut utawa mirip gunung. Sega bucu iki umume dibarengi karo kulupan. Sega bucu uga diseleh ing ndhuwure lemah kang arep dibangun. Makna sega bucu iki supaya rejekine kaya gunung tegese mbesuke bisa nduweni rejeki kang akeh lan linuwih, bebasan sak dhuwure gunung lan sak kiwa tengene mau diwenei kulupan iku minangka kanggo isen isene wong ngaurip, kang dumadi saka gegodhongan lan klapa kang wis dilembutake, kuwi minangaka dadi perlambang kesuburan lan dadi tandha sak lawase urip tansah manggih ing pangayomaning gusti, lan klapa kang wis di sebar ana ing kulupan iku mau, yen disawang dadi siji
campur kulupan mau kaya rereget kang ngusuhi kulupan kui mau, ananging iku dadi pertandha yen sak akeh akehe bandha donya kuwi mau mesthi ana regete, sak pira-pirane kudu ngresiki bandha donyane kareben ora ana rereget lan dadi bandha kang kebah mala lan sukerta, kecukupan uripe lan ora sarwo kurang.
kinandhut saka buceng kuwat yaiku wong kang mbangun omah kuwi muga-muga tansah diparingi slamet lan kuwat ngadhepi urip sing akeh pacobane.
4.3.4 Ubarampe sajen kang diselehake ing kudha-kudha
1)

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
kepénigin sanget ndhèrèk kongres punika, mila para kadang panawung kridha lajeng rumaos prelu ngawontenaken pamilihan bakal calon pandhèrèk adicara punika. Pramilia pandhèrèk ingkang saged rawuh wonten ing papan gumelering adicara namung winates kalihatus pandhèrèk, tirahipun mlebet pinangka pandhèrèk daring.
Kongres Aksara Jawa I punika lumampah kathi rancag, pirembagan – pirembagan ingkang wonten boten sanès inggih naming badhé ngupakara kados pundi aksara Jawa punika saged kuncara ing madyaning jagad digital, bab punika jumbuh kaliyan pangangkah lan ancas ginelaripun kongres punika.
Kados ingkang sampun kawuningan sasarengan bilih adicara punika ginelar salebeting pageblug Corona-19, lampahipun kongres temtu kémawon badhé bénten kaliyan kawontenan padatana saben nalika boten wonten kawontenan pageblug ngaten punika, adicara saged kaadani kanthi gangsar éstunipun ugi kapurba déning patembayatanipun kanca panawung kridha ingkang sinengkuyung déning:
1. Pamaréntah Dhaérah Istiméwa (Pemerintah Daerah Istimewa) Yogyakarta lumantar Kundha Kabudayan (Dinas Kebudayaan) DIY.
2. PANDI (Pengelola Alamat Domain Internet Indonesia).
3. Paheman Kadang Dwija Basa Jawa (Musyawarah Guru Mata Pelajaran Bahasa Jawa) tataran SMP lan SMA/SMK ing Ngayogyakarta, lan ing tlatah wewengkon Jawa Tengah lan Jawa Wétan.
4. Paguyuban Aksara Jawa (Komunitas Aksara Jawa) SEGAJABUNG ing Ngayogyakarta, lan paguyuban-paguyuban aksara sanésipun; GEBERJAWA, JAVAHOLIC, lsp.
5. MMTC Liputan Massal Genk Kobra, lan sedaya ingkang sampun paring panyengkuyung sanésipun ingkang boten saged kapiji satunggal baka satunggal.
Temtunipun, tanggung jawab ageng ingkang badhé sinampir sasampunipun adicara kongres punika ginelar saëstu boten bab ingkang gampil punapadéné sepélè, mliginipun bab biwaranipun asiling kongres ingkang kalebet babagan putusan - putusan ingkang sampun kasil dados pasarujukan sasarengan.
| | | ü | u |
|---|---|---|---|
| | | ai | ai |
| | | au | au |
| | | ro | re |
| | | lo | le |
**Sandhangan Swara**
| Sandhangan Swara | Rumi |
|------------------|------|
| Limrah | Dirgha | JGST | PUJL |
| | | ā | a |
| | | ā | a |
| | | i | i | i | i |
| | | u | ū | u | u |
| | | é | ai | é | ai |
| | | ē | ö | e | e |
| | | o | au | o | au |
4. Tata panyeratan aksara Jawa kanthi cara prasajan (simplified) inggih punika, racikan tata panyeratan aksara Jawa saking paugeran Sriwedari lan KBJ II Malang.
**Kumisi III**, (kumisi ingkang mligi ngrembag tata rakiting aksara Jawa ing jagad digital lan kaca maya). Wondéné putusan ingkang dipunasilaken ing parepatan kumisi tiga ing antawisipun;
1. Mutusaken lan anetepaken standarisasi fon aksara Jawa.
2. Mutusaken lan anetepaken standarisasi papan ketik aksara Jawa.
3. Ngajengaken standarisasi fon lan papan ketik aksara Jawa dhumateng Badan Standarisasi Nasional (BSN).
**Kumisi IV**, (kumisi ingkang ngrembag bab-bab ingkang wonten gayutipun kaliyan kawicaksanan, wondéné asiling parepatan ing antawisipun;
1. Konggrès;
 a. Konggrès salajengipun damel Tim Pendampingan lan Pengawalan asiling Konggrès kanggé ngoyak wontenipun angger - angger bab pranatan aksara Jawa.
 b. Tim Pendampingan lan Pengawalan asiling konggrès kalebet ing antawisipun;
 - Parampara (Birokrasi)
 - Para Sujana (Akademisi)
 - Hukum
 - Praktisi
 - Pamangku Budaya (Kraton lan Pura)
 c. Tim Pendampingan lan Pengawalan asiling konggrès énggal - énggal damel rancangan pawiyatan kanggé ngeacakken sedaya asiling konggrès.
 d. Konggrès anetepaken wekdal saha titi wanci konggrès salajengipun.
 e. Anetepaken saben surya kaping 22 Maret pinangka pèngetan dinten aksara Jawa.
 f. Anetepaken dinten panganggéning aksara Jawa ing dinten Kemis Paing saben sasinipun.
2. Bab Parampara (birokrasi)
 a. Anyusun angger - angger kalenggahaning aksara Jawa ing tataran pusat punapadéné dhaérah.
 b. Pangreksaning aksara Jawa kalebet ing Pelindungan, Pengamanan, Penyelamatan, Perawatan, Pengaturan lan Pengawasan.
 c. Damel babadan Aksara Jawa
 d. Damel sanggar - sanggar pasinaon aksara Jawa.
3. Bab Pasrawungan
 a. Babrayan agung nggadhahi hak lan kuwijiban anggénipun ngginakaken aksara Jawa punika kanthi raos mongkog.
 b. Babrayan agung sageda tansah ngulinakaken pangganganèning aksara Jawa ing saben dintenipun.
4. Bab Pawiyan
 a. Pambudidaya murih aksara Jawa sageda ngrembaka ing madyaning kulawarga, babrayan, lan instansi.
 b. Pambudidaya murih aksara Jawa salebeting pasinaon - pasinaon ing tataran pawiyanat andhap, madya, punapadéné pawiyanat luhur, kanthi cara;
 - Panyusunan Kurikulum,
 - Nyamektakaken bahan Ajar, lan tata cara pasinaon sanèsipun.
 - Ningkatakken kagunanipun para kadang dwija basa Jawa, mliginipun bab aksara Jawa ingkang jangkep.
Makaten sapérangan bab - bab ingkang magepokan kaliyan sampun ginelaripun konggrès aksara Jawa I ing Ngayogyakarta.***
Mekarake Panganggone Aksara Jawa kanggo Nggayuh Kedhaulataning Budaya
SARWORO SUPRAPTO
PARA sutresna drakor (drama Korea), jinising film Korea kang digiyarake televisi apadene bioskop layar amba, mesthi apal banget yen para paragane anggone nulisake SMS (Short Message Service) apadene WA (WhatsApp) ing handphone android-e mesthi nganggo basa Korea kang uga ditulis mawa aksara Korea (hanja). Durung tau diprangguli, ana paraga drakor kang anggone nulis SMS apadene WA ing telpun gegeme nggunakake basa Korea kang ditulis mawa aksara Latin.
Kahanan kang padha uga tinemu ing drama-drama Cina apadene Jepang kang diprodhuksi ing wektu pungkasan, kang panguripane para paragane wis direnggani alat komunikasi awujud telpun gegem android. Para paragane anggone n


telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki lilira, yokang telung prakara, poma ywa nggunggung sireki, sarta lan aja, nacat kepati pati.
05
Lawan aja maoni sabarang karya, sithik-sithik memaoni, samubarang polah, tan kena wong kumlebat, ing masa mengko puniki, apan wus lumrah, uga padha maoni.
06
Mung tindake dhewe datan winaonan, ngrasa bener pribadi, sanadyan benera, yen tindake wong liya, pasti den arani sisip, iku wong ala, ngganggo bener pribadi.
07
Nora nana panggawe kang luwih gampang, kaya wong memamaoni, sira eling-eling, aja sugih waonan,
den sami salajeng budi, ingkang prayoga, sapa-sapa kang lali.
08
Ingkang eling iku padha angilangna, marang sanak kanca kang lali, den nedya raharja, mangkono tindakira,
yen tan nggugu liya uwis, teka menenga, mung aja sok ngrasani.
09
Nemu dosa gawanen sakpadha-padha, dene wong ngalem ugi, yen durung pratela, ing temen becikira,
aja age nggunggung kaki, meneh tan nyata, dadi cirinireki.
10
Dene kang wus kaprah ing masa samangkya, yen ana den senengi, ing pangalemira, pan kongsi pandirangan,
matane kongsi malirik, nadyan alaa, ginunggung becik ugi.
11
Aja gelem aja mada nora bisa, yen uga masa mangkin iya ing sabarang, yen nora sinenengan, den poyok kapati pati, nora prasaja, sabarang kang den pikir.
12
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani, ingkang ora-ora, kabeh kang rinasanan, ala becik den rasani, tan parah-parah, wirangronge gumanti.
PUPUH VI
WIRANGRONG
01
Den samya marsudeng budi, wuweka dipun was paos, aja dumeh bisa muwus, yen tan pantes ugi, sanadya mung sekecap, yen tan pantes prenahira.
02
Kudu golek masa ugi, panggonan lamun miraos, lawan aja age sira muwus, durunge den kaesthi, aja age kawedal, yen durung pantes lan rowang.
03
Rowang sapocapan ugi, kang pantes ngajak calathon, aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
04
Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana itungan prakara, supata ginawe dinan.
05
Den padha gemi ing lathi, aja ngakehke pepisoh, cacah cucah erengan ngabul-abul, lamun tan lukani, den dumeling dosanya, mring abdi kang manggih duka.
06
Lawan padha den pakeling, teguhna lahir batos, aja ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
07
Gawe salah graitaning, ing liyan kang sami anom, nadyan lilaa lanangipunkang angrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.
08
Gawe salah graitaning, ing liyan tan sami anom, nadyan lilaa lananganipun, kang ngrungu elik, ing batin tan pitaya, masa kuranga wanodya.
09
Tan wurung dipun cireni, ing batin ingaran rusoh, akeh jaga-jaga jroning kalbu, arang ngandel batin, ing tyase padhasuda, pangandele mring bendara.
10
Anu cacat agung malih, anglangkungi saking awon, apan sakwan iku akeh pun, dhingin wong madati, pindho wong ngabotohan, kaping tiga wong durjana.
11
Kaping sakawane ugi, wong ati sudagar awon, mapan suka sugih watekipun, ing rina lan wengi, mung batine den etang, alumuh lamun kalonga.
12
Iya upamane ugi, duwe dhuwit pitung bagor, mapan nora marem ing tyasipun, ilanga sadawa, gegetun patang warsa, padha lan ilang saleksa.
13
Wong ati sudagar ugi, sabarang prakara tamboh, amung yen ana wong teka iku, anggegawe ugi, gegadhen pan tumanggal, ulate teka sumringah.
14
Dene wong durjana ugi, nora ana den batos, rina wengi mung kang den etung, duweke liyan nenggih, dahat datan prayoga, lamun wateke durjana.
15
Dene bebotoh puniki, sabarang pakaryan lumoh, lawan kathah linyok para padha, yen pawitan enting
tan wurung anggegampang, ya marang darbeking sanak.
16
Nadyan wasiyating kaki, nora wurung dipun edol, lamun menang endang gawe angkuh, pan kaya bopati, wewah tan ngarah-arah, punika awoning bangsat.
17
Kepatuh pisan memaling, tiniteran saya awon, apan boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.
18
Dene ta wong kang madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.
19
Yen leren nyeret, netrane pan merem karo, yen wus ndadi awake akuru, cahya biru putih, njalebut biru toya, lambe biru untu petah.
20
Beteke satron lan gambir, jambe suruh arang wanuh, ambekane sarwi melar mingkus, atuke anggigil, jalagra aneng dhadha, tan wurung ngestop boliro.
21
Yen mati nganggo ndalinding, suprandene npra kapok, iku padha singgahana patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
22
Iku kabeh nora becik, aja na wani anganggo, panggawe patang prakara iku, den padha pakeling, aja na wani nerak, kang wani nerak tan manggih arja.
23
Lawan ana waler malih, aja sok anggung kawuron, nginum, sajeng tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.
24
Lan aja karem sireki, ing wanodya ingkang awon, lan aja mbuka wadi siraku, ngarsaning pawestri tan wurung nuli corah, pan wus lumprahing wanita.
25
Tan bisa simpen wewadi, saking rupake ing batos, pan wus pinanci dening Hyang agung, nitahken pawestri, apan iku kinarya, ganjaran marang wong priya.
26
Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat, kaya Pucung lan kaluwak.
PUPUH VII
P U C U N G
01
Dipun sami marsudi ing budinipun, weweka


Clara saking Assisi
Clara saking Asisi (16 Juli 1194 – 11 Agustus 1253) punika satnggiling santa ingkang asalipun saking kitha Asisi lan misuwur amargi naté ngusir wadyabala mengsah ingkang badhé ngancuraken dhaérah kasebat.[1][2] Clara asalipun saking keluwarga bangsawan ing kitha Asisi.[2] Piyambakipun mlajar saking kamiwahan dalemipun nalika tasih remaja dhemi gesang mbektèkaken dhiri dhumateng Gusti salebetipun kamiskinan.[2] Salajengipun piyambakipun dados biarawati lan madegaken Biara Klaris ingkang Papa.[1] Clara lan biarawati sanèsipun kepéngin gesang kadosdéné kaum miskin saéngga para biarawati kasebat gesang ing salebetipun kaprasajan.[2] Nalika bapanipun tilar donya lan marisaken bandhanipun, Clara maringaken sedaya dhumateng kaum miskin.[1]
Ing satunggaling dinten, sapasukan mengsah nyerang kitha papan biaranipun wonten.[1] Para wadyabala mengsah ngupados nyerang biara ugi.[1] Clara salajengipun mundhut monstrans (piranti kanggé ngetingalaken Sakramèn Mahasuci salebetipun sakramèn) lan ngangkat monstrans kasebat.[1][2] Sauntawis puniku, piyambakipun lan para biarawati sanès ngunjukaken sembayangan.[1] Nalika para wadyabala mengsah mirsani para biarawati puniku, dumadakan wadyabala mengsah mundur saéngga biara saged slamet.[1][2]


text:
Tembung Andhahan iku tembung kang wus owah saka asliné (tembung lingga). Ing basa Indonésia, tembung andhahan diarani kata jadian. Tambahan saka tembung lingga iku bisa wujud siji utawa campuran saka:
Ater-ater
Seselan, Sisipan
Panambang
Rinangkep
kecambor
Umpamane:
 katresnan saka ka+tresna+an.
 lumingsir saka lingsir olèh sisipan um.
Tembung


text:
Kajawen, Balai Pustaka, 1939-03, #1668 - Sastra Jawa
Kajawèn, Balai Pustaka, 1939-03, #1668
1. Kajawèn, Balai Pustaka, 1939-01, #1668. Kategori: Koran, Majalah dan Jurnal > Kajawèn
2. Kajawèn, Balai Pustaka, 1939-02, #1668. Kategori: Koran, Majalah dan Jurnal > Kajawèn
3. Kajawèn, Balai Pustaka, 1939-03, #1668 . Kategori: Koran, Majalah dan Jurnal > Kajawèn
4. Kajawèn, Balai Pustaka, 1939-06, #1668. Kategori: Koran, Majalah dan Jurnal > Kajawèn
Petruk: Yèn ora kêna nganggo: ki, K.P. kuwi daktêgêsing[1] Kuli Priyayi, têgêse sajanana[2] kuli, nanging patèntènge kaya priyayi.
Arta subsidie ennggal.[3] Wontên wartos, wiwit benjing wulan Augustus ngajêng punika parentah badhe ngêdalakên arta subsidie enggal tumrap pamulangan partikêlir. Subsidie makatên punika ingajêng sampun nate wontên, nanging gangsal taun sapriki botên katindakakên.
Pikantuking anggèning papriksa Dr. Theunissen. Dr. Theunissen, sampun wangsul saking anggèning papriksa dhatêng Lampung, Palembang tuwin Banka. Ingkang dipun pariksa ing kala punika ing bab tataning pitulungan jêjampi ing tanah paboyongan tuwin papan pamelikan, punapadene têtiyang ingriku. Kajawi punika ugi manah dhatêng bab pangupara[4] têtiyang sakit ewah. Saha ingriku pêrlu kawontênakên papan têtanèn kangge têtiyang sakit ewah ing Palembang. Kajawi punika ugi manah badhe angrêsiki laladan Lubuklinggau, pêrlu kangge nyirnakakên sêsakit malaria. Ing wêkasaning wulan Maart punika, Dr. Theunissen badhe dhatêng Selebes kidul, dene ing wulan Mèi dhatêng Riauw tuwin Indragiri.
Pawartos ingkang ambingahakên. Miturut wartos praja, Zuzter Tryntje Boonstra ing Haagsche Diaconessenhuis, atas asma dalêm Sri Prajurit Prinses Juliana badhe kapundhut damêlipun ing samangsa Sri aduka[5] Prinses Juliana ambabar, kintên-kintên badhe wontên salêbêting mangsa bêntèr ngajêng punika. Zuzter Boonstra wau badhe kabiyantu Zuzter Feith, ingkang sapunika sampun kaparingan padamêlan ngupakara Putri Beatrix.
Anson kalihan Bènês pangkat sêsarêngan dhatêng ing palêrêbanipun Anson. Wontên ing margi, Morison kèndêl kemawon, botên purun ginêman lan botên purun miwiti ngajak ginêman. Polatanipun anjêgadul, kabêkta saking mêndhokolipun. Anson badhe miwiti ginêman, nanging radi mônggamara. Margi saking pakèwêdipun, lampahing kapalipun dipun êndhokakên, dadon[6] ngêtutakên lampahing Morison.
Sarêng panjênênganipun boki wau tampi bintang, golonganing para wanita lajêng nyarêngi ngawontênakên pahargyan kanthi ngaturakên tôndha pangèngêt-èngêt awarni baki salaka, mawi sêratan mungêl: Angeboden Aan de Boki Ina Datau-Olil[7] Door de Gorontalosche dames ter eere van haar decoratie.
Barêng mak brêbêt, nambu[8] wajik, bocah-bocah banjur padha grêg, mandhêg. Ilate padha ngigêl, idune padha ngutuk. Wuwuh-wuwuh barêng mripate wêruh sang abang-abang klimis sing diêmploki Sukris lendam-lèndèm iku. Wadhuh, wêtênge tanpa nganggo uluk salam banjur kluruk: "cukurukuk-kuk, kuk, kuk"; nantang wajik mau. Bocah-bocah padhe kewuhan. Wêtênge, ilate nêsêg bae anggone ngajak mbek-mbekan karo si wajik, nanging cangkême ora ana sing wani cumuwit, sabab yèn mêngko krungu Si Sukris, bisa uga diprekik karo bocahe, lawange banjur ditutup, krêkêp. Lo, rak eman-eman bangêt ngono!
Dene pêrkara layangmu lawas ora dakwangsuli, kuwi jalaran saka akèhe layang. Kowe mêsthine rak ngêrti dhewe. Saulihe Bu Mar saka rumah sakit, wah kèhe layang sing durung diwangsuli pirang-pirang, mulane sing padha sabar bae. Jarene wong sabar uwi[9] dikasihi karo Gusti Allah.
gumujêng kêkêl, nanging sarèhning sabên-sabên mêdal inggih kados makatên, lucunipun lajêng pinanggih pêjah. Cêthanipun kados ingkang pinanggih ing lucon têtingalan Bancak Dhoyok, punika tumrap ingkang kêtêmbe ningali, tamtu kêtarit[10] ing manah, tuwin gumujêng, dene wontên tiyang gathekan kados makatên. Nanging samôngsa ningali malih, inggih kados makatên, punika lajêng nama lucon pêjah, ingkang akajêng lucon ajêg.
Wontên ingkang kêgolong makatên, kados ingkang kasêbut ing Sêrat Kartawiyoga wêdalan Balepustaka, nalika Radèn Pamade ngaturi wangsul dhatêng Dèwi Banowati saking pajagèn, amargi wontên pandung, punika Dèwi Banowati mangkat-mengkot[11] botên karsa, saking ajrih. Ing ngriku Radèn Pamade katingal anggènipun ambanyol: hèh, wong dhasar kowe sing digolèki, ya bèn digawa sisan. Iki lo, maling, gawanên nyang omahmu. Lucon ingkang kados makatên punika kêgolong lucon tiyang sêpuh, dèrèng tamtu sagêd damêl gujênging lare.
Petruk: Iya ... Kula sampun mage[12] cara abdi dalêm jagabaya ing dhusun, namung kaot botên mawi slempang. Sêpatu thiyèt-thiyèt, sampun kula bucal, gantos sêpatu bêktan paringipun ingkang kuwaos. Topi barselonah kula bucal, gantos udhêng mit-mitan mantaraman, mawi jebehan mlèphès, mondholan apindha pongge. Cêkak aos, anggèn kula macak ngayang batin. Namung anèhipun, sarêng kula mangangge cara priyantun makatên, mak cêpêpês ... wahyu kajurnalisan ingkang sêndat-sêndut wontên êmbun-êmbunan kula, ical mamprung. Kula lajêng kangslupan wahyuning ratu kê


text:
Ch 4 Tandha – 2iwak
Ngarep / Kitab Suci / Injil Markus / Ch 4 Tandha
Tandha 4
4:1 Lan maneh, Panjenengané wiwit memulang ana ing pinggir sagara. Lan akeh banget wong kang padha kanggo wong, dadi luwih supaya, climbing prau, kang lenggah ing segara. Lan kabeh akeh ana ing tanah bebarengan segara.
4:2 Banjur padha diparingi piwulang bab prakara akeh kalawan pasemon, lan Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, Ing piwulangé iku:
4:3 "Listen. Lah, juru nyebar metu nyebar.
4:4 Lan nalika piyambakipun sowing, sawetara sing tiba nang pinggir dalan, lan manuk ing awang-teka lan mangan iku.
4:5 Nanging saestu, kang tumiba ing lemah lemah atos, ngendi iku durung duwe akeh lemah. Lan jumeneng cepet, amarga ora ana ambane saka lemah.
4:6 Lan nalika srengenge wis tangi menèh, iki scorched. Lan marga ora duwé oyod, withered iku adoh.
4:7 Lan sawetara tumiba ing thethukulan eri. Lan eri tansaya munggah lan suffocated iku, lan iku ora ngasilaké woh.
4:8 Ana kang tumiba ing lemah becik. Lan metokaké woh sing tansaya munggah, lan tambah, lan menehi: sawetara telung puluh, ana kang tikel sawidak, lan sawetara satus. "
4:9 Lan ngandika, "Sapa kang duwe kuping kanggo ngrungokake, ngrungokna. "
4:10 Lan nalika Panjenengané piyambakan, rolas, sing padha karo wong, takon bab pasemon mau.
4:11 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau: "Kanggo kowe, iku wis padha kaparingan kekerane Kratoning Allah. Nanging kanggo wong-wong jaba, kabeh wis presented ing pasemon:
4:12 'Supaya, ningali, padha bisa ndeleng, lan ora ndelok; lan pangrungon, padha bisa krungu, lan ora ngerti; supaya aja padha bisa diowahi, lan dosa sing bakal pangapura. ' "
4:13 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau: "Apa kowe ora ngerti pasemon iki? Lan supaya, carane bakal ngerti sakèhing pasemon liyané?
4:14 Sing nyebar, nyebar pangandika.
4:15 Saiki ana sing sadawane dalan, tembung ing disebar. Lan nalika padha krungu, Iblis cepet teka ngilangi pangandika, kang kasebar ing atiné.
4:16 Lan Kajaba, ana sing disebar watune. iki, nalika krungu tembung, langsung nampa kanthi seneng.
4:17 Nanging wong-wong ora ana oyode, lan supaya padha kanggo wektu winates. Lan nalika Mangsa Kasangsaran sabanjuré lan buron mengkene amarga saka tembung, padha cepet tiba adoh.
4:18 Lan ana wong sing kasebar eri. Iku wong-wong kang padha ngrungokaké pangandika,
4:19 nanging tugas jagad, lan ngapusi kasugihan, lan kepinginan bab liyane lumebu sarta suffocate tembung, lan iku èfèktif tanpa woh.
4:20 Lan ana sing sing sing disebar lemah apik, kang padha ngrungokaké pangandika lan nampa; lan iki metokake woh: sawetara telung puluh, ana kang tikel sawidak, lan sawetara satus. "
4:21 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau: "Punapa wong mlebu lampu supaya panggonan iku ing sangisoré genthong utawa dipapanaké ing longan? Bakal ora ditumpangake padamaran a?
4:22 Kanggo ana apa-apa didhelikake sing ora bakal kawiyak. Ora ono apa-apa rampung ing rahasia, kejaba iku bisa digawe umum.
4:23 Sing sapa duwe kuping kanggo ngrungokake, ngrungokna. "
4:24 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau: "Coba apa sing krungu. Kanthi langkah apa wae wis diukur metu, iku bakal diukur maneh, lan liyane bakal ditambahake kanggo sampeyan.
4:25 Kanggo sapa wis, kanggo wong iku bakal kaparingan. Lan sing sapa duwé ora, saka wong setitik wis bakal digawa lunga. "
4:26 Lan ngandika: "Kratoné Allah iku kaya iki: iku kaya wong padha nyemplungaké wiji ing tanah.
4:27 Lan dheweke turu lan mengkene, wengi lan dina. Lan germinates wiji lan mundak akeh, sanadyan kang ora ngerti.
4:28 Bumi iku metokake woh siap: pisanan tanduran, banjur kuping, sabanjuré gandum mentes ana ing wulèné.
4:29 Lan nalika woh wis diprodhuksi, langsung kang dikirim metu arit ing, amarga harvest wis teka. "
4:30 Lan ngandika: "Kanggo apa kita mbandhingaké Kratoning Allah? Utawa apa pasemon kudu kita mbandhingaké?
4:31 Iku kaya wiji sawi kang, nalika disebar ing bumi, kurang saka sakèhing wiji kang ana ing bumi.
4:32 Lan bareng wis disebar,, dibedhol lan dadi gedhé dhéwé saka kabeh tetanduran, lan mrodhuksi cabang gedhe, dadi luwih supaya manuk bisa manggon ing bayang-bayang sawijining. "
4:33 Lan karo akeh pasemon kuwi medhar pangandika marang wong-wong mau, akeh sing lagi padha bisa krungu.
4:34 Nanging iya ora nganggo kanggo wong-wong mau tanpa pasemon. Nanging kapisah, jlentrehe kabeh iku marang murid-muridé.
4:35 Lan ing dina sing, nalika sore wis teka, Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau, "Ayo kita nyabrang."
4:36 Lan ngecam déwéké akeh, padha nggawa wong, supaya kang ana ing salah siji boat, lan prau liyané padha karo wong.
4:37 Lan badai angin gedhe dumadi, lan ombak nyuwil liwat prau, supaya prauné kang kapenuhan.
4:38 Lan kang ana ing buritan prau, turu ing guling. Lan padha tangi wong lan ngandika marang wong, "Guru, Panjenengan ora urusan sampeyan bilih kawula sami katiwasan?"
4:39 Lan ngadeg, Panjenengané banjur ndukani angin, lan ngandika marang sagara: "Nggawe bisu. Bakal stilled. "Angine nuli mendha. Lan tenang gedhe dumadi.
4:40 Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau: "Yagéné kowé padha wedi? Apa kowe isih kekurangan iman?"Lan padha disabetake karo wedi banget. Lan padha rasanan, "Sapa kowe mikir iki, sing loro angin lan segara manut marang?"

dataset: uonlp/CulturaX


text:
Sitiotio kuwe salah siji nang , propinsi Sumatera Utara, Indonesia.
Referensi


text:
swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadilaga, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Panular kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Panular kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Dipanagara. 1. Kangjêng Pangeran Arya Dipawinata.
2). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Kusumayuda. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda.
2. Kangjêng Pangeran Arya Purbanagara, Kolnèl Kumêndhan Prajurit dalêm jawi lêbêt sadaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natapura kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Natapura kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Jayakusuma kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura. 1. Kangjêng Pangeran Arya Mandurarêja. Jawi 23/3 6 92. Wêlandi 7/9 63.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya kaping 2, wontên nagari Mênadho.
2. Kangjêng Pangeran Arya Danukusuma. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
1. Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma.
3). Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 5.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wêlandi 27/3 65.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2. krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kapisan. 1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgakusuma kaping 2.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat
mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura kaping 2. Jawi 10/7 6 92. Wêlandi 21/12 63.
4). Buyut dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 3.
Wayahipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. Jawi 12/11 1 87. Wêlandi 12/6 59.
2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Kangjêng Panêmbahan Juru Martani.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3. putranipun [pu...]
[...tranipun]
swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58. Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2.
Putranipun Radèn Mas Kolnèl Arya Adiwinata. Jawi 21/7 2 88. Wêlandi 13/2 60.
5). Pangeran ing Kamangkunagaran, ingkang ngabdi ing Kasunanan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, Litnan Kolnèl Phanstaph, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng sapunika. Jawi 7/8 8 94. Wêlandi 25/12 65.
2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wêlandi 15/11 58.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya
Suryaamijaya kapisan, ingkang putra swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2. Jawi 29/3 7 93. Wêlandi 1/9 64.
Ing ngandhap punika kawontênanipun ing Kamangkunagaran.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4 ajêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang jumênêng piyambak. Ridêr Nèdêrlansê leyo, Kolonèl Ajidan dalêm mrunggan Sri Maharaja Nèdêrlan saha Kumêndhan ing Lesiyunipun piyambak. Kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adiwijaya ingkang kapisan patutan saking ingkang garwa putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, Khurup Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759, taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawanwêlas. Ingkang wuragil miyos, putri seda sarêng kalihan ingkang ibu, ing taun Jimakir 1778, taun Wêlandi


text: Max Born (Breslau, 11 Dhésèmber 1882 – Göttingen, 5 Januari 1970) iku sawijining fisikawan lan matématikawan Jerman kang pangaribawané gedhé ing widhang mékanika quantum. Dhèwèké uga mènèhi sumbangsih gedhé ing ngèlmu fisika padhet, optika lan uga mimpin sawatara fisikawan wigati ing dasawarsa 1920-an lan 1930-an. Ing taun 1954, Max Born uga menang Bebungah Nobel Fisika ing taun 1954 (karo Walther Bothe).


text: Apa ana laporan ing Google Semalt kanggo durasi kunjungan kanggo seluler mung?


text:
Prastawa
 Magdeburg, saiki ing Jerman mèh kabesmi entèk déning kobongan gedhé.
Lair
Séda
1118


Beryllium minangka elemen ing sel nomer papat tabel sistem periodik. Sing paling entheng saka kabeh logam bumi sing misuwur. Beryllium ditemokake ing watu langka lan terkenal kayata zamrud, morganite lan aquamarine. Senyawa berilium lan berilium beracun nanging duwe akeh aplikasi penting ing industri aerospace, pertahanan, kesehatan, nuklir lan telekomunikasi.
Posisi beryllium ing tabel unsur periodik.
1. Dijenengi jeneng "beryllos", jeneng Yunani kanggo mineral beryl, unsur kasebut asale dikenal minangka "glukinium" - saka basa Yunani "glykys", tegese "manis" - kanggo nggambarake rasa khas. Nanging, ahli kimia sing nemokake sifat unik beryllium iki uga nemokake yen asline beracun banget mula ora bisa dirasakake.
Logam Beryllium
2.. Yen dibandhingake karo kaku tartamtu saka baja, kaku spesifik Beryllium 6x luwih akeh!
3. Sanajan Beryllium minangka logam sing alus, umume angel lan ing suhu ruangan, iki kalebu elemen rapuh.
4. Beryllium babar pisan ora magnetik. Amarga sifat iki sistem radar lan radio wis disetel kanthi apik nganggo logam iki.
Beryllium akeh digunakake ing reaktor nuklir
5. Beryllium umume digunakake ing reaktor nuklir minangka moderator, penyerap neutron, tameng lan reflektor.
6. Kristal beryl murni ora ana warna, nanging kalebu unsur liyane ing beryl nggawe permata warna-warni lan berharga. Zamrud, morganit lan aquamarine minangka bentuk beryl sing larang regane.
Emerald
7. Beryllium digunakake ing nuklir minangka moderator lan reflektor neutron.
8. Kakehan paparan beryllium bisa nyebabake penyakit paru-paru sing diarani berylliosis.
9. Ana gunggunge jumlah ing atmosfer lan banyu segara, kanthi konsentrasi sing rada luwih dhuwur ditemokake ing lepen.
10. Beryllium ana luwih saka 100 mineral, nanging angel diekstraksi.


text:
Prastawa
 1 Maret-Serangan Umum ngrebut bali Yogyakarta
 7 Mèi-Prajanjen Roem-Royen ing Jakarta
 7 Agustus-DI/TII Kartosuwiryo ing Jawa Barat
 23 Agustus-2 November-Konferensi Meja Bunder ing Den Haag, Walanda
 27 Dhésèmber-Ngadege Républik Indonésia Serikat
Lair
 9 September-Susilo Bambang Yudhoyono, jenderal, pulitikus, Présidhèn Indonésia
Séda
 7 Mèi-Arie Frederik Lasut, Jogjakarta
 5 September-Robert Wolter Monginsidi, Makassar
 30 Januari-Sam Ratulangi GSSJ, Jakarta
 24 Fèbruari-Supeno
1940-an
1949


text:
20. sayêkti abot pucuknya | kayu iku kèh kacêlub ing warih | kêdhik kang nèng dharat iku | yêkti balik kewala | yèn wus tatas oyode jomplang puniku | pucuke kang anèng ngandhap | nuli bongkot jêbul nginggil ||
Ing wulan Mèi punika adêging kabudidayan ing Dhèli sampun 75 taun, ing ngriku dipun wontênakên pahargyan agêng-agêngan, ingkang dipun adani dening para tuwan-tuwan kabudidayan. Miturut katrangan, ingkang cikal bakal, inggih punika ingkang pados pasitèn ingkang sakawit badhe dipun tanêmi sata, Tuwan Nienhuys, ing diwasanipun ing Dhèli salaladanipun lajêng dados gêmah raharja saha misuwur.
Wayah jam nêm sore diyan-diyan ing dalan apadene ing omah-omah wis padha murub. Ana bocah lanang jênêng Soehardi lagi lungguh ana ing ngarêp. Dhèwèke ketoke kêsêl bangêt. Ya mèmpêr, sabab mêntas badminton, tandhane dhèwèke isih nyêkêl racket. Soehardi iku bocah sêkolah Mulo lagi pangkat I. Dhèwèke sênêng bangêt marang kasênêngan, apa manèh marang muzik, nganti sok nglirwakake pasinaone.


text: Petarukan kuwe salah sijining kelurahan nang kecamatan Petarukan, Pemalang, Jawa Tengah, Indonesia.


, kajawi namung ngangge kudhung ngangrangan waja, ingkang kêbak êrah.
Sanadyan piyambakipun sagêd ngasorakên naga Gurindayêksa, ingkang anjalari praja Ruslan linuwaran saking pangridhuning naga wau, ewasamantên botên sande mêksa dados gêgujênganing tiyang kathah, manawi ngantos lumêbêt ing kitha Kiyèp cara makatên wau, salajêngipun Dhobrinya nuntên bêngok-bêngok malih ngundang rencangipun jalêr. Nanging anggènipun bêngok-bêngok wau tanpa damêl. Ing ngriku lajêng tuwuh raosipun, bilih dhatêngipun wontên ing Kiyèf, botên badhe kaanggêp kadosdene prajurit ingkang mêntas unggul juritipun, nanging malah dados gêgujêngan. Salêbêtipun Dhobrinya nandhang prihatos wau, dumadakan saking katêbihan piyambakipun sumêrêp wontên kapal kalih bêbandhangan nuju mriku. Lan sakala punika piyambakipun lajêng sumêrêp, bilih ingkang dhatêng wau rencangipun jalêr ingkang numpak kapal sarwi nuntun kapalipun piyambak. Bingahipun Dhobrinya ing wêkdal punika tanpa upami. Sabab sakenjing punika piyambakipun ngrumaosi sampun linuwaran saking bêbaya rambah kaping kalih. Ingkang kapisan bêbaya badhe pinêjahan ing naga, ingkang kaping kalih bêbaya badhe dados gêgujênganing tiyang kathah. Ing sanalika punika gagasanipun ingkang ngaluk-aluk wau tuwuh malih, awit lumêbêtipun ing kitha Kiyèf, botên ngêmungakên numpak kapal sarwi mangangge kaprajuritan kemawon, ugi klayan nyangking têlalening naga tiga iji, ingkang punika, botên kenging botên, sakêdhap kemawon namanipun têmtu tumuntên kawêntar ing saindênging praja. Makatên mênggah ingkang dados gagasanipun Dhobrinya.
Sarêng lampahipun rencang wau sampun anyêlaki bandaranipun, enggal-enggal piyambakipun mandhap saking kapalipun, sarta sêmu isin tuwin ajrih, ujug-ujug piyambakipun angrungkêbi sukunipun Dhobrinya, prêlu nyuwun pangapuntên, piyambakipun angakêni lumajêng jalaran saking ajrihipun dhatêng naga wau, sarta lajêng ambêkta lumajêng kapal punapadene panganggenipun kaprajuritan bandaranipun. Sarêng piyambakipun sumêrêp naga kesah malih piyambakan, pamanggihipun botên sanès, bandaranipun tamtu kantun balungipun thok kemawon. Sêdyanipun rencang balung-balung wau badhe kabêkta dhatêng Kiyèf. Sarêng sumêrêp bilih bandaranipun wilujêng botên kirang satunggal punapa, rumaos isin sangêt, dene ngantos nilar lumajêng bandaranipun ingkang ing kala punika wontên ing salêbêting bêbaya wau. Nanging ing wêkdal punika ajrih saha pangaji-ajinipun dhatêng bandaranipun saya wêwah. Sabab piyambakipun botên gadhah pangintên babarpisan, bilih samantên kadibyaning bandaranipun wau. Rencang punika tansah ngrungkêbi sukunipun Dhobrinya tanpa andêngèngèk babarpisan. Ing batos rencang angunandika: botên kenging botên piyambakipun tamtu dipun kêthok gulunipun, utawi dipun gada sirahipun. Nanging botên makatên, malah sajak botên sabar bandaranipun andhawuhi makatên:
He, enggal ngadêga, aku tumuli tulungana angrasuk busanaku kaprajuritan.
--- 1120 ---
Bingahipun rencang jalêr wau tanpa upami, dene ing sêmu bandaranipun botên nêdya paring ukuman punapa-punapa. Kalayan cikat piyambakipun nuntên anjênggèlèk tangi saking anggènipun angrungkêbi sukuning bandaranipun wau, saha lajêng enggal-enggal angrencangi bandaranipun anggening ngagêm kaprajuritan wau. Sarêng sampun rampung, têlale naga tiga wau lajêng kapasang wontên ing sisihing lapak, murih sagêda kasumêrêpan ing tiyang. Sasampunipun makatên, sadaya dêdamêlipun Dhobrinya lajêng kaaturakên, inggih punika: pêdhang, gada, towok tuwin gandhewa sajêmparingipun. Ing batos pun rencang kêpengin sangêt anyumêrêpi kadospundi ingkang sampun kalampahan wontên ing ngriku, nanging nyuwun mitêrang ajrih, awit angrumaosi sampun anggadhahi kalêpatan nilar lumajêng bandaranipun, amila inggih lajêng namung kèndêl kemawon. Sarêng Dhobrinya sampun minggah ing kapal, pun rencang lajêng enggal-enggal nyengklak kapalipun, saha tut wingking dhatêng ing pundi puruging bêndaranipun.
Ing kala punika suryanipun taksih inggil, lan langitipun katingal biru padhang. Dumadakan ujug-ujug lajêng pêtêng, kadosdene suryanipun katutupan ing mega, lan punapa ingkang tiningalan dening Dhobrinya, kadosdene wontên ayang-ayang agêng, ingkang adamêl pêtênging jagad. Dhobrinya lajêng ngungak manginggil, kanthi kagèt tuwin gumun, ing ngriku piyambakipun sumêrêp naga mabur wontên ing awang-awang, klayan anggondhol wanita endah ing warni. Sarêng dipun wawas kanthi wigatos, ing ngriku cêtha bilih wanita ingkang dipun gondhol wau botên sanès kajawi nak dhèrèk nata, Dèwi Pujatisna. Sarêng naga Gurindayêksa sumêrêp dhatêng Dhobrinya, lajêng mabur wontên ing nginggilipun lêrês, saha lajêng kêkitêr wontên ing ngriku. Ing kala punika Dhobrinya lajêng ambêngoki pun naga, supados angandhapna sang pubri.putri. Pun naga botên amangsuli punapa-punapa, ngêmungakên gumujêng latah sajak angerang-erang. Saking soraning gumujênging naga wau, ngantos ing kiwa têngênipun ngriku orêg. Rencang jalêr kasêbut nginggil, ing kala punika saking kagètipun dhawah saking kapalipun, dene kapal ingkang dipun tumpaki Dhobrinya lajêng ng


amenangan ing njero kutha-kutha wilayah adipati, ing kunu pengikuté nyambut kanthi kamewahan.
Upacara nikahané sing katelu Anne digelar nlaika tanggal 8 Januari 1499 (panjenengané nganggo klambi putih, sing netapaké présidhèn kanggo klambi mantèn ing mangsa ngarep), disimpulaké ing kahanan bédha banget sing kaloro. Panjenengané dudu bocah manèh, ananging salah sijining randa ratu, lan nduwèni tekad kanggo njamin diakuiné hak-hak minangka wanita bangsawan sing ndaulat wiwit saiki. Sanadyan garwa anyaré nglakokaké kekuatané panguasa ing Britannia, panjenengané kanthi resmi ngakoni haké kanthi gelar "Adipati Wanita Bretagne" lan ngetokaké keputusan kanggo jenengé.
Minangka salah sijining adipati wanita, Anne kanthi kuat mbéla kebebasan wilayah adipatiné. Panjenengané ngatur prastawa pernikahan anake, Claude, kanthi Charles saking Luksemburg ing taun 1501, kanggo gawé kuat aliansi Perancis-Spanyol lan nggenahaké Prancis suksès ing perang-perang Italia; ananging, Louis gawé keputusan prastawa pernikahan kuwi nalika nduwe firasat kayané Anne ora ngasilaké keturunan lanang. Sewaliké, Louis ngatur salah sijining prastawa pernikahan antarané Claude lan pewaris tahta Prancis, Francis saking Angoulême. Anne, gawé keputusan kanggo njaga independen Bretagne, nolak tekan mati kanggo sanksi prastawa pernikahan kuwi, sewalike ndorong Claude kanggo nikah karo Charles, utawa kanggo wilayah adipati diwarisaké putriné sing liyané, Renee. Prastawa Pernikahan Claude lan Francis akhiré digelar ing taun kuwi sawisé Anne tilar donya.
Tilar Donyané[sunting | sunting sumber]
Anne gagal kanggo urip ing mangsa adem taun _PHONE_, sekarat amarga serangan ginjal batu ing Chateau of Blois. Panjenengané dikubur ing kuburan Santo Denis. Upacara pemakamané dilangsungaké kanthi nggumunaké, yaiku sasuwené 40 dina, lan menehi inspirasi kanggo kabèh upacara pemakaman kerajaan Prancis tekan abad ka-18. Requiem kanggo Anne kemungkinan gedhé dikarang déning pengarang terkenal yaiku Johannes Prioris.[3]
Mitirut wasiaté, atine dipanggonaké ing salah sijining peti sing dilapisi nganggo émas, salanjute diangkut ing Nantes, ing tanggal 19 Maret 1514, ing salah sijining lemari wési ing biara Carmelite, ing salah sijining kuburan sing digawé kanggo wong tuwané, salanjuté dipindahaké ing Katedral Santo Pierre. Peti sing isiné ati Anne, Adipati Wanita Bretagne yaiku salah sijining kothak lonjong, bivalvular, digawé saka lembaran emas sing bisa disurung manèh lan disambung karo engsel, selebaran saka emas cordelière lan ditutup nggango salah sijining mahkota saka lili lan semanggi. Peti kuwi ditulisi:
- En ce petit vaisseau
- De fin or pur et munde
- Repose ung plus grand cueur
- Que oncque dame eut au munde
- Anne fut le nom delle
- En France deux fois royne
- Duchesse des Bretons
- Royale et Souveraine.[4]
Peti iki digawe déning salah sijining pande wesi anonim saka wangsa Blois, mungkin digambar déning Jean Perréal. Ing taun 1792, printah saka Convensi Nasional, peti jenazah kuwi dikeruk, dikosongaké, lan disita minangka bageyan saka koleksi logam mulia sing nduwé hubungan karo gereja-gereja, lan dikirim menyang Nantes kanggo dilebur. Ananging, peti kuwi disimpan ing Perpustakaan Nasional, lan dibalekake ing Nantes taun 1819, disimpen ing sapropirané mangsa, lan ing njero Musium Dobrée wiwit taun 1896.
Wasiate Anne uga dirundingaké suksesi Bretagne saka putri kaloroné, Renee. Babagan iki dilerwehaké dening garwané sing ngakoni Claude minangka Adipati Wanita lan ngawinkaké panjenengané karo Francis.
Karakter pribadhi[sunting | sunting sumber]
Anne yaiku salah sijining wanita sing pinter sing ngentekaké wektuné ing administrasi Bretagne. Panjenengané digambaraké minangka salah sijining wanita sing pinter, kemayu lan bangga ing tabiate.[5] Panjenengané nggawé pengamanan otonomi Britannia, lan pelestarian Kadipaten ing njaba mahkota Prancis, karya uripé, sanadyan tujuan kuwi gagal ora suwé sawise tilar donyané.
Anne uga minangka salah sijining pelindung kesenian lan seneng musik. Salah sijining kolektor produktif saka permandani, mungkin banget menawa permandani jaran sing nduwé sungu saiki dipajang di museum The Cloisters ing Kutha New York sing ditugasake dening panjenengané kanggo perayaan prastawa pernikahané karo Louis XII.[6] Panjenengane uga nugasaké salah sijining buku naskah Prancis (Book of Hours), sing dikenal minangka The Great Hours of Anne of Brittany. Panjenengané uga gawé institusi Pelayan Kehormatan Ratu ing istana.
Siji saka sikilé Anne luwih cendek saka sijiné, lan nggawé abot sisih. Kanggo ndandani masalah iki, panjenenegané nganggo sepatu sing ana hak sing luwih dhuwur saka sikil sijiné.
Anne nyimpen salah sijining kothak watu permata. Panjenengané kanthi acak bakal milih siji saka watu-watu kuwi kanggo pengunjungé.
Panjenengané minangka ibu sing setia, sing ngentèkaké akeh wektuné karo anak-anaké. Kanggo putrané, Charles-Orland, panjenengané nugasake salah sijining buku donga, sing nduwé tujuan kanggo ngajaraké carane donga, lan minangka pemandu kanggo panjenengané minangka calon Raja Perancis; ananging, Charles-Orland tilar donya ing taun 1495, lan ora ana putra liya sing urip luwih saka sapropirané minggu.
Ing Prastawa pernikahané karo Charles VIII, yuswa 14 taun, Anne digambaraké minangka salah sijining prawan sing enom lan ayu; nalika prastawa pernikahané karo Louis, yuswa 22, sawisé ping pitu ngandut tanpa anak sing slamet, panjenengané digambaraké minangka wanita sing nduwé rai sing pucet lan lesu. Ing pungkasan uripe, nalika yuswa 36 taun, panjenengané ngandut ping 14, kanthi 7 anak sing lair mati. Saka 7 sing slamet, mung rong anak sing slamet saka mangsa cilik.
Nikahé lan Keturunané[sunting | sunting sumber]
Nikahe sing kapisan Anne tanggal 19 Desember 1490, minangka nikahané wali karo Maximilian saking Habsburg. Prastawa pernikahan kuwi dibubaraké déning Paus ing taun salanjute; amarga mung léwat wali (ora kanthi p


text:
tambah imanipun. Boten malah saya ajrih, saya wedi boten. Ananging saya tambah imanipun dhumateng Allah ta'ala.
Para sedherek jamaah shalat jum'at ingkang dipun Rahmati dening Allah ta'ala. Kanthi kula lan panjengen ndherek dhumateng Al Quran lan Sunnah niki ateges kita sampung mbangun miturut dhumateng Allah, mbangun miturut dhumateng kanjeng rasul shalallahu 'alaihi wa sallam. Estu estu tresna dhumateng Allah lan rasulipun.
Nalika kita purun nurut dhumateng Allah lan rasul. Samangke badhe manggih keslametan, bagya mulya, keberkahan, ketentreman, rahmat sih wilasanipun Allah. Benten kalian tiyang tiyang ingkang ajrih, tiyang ingkang boten purun ndherek dhumateng dalil. Panggesanganipun boten tentrem, shalatipun ugi dereng mesthi leres.
Pramila saking menika senadyan angelipun kados menapa kita sedaya kedah tansah manut dhumateng dalil. Menika pinangka dhawuh saking Allah lan rasulipun. Ingkang kedah tansah kita emut, emut, kita pitadosi, kita fahami, lan kita amalaken sadangunipun gesang. Ngantos dumugi puputing yuswa.
Mugi mugi khutbah menika manpangati kagem diri kula pribadi piyambak lan kagem sedaya jamaah. Mugi Allah tansah paring istiqamah kagem kula panjengan sedaya wonten sanginggilipun Islam adhedhasar Al Quran lan Sunnah jumbuh kalian pemahamanipun para ulama salaf.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بَارِكِ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ الْأَحْيَاءَ مِنْهُمْ وَالْأَمَوَاتِ إِنَّكَ سَمِيعٌ قَرِيبٌ مُحِيبُ الدَّعْوَاتِ
رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِأَخْوَانَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
اللهم إنا نَسَألُكَ الْهُدَى وَالثَّقَفَ وَالْعَفَافَ وَالْغَفْرَى. اللهم إنا نَعُوذُ بِكَ مِنَ زَوَالِ نِعْمَتِكَ وَتَحُولِ عَافِيَتِكَ وَفُجَاءَةِ نِفْمَتِكَ وَجَمِيعِ سَخَّطِكَ.
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقَنَا عَذَابَ النَّارِ.
وَصَلَى اللَّهُ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحِبِهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ تَبَعَّهُمْ يُحْسَانٌ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ.
وَآخِرَ دَعْوَانَا أَنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ


Luwang ireng
|Relativitas umum|
|Topik-topik kakait|
Luwang ireng (basa Inggris: black hole) iku siji pamusatan massa sing cukup gedhé saéngga ngasilaké gaya gravitasi sing gedhé banget. Gaya gravitasi sing gedhé banget iki nyegah apa waé lolos saka pamusatan mau kejaba liwat prilaku trowongan kuantum. Medan gravitasi kuwat banget saéngga kacepetan ucul ing saceraké nyeraki kacepetan cahya. Ora ana siji waé, kaleburadiasi elektromagnetik sing bisa lolos saka gravitasiné, semono uga cahya mung bisa mlebu nanging ora bisa metu utawa ngliwati gravitasi mau, saka kéné diantuki tembung "ireng". Istilah "luwang ireng" wis kasebar wiyar, sanadyan iku mau ora nunjuk marang siji luwang ing teges biyasa, nanging wujud siji wewengkon ing akasa ing ngendi kabèh ora bisa bali. Sacara téoritis, luwang ireng bisa nduwéni ukuran apa waé, saka mikroskopik tekan ing ukuran alam raya sing bisa diamati.
Téyori[besut | besut sumber]
Téyori anané luwang ireng sepisanan diajokaké ing abad kaping 18 déning John Michell lan Pierre-Simon Laplace, sabanjuré dikembangaké déning astronom Jerman sing jenengé Karl Schwarzschild, ing taun 1916, kanthi dhasar téyori relativitas umum saka Albert Einstein, lan saya dipopulèraké déning Stephen William Hawking. Saiki akèh astronom sing percaya yèn mèh kabèh galaksi ing alam semesta iki nglilingi luwang ireng ing pusat galaksi.
John Archibald Wheeler ing taun 1967 awèh jeneng "Luwang Ireng" saéngga dadi populèr ing donya malah uga dadi topik favorit para panulis fiksi èlmiah. Awaké dhéwé ora bisa mirsani luwang ireng nanging bisa ndhetèksi materi sing katarik utawa kasedhot mrana. Kanthi cara iki, para astronom nyinaoni lan ngidhentifikasi akèh luwang ireng ing akasa liwat observasi sing ngati-ati banget saéngga diprakirakaké ing akasa dihiyasi déning mayuta-yuta luwang ireng.
- Mula bukané Luwang Ireng
Luwang ireng karipta nalika siji obyèk ora bisa tahan saka kakuwatan tekanan gaya gravitasiné dhéwé. Akèh obyèk (kalebu srengéngé lan bumi) ora bakal dadi luwang ireng. Tekanan gravitasi ing srengéngé lan bumi ora nyukupi kanggo ngliwati kakuwatan atom lan nuklir ing njeroné sing sifaté nglawan tekanan gravitasi. Nanging sawaliké kanggo obyèk sing massané gedhé banget, tekanan gravitasi iku sing menang.
- Tuwuhing Luwang Ireng
Massa saka luwang ireng terus tambah kanthi cara nyekel utawa nyedhot kabèh materi ing saceraké. Kabèh materi ora bisa mlayu saka jiratan luwang ireng yèn liwat cedhak banget saka luwang ireng iku.Dadi obyèk sing ora bisa njaga let sing aman saka luwang ireng bakal kasedhot. Béda karo reputasi sing disandhang saiki sing nelakaké yèn luwang ireng bisa nyedhot apa waé ing sekitaré, luwang ireng ora bisa nyedhot materi sing leté adoh banget saka luwang ireng mau. Luwang ireng mung bisa narik materi sing liwat sacedhaké. Contoné: bayangna srengéngéné awake dhéwé dadi luwang ireng kanthi massa sing padha. Pepeteng bakal nutupi bumi amarga ora ana pancaran cahya saka luwang ireng, nanging bumi bakal tetep ngupengi luwang ireng mau kanthi let lan kacepetan sing padha karo saiki lan ora kasedhot mlebu ing luwang ireng iku. Bebaya bakal ana yèn buminé awake dhéwé leté 10 mil saka luwang ireng, lan iki isih adoh saka kasunyatan amarga leté bumi lan srengéngé saiki 93 yuta mil. Luwang ireng uga bisa tambah massané kanthi cara tubrukan karo luwang ireng liyané saéngga dadi siji luwang ireng sing luwih gedhé.
Pranala njaba[besut | besut sumber]
- HubbleSite - Réferènsi jangkep ngenani Luwang ireng saka situs teleskop ruang akasa Hubble, NASA
- Ensiklopedi Luwang ireng
|Artikel iki minangka artikel rintisan. Kowé bisa ngéwangi Wikipédia ngembangaké.|
|Artikel fisika iki minangka artikel rintisan. Kowé bisa ngéwangi Wikipédia ngembangaké.|


text: Maja kuwe salah siji kecamatan nang , Jawa Barat, Indonesia.


ak, punika dora. Sabab kala pambêktanipun pêthi dipun bikak sami dipun uningani yêktos yèn kothong, dening ingkang kathah-kathah inggih sami taksih sêdaya, mênggah bab kèsèr wau, punika ing ngajêng sampun sah kula tumbas, kèsèr 6, lêmbu 12 rêgi 700 rupiyah pêthak. Ing wusananipun namung kèsèr 5 lêmbu 10, namung rêgi 580 rupiyah pêthak. Jangji bayar sabibaripun giling, dening kèsèr utawi lêmbu, mila sami kula bêkta dhatêng nêgari, sabab sampun kangge lami kathah ingkang risak. Badhe kula dandosakên kenginga dipun angge malih. Kula katêrka nyambut yatra punika dora, rencang
kula dêmang ing Kuwarakan ingkang dipun lungi yatra 200 rupiyah pêthak, dipun kèn ngangge balônja, pun dêmang lajêng lapur dhatêng ing kula, kula lajêng aparing sêrat kula kèn nyukakakên dhatêng pun Cina wau, minôngkaa dados pêthukipun.
Mênggah gugatipun ing yatra balônja kathah têlasipun. Punika kula botên sumêrêp. Sabab sampun sami kalêbêt ing jangji, sami mêdalakên wragat piyambak-piyambak. Angsalipun gêndhis sapintêna kapalih, ing wusana gêndhis dipun inggatakên dhatêng ing Sêmawis, botên kalayan idi kula.
Wondening pun Ranakartika, kalihan Dêmang babêkêl ing Kuwarakan sadaya, sami kagugat anjarah rayah barangipun kathah, ingkang punika mugi kapirsaa tiyangipun piyambak-piyambak. Inggih sami kula aturakên sarêng kalayan sêrat punika, saha kauningana, têbu sawontênipun tanêman inggal, kalayan badhe kula wiwiti giling tumuntên.
Ingkang punika, kula inggih botên suka botên tarima, gêgadhahan kula têbu kadamêl risak kathah kang botên kagiling, kalajêng malah sami pêjah, utawi pêngrisakipun dhatêng ing siti dhusun, sabab ing ngajêng kula sukani papan ing têgil botên ajêng, kêdah nêdha ing salêbêtipun ing padhusunan. Wusana namung giling sakêdhap lajêng botên giling. Kaping tiganipun malih, anggènipun tilar ing prajangjean, mênggah pamalihipun ing gêndhis, wontên ing panggenan. Ing wusananipun dèrèng ngantos kapalih lajêng kabêkta dhatêng ing Sêmawis tanpa sanjang tanpa idi kula, punika atas kula botên narima, kula nyuwun sih pangadilanipun saudara dalêm kangjêng tuwan residhèn mayor ing Surakarta, punapa ingkang dados ing pangadilanipun.
Kasêrat Sêtu kaping 29 wulan Jumadilawal, ing taun Dal ôngka 1767.


text: [...kawan] kapêrnah kilèn. Mênggah paturanipun sami kados paturanipun Ki Sakrama, kang sampun kasêbut ing ngajêng wau punika, saha purun nyanggi supaos imbaripun.


text:
Tanjung Raya kuwe salah siji nang , propinsi Lampung, Indonesia.
Referensi


text:
Sukaharja iku kacamatan ing Kabupatèn Sukaharja.
Réferènsi
Kacamatan ing Kabupatèn Sukaharja
Kacamatan ing Jawa Tengah


text:
Matenggeng iku désa ing Kacamatan Dayeuhluhur, Kabupatèn Cilacap, Provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Uga delengen
 Dayeuhluhur, Cilacap
 Kabupatèn Cilacap
Pranala njaba
 Situs Resmi Kabupaten Cilacap


text:
estri wau boten purun kula bekta dhateng tanah ngriki, punapa ingkang putra Iskak kula bekta wang sul dhateng tanah ing leluhur panjenengan?" 6 Nanging Rama Abraham dhawuh marang kang abdi: "Poma aja pisan-pisan anakku kokbalekake mrana! 7 Sang Yehuwah Allah ing swarga, kang wus nimbali aku saka ing omahe bapakku lan saka tanahe kulawargaku, kang wus paring pangandika marang aku, malah nganggo supaos: Turunira bakal Sunparingi tanah iki, iya Panjenengane iku kang bakal ngutus malaekate lumampah ana ing ngarepmu, temah kowe mesthi bakal bisa ngolehake jodho anakku saka ing kana, 8 ewadene saupama wong wadon mau ora gelem kokajak mrene, kowe luwar saka sumpahmu marang aku, mung poma anakku aja kokbalekake mrana!" 9 Abdi mau banjur numpangake tangane ana sangisore cethike Rama Abraham bendarane, banjur sumpah ing bab prakara iku.
10 Abdi mau tumuli nyawisake untane bendarane sepuluh, banjur budhal nggawa peni-peni rajapeni kagungane bendarane, parane njujug menyang Aram-Mesopotami ing kuthane Nahor. 11 Ing kono unta-untane dijerumake cedhak belik sajabane nagara; ing wayah sore wancine wong wadon padha metu ngangsu. 12 Abdi mau tumuli matur: "Dhuh Yehuwah, Gusti Allahipun bendara kawula Abraham, ing dinten punika
kawula mugi Paduka parengaken saged ngrampungi damel, serta mugi karsaa paring sih kamirahan dhateng bendara kawula Abraham. 13 Lah kawula mapan wonten ing sacelaking belik punika, para anakipun estri tiyang ing kitha ngriki sampun wancinipun medal badhe ngangsu; 14 mugi keparenga kalampahan kados makaten: pundi lare estri ingkang kawula tembungi: Bok junmu kokdhingklukake, aku dakngombe, mangka lajeng mangsuli: Sumangga kula aturi ngunjuk, malah unta panjenengan inggih badhe kula ombeni pisan; supados inggih punika ingkang Paduka calonaken kange abdi Paduka Iskak. Makaten anggen kawula badhe sumerep bilih Paduka sampun paring sih dhateng bendara kawula." 15 Kacarita abdi mau durung nganti rampung anggone munjuk, lah tumuli Ribkah metu -- Ribkah iku putrane Rama Betuel, putrane kakung Ibu Milka garwane Rama Nahor sadhereke Rama Abraham; -- kalawan manggul june. 16 Bocah wadon mau ayu banget rupane, isih prawan durung tau diwori turu wong lanang. Banjur mudhun menyang ing belik serta ngiseni june, nuli bali munggah. 17 Abdi mau banjur methukake serta ngucap: "Engger, aku wenehana ngombe banyu ing junmu iku sathithik bae!" 18 Wangsulane bocah wadon mau: "Sumangga panjenengan ngunjuk." June enggal diudhunake kasangga ing tangane, serta abdi mau ditulungi anggone ngombe. 19 Sawuse tutug enggone menehi ngombe,
banjur ngucap: "Unta panjenengan inggih badhe kula padosaken toya pisan, supados sami saged ngombe ngantos tuwuk." 20 June enggal disuntak ing kolahan, tumuli bali lumayu menyang belik golek banyu maneh, mangkono anggone nggolekake banyu untane kabeh. 21 Anadene wong mau tansah nyawang marang bocahe wadon kalawan meneng, arep nyumurupi apa Sang Yehuwah wus ngolehake gawe anggone lelungan iku apa durung.
22 Kacarita bareng untane wus padha wareg anggone ngombe, abdi mau tumuli njupuk ali-ali mas bobot satengah sekel lan gelang sapasang bobot sepuluh sekel emas kanggo tangane bocah wadon mau, 23 kalawan ngucap: "Kowe iku anake sapa, engger? Aku bok kokkandhani! Apa ing omahe bapakmu ana panginepane kanggo aku sakanca?"
24 Wangsulane bocah wadon marang wong mau: "Kula punika anakipun Bapak Betuel putranipun Embah Milka patutan kaliyan Embah Nahor." 25 Sarta calathune maneh: "Ing griya kula kathah dami saha tetedhan kewan lan ugi wonten papan pasipengan."
26 Ing kono abdi mau tumuli jengkeng lan tumungkul ana ing ngarsane Sang Yehuwah, serta nyebut: 27 "Pinujia Sang Yehuwah, Gusti Allahe bendaraku Abraham kang ora ngingkedi sihe kasetyane marang bendaraku, serta Sang Yehuwah wus nuntun lakuku ana ing dalan kang anjog ing daleme para sadhereke!"
28 Sawuse iku bocahe wadon banjur lumayu aweh weruh marang ibune bab kang mentas
kelakon mau. 29 Anadene Ribkah mau duwe sadulur lanang jenenge Laban. Laban mau banjur lumayu metu methukake wong mau menyang ing belik. 30 Awit bareng weruh ali-ali lan gelang kang ana ing tangane sadulure, lan sawuse krungu kandhane Ribkah sadulure mangkene: "Warna-warna kandhane wong iku marang aku," Laban tumuli methukake wong mau, ketemu isih ngadeg sandhing untane ana ing sacedhake belik, 31 banjur calathu: "Sumangga sadherek ingkang binerkahan dening Sang Yehuwhah, kenging punapa panjenengan wonten ing jawi kemawon? Panjenengan sampun kula tatakaken panggenan lan kula sampun cecawis papan kangge unta panjenengan." 32 Wonge banjur lumebu ing omah, untane padha diuculi lapake lan diwenehi dami serta dipakani, wonge lan kabeh wong kang melu padha dijupukake banyu kanggo wisuh sikil. 33 Nanging bareng disuguh mangan, wong mau banjur matur: "Kula boten badhe nedha, manawi dereng ngaturaken kaperluan kula." Pangucape Laban: "Sumangga panjenengan lairaken!"
34 Wong mau banjur pratela: "Kula punika abdinipun Bendara Abraham. 35 Wondene Sang Yehuwhah sampun mberkahi bendara kula ngantos kelangkung-langkung, ngantos dados tiyang sugih. Dene dipun paringi Sang Yehuwhah menda saha lembu, salaka tuwin mas, abdi jaler lan estri punapa malih unta saha kuldi. 36 Sarta bendara kula putri Sara
garwanipun bendara kula, nalika sampun sepuh mbabar putra kakung patutan saking bendara kula, punika sampun dipun paringi samukawis kagunganipun sadaya. 37 Wondene bendara kula sampun mundhut supaos kula: Anakku poma aja kokgolekake jodho wong wadon panunggalane anake bangsa Kanaan, kang tanahe dakenggoni iki, 38 nanging kowe menyanga ing omahe bapakku lan ing panggonane sanak kadangku, nggolekna jodho


text: Sesean Suloara kuwe salah siji kecamatan nang , Sulawesi Selatan, Indonesia.


text:
Kabupatèn Bekasi iku kabupatèn ing Jawa Kulon. Jembar wewengkon kabupatèn iki ± 1.484,37 km² utawa hèktar. Bekasi kaloka dadi kutha indhustri,sing gedhé dhéwé sak asia tenggara
Kabupatèn Bekasi katata sajeroning 23 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bekasi yaiku:


rih badhe nyariyosakên punapa ingkang dados sêdyanipun, kuwatos bilih tiyang wau botên amung botên purun ambiyantu kemawon, nanging sagêd ugi lajêng madulakên sadaya dhatêng ingkang rama. Amila piyambakipun ngêmungakên lajêng nyuwun dhatêng Polwic supados dipun lilani ngêtêrakên Ayak dhatêng ing palabuhan Dhopêr. Miturut cariyosipun, tumrapipun tiyang sêpuh kadosdene Polwic, ngêtêrakên kêthèk bangkokan dhatêng Dhopêr wau, kados badhe sayah sangêt, kajawi punika manawi Polwic suka palilah piyambakipun ngêtêrakên Ayak wau, badhe dipun sukani arta ingkang botên sakêdhik. Badhe kasambêtan.
--- [1021] ---
Ôngka 66, Rê Wa, 20 Jumadilakir Jimawal 1869, 17 Agustus 1938, Taun XIII
Kajawèn
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Sabtu
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f. 1.50,- Bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun nomêr 1744 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Prancis - Tiyang Bacillendrager Sampun 20 Taun Nêmbe Konangan - Darma Wisata - Marsudi Gêndhing Jawi - Kawontênan Sajawining Praja - Angsal-angsal saking Kêkesahan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
--- 1022 ---
Bab Kasarasan
Tiyang Bacillendrager Sampun 20 Taun Nêmbe Konangan.
Sambêtipun Kajawèn nomêr 62.
Ingkang sampun kalampahan lan ajêg ing nagari Inggris utawi sanèsipun, sadaya tiyang utawi punggawa (personeel), langkung-langkung ingkang nyambut damêl gêpokan toya ing waterleiding bedrijf kêdah dipun priksa kasarasaning badanipun (geneeskundigekeuring). Tiyang ingkang kirang kiyat, lan tiyang ingkang gadhah sêsakit nular, kados ta dysenterie utawi typhus, botên kenging babarpisan nyambut damêl ing ngriku, awit wisa utawi baksilipun sêsakit-sêsakit wau gêsangipun subur wontên ing toya.
Sarèhning wêkdal andandosi pompa installatie lan saubêngipun panggenan pompa wau dipun tandangi tiyang 18 namung salêbêtipun sawatawis minggu sagêd rampung, tur angsalipun tiyang kuli wau pancèn kangelan sangêt, dados rumaosipun Ingenieur ingkang kuwaos ing waterleiding bedrijf punika inggih botên nguwaosi yèn ta kuli-kuli wau nandangana padamêlan ing ngriku.
Sarêng sampun thukul pagêbluk sêsakit typhus ing kitha C. ingkang têtiyangipun ngangge toya saking tuk Ad. ngriku wau, nêmbe sadaya tiyang utawi kuli-kuli ingkang nyambut damêl ing panggenan pompa wau kapriksa dening dhoktêr, pinanggih salah satunggalipun kuli wau gadhah utawi ngandhut baksil typhus ing sêsukêr lan ing êrahipun, nanging tiyang wau botên kraos lan botên rumaos gadhah sêsakit punapa-punapa. Dhoktêripun lajêng ngudi punapa kulawarganipun utawi tiyang sanès ingkang kêmpal sagriya kalihan piyambakipun wontên ingkang sakit typhus. Aturipun kuli wau, yèn ing griyanipun ing wêkdal punika botên wontên tiyang ingkang sakit, nanging dipun èngêt-èngêt ing wêkdal pêrang agêng ing taun _PHONE_ piyambakipun nate kêmpal sapondhokan (sagriya) kalihan tiyang sanèsipun ingkang sami nyambut damêl ing kitha Londhon, ing wêkdal samantên wontên kancanipun ingkang sakit typhus piyambakipun tumut anjagi lan mulasara, amargi ing wêkdal punika nuju pêpêrangan agêng, tiyang ingkang sakit wau mèh botên karimatan utawi botên kapulasara ingkang lêrês dening verpleegster, awit kathah sangêt têtanggêlanipun anjagi têtiyang sakit, murih katulungan dening dhoktêr ngantos saras utawi wilujêng.
Tiyang kuli ingkang anjagi kancanipun ingkang sakit typhus ing taun 1917 wau, têmtunipun sampun katularan sêsakitipun typhus ugi, nanging rèhning badanipun pancèn kiyat, sanajan wisa (baksilipun) typhus sampun nular utawi mlêbêt ing êrahipun, tiyang wau sêsakitipun botên sagêd thukul, namung sampun ngandhut baksilipun typhus lan nama bacillendrager, kados ingkang sampun asring kula andharakên wontên ing Kajawèn ngriki.
Bacillendrager wiwit taun 1917 wusana ing taun 1937 sarêng kuli wau kapriksa êrah lan sêsukêripun [sêsu...]
--- [1023] ---
[...kêripun] pinanggih utawi konangan baksilipun typhus, dados ing salêbêtipun _PHONE_ = 20 taun tiyang bacillendrager wau botên kraos sakit punapa-punapa, nanging baksilipun taksih sagêd nular dhatêng toya, salajêngipun toya ingkang sampun ngandhut baksil punika, yèn kangge ngombe utawi sanèsipun dening tiyang kathah, inggih sagêd nular sêsakitipun dhatêng têtiyang ingkang saras, saha lajêng sagêd dados pagêblug punika.
Dene ing panggenan waterleiding bedrijf ingkang agêng lan kathah punggawanipun, botên kajagi ngantos sagêd anjalari thukulipun pagêblug sêsakit ingkang ambêbayani makatên punika. Manut saking lapuripun inspecteur dhoktêr, pangagêngipun dhoktêr botên tampi lapuripun kêpala utawi ingenieur-ipun waterleiding wau, yèn ing ngriku dipun dandosi lan anggènipun nawa toyanipun dipun kèndêli. Upami pangagênging dhoktêr pirsa yèn tuking toya waterleiding (bron Ad.) badhe dipun dandosi makatên, têmtunipun nagari dhawuh supados toya waterleiding wau dipun tutup sanalika, ing kitha C. ngriku tampi toya saking sanèsipun waterleiding.
Sagêdipun konangan yèn toya saking tuk Ad. ingkang damêl sakitipun tiyang kathah ing kitha C wau, jalaran tiyang nama R. ing kitha ngriku ugi anakipun tumut katrajang sêsakit


ge sawênang-wênang, nanging pandamêl punika pandamêl justitie, pikajêngipun suka pangayoman lan kaadilan.
Dumugi samantên, Tuwan Voorzitter.
--- [49] ---
Ăngka 4, 10 Ruwah Taun Ehe 1860, 11 Januari 1930, Taun V
Kajawèn
Kawêdalakên sabên dintên Rêbo lan Saptu
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan ... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Sungapan lèpèn Bedagai
[Grafik]
Ing ngingil punika gambaripun têtiyang juru misaya ulam wontên ing sungapaning lèpèn Bedagai, dene griya-griya ingkang katingal punika griyanipun têtiyang băngsa Acèh.
--- 50 ---
Jagading Wanita
Raosing Pamanahanipun Priya Limrah
Ananggapi karanganipun sang pinunjul Siti Rusiyah, ing Kajawèn ăngka 96, ingkang wosipun ametani cidraning priya, awêwaton saking dêdongengan ingkang sajatosipun gêgayutan kalihan kawruh kabatinan, lajêng kapiagah kados sanyataning lêlampahan. Sarta lêlampahan padintênan ingkang rèmèh-rèmèh. Tur panimbangipun mawi traju ingkang mèncèng. Liripun, sami-sami dêdongengan, kenging punapa manawi anggènipun Dèwi Banowati botên sêtya ing kakung, botên kenging dipun wastani awon, sabab awrat dening katrêsnan lan kautamènipun priya sanès. Sarêng tiyang agung Menak têka botên sae. Cêr cidraning dhatêng pacanganipun inggih awrat dening kautamèning sanès.
Dene prakawis ambalenjani rêmbag ingkang rèmèh-rèmèh, ingkang kapangandikakakên sampun dados padatan lan ugi kalimrah, têgêsipun limrah padataning priya. Punapa anggèr Siti Rusiyah rêrewa utawi anjarag botên ngawuningani, cidraning rêmbagipun wanita limrah dhatêng kakungipun, ingkang minăngka sisihaning karanganipun wau.
Sajatosipun bab sêtya punika botên dumunung ing priya utawi wanita, namung gumantung asor luhuring kamanungsanipun, dados botên priya botên wanita, sadaya masthi gadhah kasêtyan ingkang kandêl tipisipun manut asor luhuring kamanungsanipun.
O, anggèr, sajatosipun sawêg ingkang nama priya limrah kemawon, botên wêntala ambèbèr cidra lan cacading wanita ing papan rame, ingkang satimbang karanganipun wanita pinunjul kados anggèr. Sanadyan kawiranganing wanita punika dados sêsanggèning priya. Botên jaman dongèng utawi jaman sapunika, punapa kirang kanyataanipun, sadhèrèk priya ingkang anêmahi wirang sangsara malah dumugining pralaya, saking anggènipun labêt anjagi camahing wanita. Punapa wanita limrah inggih makatên. Dadak malah angraosi awoning lakinipun kalihan tăngga, tur mangke manawi tangganipun tumut ngawon-awon, lajêng dipun wadulakên ing lakinipun, hara, hla, rak rèwèl manawi makatên. Sampun, sampun makatên, lo, anggèr, mindhak dipun aturi titêl, namung wanita limrah.
Wusana manawi wontên putra wayah wanita, ingkang anêrusakên pangumêl-umêlipun ing priya, kula botên badhe cawe-cawe malih, sabab kula sampun matur botên mêntala amêlèhakên tindaking wanita ingkang nama awon. Kajawi ingkang namung nama kalintu, dados kenging kalêrêsakên.[5]
D. Prasonta
--- 51 ---
Bab Tanêman
Anggrèk
Para maos tamtunipun inggih sampun sami uninga, ingkang dipun wastani anggrèk, punika băngsa rumput têtuwuhan ing wana, limrah kangge pêthetan, băngsa Walandi kathah ingkang sami rêmên. Gêsangipun kados kêmladhehan, inggih punika nemplok ing kêkajêngan, nanging wontên ugi băngsa anggrèk ingkang tuwuh ing siti, kawastanan anggrèk siti. Jinising anggrèk wau inggih warni-warni, beda-bedaning wujudipun sami gadhah nama piyambak-piyambak, ingkang sêkaripun biru kawastanan anggrèk biru, wungu, jêne, abrit, lan sapanunggilanipun. Simbar, punika inggih bangsaning anggrèk, nanging botên patos pinilala. Anggrèk-anggrèk wau limrahipun ingkang kathah ing wana agêng.
Wondene ingkang badhe kula cariyosakên ing ngriki, inggih punika anggrèk wulan, anggrèk wulan wau sawênèhing tiyang amastani anggrèk kupu, awit wujuding sêkaripun kados kupu, warninipun pêthak, ajèjèr-jèjèr dhêdhencengan urut ing gagang, manawi sêkar limrahipun ing măngsa ngajêngakên jawah. Sami-sami anggrèk, satunggal punika sêkaripun kiyat sangêt, botên purun gègrèk ngantos sawatawis wulan laminipun, mila lajêng kawastanan anggrèk wulan, umuring sêkaripun tarkadhang ngantos 4 dumuginipun 6 wulan sawêg anggègrègi, lajêng thukul malih dumunung ing gagang sanèsipun.
[Grafik]
Papan panggenaning pangupakaranipun anggrèk.
Kawontênanipun ingkang makatên wau murugakên kathah băngsa Walandi ingkang melik, awit kapetang awis wontênipun. Tumrap tiyang ingkang sumêrêp ajining anggrèk wau, anggènipun ngrimati tansah dipun êmi-êmi saèstu, awit asring dipun upadosi dening băngsa Walandi, manawi pancèn anggrèk wau sae, ing dalêm sarakit wontên rêginipun dasanan ngantos atusan rupiyah. Tur tumrap tiyang Jawi botên mêngku wigatos punapa-punapa, purunipun namung sak ngrimati. Dene yèn tumrap băngsa Walandi, ingatasing sêkar anggrèk, pancèn katingal dipun aji-aji sangêt, prêlu kangge pêthetan, minăngka pasrèning gêgriya.
--- 52 ---
Mênggah pananêmipun gampil sangêt, inggih punika manawi manggih thukulaning anggrèk ingkang makatên wau, lajêng kalêbê


text: Sitiluhur iku désa ing kacamatan Cluwak, Pathi, Provinsi Jawa Tengah, Indonésia.