text:
Tycho Brahe (Knudstrup, Dhènemarken, 14 Desember 1546–Praha, Bohemia (saiki Ceko), 24 Oktober 1601) iku siji priyayi ningrat Dhènemarken sing misuwur amarga dhèwèké iku ahli astronom/astrolog (rong bidhang iki durung dibédakaké ing jamané) lan alkimiawan. Dhèwèké dhawuh mbangun Uraniborg, sing dadi lembaga panelitian awal. Kanggo nerbitaké karyané, Tycho nduwé mesin cithak lan pabrik kertas. Asistèné sing misuwur iku Johannes Kepler.
Pranala njaba
 Astronomiae instauratae mechanica, 1602 edition - Faksimil digital jangkep, Lehigh University.
 Astronomiae instauratae mechanica, 1602 edition - Faksimil digital jangkep, Smithsonian Institution.
 Astronomiae instauratae mechanica, 1598 edition - Faksimil digital jangkep, Kapustakan Karajan, Dhènemarken. Uga kalebu pertalan ing basa Dhènemarken lan Inggris.
Tycho Brahe
Tycho Brahe


text: Walah Kang Wono ki mbok dikenalke.. sing rawuh ono angkringan ...

config: jv


text:
Paus Bonifatius IX (Naples Italia, ±1356 – Roma, Italia, 1 Oktober 1404) punika ngasta kalungguhan Paus Gréja Katulik Roma antawis taun (_PHONE_).
Panjenenganipun asma aslinipun Piero Tomacelli
Bonifatius 11
Bonifatius 11
Bonifatius 11

dataset: wikimedia/wikipedia


un enjing | sang dipati tur pamit ing sang pandhita ||
30. catur mangaras ing pada | wus lèngsèr prapta ing jawi | datan kondur mring Bintara | laju lumampah nênêpi | amêrês ing panggalih | Kyai Gêng Sela tan kantun | lan Patih Wanasalam | kapat Sang Iman Sumantri | catur pisan kadang tunggil gurunira ||
31. awirandhungan lampahnya | Natapraja Sang Dipati | ingiring katri sudara | wisata jajah nagari | sagung kang para wali | pininta pandonganipun | sadaya sampun rêmbag | ngèstuti ngrêbat nêgari | para wali samya manjurung pandonga ||
32. kunêng Dipati Bintara | wontên kang kawarna malih | wau ta ingkang tênaya | Jaka Supa Ki Nom nami | ri sêdhêng agêng mangkin | pan sapangon wayahipun | sêlamine tinilar | mring rama langkung prihatin | siyang dalu cêgah dhahar lawan nendra ||
--- 308 ---
33. anendra ing papah gêdhang | yèn boga pindho sêsasi | manjing dadi tapanira | tinarima mring Hyang Widhi | dipun paringi gaib | Ki Ênom sêkti pinunjul | bisa awor lêlêmbat | pandhe ngawang-awang bangkit | tan kawêkèn pandhe ing sajroning toya ||
34. mangkana Supatênaya | marêk ngarsa eyangnèki | têtanya sudarmanira | matur mring eyang dipati | dhuh eyang dhatêng pundi | pun bapa lami tan mantuk | amba arsa nusula | kang eyang ngandi aris |[31] anggèr aja nusul môngsa katêmua ||
35. ramanira lagi lunga | andhèrèk mring Sunan Kali | iya angidêri jagat | kang jinujug datan masthi | rina wêngi lumaris | datansah andon manglangut | yèn lunga tan pêpoyan | têkane datan baribin | ingkang wayah kèndêl dènira têtanya ||
36. kêsaru kang eyang prapta | carakanirèng narpati | Ki Tumênggung Supadriya | dinuta nimbali siwi | wus katur sang dipati | ing Tuban sampun cumundhuk | ngancaran kinèn lênggah | sêmana wus tata linggih | sang dipati ing Tuban anamudana ||
37. Ki Tumênggung Supadriya | sangêt nuwun amangsuli | anuli sinungan mucang | tan dangu dhaharan mijil | langkung sukaning galih | dipati myang ki tumênggung | dene
--- 309 ---
bisa kêpanggya | sukaning tyas tanpa pami | wusnya aso umatur Ki Supadriya ||
38. sang dipati lampah kula | ingutus sri narapati | kinèn nimbali Ki Supa | kinêrig anambut kardi | sagung êmpu rad Jawi | kinêrig mring Majalangu | sami kinèn akarya | dhuwung pusaka narpati | dhapur nagasasra nging tan na kaduga ||
39. mangsuli sang adipatya | sumôngga ing asta kalih | nanging ta putra andika | nuju kesah ngiring-iring | dhumatêng Sunan Kali | sampun lami datan mantuk | punika wayah dika | Supaputra mêntas nangis | tanya bapa arsa nusul kula ampah ||
40. sigra têdhak Supadriya | marêpêki wayahnèki | Supaputra gya cinandhak | binopong ginawa linggih | têtanya Supasiwi | sapa bopong marang ingsun | nauri Supadriya | kakèkira ingsun iki | iya ingsun bapakane ramanira ||
41. Ki Supatênaya bungah | tinuduhkên eyangnèki | lir kêpanggih ingkang rama | bungahe Ki Supasiwi | ya ta kèndêl sawêngi | Supadriya Ki Tumênggung | enjing nuli pamitan | marang Sang Dipati Tubin | Supaputra kêlayu mring eyangira ||
42. tumut marang Majalêngka | dipun ampah ibunèki | nging ki ênom datan kêna | malah
--- 310 ---
mangkat andhingini | ngandika sang dipati | marang putra sang rêtnayu | lah nini turutana | putranira malah dhingin | ki tumênggung lumampah ana ing wuntat ||
13. Pangkur
1. Supadriya nitih kuda | ingkang wayah binoncèngakên ngarsi | langkung suka ki tumênggung | adarbe wayah priya | Supaputra dhasar pêkik warnanipun | samarga-marga cangkrama | sakarsane dèn turuti ||
2. ing marga datan winarna | sampun lêpas wau dènnya lumaris | wus prapta ing Majalangu | laju malêbèng pura | ki tumênggung sigra cundhuk lan sang prabu | Supadriya atur sêmbah | dewaji atur udani ||
3. lêpating lampah kawula | animbali pun Supa tan kapanggih | kesah milwa gurunipun | Jêng Sunan Kalijaga | tan kantênan purugipun kang jinujug | punika Supatênaya | pun Ênom ingkang wêwangi ||
4. mila lare kula bêkta | kang kula mrih Supa nuntêna prapti | angandika sang aprabu | ya bênêr aturira | sri narendra ngandika mring Supasunu | lah ta bayi apa sira | bisa pandhe gawe kêris ||
5. yèn wus bisa pandhe sira | ingsun uga gawèkna kêris siji | ingkang aran dhapur sèwu | yèn bênêr karyanira | mêsthi sira sun ganjar bumi kang agung |
--- 311 ---
sun angkat lungguh bupatya | lawan sun paringi putri ||
6. Ki Ênom umatur nêmbah | dèrèng sagêd kawula pandhe kêris | bilih wontên karsa prabu | sagah dèrèng kantênan | datan selak mring karsanira sang mulku | nging wontên panuwun amba | sagunging gêrangan wêsi ||
7. tuwin kang rujadan tosan | pinagutna munggèng têpining jladri | pasisir lèr prênahipun | inggih panuwun kula | wit punika dununging bêsalèn ulun | anèng madyaning samodra | pilih janma kang udani ||
8. sang nata gawok tumingal | mring aturing nênggih Ki Supasiwi | tan môntra lare turipun | dene kadi wong tuwa | sri narendra anuruti karsanipun | mangkana aris dêlingnya | iya sira sun turuti ||
9. panuwunmu Supaputra | gung gêrangan lawan rujadan wêsi | myang sagunging para êmpu | padha angatêrêna | mring Ki Ênom angambila wêsi agung | kèhing wêsi Majalêngka | gawanên yya ana kari ||
10. atêrêna marang Tuban | pagutêna munggèng têpi jaladri | bocah ingsun Majalangu | kang padha anggawaa | sagung kuli aja ana ingkang kantun | ingkang kinèn nê


ilih tenagané Kresna sing bisa ngadhani lan njaluk supaya Kresna maju perang tanpa gaman. Sri Kresna gelem marang panjaluké pandhawa.
Cathetan sikil[sunting | sunting sumber]
- ^ Hindunet.org
- ^ a b Kitab Bhagawadgita menurut aslinya déning Om Visnupada A.C.B. Swami Prabhupada.
- ^ Kurukshetra is described as DHARAMKSHETRA i.e. 'Region of righteousness'.
- ^ Kurukshetra is described as DHARAMKSHETRA i.e. 'Region of righteousness'.


text:
mongkoging wong Jepang kang nganggo kimono utawa wong Korea kang nganggo hanbok.
ISIN MARANG BASA JAWA?
Bella Afrienda Devy
SMK Negeri 1 Pengasih
Basa Jawa mujudake basa kang lumrahe digunakake dening wong Jawa minangka srana srawung padinan. Kajaba kuwi, basa Jawa uga didadekake basa nasional ing Suriname. Mula, basa Jawa dadi sawijining basa dhaerah ing Indonesia kanthi gung-gungan wong sing nganggo kang paling okeh.
Basa Jawa dibedakake dadi 4.
1. Basa Krama Alus : digunakake marang sesepuhan (wong tuwa) utawa wong kang duwe pangkat (lurah, camat, dukuh, lsp)
2. Basa Krama Lugu : digunakake marang wong kang durung tepung (kenal) nanging sapantaran
3. Basa Ngoko Lugu : digunakake marang sapadha-padha (sapantaran)
4. Basa Ngoko Alus : digunakake marang wong kang diurmati, nanging wis akrab utawa wong tuwa marang wong enom, nanging padha jabatane.
Basa Jawa klebu basa kang njunjung dhuwur tata karma lan unggah-ungguh. Jaman biyen, yen omong-omongan marang wong kang luwih tuwa, nanging ora migunakake krama alus, wong mau bakal diarani wong kang ora duwe unggah-ungguh.
utawa ora duwe tata karma. Kosok baline, jaman saiki bocah-bocah wis ora diajari maneh nggunakake Krama Alus marang wong tuwane. Wong tuwa jaman saiki malah seneng yen putra-putrine, kanggo komunikasi padinane, nggunakake Basa Indonesia. Marga wiwit cilik wis diajari nggunakake Basa Indonesia, akeh bocah-bocah jaman saiki kang ora kenal, apa maneh bisa nggunakake Basa Jawa.
Ing media lan berita nate disiarake anane bocah asli Indonesia kang wiwit cilik ora bisa nggunakake Basa Indonesia, aja maneh Basa Jawa. Bocah mau bisane nggunakake Basa Inggris. Kamangka wong tuwane yo ora ngajari basa kuwi marang bocah-e.
Kasunyatan kang kaya mangkono ndadekake prihatine para sepuh uga para pakar basa Jawa. Tuwuh pitakonan, cara apa kang bisa ndadekake bocah-bocah jaman saiki kenal lan bisa nggunakake Basa Jawa, saengga Basa Jawa bisa lestari lan di-kenal wong jawa atusan taun maneh. Cara mau, salah sijine, yaiku kanthi nganakake kridhan kang diarani 'Bengkel Bahasa Jawa'. Tujuane, yaiku nguri-uri Basa Jawa supaya ora cepet punah. Pamupune, para siswa kang makili sekolah-sekolah ing Kabupaten Kulon Progo, Sleman, Kota Yogyakarta, Bantul, lan Gunungkidul. Conto liyane, kanthi nganakake lomba-lomba kang magepokan karo Basa Jawa.
Ngapa basa Jawa arang digunakake maneh? Miturut kanca-kanca, amarga wong Jawa wis isin yen nggunakake Basa Jawa. Nah, apa awake dhewe yo isin nalika nggunakake Basa Jawa?
Sajatine mono, awake dhewe kuwi kudu bisa nglestarekake basa Jawa kang wis turun-temurun lumaku ing Indonesia. Dadi, ora kok malah nyengkuyung panganggone basa Indonesia utawa basa liyane. Nggunakake basa liya kuwi oleh. Nanging, kudu metung kahanan. Upamane, marga sipat pirembuge kang formal; kang magepokan karo pranataning pamarentahan. Cekak aose, nengenake panganggone basa Jawa sauger ora congkrab karo paugeran kang ngatur bab panganggone basa ing Indonesia.
Ing Suriname, Basa Jawa diurmati kanthi didadekake basa nasional. Kabeh mau kawiwitan saka anane wong jawa kang "transmigrasi" ing Suriname. Wong jawa kang cacahe ora akeh iku tansah nggunakake basa Jawa ing saben dinane. Marga kerep krungu lan rumangsa kulina, wong Suriname liyane banjur melumelu ngucapake Basa Jawa.
Bab kaya ngono mau bisa lan kudu diconto dening warga Indonesia liyane, luwih-luwih wong Jawa. Awake dhewe kudu seneng amarga basa Jawa wis dadi salah sawijine basa nasional ing donya iki. Awake dhewe kudu nduweni greget supaya bisa nglestarikake basa kang nyata-nyata migunani tumrap panguripane wong Jawa. Sapa sing bakal nglestarekake Basa Jawa yen dudu wong Jawa dhewe? Ngurmati basa dhaerah iku penting. Sajrone Pendidikan Kewarganegaraan, dilentrehake yen salah sawijining kewajiban warga tumrap negarane, yaiku nguri-uri utawa nglestarekake basa dhaerah lan basa nasional. Mula awake dhewe kudu bisa ngajeni basa dhaerah, klebu basa Jawa. Wujude, kanthi ora isin nalika nggunakake Basa Jawa. Awake dhewe kudu bombong marga isih bisa ngerteni lan nggunakake Basa Jawa. Aja niru kanca liya kang seneng nggunakake basa liya. Malah, awake dhewe kudu nduweni greget saprelu ngelingake supaya wong mau bisa ngajeni basa dhaerahe kanthi nggunakake basa Jawa ing padinane.
Kanggo wong sing isih angel utawa isin nggunakake Basa Jawa, prelu digenahake alesane. Awake dhewe ngerti yen basa Jawa nengenake tata krama, kalebu basa tradhisional (basa mamak) kang wis turun-temurun atusan taun, uga dadi basa nasional ing Suriname. Apa sing ndadekake awake dhewe isin?
Awake dhewe kalebu manungsa sosial, yaiku wong kang ora bisa urip yen ora ana wong liya. Basa Jawa uga ngono. Ora bisa lestari yen ora ana sing nggunakake utawa yen cacahe sing nggunakake ora padha karo sing nglalekake. Wong sing nggunakake (kang cacahe mung sethitik) suwe-suwe krasa yen wis ora nduweni bala. Mula, uga banjur mutusake melu ninggalake
Basa Jawa. Yen mangkono, piye nasib Basa Jawa? Apa Basa Jawa bakal punah? Apa awake dhewe uga rela yen wis ora ana sing gelem nggunakake Basa Jawa maneh?
Basa Jawa ora bakal punah yen awake dhewe isih gelem nggunakake Basa Jawa. Awake dhewe kudu ngrumansani yen nduweni basa Jawa. Awake dhewe kudu ngajeni marang simbah buyut kang kanthi rekasa uwis nggladhi anak putune basa Jawa. Kosok baline, seneng amarga basa kang ing Pulau Jawa wis arang digunakake, ing Suriname diajeni dadi basa nasional.
Ing jaman saiki, yaiku jaman reformasi taun 2012, lagi kondang-kondange demam barat. Para nom-noman lagi kedanan basa Jepang lan Korea. Anggep wae bab kuwi tantangan kanggo awake dhewe. Piye carane supaya nom-noman bisa demam jawu. Nalika akeh kang padha nggunakake utawa sinau bas

dataset: HuggingFaceFW/finepdfs


text:
Bayemharjo kuwe salah siji kelurahan nang Giritontro, kabupaten Wonogiri, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


text: Rimbung Tulang iku siji désa ing Kacamatan Kuripan, Kabupatèn Barito Kuala, Provinsi Kalimantan Selatan, Indonésia.

dataset: uonlp/CulturaX


text: Matur nuwun kanggo maca Pandhuan cepet iki ing Stars Brawl hack. Yen kasengsem kanggo mangerteni sing luwih lengkap babagan urutane critane game, banjur aran gratis kanggo ngakses bagean guide saka garis ndhuwur ing kita newstarship.com!


text:
Muktisari kuwe salah siji desa nang Kebumen, kabupaten Kebumen, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


text:
. Saengga nalika syakaratul maut Adipati Wargautama I dawuh utawi weling dhateng putra wayahipun saha warganipun.
Babagan besanan menika gegayutan kaliyan bebrayan ageng ingkang taksih sakral kangge masarakat ing Desa Wirasaba. Saengga kathah ingkang taksih ngugemi pepali boten wantun nerak. Cariyos menika ngrembaka saking tiyang sepuh dumugi tiyang nem, amarga menawi nerak pepali menika masarakat pitados badhe angsal musibah utawi bencana. Musibah kangge tiyang ingkang nerak pepali menika nalika mbangun kulawarga katah palanganipun, rejekinipun boten gampil, kerengan kaliyan garwanipun, saha saged pegatan, ingkang langkung mbebayani salahsatunggaling menapa ingkang kakung menapa estri saged seda. Musibah menika sedaya saking kersanipun Gusti Allah SWT ananging menawi dipungayutaken kaliyan pantangan menika dening masarakat ing Desa Wirasaba taksih pitados. Cariyos menika jumbuh kaliyan andharanipun bapak Harjo Sukarso:
"... nganti duwe anak kue sing akhire pegatan. Bubar gole mbangun umah-umah. Ya kue si jane kabeh anu kersane Gusti Allah nanging angger dihubungna karo pantangan mau jelas ana hubungane. Kabeh mau balik maning kepercayaan dan keyakinan" (CLW 05)
"... ngantos gadhah putra nanging pungkasanipun pegatan, bibar anggenipun mbangun kulawarga. Nggih menika sedaya wau kersanipun Gusti Allah ananging menawi dipungayutaken kaliyan pepali wonten lerespinun. Sedaya wau dipunwangsulaken kaliyan kapitadosan. (CLW 05)
Andharan informan 05 inggih menika bapak Harjo Sukarso dipunjurung dening andharan informan 01 inggih menika bapak Madmarta:
"Ya kena pacobane urip, uripe dadi rekasa, ketekan musibah, rejekine seret. Ya ana bae wernane ora bisa dikira-kira. (CLW 01)
"nggih angsal pacobaning gesang, gesangipun rekaos, angsal musibah, rejekinipun boten gampil. Nggih wonten mawon boten saged dipunnyana. (CLW 01)
Tiyang nem samenika sanajan boten mangertos sejarahipun pepali nanging dening tiyang sepuhipun tetep kemawon dipunengetaken menapa ingkang kedah dipunugemi supados boten ical saha boten angsal cilaka. Ing Desa Wirasaba wonten tiyang ingkang sampun nate nerak pepali besanan kaliyan tiyang Toyareka inggih menika Ibu Saenah lenggahipun wonten dusun Teya. Miturut cariyos Ibu Saenah menika dipungarwa dening tiyang Toyareka, nalika wiwit mbangun kulawarga rukun kemawon. Anaring nalika sampun gadhah putra 2, piyambakipun saha garwa kakung menika kerengan boten mangertos sebab musababipun menapa ingkang pungkasanipun pegatan. Cariyos menika jumbuh kaliyan andharanipun bapak Kusen minangka tokoh masarakat ing dusun Teya:
"Bab sing ora olih besanan karo wong Toyareka kue aku niteni wong...
Sing siji jenenge Saenah wong kene bae, lha sing lanang wong Toyareka tapi jenenge aku kelalen
Angger Saenah kue pegatan, umure mbojo nembe duwe anak 2. Pokoke ana sengketa karo bojone ora let suwe pegatan, ndilalah ora nana apa-apa ketekan perkara." (CLW 08)
"Babagan boten angsal besanan kaliyan tiyang Toyareka kula niteni tiyang ...
Namanipun Saenah tiyang mriki mawon, ingkang kakung tiyang Toyareka nanging namanipun kesupen
Menawi Saenah menika pegatan, nembe gadhah putra kalih. Wonten perkawis kaliyan kakungipun saengga pegatan, ndillah boten wonten menapa-menapa nggih angsal perkawis." (CLW 08)
Andharan informan 08 inggih menika bapak Kusen dipunjurung dening informan 05 inggih menika bapak Harjo Sukarso:
"Kula si nate mireng niku tiyang dusune Teya, tiyang estri diarah bojo nang wong Toyareka jan ora dadi mas
Ya niku gagal membina rumah tangga, dadi dalam kehidupan keluarganya itu selalu cekcok utawane tukaranlah padu bae isine lanang karo wadon kue. Nganti duwe anak kue sing akhire pegatan. Bubar gole mbangun umah-umah." (CLW 05)
"Kula nate midanget menika tiyang dusun Teya, tiyang estri dipungarwa dening Tiyang Toyareka menika boten dados mas
Nggih boten dados mbangun kulawarga, wonten pagesangan kulawarganipun asring kerengan sami padu kakung saha estri. Ngatos gadhah putra pungkasanipun pegatan. Bibar anggenipun mbangun kulawarga." (CLW 05)
Wonten cariyos malih babagan tiyang Wirasaba ingkang nate nerak pepali inggih menika ibu Dwi Kuswiaty tiyang Wirasaba menika dipungarawa dening bapak Sutoro tiyang Babarsari. Babarsari menika sisih kidule Toyareka miturut cariyos Babarsari menika jaman rumiyin taksih kalebet wewengkon Toyareka nalika taksih jaman Kerajaan. Kulawarganipun kalebet sae ekonomininipun kabetahanipun saged dipunjengkapi serta sampun kagungan putra tiga. Nalika semanten bapak Sutoro menika dados Kades wonten ing babarsari nanging mboten dipunnyana wonten perkawis ingkang gegayutan kaliyan jabatanipun. Kinten-kinten nembe sekawan taun dados Kades menika angsal perkawis inggih menika menyelewengkan dana desa saengga dening warganipun dipunmandhapaken. Perkawis menika menawi dipungayutanken kaliyan pepali wau inggih wonten leresipun sarta tiyang ingkang mangertos cariyos menika pitados bilih musibah menika wonten gegayutanipun kaliyan pepali amarga sampun wantun nerak pepali ingkang dipunugemi dening masarakat ing Desa Wirasaba menika. Wonten malih rayiniupun ibu Dwi Kuswiaty ugi dipungarwa
dening tangganipun bapak Sutoro. Menika kalebet kulawarga ingkang sampun sukses ekonominipun, menika gadhah usaha ing Mewek. Sesarengan lampahing wekdal usaha menika sakedik-kedik gogrok ngantos samenika sampun bangkrut boten bikak malih malah gadhah utang saengga kakungipun nyambutdamel wonten luarnegri. Piyantun estrinipun dipuntilar wonten ngriki, lajeng kakungipun kondur saking luarnegri kasunyatanipun ingkang estri sampun palakrama sirih kaliyan tiyang sanes. Prastawa menika dipunpitadosi dening masarakat mriki wonten gegayutan kaliyan pepali menika. Cariyos menika jumbuh


text:
têgêsipun ingkang dipun kathahi manahipun, angathahi manah kapal punika sarana ingkang numpak amrêdêngakên manahipun, utawi gadhaha raos sêdya murih plajêngipun kapal ingkang dipun tumpaki.
9 iring. (kembali)
10 § Imbal punika lampah grago. (kembali)
§ Imbal punika lampah grago.
11 § Sêrêg punika bokongipun ingkang numpaki mingsêd mangajêng. (kembali)
§ Sêrêg punika bokongipun ingkang numpaki mingsêd mangajêng.
12 § Rêsik andhêgipun punika andhêg ingkang grêg. (kembali)
§ Rêsik andhêgipun punika andhêg ingkang grêg.
13 § Dipun sêngèrakên punika têgêsipun dipun sêngkakakên. (kembali)
§ Dipun sêngèrakên punika têgêsipun dipun sêngkakakên.
14 § Dipun kothongi punika, têgêsipun manahipun kapal ingkang dipun kothongi, sarananipun ingkang numpak kêdah kêmba manahipun. (kembali)
§ Dipun kothongi punika, têgêsipun manahipun kapal ingkang dipun kothongi, sarananipun ingkang numpak kêdah kêmba manahipun.
15 § Sêrêng punika ingkang sirigipun kapal tingalipun rikat, nanging kayêktosanipun rindhik. (kembali)
§ Sêrêng punika ingkang sirigipun kapal tingalipun rikat, nanging kayêktosanipun rindhik.
16 § Lumampah dhandhang punika ingkang sukunipun kapal ngajêng wingking cuthat-cuthat, mila kawastanan lumampah dhandhang, maksudipun: andhandhang, angajêng-ajêng, inggih punika angajêng-ajêng pikajênganipun ingkang numpak, manawi sêdya kasirigakên inggih lajêng nyirig, manawi sêdya kasandêrakên inggih lajêng nyandêr, makatên sasaminipun. (kembali)
§ Lumampah dhandhang punika ingkang sukunipun kapal ngajêng wingking cuthat-cuthat, mila kawastanan lumampah dhandhang, maksudipun: andhandhang, angajêng-ajêng, inggih punika angajêng-ajêng pikajênganipun ingkang numpak, manawi sêdya kasirigakên inggih lajêng nyirig, manawi sêdya kasandêrakên inggih lajêng nyandêr, makatên sasaminipun.
17 § Panyêpêngipun apus kainggilakên. (kembali)
§ Panyêpêngipun apus kainggilakên.
18 § Kapal angoncêlangakên kêndhali punika sêdyanipun anglêpèh, sarana manthuk-manthuk. (kembali)
§ Kapal angoncêlangakên kêndhali punika sêdyanipun anglêpèh, sarana manthuk-manthuk.
19 § Kêndhalinipun kacangkolakên ing ngêbam. (kembali)
§ Kêndhalinipun kacangkolakên ing ngêbam.
20 § Andhangak. (kembali)
§ Andhangak.
21 § Angingkêmi kêndhali. (kembali)
§ Angingkêmi kêndhali.
22 § Kasêndhal manginggil. (kembali)
§ Kasêndhal manginggil.
23 § Mênggah sasmita wau titikipun sasampuning karangkèt wontên ingkang pêndhapan, ingkang jojèg, utawi ingkang lumampah kemawon. (kembali)
§ Mênggah sasmita wau titikipun sasampuning karangkèt wontên ingkang pêndhapan, ingkang jojèg, utawi ingkang lumampah kemawon.


Piroklastik
Piroklastik ya iku watu gunung geni kang duwé tèkstur klastika saka gunung kang njeblug, lan langsung saka ''magma pijar''. Piroklastik iku ''fragmen'' kang dumadi saka njebluge gunung volkanik, lan kanthi cara klastika kang diasilake saka magmatisme njebluge gunung.[1] aliran piroklastik iku campuran saka fragmen solid nganti semisolid kang panas.[2] Gas mau mudhun miturut pèrèng yasan vulkanik.[2]
Jinising Watu Piroklastik[besut | besut sumber]
Miturut cara dadine watu piroklastik dibedake dadi telung warna, ya iku jatuhan piroklastik, aliran piroklastik, lan seruakan piroklastik.[1]
- Jatuhan piroklastik iku tumpukan piroklastik kang ngendap kanthi médhia hawa, lan dumadi saka material gunung kang njebluk lan mbentuk kolom érupsi.
- Aliran piroklastik, iku aliran panas kang duwé konsèntrasi dhuwur, wujudé wujud gas, gampang obah, lan diasilke saka érupsi volkanik.
- Seruakan Piroklastik, iku piroklastik kang cara tarnsportasi-ne kanthi cara disemburake, utawa kanthi cara nyeruak kanthi cara lateral nganggkut piroklas sadawané panggonan minangka teruse saka sistem turbulen. Seruakan piroklastik iku ngandhung partikel cilik lan minangka disperi gas kanthi bahan atos.
Cathetan suku[besut | besut sumber]
Č
|Artikel iki minangka artikel rintisan. Kowé bisa ngéwangi Wikipédia ngembangaké.|


text: Barabai Kulon iku kalurahan ing Kacamatan Barabai, Kabupatèn Hulu Sungai Tengah, Provinsi Kalimantan Kidul, Indonésia.


text:
Dhadhapsari iku kalurahan kang dumunung ing kecamatan Semarang Lor, Semarang, Jawa Tengah, Indonésia.
Uga delengen
 Semarang Lor, Semarang
 Kutha Semarang
Pranala njaba
Situs web resmi kutha Semarang


text: 3. Marmane sarak siningkur, kêrana angrubêdi, manggung karya was sumêlang, êmbuh-êmbuh den-andhêmi, iku panganggone donya, têkeng pati nguciwani.


Sibernetika
Sibernetika inggih punika satunggaling ngèlmu interdisipliner babagan struktur sistem régulasi. Sibernètika gegayutan kaliyan teori informasi, teori pengendalian, lan teori sistem, saboten-botenipun wonten bentuk urutaning kaping satunggal. (Sibernetika urutan kaping kalih gadhahi metodologi krusial lan implikasi epistemologi ing utami kanggé babagan kasebat kanthi sedaya). Kekalihipun ing salebeting bentuk asalipun utawi evolusi ing paruh kekalih abad kaping 20, Sibernetika sami-sami kangge fisik lan sistem sosial (ingkang basisipun basa).
Bidhang-bidhang sanèsipun ingkang nyengkuyung sibernetika antawisipun teori dolanan, teori sistem (counterpart matematis kanggé sibernetika), teori kendali persepsi, sosiologi, psikologi (mliginipun neuropsikologi, psikologi perilaku, psikologi kognitif), filosofi, arsitektur dan teori organisasi.[1]
References[sunting | sunting sumber]
- ^ Tange, Kenzo (1966) "Function, Structure and Symbol".
Pranala Jaba[sunting | sunting sumber]
- Umum
- Norbert Wiener and Stefan Odobleja - A Comparative Analysis
- Reading List for Cybernetics
- Principia Cybernetica Web
- Web Dictionary of Cybernetics and Systems
- Glossary Slideshow (136 slides)
- Basics of Cybernetics
- What is Cybernetics? Livas short introductory videos on YouTube
- A History of Systemic and Cybernetic Thought. From Homeostasis to the Teardrop
- Masyarakat


text: Tembung sing terhubung karo "abrag-abrag"


ên laladan Surakarta
[Grafik]
Sampun sawatawis dintên ing laladan Surakarta wontên pêrang-pêrangan agêng ingkang dipun senapatèni Jendral Mayor G.A. Ilgen (gambar nginggil sisih kiwa). Pêrang-pêrangan wau mindha kêdhatêngan mêngsah minggah saking Pacitan ngangsêg dhatêng Wanagiri. Wadyabala praja ngunduri dhatêng Surakarta tuwin Kartasura.
Ingkang nindhihi pabarisan praja Opêrsêtê De Veer (gambar nginggil têngah, sawêg rêmbagan kalihan andhahanipun), dene wadya mêngsah dipun tindhihi dening Kolonèl van Kasteren (nginggil têngên).
Gambar ing têngah nginggil, wadyabala ambêkta barang kabêtahaning pêpêrangan, lampahipun sêlur tansah lumintu. Ngandhapipun, wadyabala praja nglêpasi mêngsah ingkang katingal. Ing ngriku swaraning sanjata bêbrondongan.
Sisih têngên mriyêm-mriyêm pananggulang mêngsah saking gêgana. Adêging wadya wau katingal anggèning sarwa prayitna, tansah niling-nilingakên dhatêng swawaraswara. ing gêgana. Sadaya sampun ngangge topèng panulak bêbaya gas.
--- 1331 ---
Kasangsaran motor mabur T. 13
[Grafik]
Motor mabur T-13 ingkang dhawah wontên sacêlaking Ujung Awar-awar
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn bab kasangsaran motor mabur T.13. Mênggah katranganipun sawatawis makatên:
Motor mabur T.13 wau anggêgana saking Batawi badhe dhatêng Surabaya, panggagananipun ing wanci dalu, ambêkta pangagêng-pangagêng Marine Surabaya. Nalika panggagananipun T.13 ingkang cakêtan T.16, dumugining Ujung Awar-awar sanginggiling sagantên panggènaning kasangsaran kapal Van der Wijck, narajang pêdhut ingkang sakalangkung kandêl, tuwin jawah dêrês, ngantos botên sagêd sumêrêp punapa-punapa babarpisan, mila motor mabur T.13 kêpêksa badhe mandhap.
[Grafik]
Opêrsêtê H.G. de Bruyne ingkang nêmahi tiwas
Ing kala punika motor mabur T.16 sumêrêp kalebating motor mabur kumleyang lajêng dhawah ing sagantên, nanging T.16 botên sagêd têtulung, amargi ugi manggih pakèwêd piyambak, namung lajêng sagêd mandhap wontên ing papan balêthokan. Ing ngriku lajêng têtulung sêsarêngan kalihan têtiyang ing Brondong. Nanging ing dalu wau pakèwêd anggènipun nindakakên pitulungan, sagêdipun tumandang yêktos sarêng sampun enjing, saha lajêng kêtungka dhatêngipun kapal pêrang Rigel tuwin montor mabur sanès-sanèsipun.
[Grafik]
Pêpêthan gambar panggenan dhawahing motor mabur.
Têtiyang 9 ingkang numpak motor mabur T.13 sami nêmahi tiwas. Salajêngipun sami dipun kubur wontên ing Surabaya.
--- 1332 ---
Bab Kasarasan
Pamrayogi utawi pitêdah sawatawis tumrap tiyang èstri ingkang wawrat
Sambêtipun Kajawèn nomêr 84
Yèn tiyang damêl septietank ingkang enggal, kangge nanggulangi baksil kêras ingkang wontên ing rêrêgêd ingkang dhatêng enggal, supados tumuntên sagêd tumindak enggal, kêdah mêndhêt rêrêgêd ingkang sampun lami saking jumblêng ingkang sampun kangge lami, minôngka bibit, awit ing rêrêgêd ingkang lami wau sampun andados lan tangkar-tumangkaripun rottings baktèri sampun kathah sangêt (kiyat) sagêd mêngsah utawi nanggulangi baksil ingkang kêras saha ambêbayani wau.
Baktèri ingkang migunani dhatêng tiyang, inggih punika melkzuur, baktèri ing puhan, lajêng sagêd dados kêcut lan sagêd dados karnemelk, lan lajêng sagêd dados mêrtega (boter).
Baktèri (gistcellen) dhèg kangge damêl roti, sadèrèngipun roti dipun bêntèri (bakar) kêdah dipun sukani utawi momori badhèg rumiyin, prêlunipun roti sagêda mangkag, utawi mêkar agêng.
Ragi ingkang kangge campuran damêl anggur utawi arak, yèn cara Jawi tiyang damêl tape, dang-dangan kêtan utawi pohung, sasampunipun asrêp, dipun sukani ragi (tukang damêl tape mangrêtos sapintên kathah sakêdhikipun ragi ingkang kangge ngêmori wau) lajêng sagêd dados tape.
Baksil ingkang sagêd nukulakên sêsakiting tiyang ngêdalakên rêrêgêd utawi wisa (toxin) kados ta baksil dysenterie, diphtherie, tetanus lan sapanunggilanipun, inggih punika ingkang ambêbayani tumrap tiyang saras.
Baksil-baksil ingkang sagêd nukulakên wond infectie, inggih punika baksil ingkang sagêd damêl ontsteking ngêdalakên nanah, streptococcen, stophylococcen lan sapanunggilanipun, katingal ing microscoop bundêr-bundêr (coccen) punika sagêd ambêbayani tumrap tiyang ingkang kataman.
Kulit utawi dagingipun tiyang ingkang babak utawi tatu ingkang katularan rêrêgêd (baksil) punika, ing panggenan lumêbêtipun baksil wau lajêng thukul absces (wudun), agêng alitipun wudun gumantung kêras lan kirang kêrasing baksilipun ingkang ngrisak lan ngêdalakên toxin (wisa).
Yèn baksilipun ingkang botên patos kêras, wudun wau botên mrèmèn sarta lajêng sagêd matêng, mêcah sagêd saras piyambak. Nanging manawi baksilipun kêras (streptococcen) wudun wau sagêd mrèmèn, nanahipun sagêd lumêbêt ing êrah, lajêng sagêd thukul bloedvergiftiging inggih infectie, punika ambêbayani, sagêd aniwasi.
Yèn baksil streptococcen lumêbêt ing jêroan sagêd nukulakên absces utawi ontsteking ing jêroan wau, tiyang ingkang sakit namung katingal sakit bêntèr sangêt atêtêrusan.
Pancèn tandhanipun yèn wontên ontsteking punika
--- 1333 ---
ing panggenan ingkang k


akit wau pinanggih sabab utawi wisanipun, inggih lajêng katarik dening panggalih kadêrêng badhe nanggulangi wisanipun sêsakit-sêsakit wau.
Mênggah ingkang makatên punika kados botên kenging dipun paibên. Upaminipun tiyang gadhah sabin tanêman pantunipun sampun kêmêmping, sabên enjing dipun tingali pantunipun tansah kathah ingkang rêbah lan kados dipun punggêli, sarêng dipun padosi sababipun, pinanggih tikus ingkang sami nusuh ing galênganipun, dados tikus ingkang ngrisak pantun wau. Têmtunipun tiyang ingkang gadhah pantun dipun risak dening tikus wau inggih grêgêtên, tikusipun dipun padosi, yèn pinanggih lajêng dipun pêjahi sadaya.
[Iklan]
Sasampunipun Dr. Pasteur manggihakên wisa utawi baksilipun sêsakit-sêsakit wau, tiyang utawi dhoktêr-dhoktêr lajêng sagêd nyêgah utawi nulak ngrêbdanipun sêsakit punika. Makatên ugi nagari utawi kitha ingkang kirang utawi botên sae hawanipun, ingkang tiyang Jawi mastani angkêr, awit têtiyang ingkang manggèn ing ngriku kathah ingkang sakit, ingkang samangke dados panggenan ingkang sae utawi asri, dening tiyang ingkang sami manggèn ing kampung ingkang sampun dipun tata punika langkung sakeca utawi badanipun sami langkung kasarasan, tinimbang ing kraton kina ingkang pancèn dèrèng dipun ewahi utawi dipun dandosi. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja, Ind. Arts. Sêmarang.
Bab Buku.
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni buku Poespita Mantja Negara saking Poestaka Nasional ing Surabaya.
Buku wau nyariyosakên nalika Dr. Sutama anjajah môncanagari kanthi ngandharakên wawasanipun. Aksara Latin, isi 110 kaca, rinêngga ing gambar 51 iji. Rêgi f 0.75. Pamundhutipun dhatêng Poestaka Nasional ing Surabaya.
Redhaksi Kajawèn ngaturakên gênging panuwun.
--- 398 ---
Rêmbagipun Petruk lan Garèng
Praja Pakualaman 125 taun.
III.
Petruk : Rungokna, Kang Garèng, saiki tak gambarake mungguh kaanane ing pasamuwan in Pakualaman. Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, para tamune pêpak bangêt. Para pangeran saka Kasunanan ing Surakarta, para pangeran Kasultanan ing Ngayogyakarta, para pangeran Mangkunagaran, apadene pangeran Pakualaman, kêna diunèkake kumplit kabèh. Kathik sing akèh padha sakalihan.
Garèng : Lan kaya kandhamu ing ngarêp, para pangeran mau sing akèh padha ngagêm cara militèr. Nanging sanadyana cara militèr, rak iya ora cara militèr bangsane, sêpandri utawa kopral, ta, têmtune rak iya cara ospir-opsir.
Petruk : Iya wis mêsthi, Kang Garèng, tur cilik-cilike apangkat kaptin, malah sing akèh-akèh ngagêm cara pangkat up opsir, kaya ta: grut mayor, ubrus, lan sêpadhane. Mulane ana ing kono aku rada dêrês pêlompong-pêlompongku. Awit ana ing Batawi kene aku kulina wêruh up opsir- up opsir kuwi mau, nanging sing akèh wis padha ngarêpake pènsiyun sakabèhane, iya arêp pènsiyun pangkate, iya arêp pènsiyun yuswane, mulane up opsir-up opsir ing Batawi kuwi sing akèh gagah lan brêgase iya wis akèh sing dibêsinêh, aliyas wis padha sêpuh-sêpuh. Seje karo para up opsir bangsaku sing dadi tamu ing pasamuwan Pakualaman, wah, sing akèh iya isih bagus-bagus, isih brêgas-brêgas, isih cakrak-cakrak, malah ngungkuli... aku, Kang Garèng.
Garèng : Wayah, rumasamu kuwi apa bagus, brêgas, utawa cakrak, kathik kumawani ngarani para up opsir, kangjêng pangeran-kangjêng pangeran, ngluwihi bagus, brêgas, cakrak katimbang kowe, ambok abdine tukang kêbon bae manawa luwih bagus lan luwih brêgas katimbang kowe.
Petruk : Aja kaliru tômpa, Kang Garèng, karêpku mangkene: wis jamak lumrah mungguhe manusa, yèn isih mudha kuwi umume sok duwe gagasan: luwih bagus, luwih brêgas, lan luwih cakrak. Wêruh wong sing apangkat tur blanjane sathekruk, gagasane: pangkata dhuwur lan balanjane sagrobag kae, wong wis kêmpong perot, jam papat... jlang-jlangan, barêng aku isih kêmêncur, dadi aku iya luwih bagus lan luwih brêgas. Seje karo nalikane aku ana ing pasamuwan Pakualaman mau, aku rumasa nglokro babarpisan, sabab kabèh kabèh têka diborong dening kangjêng pangeran up opsir mau, iya baguse, iya brêgase, iya cakrake, iya... sugih dhuwite.
Garèng : Cêkak aos, kowe arêp nêrangake, yèn para up opsir mau, sing akèh isih mudha, malah luwih ênom katimbang dhapurmu.
--- 399 ---
Mulane bagus, brêgas, lan gagahe isih ajêg, malah akèh bae sing saya promosi, dadi beda karo para up opsir ing Batawi, kang umume bagus lan brêgase wis padha dibêsinêh, rak iya wis mêsthi bae, ta Truk, para up opsir ing Batawi kuwi rak militèr lair batin, balik para kangjêng pangeran mau, rak militèr sampiran, têgêse: anggone kagungan pangkat militèr, sing akèh-akèh rak jalaran saka darah nata. Mulane, ngapuntên dalêm sèwu, akèh bae sing isih... kuncung wis kagungan pangkat, litnan sitok, ora, Truk, miturut kandhamu: para pangeran kumplit, para luhur bôngsa Walônda pêpak, lan para prayagung Jawa sasayahiranèki, wah, hla kiyi lênggahe mêsthine iya nganggo pangaturan, kaya ta upamane: kajaba para nata, sing diangkruk-angkrukake ana ing dhuwur dhewe, para Walônda, banjur para pangeran, para bupati, mêngkono sapiturute lan tibane kowe, bôngsa andhapan lungguhmu mêsthine ana ing... ngisor sawo.
Petruk : Gagasanamu kliru bingkanane, Kang Garèng, pranatane ing kono wis cara modhèrên têmênan,


text: Concong kuwe salah siji kecamatan nang , Riau, Indonesia.


text:
karsanipun sampun dipun salah-mangertosi. Piyambakipun kadakwa dados pimpinan ingkang mboten tegas lan plinthat-plinthut. Wonten ing 2 Korinta 1:17 rasul Paulus ngandika: "Dadi, apa anggonku ngrancang mangkono iku tanpa pikiran? Utawa apa mung manut pepénginanku dhéwé, temahan aku banjur duwé ujar "iya, iya" lan "ora, ora"? Cetha menawi punika ngetingalaken raos cuwanipun rasul Paulus awit wontenipun sikep lelawanan saking warga pasamuwan ing Korinta. Sikep lelawanan ingkang mekaten punika anjalari rasul Paulus rumaos dipun pojokaken lan mboten pinitados.
Ananging punapa rasul Paulus ndlarung ing salebeting raos kuciwa lan nepsu, lan lajeng nilaraken tanggel jawabipun lelados saking tengah-tengahing warga pasamuwan Korinta? Mboten! Rasul Paulus saèstu nglengganani bilih katresnan punika kala-mangsamipun malah natoni manah. Rasul Paulus
mutusaken badhé tetep lelados ing tengah-tengahing warga pasamuwan Korinta, awit parjenenganipun saèstu nresnani pasamuwan kalawau (pirsanana. 2 Kor. 1:23). Panjenenganipun badhé tetep lelados kanthi sawetahing manahipun, sanadyan kedah nampèni prekawis ingkang mboten mbingahaken manah. Keputusan adhedhasar katresnan ingkang mekaten punika, ingkang saged anjalari manahipun tatu. Raos asih ing manahipun rasul Paulus thukul karana piyambakipun rumaos sampun langkung rumiyin ngraosaken pangrengkuhing sihipun Allah wonten ing Sang Kristus.
Wujuding katresnan ingkang dipun tedahaken déning rasul Paulus, wiwitanipun ketingal ing bab rasul Paulus mratélakaken badhé rawuh wonten tengah-tengahipun pasamuwan ing Korinta, mboten ing salebeting kawontenan sisah. (tembung sedhih (sisah) saged ugi dipunmangertosi kanthi pangertosan "ing salebeting kasisahan", BIMK njarwékaken: "patuwèn ingkang anjalari sami ngraosaken kasisahan"). Tumrap rasul Paulus, sesambetaning katresnan tansah ndarbèni pérangan "imbang-imbangan" utawi "wolak-walik". Nalikanipun rasul Paulus rawuh ing salebeting kasisahan, umat ugi badhé ngraosaken sisah lan mekaten ugi kosok-wangsulipun. Punika sababipun rasul Paulus ndarbèni greget kanggé pinanggih saperlu suka pnglipur lan kekiyatan, mboten sanés ugi karana katresnanipun. Panjenenganipun pitados bilih: "kabungahanku uga kabungahanmu kabèh" (ay. 3).
Sanadyan mekaten, rasul Paulus mboten badhé ngèndelaken pasamuwan ing Korinta gesang ing salebeting sikep ingkang mboten trep. Malah amargi katresnanipun dhumateng pasamuwan ing Korinta, rasul Paulus kepareng nyaruwé supados warga pasamuwan mboten lumampah ing karisakan. Punika katindakaken sarana ngèngetaken pasamuwan Korinta supados gesang ing salebeting greget apunten ingapuntenan (2 Kor. 2:6). Gesang sesarengan ing salebeting greget apunten-ingapuntenan mujudaken cara gesang ingkang samesthinipun.
TREP-TREPANIPUN
Adhedhasar pengalamanipun rasul Paulus punika, kita saged netepaken bilih katresnan punika pancèn mbetahaken pangurbanan. Kulawarga mujudaken gesang bebrayan ingkang kabangun adhedhasar katresnan. Awit saking punika, mboten saged dipunpungkiri bilih pangurbananipun saben warga brayat dados pérangan gesang ingkang saèstu wigatos lan mboten saged dipun sepèlèkaken mekaten kémawon. Namung kémawon, sinten ingkang kedah langkung rumiyin asung pangurbanan? Ing salebeting gegojègan, asring kita ngandharaken wangsulan: sing waras ngalah. Tegesipun, tiyang ingkang nggadhahi nalar séhat, ingkang mesthinipun samapta asung pangurbanan langkung rumiyin. Wangsulan ingkang mekaten punika netepaken: nuntuna dhiri pribadi kita kanggé nresnani, sanadyan kedah asung pangurbanan, lan sampun ngantos nuntun tiyang sanès kanggé nresnani punapa malih kedah asung pangurbanan.
Saking pengalamanipun rasul Paulus punika, kita saged methik wohing piwulang, bilih kita saged langkung gampil nresnani karana kita sampun langkung rumiyin kaparingan nugraha katresnan ingkang ageng saking Gusti. Saben warga brayat, perlu sami mawas dhiri supados sagah nyeksèni saiba agengipun pakaryan katresnanipun Allah ing salebeting gesangipun. Inggih nglengganani katresnanipun Allah ingkang ageng punika, ingkang wiwitanipun mbereg kita sedaya kanggé nyebar katresnan dhumateng saben tiyang ing kiwa tengen kita sami.
Tataraning Panyuraos
- Sedaya ingkang sami tumut PKS (Panyuraos Kitab Suci) ingkang dumadi saking bapa, ibu, lan para putra, makempal wonten satunggiling papan kempalan (menawi sacara dharing, prayogi wonten ing setunggal kamar zoom). Panyuraos kabuka sarana mujèkaken pepujèn (sumangga kapilih pepujèn ingkang saged kapujèkaken sesarengan) lan pandonga.
- Pangarsaning PKS miwiti maos waosan Kitab Suci lan ngandharaken katerangan sawetawis, adhedhasar purwaka ingkang kaserat ing nginggil. Sasaged-saged andharan kaandharaken kanthi migunakaken basa ingkang prasaja.
- Sedaya ingkang tumut panyuraos kapérang dados sawetawis pérangan (breakout room) ingkang dumadi saking pasangan bapa lan ibu, ingkang piyambakan (dereng nikah, dhudha utawi randha, para mudha, lan laré). Saben pérangan (kelompok) katuntun déning satunggal panuntun ingkang sampun kacawisaken sadèrèngipun. Wekdalipun antawis 30 menit (saged kajumbuhaken kaliyan kabetahanipun).
- Pérangan bapa lan ibu kaaturan nyuraos kanthi tuntunan pitakènan mekaten:
 1. Prekawis punapa ingkang anjalari bapak/ibu nresnani sémah panjenengan ing wekdal samangké?
 2. Punapa bapa/ibu naté ngalami tatuning manah karana nresnani?
 3. Punapa adrenging katresnan panjenengan sagah ngawonaken manah ingkang tatu?
 4. Punapa ingkang dados dhasar bilih katresnan punika perlu dipunbudidayakaken ing salebeting gesang sesémahan ing antawisipun bapa lan ibu?
- Pérangan bujang (single) kaajak nyuraos kanthi tunt


text:
Nagara iku wewengkon ing bumi kang kakuwasan pulitik, militèr, ékonomi, sosial lan budayané ditata déning papréntahan kang nan ing wewengkon mau. Supaya bisa diarani nagara kudu ndarbèni rakyat, yaiku wong-wong kang nampa anané organisasi iki. Syarat liyané yaiku anané wewengkon tartamtu papan nagara iku manggon. Bab liyané apa kang diarani kadhaulatan, yaiku nagara diakoni déning wargané minangka kang nyekel kakuwasan paling dhuwur ing wewengkon panggonan nagara.
Anané nagara
Anané nagara, kaya organisasi lumrahé, yaiku kanggo nggampangké anggotané (rakyat) nggayuh tujuan utawa gegayuhané. Kepénginan iki dirumusaké sajeroning sawiji dhokumèn kang diarani Konstitusi, kalebu ing jeroné aji-aji kang dipikul dhuwur déning rakyat minangka anggota nagara. Minangka dhokumèn kang nyantumaké gegayuhan rakyat, maksud diyasa nagara, Konstitusi minangka dhokumèn hukum paling dhuwur ing sawijining nagara. Mulané konstitusi uga ngatur cara-cara nata nagara. Konstitusi ing Indonésia diarani Undhang-Undhang Dhasar.
Pangertèn nagara miturut para ahli
 George Jellinek Nagara iku paguyuban kakwuasan saka seklompok manungsa kang wis manggon ing wewengkon tartamtu.
 George Wilhelm Friedrich Hegel Nagara minangka paguyuban kasusilan kang muncul minangka sintesis saka kamardikan individual lan kamardikan universal
 Krannenburg Nagara iku opaguyuban kang timbul amarga ana kepénginan saka sawiji golongan utawa bangsané dhéwé.
 Roger F. Soltau Nagara iku piranti utawa wewenang kanggo ngatur utawa ngendalèkaké persoalan bersama tumrap masarakat.
 Prof. R. Djokosoetono Nagara iku paguyuban manungsa utawa kumpulan manungsa kang ana ing ngisor siji papréntahan kang padha.
 Prof. Mr. Soenarko Nagara iku paguyuban sing ndunungi kang ndarbèni laladan tartamtu, kang kakuwasan nagara lumaku ing kana minangka sawijining kadhaulatan.cgsfdgsf
Deleng uga
 Pratélaning nagara wisésa


text: Pengembang lan programer loro bisa entuk manfaat saka API lan bisa nyedhiyani pelanggan kanthi kesempatan sing paling apik. Kayata, Reddit diaktifake minangka aplikasi seluler lan gumantung ing sawetara piranti lan layanan ekstraksi data kanggo entuk dhuwit dhewe. Saiki Reddit minangka salah siji sumber lalu lintas web paling apik. Nggunakake API, sampeyan bisa nggawe forum kaya Reddit lan bisa melu wong luwih akeh ing sawetara dina.


text:
Ciledug iku kacamatan ing Kabupatèn Cirebon.
Désa
 Leuweunggajah
 Ténjomaya
 Damarguna
 Jatiséèng
 Jatiséèng Kidul
 Ciledug Kulon
 Ciledug Wétan
 Ciledug Lor
 Ciledug Tengah
 Bojongnegara
Réferènsi
Kacamatan ing Kabupatèn Cirebon
Kacamatan ing Jawa Kulon


Khutbah Idul Adha 1432 H (Bahasa Jawa)
Disampaikan pada Solat Idul Adha yang diselenggarakan oleh Pimpinan Ranting Muhammadiyah Jambidan Timur
الله أكبر الله أكبر الله أكبر 3x
اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَتُوْبُ اِلَيْهِ وَنَعُوْذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ اَنْفُسِنَا وَسَيِّئَاتِ اَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ. اَشْهَدُ اَنْ لاَ اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ وَالصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى اَلِهِ وَاَصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُ اِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ. اَمَّا بَعْدُ: فَيَاعِبَادَ اللهِ : اُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِي بِتَقْوَ اللهِ وَطَاعَتِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ. قَالَ اللهُ تَعَالَى فِى الْقُرْآنِ الْكَرِيْمِ: يَااَيُّهَا الَّذِيْنَ اَمَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوْتُنَّ اِلاَّ وَاَنْتُمْ مُسْلِمُوْنَ
Allahuakbar 3x Walillahilhamd..
Poro Ibu, Poro Bapak kaum muslimin-muslimat rohimani warohimakumullah.
Langkung rumiyen, sumunggo kito sedoyo sami tansah ngunjukaken raos syukuripun dumateng gusti Allah Swt, Allah ingkang moho rohman lan rohim, pengasih mboten pilih kasih, penyayang mboten pandang saying. Ugi Allah ingkang moho wicaksono, mbonten ngenal panggenan lan swasono.
Solawat lan salam, mugi tetep kacurah dumateng junjungan kito, Rosulullah Muhammad Saw, lan mugi lumeber dumateng poro sahabat, kerabat lan sedoyo umat ingkang tansah nyepeng ajaran kanjeng nabi. Mugikemawon, Allah Swt kerso nglebetaken kito sedoyo, sebagai bagian umatipun kanjeng Nabi, tansah nindaaken ajaran-ajaranipun, sehinggo benjing wonten ing yaumil akhir, atas ridlonipun Allah Swt bade nampi syafa'at saking kanjeng nabi, Allohumma Amiin.
Allahuakbar3x Walillahilhamd…
Sakmeniko kito sedoyo tepat wonten ing dinten puncak kamulya'an wonten ing wulan dzulhijjah. Amargi sakmeniko kita wonten ing tanggal 10 dzulhijjah 1432 H. Wulan dzulhijjah, utaminipun 10 dinten ingkang pertama, minongko dinten-dinten ingkang sanget dipun mulyaaken dening Allah Swt. Nanging sayangipun, kados-kados kaum muslimin kathah ingkang mboten ngrameni dinten-dinten meniko kalian syiar agama kados wonten ing wulan romadlon misalipun. Katahipun tiyang, namung ngrameni wulan dzulhijah meniko wanci tanggal 9, 10, 11, 12, lan 13 kemawon. Padahal, ngendikanipun nabi wonten ing saktunggaling hadist:
ما من أيام العمل الصالح أحب إلى الله فيهن من هذ الأيام يعني أيام عشر ذي الحجة . قالوا : ولا الجهاد في سبيل الله ؟ قال : ولا الجهاد في سبيل
الله إلا رجلا خرج بنفسه وماله ثم لم يرجع من ذلك يشيء
"Mboten wonten dinten ingkang amal sholih ing dinten meniko langkung dipun tresnani dening Allah Swt ketimbang dinten-dinten sanesipun, inggih puniko 10 dinten pertama wonten ing wulan dzulhijjah. Poro sahabat lajeng tanglet dumateng rosulullah, menopo ugi amal jihad wonten ing merginipun Allah Swt. Rosul njawab: leres, jihad ugi kalah kamulyaanipun…keculai menawi wonten tiang ingkang medal sangking griyanipun kanthi mbekto jiwa lan hartanipun kangge jihad wonten ing merginipun Allah Swt, nanging kalih-kalihipun (jiwa lan hartanipun) mboten wonten ingkang wangsul (Mati syahid). [HR.Bukhari 2/381].
Saking hadits meniko sampun cetho kados pundi kamulyaanipun 10 dinten pertama wulan dzulhijjah. Namung pejah syahid wonten ing merginipun Allah Swt ingkang saged ngalahaken kautamaan amal sholih ingkang dipun tindaaken wonten ing 10 dinten pertama wonten ing wulan dzulhijah meniko. Nanging sayangipun, mboten katah kaum muslimin ingkang ngrameni dinten-dinten meniko kanthi amal-amal sholih ingkang katah.
Amalan menopo ingkang dipun anjuraken ing wulan dzulhijah meniko?
- Amalan-amalam umum : sholat, puasa, tilawah, dzikir ingkah katah
Imam Ahmad ngriwayataken saking Ibnu Umar, bilih Nabi ngendiko:
مامن أيام أعظم عند الله سبحانه ولا أحب إليه العمل فيهن من هذه الأيام العشر , فأكثروا فيهن من التهليل والتكبير والتحميد .
"Mboten wonten dinten ingkang langkung agung lan langkung dipun tresnani dening Allah Swt kangge nindaaken amal kesaenan ketimbang sedoso dinten ingkang pertama wonten ing wulan dzulhijah, mongko podo ngatah-ngatahaken tahlil, takbir lan tahmid. [HR. Ahmad].
- Ibadah Haji kagem ingkang mampu
Amalan meniko minongka kewajiban tumrap kaum muslimin ingkang nggadahi kemampuan. Ngendikanipun nabi:
العمرة إلى العمرة كفارة لما بينهما والحج المبرور ليس له جزاء إلا الجنة
" Ing antawisupun Umroh kalian umroh, wonten tebusan saking dosa-dosa ing antawisipun kekalih umroh. Lan haji ingkang mabrur, mboten wonten piwalesipun saking Allah Swt, kejawi suwargo [HR. Muslim/1349].
- Puasa Arofah
Dipun riwayataken dening Imam Muslim saking Abu Qotadah bilih Nabi nate ngendiko:
صيام يوم عرفة يكفر السنة الماضية والباقية
"Puasa wonten ing dinten "arofah saged nglebur dosa setahun kapungkur lan setahun ingkang bade datang." [_URL_.
- Qurban
Salah satunggaling amalan sunnah ingkang sanget dipun anjuraken wonten ing wulan dzulhijjah inggih meniko ibadah qurban. Qurban saged dipun maknai sebagai ngrelakaken menopo ingkang sakjatosipun inggih hak milik kito, Allah maringaken rizki men


Takeda Shingen
Takeda Shingen (武田 信玄?)(1 Desember 1521 utawane 3 November taun pisanan ana ing era Daiei – 13 Mei 1573 utawa 12 April taun ka-14 era Genki) utawa dikenal karo Takeda Harunobu yaiku daimyo zaman Sengoku saka provinsi Kai.[1] Takeda Shingen dilairake dadi putra kang sah kanggo marisi klan Takeda kang turun temurun njabat shugo ana ing Kai.[2] Sakwise bisa nguwasani Shinano, Takeda Shingen banjur tarung nglawan Uesugi Kenshin ana ing Pertempuran Kawanakajima.[1] Takeda Shingen terus ngambakake wilayah kakuasane nganti tekan provinsi Kai, Shinano, Suruga, Kōzuke, Tōtōmi, lan uga saperangan wilayah Mikawa lan Mino.[1] Takeda Shingen dikabarke mati merga lara ana ing dalan nalika arep nyerang Kyoto.[1] Shingen yaiku sawijining jeneng kaimyō dena Harunobu yaiku jeneng kaurmatan (imina).[1] Jeneng resmi kang diwenehake kaisar yaiku Minamoto no Harunobu. Ana ing peperangan, Takeda Shingen kang duwe julukan "macan saka Kai" ngibarake bendera perang kang dijenengi Fūrinkazan (風林火山? angin, rimba, geni, gunung).[1] Pasukan numpak jaran kang dipimpin dening Takeda Shingen yaiku pasukan kavaleri paling kuat ana ing jaman Sengoku.[1] Nalika jaman Taishō, Shingen kanthi anumerta nampa jabatan Jusan-i kang duwe kedudukan telung tingkat sangisore jabatan perdana menteri.[1] Takeda Shingen lair tanggal 3 November 1521 kang dadi putra pewaris Takeda Nobutora ing provinsi Kai.[2] Tarō utawa Katsuchiyō yaiku jeneng undang-undangane nalika dheweke isih cilik.[2] Bapake Shingen (Takeda Nobutora) yaiku daimyō jaman Sengoku kang nyawijikake provinsi Kai lan uga kang ngedegake klan Takeda.[2] Nobutora yaiku pemimpin generasi ka-18 klan Kai Genji utawa klan Takeda kang turun temurun njabat shugo ing provinsi Kai wiwit jaman Kamakura.[2] Nalika laire Shingen, provinsi Kai diserang dening 15.000 prajurit saka pasukan Imagawa kang dipimpin dening Fukushima Masanori saka panjalukan saka Imagawa Ujichika.[2] Semangat tempur pasukan Takeda dadi tambah semangat nalika ngerti berita kelairan Shingen, kang ndadekake pasukan Imagawa kang jumlah luwih akeh bisa dikalahake.[2]


text: Jelai kuwe salah siji kecamatan nang , Kalimantan Tengah, Indonesia.


yang omahmu dhéwé-dhéwé lan ninggal Aku ijèn. Nanging Aku ora ijèn, sebab Sang Rama nunggil karo Aku.
16:33 Iki mau kabèh Dakkandhakaké marang kowé, supaya atimu tentrem, merga kowé padha nunggal karo Aku. Jagad bakal gawé sengsaramu, nanging padha ditatag atimu, awit Aku wis ngalahaké jagad iki."
16:1 "Iki kabèh Dakkandhakaké marang kowé, supaya kowé mbésuk ora gela lan banjur nampik Aku.


text:
, banjur lenggah ana ing tengene Gusti Allah salawas-lawase, 13 serta ing samengko Panjenengane mung ngantos-antos, nganti tumeka mungsuh-mungsuhe arep kadadekake ancik-anciking sampeyane. 14 Sabab srana kurban siji bae Panjenengane wus damel sampurnane para kang kasucekake ing salawas-lawase. 15 Lan bab iku Sang Roh Suci uga maringi paseksen marang kita, 16 sabab sawuse Panjenengane ngandika:
"Iki prajanjian kang bakal Sunanakake karo wong-wong iku, sawuse wektu iku,"
Panjenengane banjur ngandika maneh:
"Ingsun bakal maringi angger-anggeringSuna ing atine, serta Sunserat ana ing budine,
17 serta Ingsun ora ngenget-enget maneh marang sakehing dosa lan panerake."
18 Dadi manawa iku kabeh wus kaapura, ora prelu ana kurban maneh kang kudu kasaosake marga saka dosa.
Kaantepan
10:19-39
19 Kang iku para sadulur, srana rahe Gusti Yesus ing samengko kita bisa lumebu ing papan pasucen kanthi kebak ing kakendelan,
20 amarga Panjenengane wus ngwengani kita dalan kang anyar serta urip metu ing gubah, yaiku sarirane piyambak, 21 lan kita duwe Imam Agung kang ngepalani padalemane Gusti Allah. 22 Mulane payo padha sowan ing ngarsane Gusti Allah kanthi ati kang temen lan eklas serta kalawan kayakinan ing pracaya kang kukuh, amarga ati kita wus karesikan saka rumasaning ati kang ala lan badan kiat wus kaedusan kanthi banyu kang resik. 23 Dikukuh anggon kita padha ngandhemi sahadating pangarep-arep, jalaran Panjenengane, kang mrasetyakake iku tuhu setya. 24 Sarta mara padha engon-ingengon, supaya padha atag-ingatag ing katresnan
lan ing panggawe utama. 25 Kita aja ngedohi pakumpulan-pakumpulan pangibadah kita, kaya pakulinane sawenehing wong, ananging payo padha eling-ingelingake, serta ngarepake dinaning Gusti kang saya cedhak iki disaya mempeng anggon kita tumindak ing gawe.
26 Jalaran manawa sawise tampa kawruh ing bab kayekten kita njarag gawe dosa, mesthi ora ana kurban manehe kanggo mbirat dosa iku. 27 Ananging kang ana yaiku panganti marang paukuman kang nggegirisi serta geni kang mulad-mulad kang bakal ngobong sakehing wong kang duraka. 28 Manawa ana wong nampik angger-anggere Nabi Musa, iku kaukum pati tanpa palimirma kanthi paseksene wong loro utawa telu. 29 Mendah saya abote paukuman kang kudu kasangga dening wong kang ngidak-idak Putraning Allah, serta kang nganggep najis marang rahiing prajanjian kang nucekake, tuwin ngremehake Rohing sih-rahmat. 30 Jalaran kita sumurup marang Panjenengane kang ngandika:
"Piwales iku wewenangingSun. Iya Ingsun kang bakal males."
Sarta maneh:
"Pangeran bakal ngadili umate."
31 Nggegirisi banget, manawa tumiba ing astane Gusti Allah kang asipat gesang.
32 Padha elinga marang mangsa kang wis kapungkur. Sawuse kowe tampa pepadhang, kowe kerep padha nandhang sangsara akeh amarga kowe betah nglakoni perjuangan kang abot, 33 iya nalika kowe padha kagawe
tontonan anggonmu diwewada serta dianiaya, iya nalika nglabuhi marang wong kang padha digawe kaya mangkono mau. 34 Kowe pancen padha mbelani nandhang sangsara marang wong kang padha dikunjara serta nalika barang darbekmu dirampog, kowe narima kanthi bungah, amarga kowe padha sumurup, manawa kowe nduweni bandha kang luwih becik serta kang asipat langgeng. 35 Kang iku aja padha mbuwang pracayamu, amarga bakal gedhe ganjarane. 36 Sabab kowe butuh sabar mantep, supaya sawuse kowe nglakoni karsane Gusti Allah, padha oleha apa kang wis kaprasetyakake.
37 "Amarga ora antara lawas, malah mung kurang sadhela bae,
Panjenengane bakal rawuh, wus bakal ana,
ora nyumenekake rawuhe.
38 Nanging wong kagunganingSun kang bener iku uripe marga saka pracaya.
Dene manawa mundur, Ingsun bakal ngemohi wong iku."
39 Balik mungguh kita iki dudu panunggalane wong-wong kang mundur serta nemahi karusakan, nanging kang padha pracaya lan kang kapitulungan nyawane.
Para seksine pracaya
11:1-40
1 Pracaya iku dhasaring samubarang kang kita arep-arep serta cihnaning samubarang kang ora katon. 2 Awit iya
marga saka pracaya iku para leluhur kita wus kaparingan paseksen.
3 Marga saka pracaya kita sumurup, manawa alam jembar iki wus katitahake dening sabdane Gusti Allah, temahan samubarang kang kita deleng iku wus tumitah saka kang ora bisa kita deleng.
4 Marga saka pracaya Habel wus nyaosake kurban marang Gusti Allah kang luwih becik katimbang kurbane Kain. Marga saka iku banjur kaseksenan manawa wong bener, amarga pisungsunge ndadekake keparenge Gusti Allah serta jalaran saka pracaya isih bisa ngucap sawise mati.
5 Marga saka pracaya Henokh kapulung, supaya ora ngalami mati, serta ora ketemu, jalaran wus kapulung dening Gusti Allah. Awit sadurunge kapulung, wus kaseksenan manawa ndadekake keparenging Allah.
6 Nanging manawa tanpa pracaya mokal yen ndadekake keparenging Allah. Jalaran sing sapa sowan marang ngarsane Gusti Allah iku kudu pracaya manawa Gusti Allah iku ana, serta maringi ganjaran marang wong kang padha temen-temen ngupaya marang Panjenengane.
7 Marga saka pracaya Rama Nuh -- kalawan pitedahing Allah bab prakara kang durung kauningan -- kanthi setya damel prau kanggo nylametake kulawargane; lan marga saka pracaya iku panjenengane ngadili jagad lan kapesthekake tampi kabeneran, laras kalawan pracayane.
8 Marga saka pracaya Rama Abraham mbangun-turut, nalika katimbalan supaya bidhal menyang ing panggonan kang bakal ditampeni dadi pusakane, banjur bidhal mangka ora mirsa ing ngendi papan kang bakal kajujug. 9 Marga saka pracaya iku panjenengane manggen ing tanah kang kaprasetyakake kaya-kaya ana ing tanah ngamanca serta ana ing kono panjenengane dedalem ana ing tarub karo Iskak lan Yakub, kang padha ndherek dadi ahli warise tunggal prasetya iku. 10 Jalaran panjenengane ngantos-antos kutha kang atetales, kang karancang serta kayasa dening Gusti Allah.
11 Marga saka pracaya, dalah Ibu Sara kaparingan kakiyatan nedhakake putra-wayah, sanadyan wus lungse ing yuswa; amarga ngug


text:
Sukareja iku désa ing Kacamatan Tegalreja, Kabupatèn Magelang, Jawa Tengah.
Réferènsi
Désa ing Kabupatèn Magelang
Désa ing Jawa Tengah
Tegalreja, Magelang


text: Ibun kuwe salah siji kecamatan nang Kabupaten Bandung, propinsi Jawa Barat, Indonesia.


text: Pawarta basa jawa pendidikan. Para pamiyarsa, ngaturaken wilujeng ing dalu menika. Pinanggih malih kaliyan kula, Sutrisna Mahardika ing pawarta basa jawa. Pawartos sepisan menika dugi saking dinas pendidikan sakjengkape badhe kula aturaken.


text:
Cisalak iku kacamatan ing kabupatèn Subang, provinsi Jawa Barat.
Padésan
Kabupatèn Subang
Kabupatèn Subang


text:
Bosok – swaragunungkidul
23 September 2018 - 12:21 AM
Home » Historia&Mitologi Bosok
18 Februari 2017 - 10:41 AM 20 April 2017 - 11:36 AM oleh WG
Tempe Bosok. Dok: WG
Yen woh-wohan enak mentah iku timun,
pelem enak mateng ing wit,
[Tembang Megatruh]
"Salak enak rada bosok", ngono iku cakepan ing sawijining tembang Macapat. Bosok iku nyedhaki apa kang diarani megat-ruh.
Supaya bisa diarani tambah-enak, tansaya urip, sawijining bab perlu bosok sik. Urip, utawa samubarang kang urip, butuh swasana-bosok utawa wayah-bosok margane bisa nggayuh kang 'luwih-urip' utawa 'urip-anyar'. Luwih urip ateges maune wis urip. Urip anyar maksude wis nate urip, njur tumeka ing golongan urip sijine kang dianggep 'anyar' (snajan urip ing golongan anyar iki bisa uga kaya wong ngenganggo klambi-anyar; awake ora ganti; wis tau nganggo klambi: lawas). Tetembungan swasana-bosok utawa wayah-bosok, katone, ora sakabehing perangane bosok kabeh. Isih ana wiji-ning urip, sajroning bosok iku. Ra ketang siji.
Para wiji kang manggon sajroning swasana-bosok iya iki sing bakal nganyarake urip. Salebeting wewangunan-gedhe sinebut mangsa, wayah, wektu, dalan, lan tata-cara bosok, kuwi mau.
Mbokmenawa sejatining urip pancen ngene.
Kaya dene wewangunan (konstruksi, omah) kang butuh didhudhah, dibongkar (didhe-konstruk), supaya lair wewangunan anyar kang endah; jerone isih sumare wiji kaendahan. Tembung liyane, umpama ora nggunakake tembung kriya ('kata-kerja'), wewangunan iku butuh ambruk. Tiba. Ngglangsar, klangsrah lemah. Rubuh. Dene umpamane uwong: nggeblak. Kahananing wewangunan kang wiwitane bisa manglung-mandhuwur, unggul, agung, mbutuhake wayah tibeng siti. Ning ora kabeh rubuh; isih ana kang ora ambruk; tilase brubuh (pindha Alengka kang brubuh). Tembene bakal thukul. Bebakalaning omah (konstruk) anyar.
Kadi dene kabudayaning manungsa, uga wewangunan idheologi.
Tumraping jagading woh-wohan, bosok iku peprincen tetembungan kang maknane 'ora disenengi' karana wis negesi kosok-balen karo kang lagi 'nedheng-nedhenge mateng', kemlotis, cumokot, seger, madu-rasa, lsp. Wiwit seka sesawangane, ambune, sing diarani bosok njurung supaya manungsa enggal ngguwang, ngilangake, mbesmi, kang klebu bosok. Rupane kucem. Ambune marai muneg-muneg. Yen ana perangan kang bosok ing uwoh, perangan iki diiris, diguwang. Sing isih isa 'dikalapke' ya diopeni. Dipangan. Umpama uwoh didhudhah wis ora bisa dikalapke maneh, uwoh diguwang ing lemahan. Dipendhem. Ing tembe kang nuwuhake utawa nguripake sing diarani bosok ya si lemah (lantaran si wiji ing uwoh). Thukul dumadi tetuwuhan anyar.
Bosok papane rereged, memala, kewan-kewan 'penyakit' (barang urip cilik-cilik/organisme mikro). Ning, karana anane 'sing-urip' nggon papan-bosok iki, sing diarani bosok bisa manjalma (reinkarnasi, 'embody') barang-urip anyar. Laku-suci ing biologi, fisika, kimia, kudu nganggo sing diarani bosok. Njur barang-mati aklambi bosok diuripake lumantar labuh-labete barang urip kang cilik mau.
Yen ngono, pamarentah, rakyat, manungsa, kudu melu bosok. Kumudu rusak. Kaya ungeling jaman kalabendu ('dark-age') kang sedya nggayuh kalakencana ('golden-age'). Pindha Siwa kang rawuh, ngrusak jagad, supaya lair jagad kang tumata (Wisnu). Lakune kalabendu lan Siwa tan liya ya asung 'pambiyantu' supayane jagad lair maneh. Dumadi anyar.
Mula saka iku, ana perangan-peranganing Gunungkidul kang 'kudu' bosok sik, supaya mateng. Ing tembe nuju mateng maneh. Saperangan rong perangan ana kang musna, ilang dhisik, satemah bakal njedhul. Gunungkidul dientek-enteke sumber dayane, diperes, ing mbesuke kaajab tuwuh kang anyar. Pasawahan, pategalan, pagunungan, kali, guwa, beji, tlaga, segara, kang anyar. Laras karo lakune walang (kang banget ditresnani dening wangsa Gunungkidul, uga manca): ing palemahan ngendhog, njur nuju pati. Nglabuhi wangsa-walang kang sinedya luwih ngrembaka mangkone. Mburine.
Na, iki, ana barang kang bosok ning enak. Jejibahane njaga urube sing isih urip: si urip. Ing jerone si bosok. Ben si bosok ora tuhu mati. Enake tempe-bosok. Ana kang diarani jamur (spora), nyengkuyung njamure (diaspora) sambel lan jangan kang manganggo tempe bosok ing dhirine; ing endi papan. Pindha njamure manungsa. Ing mangsa rendheng. Kadhang kala malah ing ketiga.
Uripe manungsa regeng maneh. Sakwuse ngliwati mangsa bosok. Akarana bosok. Ya lumantar labete Para Wiji.
Ditag Bosok busuk Laku Suci Mati Mitologi tempe tempe bosok Thukul Tuwuh Urip Maneh Woh
Pos sebelumnya Hanya Bisa Beli 2 Ban Baru, Sebaiknya Pasang di Depan atau Belakang?
Pos berikutnya Kisah Helen Keller: Meski Buta dan Tuli Bisa Melihat dan Mendengar


amahyakakên bela sungkawa dhatêng kasangsaran punika, saha kadumugèna dhatêng para kulawarganipun ingkang sami kasangsaran.
Wiwit kasangsaranipun motor mabur Uiver, kala salêbêtipun wulan Dhesèmbêr 1934, dumugining kasangsaranipun motor Specht punika kapetang kasangsaran K.L.M. ingkang kaping wolu. Sasampunipun, Uiver, lajêng Leeuwrik, Kwikstaart, Maraboe, Gaai, Lijster, Flamingo tuwin Specht punika.
--- 1301 ---
Patilasan Kina
Ing dhusun Kracak, bawah kawêdanan Ajibarang, Kabupatèn Purwakêrta, wontên satunggiling panggenan ingkang miturut gotèkipun têtiyang ngriku sampun kina sangêt, inggih punika awujud pasiraman, mawi pancuran, têtiyang ngriku mastani lèpèn Manggêng. Kula pitakèn tiyang ing ngriku ingkang kapetang sampun sêpuh piyambak umuripun, inggih botên sumêrêp kala taun punapa wontênipun, sumêrêp-sumêrêp sampun wontên, sagêdipun nêrangakên inggih namung mêndhêt saking namaning lèpèn, inggih punika saking têmbung panggêng utawi langgêng, awit kawontênanipun pancuran punika tansah langgêng, sanadyan rêndhêngipun sangêt, utawi katiganipun dangu, ilinipun inggih ajêg, botên bêna tuwin botên asat.
Ing sandhingipun pancuran, wontên malih barang kina, inggih punika awujud sela bundêr kêplêng, agêngipun sami kalihan bal nomêr satunggal, wawratipun wontên 21 kilo. Lan wontên malih lumpang sela 2 iji, nanging kalih-kalihipun sampun sami bolong ing prênahing dhasaripun. Sela-sela wau ngantos sapriki taksih sami dipun pundhi-pundhi, malah sela ingkang bundêr wau kangge pirantos pasanggiri, inggih punika sintên ingkang sagêd angangkat sela punika kaping gangsal angungkuli sirah kalihan linggih sila, badhe pikantuk kabêgjan utawi mênang ing juritipun. Saking sampun lami utawi saking asring dipun junjungi, wujuding sela ngantos katingal alus mêlêng-mêlêng.
[Iklan]
Nitik wontênipun panggenan utawi kajêng ingkang ngayomi panggenan punika, inggih mèmpêr sampun dangu sangêt, awit ing ngriku wontên witipun ingkang kapetang agêng, inggih punika wit popohan, agênging buwêngipun wontên 3.53 m. Dados mèmpêr umuripun kajêng kemawon inggih sampun atusan taun. Ing dintên ingkang kaanggêp malang, inggih punika malêm Slasa Kliwon utawi Jumuwah Kliwon, kathah tiyang ingkang mrêlokakên adus ing ngriku, sami gadhah kajat kaulan, utawi kangge jampi, lan wontên malih prêlu kapengin gadhah jodho, tuwin sanès-sanèsipun.
Mangsuli bab sela bundêr, mênggah saking gagasan kula punika wontênipun kintên-kintên nalika nyarêngi ing tanah Jawi taksih jaman pêpêrangan, taksih kathah [ka...]
--- 1302 ---
[...thah] tiyang ngudi dhatêng kadigdayan. Dados manawi ngèngêti panggenan wau milih panggenan ingkang sêpên, kintên-kintên ing wêkdal punika wontên salah satunggalipun bôngsa luhur ingkang kêplajêng, lajêng lêrêm ing ngriku, prêlu pados pêpadhang, ngiras ulah kêkiyatan mawi sela bundêr wau, lajêng yasa pasiraman pisan. Mila wujuding panggenan inggih katingal asri, kinubêng ing parêdèn, dadèsdados. manawi pisujupinuju. wontên ing ngriku, lajêng ningali sêsawangan ing kiwa têngênipun, ing raos lajêng tuwuh dhatêng kaelokaning alam, bilih manusa punika ing pundi-pundi pangnènpanggenan. sagêd kasinungan sênêng lan marêm, botên kok wontên panggenan ingkang rame kemawon, ing wana pisan, ugi sagêd manggih kamarêmaning manah. Badhe kasambêtan.
Lêngganan nomêr 1767.
Wara-wara
Ing sarèhning ing wêkdal punika Petruk nuju pêrlop, ing salêbêtipun pêrlop wau, botên ngêdali ing Kajawèn. Nanging salêbêtipun wontên purug badhe ngintuni karangan punapa ingkang dipun alami.
Pawartos saking Rêdhaksi
Tuwan K. 1815 ing Malang. Karangan bab kagunan Jawi, pakêmpalalpakêmpalan. enggal V.O.R. punika mathukipun kapacak ing ariwarti.
K. 1198 ing Kêtandhan. Manawi miturut yuswa 40 taun, Rê Lê, dhawah 24 Bakdamulud, taun Alip 1827 utawi kaping 22 Sèptèmbêr 1897. Manawi manut 1901 (jawah awu) sawêg yuswa 36, Rê Lê, dhawah 6 Bakdamulud, Dal 1831, 24 Juli, manawi manut Jimawal, Rê Lê, dhawah tanggal 15 Bakdamulud, taun 1829, utawi kaping 24 Agustus 1929. Pundi ingkang lêrês.
K. 2898 ing Barat. A Pa, Januari 1898, dhawah tanggal 16. Tanggal kaping 22 Ruwah Ehe 1828 wuku Sinta.
Bab Patukangan Kajêng ing Dhusun Serenan (Surakarta)
Dening Dhanghyang Sabaya.
Sambêtipun Kajawèn nomêr 82.
Amila bibaring prang Mangkubumèn, dhusun Serenan kalêbêt bawah Ngayogyakarta. Sampun wiwit sadèrèngipun prang Mangkubumèn, têtiyang ing dhusun Serenan pancèn sampun sami sagêd anukang kajêng, dene mulabukanipun namung tiyang satunggal inggih sêsêpuhing dhusun wau, ingkang cikal bakal dhusun, nama: Kyai Ece, panggêsanganipun sêsadean grabadan dhatêng kitha Surabaya. Rèhning jaman samantên, lampahipun malampah mantuk namung mêdal banawi Sala (numpak baita), mila agèninganggèning. kêkesahan inggih ngantos wulanan laminipun. Wontênipun ing kitha Surabaya sagêd sêsrawungan kalinkalihan. para tiyang saking Jêpara, inggih salêbêting sarawungan kalihan tiyang Jêpara wau, Kyai Ece anggèning ngangsu kawruh patukangan kajêng, kasagêdan punika lajêng sumêbar wontên dhusunipun Serenan ngantos sapriki. Ing môngka miturut


text: Mabur koyo bidho kang ora nate kesel


text:
Torzym (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki sing ndunungi... jiwa.
Kutha ing Polen


Tarsus, Mersin
Tarsus iku sawijining kutha ing Turki, pucuking kali Tarsus Çay ing Laut Tengah. Kutha iki nduwèni pedunung 328.553 jiwa ing taun 2007.
Sajarah[sunting | sunting sumber]
Tarsus iku kutha tuwa lan bisa ditlacak nganti Jaman Watu. Panggonané anèng pucuk simpangan sawetara dalan para sodagar. Nganti pirang-pirang abad, kutha iki dikuwasani déning wong Hittit, Assyria, Pèrsia, Alexander Agung, Kekaisaran Romawi, Armènia, Bizantium, Turki Seljuk lan Turki Usmani.
Ing mangsa sabanjuré Tarsus (Tarsos) dadi kutha administratif; seka taun 400 SM dadi kutharaja salah sawijining 4 satrap Persia ing Asia Cilik, lan sawisé telukan Romawi, kutha iki dadi punjering provinsi Silisia. Kutha iki kondhang dadi panggonan miyosé Santo Paulus.
Panguwasan Islam ing kutha iki dumadi ing mangsa Khalifah Umar bin Khattab ing taun 637, kanthi sénopati Khalid bin Walid.


Doenjang
Doenjang menika jinising saos ingkang asalipun saking Korea.[1][2]
Bab lan Paragraf
Ing cathetan sejarah[sunting | sunting sumber]
Pendamelan doenjang menika ingkang kepanggih dipunsebataken ing teks sajarah Cina ing Buku Wei lan Suku Dongyi sarta teks Sanguozhi ingkang dipunserat déning Chen Shou ing taun 290.[2] Nalika jaman rumiyin, doenjang dipunparingi nama tojang.[2] Tiyang Cina kuno mangertos ambunipun doenjang minangka saos khas Korea.[2]
Proses damel doenjang[sunting | sunting sumber]
Doenjang dipundamel saking dangsul ingkang dipungodhog lan dipunpépé ing panas srengèngé lajeng dipunbentuk dados persegi ingkang dipunwastani mejubap utawi meju.[2] Nalika proses penggaringan menika medal jamur minangka tandha sampun wonten proses fermentasi lan medalaken ambu ingkang khas. Bibar garing meju dipunpindhah dhateng papan ingkang anget supados proses fermentasi kelampahan kanthi cepet.[2] Bibar menika dipunlebetaken wonten ing tempayan ageng ingkang dipunisi kalihan toya mawi sarem. Toya sarem menika damel proses fermentasi ingkang langkung sae malih. Menika ingkang dipunsebat doenjang. Menawi doenjang dipunpisah dipunpisah kalihan toya asiling fermentasi saged ngasilaken ganjang.[2]
Bahan masakan[sunting | sunting sumber]
Padatanipun doenjang dipundamel kanthi manual ing griyanipun tiyang Korea, mliginipun ing padésan. Cara damel doenjang kanthi manual namung ngginakaken toya sarem déné doenjang damelan pabrik dipundamel kanthi nambahaken glepung gandhum. Wonten ing ingkang nambahaken kalihan iwak teri supados langkung écho. Doenjang ingkang dipundhahar mawi bawang, minyak wijen, lan gochujang (pasta lombok Korea) ingkang dipunbungkus mawi janganan menika dipunsebat ssamjang (tanpa sekul) utawi ssambap (kalihan sekul). Doenjang ugi kondhang dipunmasak minangka sup inggih menika Doenjangjjigae (sup doenjang) ingkang padatanipun mawi isi tahu lan bumbu kados bubuk lombok, jamur, panganan laut lan daging. Doenjang kagungan gizi inggil amargi saking proses fermentasi ingkang asipat anti kanker, kejawi menika ugi ngandhut sumber mineral lan flavonoid ingkang asipat antioksidan.
Nilai doenjang[sunting | sunting sumber]
Doenjang kanggé tiyang Korea gadhah nilai 5.[2] Kapisan menika dansim, ateges doenjang kagungan rasa lan aroma ingkang sami sanajan menawi dipuncampur kalihan rasa sanès. [2] Kaping kalih menika hangsim, ateges doenjang boten bakal sayup utawi bosok. Menawi dipunsimpen kanthi leras lan saya dangu saged damel rasa ingkang sansaya kuwat. [2] Kaping tiga menika bulsim, doenjang saged ngicalaken mambu amis daging lan ulam.[2] Kaping sekawan menika seonsim, doenjang saged damel masakan pedes tambah gurih. [2] Kaping gangsal menika hwasim, doenjang saged dados jangkepan jinis samubarang masakan.[2]


text:
ha, kêjawi namung nêsêp rahing biyung mêdal saking [sa...]
[...king] bing-bingipun lajêng malêbêt dhatêng pusêring jabang, kadosdene gêsanging kêmladheyan ingkang marambat ing kêkajêngan, satêmah awon saening rahipun biyung malêbêt dhatêng saranduning badanipun jabang bayi, dalah wêwatêkaning biyung kaprahipun ugi tumus dhatêng jabang bayi.
Bilih jabang bayi sampun umur sadintên sadalu, dangu-dangunipun umur tigang dintên tigang dalu, sampun wiwit luwe, ing ngriku Hyang Maha Suci botên kasamaran anggènipun aminta têdhaning jabang, susuning biyung angrangkaki lajêng mêdal toyanipun susu, inggih punika minôngka têdhaning jabang bayi.
Manawi jabang sampun umur gangsal utawi pitung dintên, pusêripun coplok, dipun wastani puput, utawi pupak pusêr.
Limrahipun bôngsa Jawi pusêring jabang bayi wau lajêng dipun wur-wuri gêrusan griya tawon tutur, utawi gêrusan [gêrusa...]
[...n] arêng suksma diluwih, utawi gêrusan arêng bathok. Manawi kula rêmên gêrusan arêng suksma diluwih utawi gêrusan arêng bathok.
Ing nginggil sampun kula cariyosakên bilih pusêr punika margining têtêdhanipun jabang bayi kala taksih wontên salêbêting guwa garba, manawi ngrêsiki pusêr kêdah ingkang ngatos-atos, sabab labêtipun taksih timah-timah. Manawi grusa-grusu lajêng sok mêdal rahipun, sanadyan mêdalipun rah namung marêntul, nanging marêntuling rah manawi botên sagêd kèndêl sadintên sadalu jabang bayi lajêng pêjah. Cariyos kula punika botên nama ngajrih-ajrihi, kula piyambak sampun kêrêp manoni.
Manawi bayi wiwit purun nêsêp, dipun angkah-angkaha sabên kalih jam dipun sêsêpana malih.
Limrahipun bôngsa kula Jawi bayi punika kajawi dipun sêsêpi mawi dipun dublag, ingkang makatên wau kula [ku...]
[...la] wastani nyulayani karsanipun Gusti Allah, awit ingkang murbèng jagad sampun maringi têtêdhaning bayi, inggih punika toya sêsêpan, kenging punapa têka anakipun dipun jiyad dipun sêsêli têtêdhanipun tiyang sêpuh.
Bayi ingkang dipun têdhani sêkul punika ing têmbe manawi dipun sapih lajêng kumêt daging, botên antawis lami lajêng katêdha ing racêk, wêkasanipun kathah ingkang kalajêng pêjah. Gusti Allah ingkang sipat mirah: rak sampun paring sasmita dhatêng umatipun, yèn bayi punika sadèrènge mêdal untunipun, dèrèng kenging nênêdha kêjawi toya sêsêpan, amargi lare dèrèng sagêd mamah, sagêdipun namung ngênyut, manawi bayi sampun dungkap umur sangang wulan, Gusti Allah paring sasmita malih, gusining bayi wiwit mêdal untunipun, punika ngantawisi bilih bayi wau wiwit kenging dipun upa-upa saking sakêdhik, manawi êbamipun sampun mêdal,
punika ngantawisi bilih lare wau wiwit kenging mamah.
Bayi ingkang ngumur gangsal wulan lajêng dipun cacarna, makatên malih manawi kiwa têngênipun padunungan ngriku kaambah ing sêsakit plênthing (cacar), bayi ingkang umuripun kirang saking gangsal wulan sampun angêntosi têtêpipun gangsal wulan, lajêng kacacarna, sarta lare ingkang umuripun gangsal taun minggah ugi lajêng kacacarna malih.
Manawi lare sampun umur gangsal wêlas wulan salêrêsipun sampun kenging dipun sapih.
Sawênèhing nujum nyariyosakên bilih bayi punika botên kenging pisan-pisan dipun tilêmakên wontên ing bandulan, sarta botên kenging dipun iyun, sabab ing têmbe watêkipun lare jirih utawi tipisan manah, sarta kagetan utawi gugupan.
Sawênèhing kaol malih nyariyosakên manawi tiyang sêpuh anglela-lela bayi sampun sok dipun [dipu...]
[...n] isik-isik, sabab akiripun lare wau manahipun miyar-miyur botên sagêd panggah, sarta botên gadhah kantêpan, sabab kêmanuhên sakaning alit linalantih dipun rèh manahipun, benjing dumuginipun sêpuh botên purun nyambutdamêl manawi botên dipun êrèh, dados tumindakipun namung sapakèn. Utawi malih lare punika botên kenging pisan-pisan dipun ajrih-ajrihi, jalaran akiripun kajawi jêrih watêkipun rêmên goroh.
Wulang wurukipun tiyang sêpuh dhatêng lare, dipun angkah-angkaha manawi lare dèrèng umur pitung taun sampun dipun pêrdi kasusastran, nanging dipun wurukana samukawis pratingkah utawi patrap ingkang sae, kados ta: tatakrama, unggah-ungguh. Sampun sok dipun dongèngi ingkang mokal-mokal. Manawi lare beka dipun arêm-arêmana têmbung manis, sampun pisan-pisan mawi
têmbung sêrêng, sarta têmbung saru (pisuh sasanunggilanipun)[1]
sapanunggilanipun
. Tiyang sêpuh kêdah sabar, sabab manahipun lare sawêg ambêg kumratu-ratu, bilih dipun pêthès ngrisakakên rohipun lare.
Sêdhêngipun lare dipun pêrdi kasusastran punika manawi sampun pupak. Sarèhning ing padhusunan punika sampun wontên pamulangan, lare wau lajêng kalêbêtna dhatêng ing pamulangan, utaminipun malih manawi sontên dipun pêrdia ngaos.
Wiwit umur pitu dumugi kawan wêlas taun, tindak tandukipun tiyang sêpuh ingkang kalêbêt saru sampun dipun kêtingalakên dhatêng lare, makatên malih manawi lare dèrèng sumêrêp ngisin, sampun pisan-pisan dipun elikakên, kados ta: wuda sapanunggilanipun, sabab panampinipun lare kados dipun gugah utawi kados dipun sêrêpakên dhatêng wêwados, sarta tiyang sêpuhipun [sêpuhi...]
[...pun] lare wau kenging dipun wastani anggege môngsa kabira


text: Neng Buri Kui iku lo...


text:
lamuk kuwe salah siji desa nang Kalikajar, kabupaten Wonosobo, propinsi Jawa Tengah, Indonesia.
Referensi


text:
(Kaelih saka Klambi)
Aspek budayaBesut
Prabédan jinis kelaminBesut
Jinis sandhanganBesut
KlambiBesut


text: minangka ngudi supados


text:
sira gipih | ing kono sabarêna ||
21. dadya bêning sira angèngèhi | mau pasrahira ing Hyang Suksma | kang supaya ing dadine | dadia iribipun | golongane kang wahyu jali | wahyu kafi kawuntat | yèn uwis katêmu | tumindak lan kadadean | pikirira wus nikmat sira lakoni | kono sira tobata ||
22. ing Hyang Suksma lan sokura malih | dèn ta nandhang ing
nikmat manpangat | pan mangkono pratikêle | yèku gonira nutup | lawang kutha katur ing Widhi | widagdèng padangdanan | jro kutha barukut | lan maninge lamun sira | parêmbagan lan wong liya kang ngungkuli | marang ing jênêngira ||
23. ing tuwane myang lungguhirèki | dèn prayêtna sira kawruhana | pikiring lyan ta wêtune | apa ta iya mêtu | saking napsu myang saking iblis | apa ta saking Khawa | apa wêtunipun | iya saking Nabi Adam | apa mêtu saking malekat kang pikir | wawasên dèn waskitha ||
24. lamun saking napsu saking iblis | saking Kawa iku padha ala | angèl dadia bêcike | ayya ta sira anut | pikiring lyan kang ala katri | beda kalawan kadang | tuwa sugih maklum | pantês lamun linabuhan | pan wong liya yèn kapêngkok dadi mungkir | tan makam ing kaarjan ||
25. beda kang wus sampurna ing budi | bicaksanaa paramartèng tyas | sanadyan silih wêtune | saking ala katêlu | Khawa napsu kalawan iblis | bisa dadèkkên arja | bêcike tinêmu | nanging ta kang tidha-tidha | jaman mangkya arang kang mangkana kaki | marmemuta [marmemu...]
[...ta] yya lupa ||
26. lamun saking Adam lawan saking | malaekat wêtuning kang rêmbag | karo pan padha bêcike | anuta sirèng rêmbug | mau ing lyan dipun nastiti | wêtokna pikirira | kang bênêr panuju | dèn prapta sampekandaya | prajangjia abipraya sabayanti | têmah ing sama-sama ||
27. miwah lamun pikiran sirèki | pakumpulan lan janma akathah | ayya dhingini wuwuse | antinên ta sawêgung | siji-siji wêtuning pikir | ayya mêdhot mikalpa | ayya ngêndhak wuwus | ayya mancah pintêring lyan | wong pikiran ala bêcik yêkti mijil | bênêr luput gumêlar ||
28. gadyangganing iwak kang sumaji | rêrampadan sadaya sarwa na | pilihana saanane | iwak ingkang kadulu | êndi ingkang enak binukti | sambêlan myang lalaban | kang mungguh ingayun | ana ta iwak kang enak | kincih-kincih nanging bakal anglarani | ayya kapencut sira ||
29. wataranên kang tan anglarani | iwak-iwak sambêl lan lalaban | gêgudhangan sasamine | kadya upamanipun | gudhang êbung lan gudhang kunci | padha-padha [pa...]
[...dha-padha] agudhang | lamun gudhang êbung | enak nanging tan faedah | lamun gudhang kunci enak maedahi | angêt maring padharan ||
30. padha-padha sêga kang awarni | sêga liwêt lan gabuli sêga | sanadyan padha enake | kari manfangatipun | yêkti fedah sêga kabuli | anggi-anggi winoran | sanadyan ta kaduk | pamangane tan ngapaa | pan mêngkono nalerah ingamèt tamsil | salsilahing wacana ||
31. ayya ngumpêt ing pikir tanpasil | liring ngumpêt yèn ing pasamuan | wus rêmbug saniskarane | yèn wis bubaran iku | mêtokakên pikir pribadi | kumèdhêp mrih tinuta | iku nora arus | duraka tan olih arja | lan maninge yèn sira tinari pikir | marang ing gustinira ||
32. umatura sakawruhirèki | sapanêmunira dèn anêlas | ngadat miwah ondhe-ondhe | yèku kajabanipun | iya saking karsaning gusti | yèn gustinira arsa | pikir kang anêmpuh | sanadyan tumibèng nistha | jumurunga milya anut anglabuhi | ayya mèngèng ing cipta ||
33. yèku dudu sêsuwitan kaki |
pan sayêktining wong asuwita | ingkang mêngkono pikire | pikir suwitan iku | wêtune tan ngêman ing gusti | amung buru alêman | anjurung kumlungkung | dening kang tuhu suwita | sarahsaning driya kang dadya kawatir | katur sumanggèng karsa ||
34. lamun sira apikir pribadi | lire pribadi nora kawêdal | iya marang ing liyane | muhunga mring Hyang Agung | miwah maring jêngira nabi | duta sumarahêna | lawan ayya limut | panêngêran kang lêlima | ingkang uwis iya kawuwus ing wuri | warananing paningal ||
35. yèn wus dadi pikirirèng ati | kang awêning wênang lumaksana | tumindaka lawan sarèh | anuju-nuju kayun | mamrih sêla-sêlaning kapti | myang ananing sasmita | ing Hyang lir pituduh | dèn kumambang ing wisesa | ayya mewuh tămpa wahananing wangsit | wasitaning taruna ||
1. nêngêna warna ping sanga | kaping sadasa gumanti | hèh sanggyaning suta wayah | lamun tinitah sirèki | gêdhe kalawan cili | nging tata ayya kaliru | ayya sira ngrasula | yèn tinitah dadya cili | bêkêl desa saguna satatakêna [sa...]
[...tatakêna] ||
2. satau kang kaping tiga | liring sagunaning tani | apa kang dadi busana | paraboting among tani | garu waluku nênggih | arit pecok lawan pacul | myang wangkil pamatunan | wadung pêthèl lawan kudhi | kêbo sapi kabèh iku farlokêna ||
3. yèn pêpak dandananira | dadya sarêgêp sêsabin | anênandur sasamanya | ayya kêsèd dèn tabêri | rina kalawan wêngi | mikira gonmu nênandur | pala gumantung miwah | kasimpar kapêndhêm sami | yèn kawêton sagung têtanduranira ||
4. sira asebaa marang | yèn ana ingkang prayogi | turna mring bandaranira | rumasaa barkatnèki | yèn mungguh wong ngabêkti | yèku măngka sunatipun | pajêgira kang măngka | parlune wong angabêkti | yèn wus măngsa pajêg ayya apêpeka ||
5. aywa watak kaketheran | apa ingkang dadi jangji | ing patining takêr têdhak | muwah yèn ginawe


go duwe kawibawan/teges dewe2.
HA: HURIP
NA: NUR
CA:CAHYO
RO:ROH
KA:KUMPUL
DA :DAT
TA : TES
SA: SIJI
WA:WUJUD
LA:LANGGENG
PA:PAPAN
DHA:DHAWUH
DJA :DJASAD
YA :NYAGUHI
NYA :NYAH/PASRAH/(NGELUNG AKE)
MA:MARGO/DALAN
GA:GAIB
BA:BABAR
THA:TUKUL
NGA:NGALAM GUMILANG
BAB AKSORO 20 KANG DI GANDENG NGAREP LAN MBURI,WIWITAN ANTUK PUNGKASAN
HA+NGA:HANGA tegese : hangen hangen.
NA+THA:NATHA tegese :nutuk
CA+BA :CABA tegese :coblong/bolong.
RA+GA :RAGA tegese :rogo /awak.
KA+MA :KAMA tegese :widji.
DA+NYA:DANYAtegese :donyo/dunia
TA+YA :TAYA tegese :toyo/banyu.
SA+JA :SAJA tegese :siji.
WA+DHA:WADA tegese :wadah.
LA+PA :LAPA tegese :lampus
SIFAT 20 DI JUPUK 9 =11
SONGO(9) soko: aksoro HA.....WA IKU MANGGON ONO SIFAT WONG LANANG,SEBAB WONG LANANG DUWE BOLONGAN SONGO.
SEWELAS(11) soko :aksoro BA....NGA.iku manggon ono sifate wong wadon sebab,wong wadon duwe bolongan sewelas (11) kacek 2(loro)karo wong lanang,lungguhe ono ing tetek.
PANGERTEN BAB HAWA NAFSU
HAWA : tegese angkoro/pengaruh angkoro
NAFSU: tegese kekuatan /doyo panyurung
HAWA NAFSU : tegese :angkoro murko kang kasurung dening kekuatane syetan.
BAB SEDULUR PAPAT LIMO PANCER
1. MUTMAINAH : lungguhe ono djantung wujude arupa banyu rupane putih wateke suci tur temen lawange ono IRUNG irung kuwi perangone awak kang temen dewe
conto: ono wong goreng gerih.mripat dulung weruh nanging irung wis weruh,,buktine mambu.yen dinyatakke jebul yo nggoreng gerih temenan.ewo semono isih biso goroh.
conto: trasi ambune ora enak nanging yen di pangan rasane enak,buktine di butuh ake wong akeh.
conto maneh: kembang iku ambune wangi nanging yen di pangan rasane pahit.
2.AMARAH :lungguhe ono empedu (peru) wujude getih ,rupane abang wateke,keras ,angkoro murko/brangasan,lawange.ono.ing kuping.katerangane manungso biso ngrasakake olo l;an becik.margo duwe kuping ,manungso duwe karep olo lan becik margo soko doyone GETIH sebab getih kang gawe mobah mosike karepe manungso. mulo manungso tanp[o getih abang kahanan jagadora bakal rame koyo kang kito lungguhi sak iki.
3.SUPIYAH: lungguhe ono pusuh.wujude angin rupane kuning,wateke nggugu kasenengan utowo ngumbar HOWO NAFSU lawange ono ing mripat.mulo mripat iku keno di arani lanange jagad. mripat kanggo deleng barang gumelar, mulo manungso duwe roso pengen margo mripate weruh,supiah lawangane ono mripat wujude angin kang metu soko IRUNG.
4. ALUAMAH :lungguhe ono ing waduk dene waduk iku gedonge panganan.yen usus gedonge kotoran.ALUAMAH Wujud lemah rupane ireng .wateke seneng ngrasak ake panganan sing enak2 butuhe mung seneng/lan enak2 lawangane ono ing CANGKEM mulo biso ciloko yo soko cangkem soko tembunge dewe.mulo CANGKEM duwe teges: CANCANGEN SUPOYO MINGKEM, tembung olo lan becik iku manggone podo wae mulo tinimbang guneman tembung sing olo olo aluwung sing becik2.
5.DJANGKEPE 5.LIMO yo iku sing di arani URIP KANG NGURIPI PATANG PRAKORO ,KANG KASEBUT ING DUWUR utowo sing di arani sedulur papat(4) kalimo pancer yoiku pancere ono ing URIP
KATERANGANE:MUTMAINAH,AMARAH,SUPIYAH,ALUAMAH ..kabeh di wengku deening URIP.
KEBLAT PAPAT(4) LIMO (5) PANCER ING TOTO LAHIR
manungso duwe tangan tengen
manungso duwe tangan kiwo
manungso duwe sikil tengen
manungso duwe sikil kiwo
kang kalimo(5) yoiku gembung: kang di arani
a.BAITUL MAKMur
B.BAITUL MUKAROM (MUHARAM)
C, BAITUL MUKADAS (MAQDIS)
TETELU MAU keno di arani TELU TELU NING ATUNGGAL.
BIBIT DUMADI
1.BAYI UMUR 1.WULAN AKSORONE (DJO) disebut NUKAT GHAIB,banyune nurmani,segarane layar putih,gedhonge kumalah arane RIRIS TANGIS.
2.BAYI UMUR 2 WULAN AKSORONE (Y0)di sebut KOAT GHAIB, banyune nur buat,segarane rante arane KISMO DJATI.
3.BAYI UMUR 3 WULAN AKSORONE (NYO) disebut RIDJALOLAH GHAIB,banyune NUR ROSO,segarane KUMOLAH , arane HYANG WIDHI.
4.BAYI UMUR 4 WULAN AKSORONE (MO) disebut RIKMO DJATI.banyune NUR KUMORO DJATI,SEGORONE BINDARI SUCI ,ARANE SANG HYANG ADJI.
5.BAYI UMUR 5 WULAN AKSORONE (GO) disebut DJO KUMOLO , banyune NUR KISMOYO, segarane IMOLOYO, arane SANG HYANG BRAHMO wujude SEDULUR 5(LIMO).
6.BAYI UMUR 6 WULAN AKSORONE (BO) disebut ROSO HENDRO MOYO,banyune NUR CAHYO,segarane KUMORO DHANU, arane MANU MANINGKEM MANUNGGALE KAWULO LAN GUSTI WUJUDE ROSO 6 (NEM)PRAKORO.
7.BAYI UMUR 7 WULAN AKSORONE (THO) disebut WARINGIN SUNGSANG banyune TALI ROSO,ROSO TALI,segarane segoro MADU NIRMOLO,arane HERU SETO DJINGGO MOYO DJATI. wujude KAWAH- ARI ARI.
8.BAYI UMUR 8 WULAN AKSORONE (NGO) disebut MAYANG KUMORO SARI, banyune MANIK GITO,segarane CUPU PURBO MISESO arane DJONO LOKO DJATI,wujude KAKANG MBAREP ADINE WURAGIL.
9.BAYI UMUR 9 WULAN AKSORONE (WI-WO) disebut HENDRO LOKO DJATI banyune NUR TIRTO MOYO,segarane TANPO TEPI arane SASTRO JENDRO YUNINGRAT WUJUDE SADAD TANPO SABDU.


Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo Aran kang sinebut sake Wongtuwane, kang kudu rinekso Manungsane supoyo biso anggondo Arum.
D. Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Soko katerangan ing duwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis biso nglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu Hayuning Bawono.
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane Kanugrahan sake Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
Ahad Legi yo biso kawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
1. A – Aku : Aku anane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
2. La – Laku : Laku, lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
Pangeran kang mengku Karep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepake manungsane.
Kang biso nunggalake lan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi anane Wahyu Trias Wiji yoiku sake :
a. Tekun, anane nota nafase,
b. Temen, anane tingkah lakune,
c. Teliti, marang satindak - laku lan obah musike kahanan,
d. Awas, marang anane Gudo - Cuba - Pengaruh - Gangguan,
e. Sabar, marang sepapadane Urip.
Bakal biso ketemu marang Alam Kelanggengane yo Mulyane Urip ing tembe.
III. Seloso Pon : Seloso : huruf awal So - Neptune = 3
Neptu 10 : Pon : huruf awal Po - Neptune = 7
Yen huruf awal kajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapo Sejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kanti sake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-e Manungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
Sejatine Pangeran lan Sejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:
1. Dzat-e Hu ayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran.
2. Dzat-e Alloh yo kasebut Dzat-e Pangeran, ayang-ayangane wujud dadi Nur Muhamnlad yo kasebut Wahyu I Sukmane Jagad Royo.
3. Nur Muhammad yo kasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad, sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howo kaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.
Soko kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi anane Alloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ing keno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane Wadah Panyuwunan.
2. Netepi anane Gumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok - Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran ora anduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-e Urip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangeran kanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare Urip Manungso.
Soko Geter-e Urip lan anane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane soko lakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, "kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat, Mahayu Hayu ning Bawovo, kang utomo Tapak Laku yo obah - mosike Budi - Howo ono ayat " Ihdinash shirothol mustaqim " lan " Ghairil magdhuubi 'alaihim wa ladhdhaalliin ", ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do'a Sapu Jagad " Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa 'adzaaban naar " ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane Tatanan Slamet yo anane Tatanan Islam.
M a t i
a. Papane Ikhlas, ketemu Lego - legowo.
b. Sampurnane ono 5 perkoro :
1. Sing mati Poncodriyo.
2. Kang teko Pesti.
3. Kang lunggo Sukmo.
4. Kang bali Jasad/Badan/Dzat.
5. Kang ditinggal Asmo.
c. Sesebutane iku ono 4 perkoro :
1. Mati manyasar.
2. Mati manyusup.
3. Mati manitis.
4. Mati manatas.
Anane gegambaran mau biso kawoco manowo Pangeran anggone nyipto Manungso ora sadermo " Kun fayakun ", mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Koyo salah sijine carito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :
Wektu Kanjeng Nabi Muhammad saw ono sajroning Mi'raj, Pangeran ngandikan soko walike Tirai / tabir,. Tirai / tabir iku anane soko asta / tangan sak kloron, sak temene kang kasebut Tirai / tabir iku sajatine yo anane Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, dunung ono epek-epek tangan kiwo lan tengen,


text:
Ismailiyah - Wikipedia
Ismailiyah (basa Arab: الإسماعيليون al-Ismā'īliyyūn; basa Urdu: اسماعیلی Ismā'īlī, basa Pèrsi: اسماعیلیان Esmā'īliyān) ya iku madahab kang cacah panganuté gedhé dhéwé kaping loro sajeroning Islam Singah, sawisé madahab Rolas Imam (Itsna 'Asyariah). Sesebutan Ismailiyah dipikolihi pangikut madahab iki amarga panampa wong-wonge ingatase keimaman Isma'il bin Ja'far minangka panerus saka Ja'far ash-Shadiq. Pangikut madahab Itsna 'Asyariah, ing pihak liya nampa Musa al-Kadzim minangka Imame. Ismailiyah lan Itsna 'Asyariah padha-padha nampa enem Imam Singah paling biyèn, saéngga duwé pamandeng kang padha sajeroning sajarah wiwitan mazhabé.
Téologi Ismailiyah tau dadi kang gedhé dhéwé ing antarané madahab-madahab Islam Singah, lan mancik pucuking kakwasan politike ing mangsa kakwasan Dinasti Fatimiyah ing abad kaping 10 nganti tekan kaping 12 Masehi.
Ajaran Ismailiyah, kang uga dikenal kanthi jeneng madahab Pitung Imam, ngrembaka dadi sistem kapercayane saiki sawisé Imam Muhammad bin Ismail séda; utawa "ngilang" kaya déné kapercayan pangikut Ismailiyah. Ajaran Ismailiyah duwé ciri panekanan ing aspek batiniah (esoterik) saka agama Islam. Dibandingake karo ngrembakane ajaran Rolas Imam kang pamikirane ana ing aspek lahiriah (eksoterik), ya iku akhbar lan ushul, mula bisa dikandakake ajaran Singah ngrembaka ing rong arah kang béda: ajaran Ismailiyah kang luwih luwih akèh ngrembug kamistisan sipat sang Imam lan kamistisan dalan tumuju Allah, lan ajaran Rolas Imam kang luwih akèh ngrembug ngenani syariah lan sunat saka Ahlul Bait.
Sanajan ana sapérangan golongan pecahan sajeroning Ismailiyah, saiki istilah iki racaké minangka nyebut komunitas Nizari. Wong-wong mau ya iku panganut saka Aga Khan, kang minangka golongan Ismailiyah kanthi gunggung panganut gedhé dhéwé. Ing antarané golongan-golongan kang ana pancen ana bedane sajeroning ngibadah lahiriah, nanging racaké kanthi teologi spiritual tetep trep karo kapercayan imam-imam wiwitan Ismailiyah. Kaum panganut Ismailiyah racaké bisa ditemoni ana India, Pakistan, Suriah, Lebanon, Israèl, Arab Saudi, Yaman, Tiongkok, Yordania, Uzbekistan, Tajikistan, Afganistan, Afrika Wétan, lan Afrika Kidul. Ing taun-taun pungkasan, saperanganwong-wong mau uga émigrasi ing Éropah, Australia, Niu Selan, lan Amérika Lor.
Dijupuk saka "_URL_
Terakhir diubah pada 14 Oktober 2018, pukul 10.27


candhi pamujane Dewi Hwa Ruh Na recane wujud Dewi Ratune Samodra njoget tetayungan. Saiki tilase candhi-candhi mau wis kari wujud Pura padhang gogrog ning desa: Jatiwetan, Loramkulon, Njepang lan Temulus. Sarehne Rakyat Rananggana kuwi agamane Hindhu Kanung pamuja Lembu nandhi, mula wong-wong mau padha sirik banget mbeleh sapi lan gemang mangan daginge; nganti jaman pangwasane Shunan Tajug-Islam tutug jaman saiki isih dadi Adat-kapercayan, tembunge: "Juuuug… juug, mangan daging sapi kuwi ora ilok Naang/Noook!!!". Hang Anggana seda in taun Masehi: 660, awu layone dilarung dikelemake ning sumuran sangisor-dhasare Merudandha; ning wektu sabanjure banyu sumur kuwi kanggo mbabtis wong kang arep dadi Pandhita kanung. Rembesane banyu sumur kuwi njedhul tutug gompinge Kali Gelis; gomping kuwi ditembok dhuwur dhasare digawekake jedhingan, banyune kanggo: Siraman ngruwat-sangkalane Bocah kang wiwit demolan dibarengi Kethok-kuncung.
VII. Adege negara MEDHANG-Metaram I
In taun Masehi: 725, ana wong Kanung wegig saka Medhang-Kamulaan (Teluk Lusi Blora) kang isih klebu trah-tedhake Dattsu Dewi Simah, asmane Hang Sanjaya. Dheweke ngajak wong-wong Medhang Kamulaan, wong-wong Keling lan wong-wong Rananggana, diajak bebadra nggalang Banjar papane ning bumi sawetane Gunung Dieng, punjere Banjar dumunung ning Adireja sawetane Gunung Buthak (Kabupaten Temanggung). Wong-wong mau ngumpul ning wong-wong Kanung sisane panjebluge Gunung Dieng sing manggon desa-desa: Gemawang, Kemiri, Limbangan, Boja,; wong-wong mau Agamane Hindhu-Kanung pemuja Lembu-Nandhi lan Lingga-Yoni. Hang Sanjaya nggone nggalang banjar lan punjere kutha dumunung ning Adireja kuwi perlune:
Nedya nguripake penambangan wlirang sing wis pusa kanggo pedagangan maneh karo negara China.
Supaya bisa cedhak nggone ngirup Desa-desa sing biyene dadi Krerehane Leluhur Endriya pra Astha.
Sesambungan dagang karo negara Sabrang nggunakake plabuhan Teluk-Bodri sing ngongkang segara Jawa, nuli munggah pagenengan Singaraja, Sukareja, lan Candhirata mbanjur tutug Adireja. Hang Sanjaya menehi jeneng negarane mau aran: Medhang-Metriyem (Tegese: Babone saka Medhang), lawas-lawas tembung kuwi malih luntur dadi: Medhang-Metaram.
Wong Medhang-Metaram kuwi agamane rupa-rupa:
Hang Sanjaya dhewe agamane Buddha-Kanung naluri saka Leluhur Keling Bhikku Janabadra.
Wong-wong pinter mentereng-kutha agamane Hindhu-Chola.
Wong kolod pemuja Lingga-Yoni pemundhi Sembok/Semak isih agama Hindhu-Kanung.
Wong Cilik Sudra-papa urip rekasa rejekine ora mingsra, ora butuh ning Agama ora mikir swarga-neraka. Butuhe mung ngupaboga nggo nyampeti kaluwarga.
Wong Medhang-Metaram kuwi sanajan Kapercayan lan Agamane rupa-rupa, nanging padha bisa rukun gotong-royong setya ning Negara/Praja. Nalika netepake adege negara Medhang-Metaram lan Undhang-undhang pranatane Praja, swarane sing menang: Wong sing ngagungake Sastra Palawa lan Taun Syaka.
Swarane wong sing ngugemi sastra lan titi taun jawa Hwuning dadi kalah, dianggep Kolod wis ora njamani (Sanepane dianggep kaya Baya-putih sing wis tuwek-loyo). Wusanane sastra Jawa-Purwa karangane Dattsu Agung Pucangsula Dewi Sibah, lan taun Jawa-Hwuning karangane Dhanhyang Kie Seng Dhang malih ora dikanggokake dadi kabur ilang. Negara Medhang-Metaram ngganti resmi ngunakake sastra Palawa lan taun Syaka nalika taun 654 (=Tahun Masehi: 732).
Tan Syaka kuwi taun Pengetan nalika jumenenge Raja Khaniska I wangsa Kushana, diwisuda dadi Narendra negara Chola India Kidul. Dadi dudu asli taune wong Jawa-Purwa.
Dongeng Crita-Legendha :
Pujangga Jawa nggawe crita Aji Saka (=Kabudayan Saka) ngalahake Baya-Putih (=Kabudayan Suci Jawa-Hwuning). Matine sampyuh perang abdi-loro Dora Sambada rebutan kerise Bendarane dikarang digawe Crita dumadine Sastra Jawa-Legena (Jawa-anyar):
HA NA CA RA KA
DA TA SA WA LA
PA DHA JA YA NYA
MA GA BA THA NGA
VII. Dumadine negara LASEM
Sawise panjebluge Gunung Murya (Taun Masehi: 471), segara Teluk Kendheng kang keblabaran blegedebane Gunung Murya lan klongsoran lemah gompinge Pegunungan Kendheng-gamping mau, ing taun Masehi: 850, wis malih dadi dharatan: Pamotan, Sulang, lasem, Rembang lan Juwana; wujude bumi isih katon banthak ngilak-ilak cengkar, ning kana kene mung ana grumbul rerungkudan sarta wit Bogor (=Tal) kang nggrembel gegrombolan. Mung sing cendhak perenge gunung, sing isih akeh wit-witane subur ledhung-ledhung. Ing nalika jaman kuwi wis ana wong Kanung saka desa Criwik lan Sindawaya padha mudhun bebadra mbubak bumi nyithak tegal sawah karasan pekarangan ning bumi pagenengan sakulone Gunung Bugel, dipangarsani wong aran: Ki Wekel. Wong-wong mau padha dadi Tani-pokol nandur jagung-kodhok, kacang-tholo, lan tela elung; desa bubakan-mau katelah aran desa: Tegalamba lan Karas (Karasmula, Karasgedhe, Karaskepoh). Wong-wong liyane sing uga lunga bebadra nanging gemang bubak adoh-adoh, mung terima padha bubak ning perenge Gunung Bugel lan Gunung Gebang sarta lembah sakulone nggunung sing lemahe padha nyumber banyune ngembong dadi rawa, akeh iwake kutuk lan iwak sili gedhe-gedhe; bumi kono sing didadekake desa karan desa Sumbersili (=saiki desa: Sumbergirang, dipangarsani adhike Ki Wekel asmane: Ki Welug, wong pinter sing akeh akale. Wong Sumbersili kuwi panggaotane mung Tani-ngothek undhuh-undhuh woh-wohan kebon-alas utawa memet iwak rawa; wong-wong mau nduweni kapercayaan: Titah kuwi wis duwe jadhangan pangan nalika Tumitah-Urip; sing nandur jambu-klethuk kuwi Semut-getem nggondhol wiji jambu kletuk didokok elenge ngisor watu. Codhot, kal


text:
Prakata
Kota Wangon kuwe salah siji kota cilik nang kabupaten Banyumas.
Desa Jambu kuwe salah sawijining desa sing genohe neng kecamatan-wangon. ambane 609,099 Ha lan cacah jiwane ana 6.578 jiwa. cacahe RT 43 RT lan RW 11 cacahe.
Deleng Uga
 Kecamatan Wangon
 mBalik ming Kabupaten Banyumas
Kabupaten Banyumas


text:
Prastawa
Lair
Séda
364